Μεταφράσεις, αυτοκρατορικά πορτοκάλια, πανιά και υπογεννητικότητα

Η (δήθεν) έλλειψη εμπειρίας δεν με προβληματίζει. Ο Αλεξανδρής λέει και ξαναλέει ότι δεν έχουμε εμπειρία. Στο μυαλό μου, όμως, η έλλειψη εμπειρίας μεταφράζεται ως έλλειψη ποιότητας. Δεν ήξερα ότι απαιτείται εμπειρία για να είσαι ανταγωνιστικός. Ο Ταπούτος λέει ότι το πείραμα με τα κολεγιόπαιδα απέτυχε. Πώς προέκυψε αυτό; Πώς το καταλάβαμε; Μέσα σε τέσσερις αγωνιστικές; Στο μυαλό μου το αποτυχημένο πείραμα μεταφράζεται ως άστοχες επιλογές παιχτών. Το μπάσκετ είναι απλό άθλημα. Για αυτό και σε ένα συντριπτικό ποσοστό κερδίζει ο καλύτερος. Σπάνια θα συναντήσουμε εκπλήξεις. Επίσης, δεν μπορείς να θέσεις ως δικαιολογία τον παράγοντα ομοιογένεια. Στο μπάσκετ η ομοιογένεια επιτυγχάνεται σχετικά γρήγορα. Όποιος έχει αγωνιστεί σε ομάδα, μπορεί να συνειδητοποιήσει πλήρως τι εννοώ. Δεν χρειάζεται ομοιόγενεια για να παίξεις ατομική άμυνα ή να κάνεις μπλοκ άουτ. Όποιος ξέρει μπάσκετ, παίζει μπάσκετ. Απλά πράγματα. Ο Κιρούς ξέρει μπάσκετ; Όχι. Έχει κάποια αθλητικά προσόντα και πάπαλα. Ο Μάλντροου ξέρει μπάσκετ; Θεέ και Κύριε. Το μόνο που ξέρει είναι να χώνει τάπες. Τουλάχιστον το κάνει πολύ καλά. Ο Μαυραειδής; Δεν τον έχω σπουδάσει τόσο καλά. Νομίζω ότι μπορεί να αποδώσει. Τον πιστεύω. Ο Τζέιμς; Όταν βλέπεις οργανωτή να βιάζεται λες και τον κυνηγάνε βαμπίρ, τότε κάτι πάει στραβά. Ο Κρούσιτς; Ο Σλοβένος είναι μια βελτιωμένη έκδοση του Σκορδίλη. Ο μόνος από τους νεοαποκτηθέντες που ξέρει μπάσκετ ήταν ο Όλιβερ, ο οποίος αποτελεί παρελθόν -τον αντικατέστησε ο Ντέιβις. Η ομάδα αφήνει να εννοηθεί ότι τον έδιωξε, ενώ ο παίχτης δήλωσε ότι έφυγε μόνος του. Άντε βρες άκρη. Σ αυτό το σημείο απευθύνω μια ερώτηση προς τον Αλεξανδρή: πού είναι οι Ινδιάνοι;

Επανέρχομαι στις μεταφράσεις. Σε ποια έλλειψη εμπειρίας αναφερόμαστε και σε ποιο αποτυχημένο πείραμα; Εδώ δεν μπορούμε να πάρουμε ριμπάουντ. Τόσα χρόνια νόμιζα ότι για να πάρεις ριμπάουντ πρέπει να κάνεις μπλοκ άουτ και να πηδήξεις ψηλά για να αρπάξεις την μπάλα. Εμείς περιμένουμε την σπυριάρα να καταλήξει στα χέρια μας. Γίνονται αυτά τα πράγματα; Χρειαζόμαστε πάση θυσία ένα μπομπάτο πεντάρι. Να μπορεί να παίξει με πλάτη στο καλάθι. Να πάρει επιθετικές πρωτοβουλίες. Η ομάδα, ελλείψει ποιοτικών ψηλών, δεν μπορεί να αποδώσει στο ζωγραφιστό -και στις δυο πλευρές του παρκέ- κι ως εκ τούτου κάνουμε κατάχρηση στα σουτ τριών πόντων, στα οποία δεν ευστοχούμε κιόλας. Προσθέτουμε και τις σύνθετες άμυνες ζώνης, στις οποίες παραδοσιακά βραχυκυκλώνουμε, και δένει το γλυκό. Ήθελα να γράψω κι άλλα για την ομάδα, αλλά μόλις διάβασα ένα κείμενο του Λάμπρου Σκόρδα, παραιτήθηκα από κάθε παρόμοια σκέψη: «Σίγουρα το αρνητικό ρεκόρ των τεσσάρων ηττών στα πρώτα ισάριθμα παιχνίδια είναι αφοπλιστικό. Έχει βέβαια επαναληφθεί στο παρελθόν, πριν από δέκα χρόνια, αν δεν κάνω λάθος, όμως κανείς δεν ενθυμείται αυτό το στατιστικό, αλλά όλοι μιλούν αναφερόμενοι στο χρυσό παρελθόν, που περιέγραψα στην εισαγωγή μου. Οι οπαδοί εγείρονται, με βασικό επιχείρημα πως δεν είναι δυνατόν ο τεράστιος Άρης, ο Αυτοκράτορας, να κάνει τέτοια πορεία. Ξεχνούν όλοι πως αυτό το παρελθόν που μας ιντριγκάρει, είναι σχεδόν πια πριν από τρεις δεκαετίες». Αυτό που θα προσπαθούσα να περιγράψω με μια μακροσκελή παράγραφο, το αποτύπωσε εύστοχα ο Σκόρδας με συνοπτικό τρόπο.

