Πέμπτη, 16 Μαΐου 2013

Εκεί που κάνουν έρωτα οι αράχνες

Οσάκις έχω παρακολουθήσει την φετινή Τσέλσι, τρίβω τα μάτια μου και απορώ μήπως έχω κάνει λάθος και παρακολουθώ άλλη ομάδα. Προφανώς δεν αναφέρομαι στο θέαμα, καθώς στο λεξιλόγιο στο Μπενίτεθ δεν υπάρχει τέτοια λέξη, αλλά στην τακτική, την οποία θα χαρακτήριζα, με αρκετή επιείκεια, αχαρακτήριστη. Χθες, απέναντι στη διψασμένη Μπενφίκα, προσπαθούσα να διακρίνω τι είδους ποδόσφαιρο έπαιζε. Και, μα τον Χριστό και την Παναγία, δεν μπόρεσα να καταλάβω. Ποδόσφαιρο αναμονής δεν έπαιζε. Εκτός αν πρόκειται για κάποια αντιφατική καινοτομία που επιβάλλει να μαρκάρεις χαλαρά τον αντίπαλο στα 3/4 του γηπέδου. Τότε παραδέχομαι το λάθος μου, δηλώνω άσχετος και πάω πάσο. Μήπως έπαιζε ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας; Δεν θέλω κουταμάρες. Στο ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας δεν δίνεις τόσο βάθος στην αμυντική γραμμή. Εκτός αν ο Τσεχ ένοιωθε μοναξιά και ήθελε παρεούλα. Μπα, δεν νομίζω: οι παίχτες της Μπενφίκα φρόντισαν για αυτό. Λέτε να έπαιξε ποδόσφαιρο κατοχής; Για να παίξεις ποδόσφαιρο κατοχής θες την μπάλα και οι παίχτες την Τσέλσι σπάνια την είχαν. Επιπλέον, δεν είχαν φαντασία. Ένας παίχτης έλειπε, ο Αζάρ, αυτός ο Βέλγος αλητάμπουρας, και αυτομάτως δεν υπήρχε δημιουργικότητα και προσωπική ενέργεια. Παρόλα αυτά, νομίζω ότι δεν έχουμε να κάνουμε με τακτικό ρεαλισμό, αλλά τακτική επιλογή· και μάλλον άστοχη. Σίγουρα, οι Σάλβιο και Γκαϊτάν είναι καλοί παίχτες, αλλά είναι τόσο σοβαρός λόγος για να μην ανεβαίνουν οι Αθπλικουέτα και Κόουλ; Αν και η αλήθεια είναι ότι δυο φορές που ανέβηκε ο Ισπανός μπακ, ψάχναμε να βρούμε που πήγε η μπάλα. Και γιατί ο Λάμπαρντ έπαιζε σαν λίμπερο μπροστά από τα σέντερ μπακ; Τι να κάνει σε αυτή τη θέση; Όσες φορές πήρε μέτρα, λόγω της εγγενής τάσης του να ψάχνει το γκολ με μακρινά σουτ, έδειξε την αξία του. Και τι δουλειά είχε ο Ραμίρεζ ως κρυφός επιθετικός; Έχεις τον Μάτα και τον Όσκαρ, και δίνεις εντολή στον Ραμίρεζ να τρυπάει την αντίπαλη άμυνα από δεξιά; Ακόμα κι όταν ο Γκαϊτάν υποχρεώθηκε να παίξει ως αριστερό μπακ, ο Μπενίτεθ δεν άλλαξε το παραμικρό για να το εκμεταλλευτεί: ουσιαστικά έπαιζε χωρίς δεξιό φτερό. Πάλι καλά που υπήρχε ο Νταβίντ Λουίζ. Έπαιρνε την πρώτη πάσα, οργάνωνε, έστω κι αν το πλάνο πρόκρινε τις βαθιές μπαλιές προς τον Τόρες, έκοβε και, τέλος, γέμιζε με την αφάνα του την άδεια από συμπαίχτες μεσαία γραμμή. 


Μολαταύτα, η Τσέλσι ήταν αυτή που το σήκωσε. Κι αυτό δεν τιμάει και πολύ την Μπενφίκα. Οι παίχτες του Χόρχε Χεσούς έδιναν την εντύπωση ότι όποτε ήθελαν κατασκήνωναν στο τερέν της Τσέλσι και πολιορκούσαν την περιοχή. Μέχρι εκεί, όμως. Καλές οι πασούλες και οι πλαγιοκοπήσεις, αλλά, όταν πατάς περιοχή, και οι Πορτογάλοι πράγματι πάτησαν, χρειάζεσαι αποτελεσματικότητα. Και οι Λουζιτανοί δεν την είχαν. Όπως δεν είχαν υπομονή και καθαρό μυαλό. Θυμηθείτε τα σουτ του Γκαιτάν, ο οποίος έκανε σπουδαία δουλειά στο να συγκλίνει προς τον άξονα και να ταλαιπωρεί τον Ιβάνοβιτς, σε μυστήριο λαϊκού ήρωα. Επίσης, στο πρώτο γκολ που δέχεται, η διάταξη της άμυνας θύμισε τον Ο.Φ.Η. του Μάουρερ και τον Πανιώνιο του Λίνεν. Αμέσως μετά βλέπεις την ψυχολογία του Λουιζάο, ο οποίος έβαλε μπρος τον ανιχνευτή αντίπαλης σάρκας και βουρ στο ψητό. Κι αυτός ο προπονητής πολύ γκαντεμόπαιδο, βρε παιδί μου. Το Σάββατο τρώει γκολ στις καθυστερήσεις και χάνει το πρωτάθλημα. Στον χθεσινό τελικό ποντάρει με τον Ροντρίγκο, αντί του Λίμα, και τού βγαίνει μάπα το καρπούζι. Βλέπει τον Γκαράι, τον άνθρωπο που παρίστανε με άκρατη επιτυχία το αντιαεροπορικό, να τραυματίζεται και τον Ιβάνοβιτς να στέλνει την κεφαλιά εκεί που κάνουν έρωτα οι αράχνες. Νταξ, θα μου πείτε, συμβαίνουν αυτά στο ποδόσφαιρο. Έχουμε πει, εξάλλου, ότι δεν επικρατεί πάντα η ποδοσφαιρική λογική ή δικαιοσύνη. Αλλά η αλήθεια είναι ότι η Μπενφίκα, με σύστημα 4-4-2, ήταν καλύτερα στημένη. Είχε πιο ορθολογική διάταξη και καλύτερη κυκλοφορία, αξιοποιούσε ικανοποιητικά το πλάτος του γηπέδου στο τερέν του αντιπάλου, κυρίως με τον Σάλβιο, και προσπαθούσε φιλότιμα να πιάσει ένα σχετικά υψηλό τέμπο. Απλά έτυχε να έχει σε κακή βραδιά ορισμένα γρανάζια. Για παράδειγμα, δεν πήρε βοήθειες από τα ακραία μπακ, αν και υποθέτω ότι αυτό έγινε συνειδητά, ο Ροντρίγκο δεν υποστήριξε τον τακτικό ρόλο του Καρντόσο ως target man, ενώ δεν φάνηκε ο Πέρεζ, το στήριγμα στη μεσαία γραμμή του ικανού Μάτιτς, αν και κατάφερε να περιορίσει αισθητά τον Μάτα. Ίσως, πάλι, τίποτα από όλα αυτά που γράφω να έχουν σημασία. Ένα ματς είναι, και δη (και) τελικός, όλα θα μπορούσαν να συμβούν. Εκτός αν δεχτούμε, όπως εσχάτως υποστηρίζουν ορισμένοι, ότι η τύχη είναι ικανότητα.