Ωστόσο, δεν μπορώ να αντισταθώ. Ο Σκόρδας χρησιμοποίησε τη λέξη ''Αυτοκράτορας''. Δράττομαι της ευκαιρίας να αναφερθώ σε ένα ζήτημα, το οποίο έχει αρχίσει να με εκνευρίζει τα μάλα. Αφορά ορισμένους φίλους του Παναθηναϊκού που αγνοούν τι εστί ιστορία και δη μπασκετική. Έχω την εντύπωση ότι οι φίλοι του μπασκετικού Π.Α.Ο. χωρίζονται σε δυο κατηγορίες. Η πρώτη κατηγορία περιλαμβάνει ένα υγιές μπασκετικό κοινό, έστω και μικρό σε έκταση, συνήθως ώριμης ηλικίας και αρκετά συνειδητοποιημένο, το οποίο ζει και αναπνέει για την ομάδα και το μπάσκετ. Η δεύτερη κατηγορία αποτελείται από κάποια παιδάκια που, επειδή μεγάλωσαν με τους -δεν εξετάζω αν είναι δίκαιοι ή άδικοι- ποδοσφαιρικούς τίτλους του Ολυμπιακού, στράφηκαν προς το μπάσκετ, προκειμένου να δουν κι αυτοί το πουλί τους να μεγαλώνει, παρακολουθώντας τα ντέρμπι με Ολυμπιακό, τον στημένο τελικό κυπέλλου και την Euroleague από τα προημιτελικά και έπειτα. Η δεύτερη κατηγορία, λοιπόν, είναι αυτή που δεν έχει ιδέα τι σημαίνει μπάσκετ. Δεν γνωρίζει τι σημαίνει Άρης. Δεν έχουν παρακολουθήσει ποτέ το επικό δίδυμο Γκάλης - Γιαννάκης σε δράση ή την μεγάλη ομάδα του Π.Α.Ο.Κ. Νομίζουν ότι το μπάσκετ πριν το 2000 παιζόταν με πορτοκάλια κι όχι με πορτοκαλί μπάλα. Απίστευτα πράγματα. Ως εκ τούτου, αμφισβητούν το προσωνύμιο ''Αυτοκράτορας'' και μάλιστα θέλουν να το οικιοποιηθούν (!!!). Το ακούσαμε κι αυτό.

Ο Μέγας Ναπολέοντας κι ο Μέγας Αλέξανδρος, μεταξύ άλλων, αποκαλούνται από την ιστορία Μεγάλοι. Δεν σημαίνει ότι αν προκύψει στο μέλλον κάποιος άλλος κατακτητής θα τον πούνε κι αυτόν Μέγα ή θα αφαιρεθεί ο τίτλος από τους δυο προαναφερθέντες άντρες. Ο Τζόρνταν λεγόταν Air. Δηλαδή κάποιος άλλος που έχει καλύτερο άλμα από τον Τζόρνταν πρέπει να ονομαστεί Air; Η Γιουβέντους ονομάζεται Μεγάλη Κυρία. Βρε και στην Ω' Εθνική να παίζει, πάλι Μεγάλη Κυρία θα αποκαλείται. Ο Φωστήρας θα είναι για πάντα ο φονέας των γιγάντων. Όπως κι ο Άρης θα είναι για πάντα ο Αυτοκράτορας. Ο Άρης, εξάλλου, όπως η συντριπτική πλειοψηφία των ομάδων που διαθέτουν προσωνύμια, δεν αυτοαποκαλέστηκε καθ' αυτόν τον τρόπο. Όχι, βέβαια. Οι αντίπαλοι του προσέδωσαν το συγκεκριμένο προσωνύμιο. Νομίζω ότι έγινα κατανοητός. Το κλείνω εδώ το θέμα και συνεχίζω με τον Ηρακλή.