Υ.Γ.1 Η σωστή απάντηση στο κουίζ της προηγούμενης ανάρτησης είναι η Κίντερ Μπολόνια, η οποία στον τελικό του F4 συνάντησε την Α.Ε.Κ. Το βρήκε ο Ιταλός, μάλλον κατά τύχη, και ο Striker, βάσει άριστου συλλογισμού.

Υ.Γ.2 Η μεταγραφή (;) του Φαλκάο στην Μονακό έχει προκαλέσει μεγάλες συζητήσεις. Μία εκ των απόψεων που άκουσα, κάνει λόγο για ποδοσφαιρική σκλαβιά. Και καλά ότι τα παιχνίδια των μάνατζερ αποδεικνύονται ανώτερα από τη θέληση του ποδοσφαιριστή. Συγγνώμη, αλλά (ποδοσφαιρικό) σκλάβο που αμείβεται με δέκα μύρια το χρόνο πρώτη φορά βλέπω...

Υ.Γ.3 Ο Ατρόμητος και τα Γιάννενα, με τις νίκες τους απέναντι σε Π.Α.Ο.Κ. και Αστέρα, έβαλαν, λένε κάποιοι, φωτιά στα  play off! Ε, και; Λευτεριά στον Γιώργο Δώνη!

10 σχόλια:

  1. Χάρης

    Κάνθαρε, η Τσέλση όντως είναι μια ανορθόδοξα στημένη ομάδα. Και όχι μόνο χθες στον τελικό, αλλά όλη την χρονιά, απ' όταν ήρθε ο Μπενίτεθ για να περισώσει τα συντρίμμα που άφησε ο Ντι Ματτέο που δεν είναι προπονητής. Το τονίζω αυτό: ήρθε στην Τσέλση ο Μπενίτεθ (προπονητής με πολύ καλό όνομα, ειδικά στην Αγγλία), για να περισώσει ό,τι μπορεί από την λαίλαπα του Ντι Ματτέο. Και το κατάφερε. Σήκωσε το Europa League, και εξασφάλισε την συμμετοχή της Τσέλση στο Champion's League για του χρόνου (όταν αρχικά αυτό ήταν επισφαλές και αμφίβολο).

    Δεν πιστεύω ότι ο Μπενίτεθ έκανε βλακείες στον χειρισμό του ρόστερ, άλλωστε ο προπονητής ξέρει καλύτερα απ' όλους τα κουράγια, τις αδυναμίες και τα προτερήματα των παικτών του. Για λόγους που ξέρει εκείνος, έκανε τον Νταβίντ Λουίζ αμυντικό χαφ (ενώ είναι κεντρικός αμυντικός), εξαφάνισε στον πάγκο τον Όμπι Μίκελ από το κέντρο, έβαλε τον Ραμίρεζ δεξί χαφ, έβαλε τον Λάμπαρντ πιο πίσω στα χαφ αντί για δεκάρι. Το θέμα δεν είναι αν ο Χ παίκτης έχει δουλειά να βρίσκεται σε μια θέση στο γήπεδο που δεν μας έχει συνηθίσει κατά το παρελθόν, αλλά πώς ο προπονητής θα χρησιμοποιήσει τους παίκτες που έχει στην διάθεσή του με τέτοιο τρόπο ώστε η ομάδα να παίζει καλύτερα. Για μένα ο Μπενίτεθ παίρνει καλό βαθμό για την διαχείριση που έκανε (αν και αδυνατώ να εξηγήσω τις επιλογές του), και αν δεν πάρει άλλο προπονητή ο Αμπράμοβιτς (αν και ακούγεται για τον Μουρίνιο καιτά 99%), ο Μπενίτεθ θα άξιζε μια ευκαιρία για του χρόνου. Στο κάτω-κάτω, όταν σαν Αμπράμοβιτς δίνεις τα κλειδιά του μαγαζιού σε άσχετους όπως ο Άβραμ Γκραντ και ο Ντι Ματτέο και το πληρώνεις μετά φυσιολογικότατα με αποτυχίες, ένας απόλυτα πετυχημένος επαγγελματίας σαν τον Μπενίτεθ δικαιούται μια ευκαιρία.