Που ακόμα και στην Δ' Εθνική λέγεται Γηραιός. Κι ας έχει ιδρυθεί ο Πανιώνιος 18 ολόκληρα χρόνια πριν τον Ηρακλή. Ένας Ηρακλής που έχει χάσει την μπάλα και αδυνατεί να διακρίνει όρια. Κατανοώ την αντίδραση των οπαδών, αλλά δεν την αποδέχομαι. Όπως δεν παλεύεται να βλέπεις την γκόμενά σου στην αγκαλιά κάποιου άλλου άντρα ή να χάνεις στα χαρτιά, έτσι δεν αντέχεις να βλέπεις την αγαπημένη σου ομάδα να παίρνει το τρακτέρ και να κάνει τουρνέ στην επαρχία. Η καψούρα και η χασούρα δεν υποφέρονται. Ωστόσο, πρέπει να αντιληφθούμε ότι ο Ηρακλής κι ο κάθε Ηρακλής συνιστά μια Π.Α.Ε. Μια ασχολία που γεμίζει και ομορφαίνει τη ζωή μας. Δεν ταυτίζεται, όμως, με την ίδια μας τη ζωή. Σε καμία των περιπτώσεων. Κι εγώ είμαι τρελαμένος με την Αρειανάρα, αλλά καταλαβαίνω ότι υπάρχουν απείρως σημαντικότερα πράγματα, με τα οποία μπορείς και πρέπει να ασχοληθείς. Όλοι αυτοί, δηλαδή, που κάθονται και γράφουν σε πανί, «καρκίνο στα παιδιά του Πιλάβιου», έχουν λύσει τα πάσης φύσεως προβλήματά τους; Τι κάθομαι, όμως, και γράφω; Το συγκεκριμένο πανί είναι το πρόβλημα; Στα γήπεδα έχουν αναρτηθεί πανιά με παρόμοια μηνύματα. Έχουν εκφραστεί συνθήματα που βρίζουν μάνες, ζωντανούς και νεκρούς. Εδώ μας πηδάνε χωρίς σάλιο, βαζελίνη, ελαιόλαδο και βούτυρο και εμείς στεκόμαστε στο πανί που ανέβασαν κάποιοι Ηρακλειδείς; Υποκρισία μυρίζει η υπόθεση. Στην Ομόνοια, χθες, μέρα μεσημέρι, κάποιο πρεζάκι ετοίμαζε τη δόση του μπροστά σε εκατοντάδες επιβάτες του Μετρό και του Ηλεκτρικού και εμείς ασχολούμαστε με πανιά και ιστία; Έχουμε θέσει λάθος προτεραιότητες. Και πάμε στο ωραίο κομμάτι: τι σας φταίνε τα παιδιά του Πιλάβιου και του κάθε Πιλάβιου; Αυτοί που γράψανε το πανί, έχουνε παιδιά; Προφανώς κι όχι. Αν είχανε δεν θα το γράφανε. Αν ήταν πραγματικοί μάγκες δεν θα το γράφανε. Κι εδώ έγκειται η πεμπτουσία της κατάστασης: η Ελλάδα, δυστυχώς, γερνάει. Χαρακτηρίζεται από σαφές δημογραφικό πρόβλημα. Οι Ελληνίδες δεν γεννάνε. Η υπογεννητικότητα υπονομεύει πολλές πτυχές της κοινωνικής και πολιτικής διάστασης. Για παράδειγμα, την παράνομη μετανάστευση, τις συνταξιοδοτήσεις και την μειωμένη εγχώρια παραγωγή. Μην γελάτε: πρόκειται για λίαν σημαντικό και συνάμα υποβαθμισμένο ζήτημα που γεννά προβλήματα και διαιωνίζει ανισότητες. Οι κρίσεις υποβόσκουν. Αυτό, όμως, τι σημαίνει; Ότι επειδή κάποιοι δεν έχουν παιδιά, πρέπει να πετάνε κατάρες για τα παιδιά άλλων; Όχι, βέβαια. Είναι δυνατόν, προκειμένου να πάρεις την οπαδική σου πρέζα, να εύχεσαι καρκίνο στα παιδιά του αντιπάλου σου; Κι όλα αυτά για μια ομάδα. Για ένα κόμμα. Για μια τρέλα. Για μια καψούρα. Βαφτίστε το όπως θέλετε. Αυτά αποτελούν ένα μικρό κομμάτι της ζωής κι όχι την ίδια τη ζωή. Το σωστό είναι να διαμαρτυρηθείς σε κόσμια πλαίσια. Να μην χάνεις το δίκιο σου. Γιατί, όμως, τέτοιο μίσος προς την Ε.Π.Ο. και τον Πιλάβιο; Δικαιολογείται; Δεν νομίζω. Η απάντηση, εν πολλοίς, έχει δοθεί στις προηγούμενες αράδες.  Το μίσος της Ε.Π.Ο. προς τον Ηρακλή δικαιολογείται; Όχι και είμαι απόλυτος σε αυτό.

Ξεφεύγουμε από το πανί. Ας εξετάσουμε το ζήτημα υπό διαφορετικό πρίσμα. Ο πειθαρχικός κώδικας της Ε.Π.Ο., ως ποινή για την πλαστογραφία, αναφέρει χρηματικό πρόστιμο. Κακώς. Πλαστογραφία σημαίνει αθέμιτος ανταγωνισμός. Αν το δεις ηθικά το ζήτημα, ο Ηρακλής έπρεπε να πέσει. Ωστόσο, είμαι σίγουρος ότι το σκεπτικό της Ε.Π.Ο. δεν εναρμονίζεται με το δικό μου. Κι άλλοι πλαστογράφησαν. Έπεσαν; Όχι. Ο Ηρακλής τότε γιατί να πέσει; Εφαρμόζουμε για το ίδιο αδίκημα διαφορετικές ποινές; Ναι. Είναι λογικό; Όχι. Θεμιτό; Όχι. Ηθικό; Όχι; Τι σκατά σκεφτόταν η Ε.Π.Ο.; Δεν ξέρω. Όπως δεν ξέρω τι σκατά σκεφτόταν ο Τάκης, όταν πλαστογραφούσε δημόσια έγγραφα. Καταζητήθηκε από τη Δικαιοσύνη ο Τάκης; Όχι. Καταζητήθηκε από τους οπαδούς του Ηρακλή; Όχι. Από ποιον καταζητήθηκε; Ίσως από τον ψιλικατζή της γειτονιάς για να του δώσει την κυριακάτικη εφημερίδα με τα νέα του Ηρακλή. Του έκανε κάποιος μήνυση; Όχι. Ο ηθικός αυτουργός, δηλαδή, κατέστη αόρατος και ωραίος. Φεύγουμε από τον Τάκη και πάμε στην περιβόητη μαλακία που παίχθηκε με τα Σκόπια. Απευθείας αποβολή με κόκκινη κάρτα. Τραγικά πράγματα. Όπως τραγικό είναι να νοιώθεις επιλεκτικά περήφανος. Αυτή την ιστορία με τον Μάκη τι την θέλατε; Είναι δυνατόν να επιζητούσατε συγχώνευση με την οικογένεια Ψωμιάδη; Θα τρελαθούμε τελείως; Κι αφού δεν έκατσε ο αγαπούλας, έφτασε ο Παντελή. Τι ήρθε να κάνει στον Ηρακλή; Να μοιράσει υποσχέσεις. Το να μοιράζεις ψεύτικες και ανυπόστατες υποσχέσεις είναι μεγάλη υπόθεση και θέλει τσαγανό. Δεν σου κοστίζει τίποτα, ενώ όλο και κάτι μπορείς να βγάλεις από την ιστορία. Τι έκανε, λοιπόν, ο Κύπριος; Έφεση στα πολιτικά δικαστήρια. Μια πράξη που (υποτίθεται ότι) απαγορεύεται, διότι καταργείται το αυτοδιοίκητο της Ε.Π.Ο. Η ποινή είναι εκ νέου υποβιβασμός. Και κάπως έτσι φτάνουμε στη Γ' Εθνική. Ο Ο.Φ.Η. κατέφυγε στα πολιτικά δικαστήρια; Ναι. Και τι έκανε η Ε.Π.Ο.; Τουμπεκί. Γιατί κύριε Πιλάβιε; Η κατρακύλα, όμως, συνεχίζεται. Η Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού δεν έκανε δεκτό το αίτημα της διοίκησης του Ηρακλή να δοθεί νέα προθεσμία (4η κατά σειρά), προκειμένου να καταθέσει φάκελο συμμετοχής στα επαγγελματικά πρωταθλήματα. Και χωρίς άδεια συμμετοχής, ο Ηρακλής υποβιβάζεται στη Δ΄ Εθνική.

Το ρεζουμέ είναι ότι η διοικητική αστάθεια έφερε τον Ηρακλή, εκεί που βρίσκεται τώρα. Η ανεπάρκεια της διοίκησης έχει φανερώσει και τα κενά στο οπαδικό κίνημα του συλλόγου. Σπασμωδικές κινήσεις, αξιοπερίεργες αντιδράσεις, αμφιλεγόμενα κίνητρα και αρκετή οργή. Το τελευταίο συστατικό είναι ο χειρότερος σύμβουλος. Εξού και οι καταστάσεις που περιγράψαμε παραπάνω. Και ακριβώς για αυτό μεταμορφώθηκαν σε κλώνους του Οιδίποδα. Όσο για την Ε.Π.Ο. δεν έχω να πω πολλά. Έχει μαλακιστεί και συνεχίζει να μαλακίζεται σε υπερθετικό βαθμό. Να αναφέρω τον τελικό κυπέλλου; Τα στημένα; Την αθλητική Δικαιοσύνη;  Εν τέλει, ποιος είναι ο ρόλος της; Να παρατηρεί τα γεγονότα λες και είναι επιβάτης σε τρένο; Να στοχοποιεί ομάδες και να τις καταρρακώνει; Να χειροκροτεί (σ)τις νίκες της Εθνικής Ελλάδος; Όποιος ξέρει, παρακαλώ να με ενημερώσει. Κλείνοντας, δηλώνω, για πολλοστή φορά, ότι έκανα λάθος για τα στημένα. Ήμουν ρομαντικός, αφελής, βλαξ, πείτε με όπως θέλετε. Τι αποκόμισα; Ότι τσάμπα μπήκε ο Μπέος στην στενή, ότι τζάμπα τους έκανε πλάκα ο Μάκαρος κι ότι τζάμπα έπεσε ο Ηρακλής, η Καβάλα και ο Ολυμπιακός Βόλου. Το αυτονόητο δεν επετεύχθη. Πρόκειται για νοσηρή κατάσταση και θλιβερή διαπίστωση. Την ίδια στιγμή ο γυμνός βασιλιάς δεν γουστάρει να πάει στον ανακριτή/εισαγγελέα, ο Πατέρας έχει πάρει ασυλία, ο Κομπότης δηλώνει αθώος, ο Μποροβήλος σηκώνει πειρατική σημαία, ο Ο.Φ.Η. παίζει χωρίς φάκελο, ο Π.Α.Ο.Κ. έχει βάλει στην κατάψυξη δεκάδες εκατομμύρια γιούρο και η Α.Ε.Κ. έχει τινάξει την μπάνκα των χρεών στον αέρα. Οι Κυριακές δεν ήρθαν πίσω. Όπως στην πολιτική ζωή, μας κυβερνούν άνθρωποι αναξιοπρεπείς και αναξιόπιστοι, έτσι και στην αθλητική ζωή κουμάντο κάνουν τα λαμόγια και οι ανίκανοι. Όπως οι Έλληνες πολιτικοί δεν αγαπούν την πατρίδα, έτσι και οι Έλληνες παράγοντες δεν αγαπούν τον αθλητισμό. Αυτούς έχουμε, αυτοί μας αξίζουν. Το θέμα δεν είναι τόσο πολύ η ίδια η "σειρήνα" και το "τραγούδι" της, αλλά ο τρόπος που το λαμβάνουν τα αυτιά μας, η επεξεργασία από το μυαλό μας και οι εντολές που δίνει ο εγκέφαλος μας για να συμπεριφερθούμε.