    Όσο για την ποδοσφαιρική σκλαβιά, λέω ότι ισχύει. Οι μάνατζερ τους ενδιαφέρει να εισπράττουν αμοιβές κατά τις μετεγγραφές των πελατών τους από ομάδα σε ομάδα (μιλάμε για ποσά 20, 40, 50 εκατομμυρίων ευρώ, με ανάλογα ποσοστά). Τί να πάρουν από ανανεώσεις συμβολαίων των παικτών? Όχι ότι λυπάμαι σκλάβους σαν τον Φαλκάο και τον Τέβες (άλλο παιδί που έσκουζε ότι τον έχουν σκλάβο). Στο κάτω-κάτω, οι επαγγελματίες ποδοσφαιριστές είναι οι μισθοφόροι του σήμερα. Όπου γη και πατρίς. Και αν τύχει και ένας παίκτης λατρεύει μια φανέλα (από αγνή αφέλεια θα έλεγα), άλλοι 99 ή 999 την έχουν γραμμένη. Και πολύ καλά κάνουν. Δεν μπορώ όμως να ακούω τον Χ παίκτη (που πιθανόν ήρθε από του διαόλου την μάνα) να δηλώνει (καθαρά για επικοινωνιακούς λόγους) πως αγαπάει την ομάδα που παίζει και τον λαό της. Οι μόνοι που δεν έχουν ξυπνήσει, είναι οι οπαδοί των ομάδων, που μπορούν για μια κωλο-ομάδα, ακόμα και να σκοτώσουν άνθρωπο.

    Τέλος, το αποτέλεσμα στο Περιστέρι αποδεικνύει ότι απαγορεύεται η αλλαγή προπονητή στο τέλος της σαιζόν (και μάλιστα να βάζει ο Σαββίδης προπονητή στον ΠΑΟΚ έναν άσχετο, τον ΓΧ Γεωργιάδη).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ..ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ..ΟΛΑ ΚΑΛΑ; ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΛΩΣΟΡΙΖΩ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΓΕΥΣΗΣ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όσο για το ΥΓ, αν η Μονακο παρει Φαλκαο, Αλβες και Βαλντες, θα κανει αισθηση τουλαχιστον μεταγραφικα... και θα μενει να την δουμε στο γηπεδο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. μάλλον κατα τύχη????ΜΑΛΛΟΝ ΚΑΤΑ ΤΥΧΗ?

    Σίγουρα κατα τύχη, καλέ μου άνθρωπε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χάρη, αυτό που διέκρινα ήταν ανυπαρξία πλάνου. Δεν υπήρχε, βρε παιδί μου, προσανατολισμός. Το ότι κατέκτησε το τρόπαιο, δεν μου λέει τίποτα. Και για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω αν άξιζε καν να βρίσκεται στον τελικό. Μεταξύ μας, δεν το νομίζω. Ο Μπενίτεθ μπορεί να έκανε, όπως λες, καλή διαχείριση του ρόστερ, αλλά ας μη το μπερδεύουμε με την τακτική. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Έχε χάρη που η ομάδα διαθέτει κάποιες προσωπικότητες. Πρόσεξε, όμως: δεν κατηγορώ ευθέως τον Μπενίτεθ. Δεν φταίει αυτός για τα χάλια που βρήκε -προφανώς ο φταίχτης είναι ο Αμπράμοβιτς και σωστά το επισημαίνεις. Και δικαίως υποθέτω και υποθέτεις ότι έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε. Αλλά, με συγχωρείς, αυτό το πράγμα που έβλεπα στο χορτάρι ήταν χειρότερο κι από τον Άρη επί Μιχαλήτσιο.