Υ.Γ.1 Νομίζω ότι έχουμε καλύψει το ζήτημα του Ηρακλή σε αισθητά μεγάλο βαθμό. Ελπίζω τα γραπτά να είναι κατανοητά και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Κάθε ένσταση γίνεται αποδεκτή και αντικείμενο προς συζήτηση.

Υ.Γ.2 Η Π.Α.Ε. Ολυμπιακός εξέφρασε προς την Ε.Π.Ο. την (έντονη) δυσαρέσκειά της για την αντιμετώπιση των Ελλήνων διεθνών που διαθέτει η ομάδα, εν συγκρίσει με τους Έλληνες διεθνείς του Παναθηναϊκού. Μάλιστα. Γελάνε οι ρέγγες και κλαίει ο Κάνθαρος για το χάλι και την κατάντια μας. Και βγαίνει μετά ο Μώραλης να εξηγήσει τα X-Files.

Υ.Γ.3 Συνίδρυσε τους Helloween και μετά από λίγα χρόνια απεχώρισε. Έπειτα, ο Kai Hansen, δημιούργησε τους Gamma Ray. Για την ιστορία αναφέρω ότι το παρακάτω κομμάτι αποτελεί διασκευή. Το αυθεντικό ανήκει στους Holocaust. Αρκετά ανεβαστικό, δεν νομίζετε;

Τις Κυριακές μας πίσω

Una faccia, una razza. Κλασσική έκφραση που εννοεί πως Έλληνες και Ιταλοί έχουν κοινά γνωρίσματα και χαρακτηριστικά. Σας πληροφορώ ότι ουδέν κοινό στοιχείο μοιραζόμαστε με τους Ιταλούς. Οι άνθρωποι διατηρούν στοιχειώδεις δομές και δεν φοβούνται να λάβουν τολμηρές και γρήγορες αποφάσεις. Ακριβώς όπως έκαναν με την παράνομη μετανάστευση, το δημόσιο χρέος και τα αθλητικά σκάνδαλα. Επίσης, έχω βαρεθεί να ακούω για την Τουρκία και το πόσο οπισθοδρομική χώρα είναι. Σας πληροφορώ ότι σε σύγκριση με την Ελλάδα βρίσκεται έτη φωτός μπροστά. Επικρατεί συγκεκριμένο και ουσιαστικό πλάνο για πλείστα θέματα όπως εξωτερική πολιτική, τουρισμός, οικονομία, αθλητισμός και κυρίως υπάρχει πολιτική βούληση. Δεν είναι τυχαία τα αντανακλαστικά που έδειξαν οι τουρκικές αρχές στα θέματα των στημένων. Ούτε είναι τυχαία η ταχεία ανάπτυξη της χώρας τη στιγμή που η Ελλάδα κάνει βήματα προς τα πίσω.

Και πάμε στα δικά μας. Ομολογώ ότι δεν περίμενα τέτοια εξέλιξη. Πίστευα ότι κάτι καλό θα προέκυπτε από την όλη ιστορία. Φευ! Έκανα λάθος. Ίσως είμαι ρομαντικός. Ίσως είμαι ρούκουνας. Ίσως υποτιμώ την αύρα των σκοταδόψυχων. Ίσως ήμουν εύπιστος απέναντι σε εκείνους που μιλούσαν για κάθαρση. Ειλικρινά δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι αρκετοί περίμεναν ριζοσπαστικές εξελίξεις. Και τι έγινε; Μια τρύπα στο νερό. Γιατί έγιναν όλα αυτά; Πάλι δεν ξέρω. Με πιάνετε παντελώς αδιάβαστο. Ο καθένας εκφράζει την άποψή του. Κάποιοι λένε ότι Βόλος και Καβάλα είναι μεγάλες πόλεις, ήτοι πολλές ψήφοι. Άλλοι υποστηρίζουν ότι η παράγκα έχει ισχυρά θεμέλια και γερές πλάτες. Κάποιοι άλλοι κάνουν λόγο για ανικανότητα. Υπάρχουν και εκείνοι που μιλάνε για αποπροσανατολισμό. Αυτό που ξέρω είναι ότι χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία. Οι αρμόδιοι δεν διαχειρίστηκαν σωστά την υπόθεση. Τα κατηγορητήρια δεν ήταν δομημένα. Συγκροτημένα. Επιμελή. Οι θεσμοί θα μπορούσαν να αποκτήσουν αξιοπιστία. Όμως, με τα ''θα'' και τα ''αν'' δεν υπάρχει προκοπή.

Πλέον, όλοι, μα όλοι, είναι υποψιασμένοι και καχύποπτοι. Όχι μόνο διατηρήθηκε η υφιστάμενη παθογένεια, αλλά εξελίχθηκε. Βελτιώθηκε. Εξαπλώθηκε. Σαν γάγγραινα. Αυτή η απόφαση δείχνει σαφής αδυναμία τήρησης και εφαρμογής του νόμου. Απροθυμία για τιθάσευση της αναρχίας και της αταξίας. Οριοθετεί το παρόν. Καθορίζει το μέλλον. Θα επαναλάβω ότι το αυτονόητο είναι άκρως ενοχλητικό. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι το να αποθεώνεις το αυτονόητο υποδηλώνει παθογένεια. Το να οραματίζεσαι το αυτονόητο υποδηλώνει παθογένεια. Το να είσαι ανήμπορος να πράξεις το αυτονόητο υποδηλώνει παθογένεια. Οι προεκτάσεις είναι πολύ σοβαρές κι έχουν αντίκτυπο στην κοινωνία και στην πολιτική.

Κάποιοι έχουν το θράσος να μιλάνε για ήθη, αξίες και ενότητα. Εκείνοι που χρησιμοποιούν τέτοιες λέξεις θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί από εδώ και πέρα. Θα πρέπει να τις χρησιμοποιούν με φειδώ. Κάποιοι έχουν το θράσος να συγκρίνουν λαμογιές. Σκοτώνω πέντε ανθρώπους και ζητάω αθώωση ή έστω επιείκεια, χρησιμοποιώντας το ακλόνητο επιχείρημα ότι ο γείτονας σκότωσε περισσότερους κι ως εκ τούτου πρέπει να απαλλαγώ των κατηγοριών. Κάποιοι έχουν το θράσος να μιλάνε για παύση των συνδέσμων. Πράγματι, εντοπίζεται πρόβλημα με τα ισχύοντα ορισμένων συνδέσμων, αλλά όταν δεν μπορείς να νοικοκυρέψεις συγκεκριμένα πράγματα θα προβείς σε κλεισίματα συνδέσμων; Θα σε μπουζουριάσουν και θα έχουν και δίκιο. Κάποιοι έχουν το θράσος και μιλάνε για βία. Ποιος τη δημιούργησε; Ποιος την παράγει; Ποιος τη συντηρεί; Για ρωτήστε τις φυλλάδες και τα πρωτοσέλιδα τους. Για ρωτήστε τους παράγοντες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Για ρωτήστε τη(ν) (αθλητική) δικαιοσύνη.