    Για την ποδοσφαιρική σκλαβιά δεν αρνούμαι την ύπαρξή της. Υπάρχει και μάλιστα σε υψηλά επίπεδα. Για παράδειγμα, στην Αφρική, όπου φέρνεις 100 παιδάκια για να δοκιμαστούν στην Ευρώπη, κρατάς τα πέντε που δείχνουν ότι έχουν ταλέντο και τα υπόλοιπα 95 τα αφήνεις στην μοίρα τους. Είχα διαβάσει ένα άρθρο που έκανε λόγο για ουσιαστική εγκατάλειψη. Τα παιδιά που δεν γινόντουσαν δεκτά στις ακαδημίες, δεν είχαν που να μείνουν, δεν είχαν λεφτά, ήταν ολομόναχα και όσα δεν μπορούσαν να γυρίσουν πίσω κατέληγαν άστεγοι. Κάτι αντίστοιχο υπάρχει στη Λατινική Αμερική, όπου κυριαρχούν τα γραφεία των μάνατζερ και αγοράζουν για ένα κομμάτι ψωμί τα δικαιώματα φερέλπιδων ποδοσφαιριστών. Σαν νταβατζήδες. Και δεν μιλάω για μεγέθη Τέβες και Φαλκάο. Αυτοί έχουν βγάλει λεφτά για να τρώνε και τα δισέγγονά τους. Ωραίοι σκλάβοι.

    Για τους οπαδούς που λες ότι τρώνε κουρόχουρτο ισχύει και με το παραπάνω. Έρχεται ο Πάντελιτς στον Ολυμπιακό, βάζει ένα γκολ και φιλάει το σήμα της ομάδας. Και αρχίζει ο όχλος, πάντοτε εκστασιασμένος ενώπιον τέτοιων γεγονότων, να ζητωκραυγάζει. Με εκνευρίζουν αφάνταστα τέτοιες εκδηλώσεις. Κι από τους μεν, κι από τους δε. Για αυτό εκτίμησα τον Τόχα, τον οποία έκραζα αγωνιστικά, όταν είχε δηλώσει ότι ''το γεγονός που δέχτηκα μείωση στο συμβόλαιό μου, δεν σημαίνει ότι αγάπησα τον Άρη''. Τέλος, δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε ότι υπάρχουν και παίχτες που πραγματικά αγαπούν την ομάδα τους και την θεωρούν κάτι ιερό. Για παράδειγμα, ο μέγιστος Τότι!

    Όσο για τον ΠΑΟΚ, και μόνο που για αντικαταστάτη του Δώνη επέλεξε τον Γεωργιάδη, αυτό το καθικοκάθικο, λέει πολλά. Και να μην ξεχνάμε ότι ήταν και προπονητής στην Εθνική Νέων. Να χαρώ τις επιλογές της ΕΠΟ. Και φυσικά, για την ήττα από τον Ατρόμητο φταίει ο Δώνης! Δεν το λέω εγώ, οι ΠΑΟΚτσήδες το λένε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δελφινάκι, Χρόνια Πολλά! Μπορεί να φανεί παράξενο σε ορισμένους, αλλά είμαι καλά! Νοιώθω καλά! Και όχι, δεν συνέβη κάτι άξιο αναφοράς.

    Γεια σου, Δήμο! Δεν ξέρω τι στόχους θα βάλει η Μονακό. Αλλά, αν βγει Ευρώπη, θα είναι μεγάλο κατόρθωμα.

    Ιταλέ, κράτησα μια πισινή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ποιον αλβες ρε παιδια?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ανώνυμε, νομίζω ότι εννοεί τον Ντάνι Άλβες! Δεν παίρνω όρκο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ακριβώς... λέγεται ότι ενδιαφέρονται σοβαρά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ποιος θα λομπάρει τον τερματοφύλακα;

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...