Πραγματικά μιλάμε για το θέατρο του παραλόγου. Η Καβάλα υπό την Προεδρία του Σταύρου Ψωμιάδη κλείνει μηδενικά συμβόλαια, στερώντας από το κράτος φορολογηθέντα χρηματικά ποσά και προάγει τον αθέμιτο ανταγωνισμό. Ο Βόλος υπό την Προεδρία του Αχιλλέα Μπέου ανέβηκε επίπεδο, αξιοποιώντας τα κέρδη από το στοίχημα και προάγει τον αθέμιτο ανταγωνισμό. Εξάλλου, το έλεγε και ο ίδιος: «Ζω από το ποδόσφαιρο». Οι οπαδοί του Βόλου υποστήριζαν τον Μπέο και έπαιζαν ξύλο με τους Παναθηναϊκούς. Συγχρόνως, προβάλλουν ως υπέρτατο επιχείρημα το ότι η ομάδα έπαιξε καλή μπάλα κι ως εκ τούτου θα ήταν άδικο (!) για το θέαμα να μην αγωνίζεται στην Α' Εθνική. Η Ουέφα κρίνει ότι ο Ολυμπιακός Βόλου παρανόμησε και τον τιμωρεί με πενταετή αποκλεισμό από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, τη στιγμή που οι εν Ελλάδι αρμόδιοι είναι πολύ large τύποι, μετατρέποντας τον υποβιβασμό σε αφαίρεση βαθμών από το επόμενο πρωτάθλημα. Μπορεί να μας πει ο Σαΐνης της Ε.Π.Ο.land τι απάντησε στην Ουέφα όταν η τελευταία έστειλε επιστολή στην Ομοσπονδία, ρωτώντας τι θα γίνει με την ευρωπαϊκή συμμετοχή του Βόλου; Μια Ουέφα που τιμωρεί με ενδείξεις. Καλά κάνει. Έτσι προστατεύει και προστατεύεται το ποδόσφαιρο. Εντούτοις, δεν υπήρχαν απλά ενδείξεις. Στην Ιταλία ο Μότσι και η Γιουβέντους τιμωρήθηκαν επειδή μιλούσαν με διαιτητές -κάτι τέτοιο απαγορεύεται. Ακούς Πιλάβιε; Για όσους δεν θυμούνται η Γιουβέντους είχε πέσει στη Β' Εθνική και η Φιορεντίνα στη Δ' Εθνική. Απορώ, όμως, γιατί αντί για αφαίρεση βαθμών δεν προέκυψε πρόσθεση. Να ξεκινούσε, φερειπείν, με +10 η Καβάλα και +8 ο Βόλος. Έτσι για να γουστάρουμε βρε παιδί μου. Και φτάνουμε στην αποθέωση. Οι Μάκης Ψωμιάδης και Αχιλλέας Μπέος τιμωρήθηκαν βάναυσα και υποδειγματικά, ενώ οι ομάδες τους ηθικά απαλλάχτηκαν από τις κατηγορίες (!). Αντίθετα, ο Ηρακλής υποβιβάστηκε. Πού είναι ο Τάκης; Γιατί δεν καταδικάστηκε; Πλαστογραφία έκανε. Σε δημόσια έγγραφα παρακαλώ. Επαναλαμβάνω ότι ο Ηρακλής υποβιβάστηκε. Δεν τιμωρήθηκε με αφαίρεση βαθμών από το επόμενο πρωτάθλημα. Κι ο Τάκης ουδέποτε αναζητήθηκε. Το ίδιο κι ο Μάκαρος. Πού ακριβώς εντοπίζεται η αξιοκρατία; Με ποια κριτήρια αποφασίζεται η δυσφήμιση του αθλήματος; Δυστυχώς, αυτό που προκύπτει από την όλη ιστορία είναι ότι η κρίση αξιών, ήθους και ιδεών ζει και βασιλεύει. Φέρτε όσες Τρόικες θέλετε. Φέρτε όσα Δ.Ν.Τ. γουστάρετε. Συγκροτήστε όσες επιτροπές σας κάνει κέφι. Δεν υπάρχει γιατρειά. Είναι σαν να σου λένε κάντε τα όλα πουτάνα. Το πολύ πολύ να τιμωρηθείς με αφαίρεση βαθμών (από το επόμενο πρωτάθλημα). Είναι σαν να σου λένε στήστε αγώνες για να κονομήσετε εσείς και η ομάδα σας. Ούτως ή άλλως πλέον υπάρχει δεδικασμένο. Μόνο μην πλαστογραφήσετε. Αντίο λογική. Καλημέρα παράνοια (μαζί σου Αρειανάρα στα ουράνια).

Ποιος θα ασχοληθεί σοβαρά με αυτό το άθλημα; Ποιος θα ξοδέψει χρόνο και χρήμα σε αυτό το προϊόν; Ο Φλωρίδης και ο Σαχπατζίδης; Θα γράψουμε και για αυτούς κάποια στιγμή. Είμαστε κυριολεκτικά για κλάματα (κλισέ). Είμαστε κυριολεκτικά εκτός τόπου και χρόνου (κλισέ). Είμαστε κυριολεκτικά άξιοι της μοίρας μας (κλισέ). Έχω γράψει επανειλημμένως ότι δεν είμαστε ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Είμαστε πελάτες. Όταν αγοράζεις ένα προϊόν από τα ράφια των εμπορικών καταστημάτων που δεν σε αφήνει ικανοποιημένο τι κάνεις; Το αγοράζεις εκ νέου; Δεν νομίζω. Θα προσπαθήσεις να το επιστρέψεις. Να στείλεις επιστολή διαμαρτυρίας. Να εκφράσεις τη δυσαρέσκειά σου. Μπορεί και να αδιαφορήσεις. Αν το σκάνδαλο είναι μεγάλων διαστάσεων (π.χ. διατροφικό) τι κάνεις; Ενεργοποιείσαι. Δραστηριοποιείσαι. Αντιδράς. Όχι μόνος σου. Μέσω της μάζας. Εν προκειμένω, ως μάζα εννοούνται οι φίλαθλοι, οι δημοσιογράφοι και η πολιτεία. Επιβάλλεται συστράτευση. Συντονισμός. Συσπείρωση. Ας αφήσουμε τις μεταξύ μας διαφωνίες, έριδες και διχόνοιες που μαστίζουν αυτό το όμορφο πράγμα που ονομάζεται ποδόσφαιρο. Μπορούμε να αντιδράσουμε πειθαρχημένα; Έχουμε το προνόμιο να ζούμε σε μια πανέμορφη χώρα, της οποίας το πηγάδι της λογικής και της κριτικής σκέψης έχει στερέψει προ πολλού. Λειτουργούμε με ωφελιμιστικά, εγωιστικά, βαθμοθηρικά και ψηφοθηρικά κριτήρια. Φωνάζουμε ή ''φωνάζουμε'' για την ανικανότητα της τωρινής κυβέρνησης και την ανυπαρξία του Σαμαρά. Και τι καταλαβαίνουμε; Ο Τζέφρυ φεύγει, ο Αντώνης έρχεται. Σαν το ουίσκι ένα πράγμα. Που ωριμάζει δεκαετίες μέσα στο βαρέλι. Το ίδιο και τα προβλήματα που ταλανίζουν τη χώρα μας. 

Υ.Γ.1 Η σωστή απάντηση στο κουίζ της προηγούμενης ανάρτησης είναι ο υποτιμημένος, ανυπέρβλητος και αεικίνητος Κώστας Νεμπεγλέρας. Αυτόν (υποτίθεται ότι) ήθελε η Ίντερ.

Υ.Γ.2 Το σκίτσο αποτελεί ευφύημα του Soloup από την εφημερίδα ''Goal''.

Υ.Γ.3 Πρόκειται για ένα από τα πιο υποτιμημένα σχήματα στο χώρο του σκληρού ήχου (κλισέ). Αγνό, καθαρό, παραδοσιακό heavy metal. Κυρίες, δεσποινίδες και κύριοι σας παρουσιάζω τους Armored Saint.

Ο γιακάς και ο Mr. Robot(o)

Είχε παρομοιαστεί σαν σωτήρας. Λυτρωτής. Αναμορφωτής. Οι οπαδοί τον (υπο)δέχτηκαν με υπέρτατη χαρά. Όμως, η χαρά του Αντώνη ξεπερνούσε αυτή του κόσμου. Φαινόταν στα μάτια του. Στη γλώσσα του σώματός του. Στο σηκωμένο γιακά από το πόλο μπλουζάκι του. Νόμιζε ότι πήρε μεταγραφή σε μια μεγαλύτερη πίστα από αυτές που τραγουδάει τα βράδια. Όμως, ο Ηρακλής δεν είναι πίστα. Εταιρία είναι. Χρεωμένη εταιρία. Άργησε πολύ να αντιληφθεί που είχε μπλέξει. Οι περισσότεροι θεωρούν ότι το να μπλέκεις με τα του ποδοσφαίρου είναι απλή υπόθεση. Η συντριπτική πλειοψηφία αναθεωρεί μετά από ελάχιστο χρονικό διάστημα. Τα χαστούκια που τρώνε τους οδηγούν σε αναθεώρηση. Το ποδόσφαιρο είναι μπίζνα. Είναι πόλεμος. Με ότι αυτό συνεπάγεται. Είμαι βέβαιος ότι ο Ρέμος έχει αποκτήσει, πλέον, διαφορετικό τρόπο σκέψης αναφορικά με το ποδόσφαιρο. Πάντως, είναι άκρως εντυπωσιακό το πόσο γρήγορα η έπαρση, η προβολή και το ψευτοσταριλίκι μετατρέπονται σε πανικό, απογοήτευση και αταξία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ότι πάσαρε τον Ηρακλή σε όποιον έβρισκε μπροστά του. Κάπως έτσι φτάσαμε στον Παντελή και στον Τάκη.

Το φοβερό με την ομάδα είναι ότι αγνοείται η τύχη των μετοχών. Ποιος τις έχει, πόσες έχει, από ποιον τις απέκτησε και πάει λέγοντας. Πραγματικό αίνιγμα. Αλλά τι κάθομαι και γράφω τώρα; Εδώ αγνοείται η τύχη του Τάκη. Μόλις άρχισε να βγαίνει η φήμη ότι ο Ηρακλής δεν πληροί τα κριτήρια της αδειοδότησης ο άνθρωπος εξεμάνη. Και με το δίκιο του, ασχέτως αν αυτή η ιστορία κρατάει από πέρυσι. Σου λέει ο Π.Α.Ο.Κ. και η Α.Ε.Κ. χρωστάνε σε όποιον μπορεί να αρθρώσει φθόγγο οποιασδήποτε γλώσσας, εμένα βρήκαν για εξιλαστήριο θύμα; Βέβαια, ο ίδιος αποποιούταν των ευθυνών του και τα φόρτωνε όλα στο γιακά του Ρέμου. Όμως, αν το πρόβλημα είναι ότι ο Ηρακλής δεν πρέπει να πέσει κατηγορία, επειδή έχει λιγότερες παρατυπίες από άλλες Π.Α.Ε., τότε πάω πάσο. Το θέμα είναι πολύ απλό: έχεις σκελετούς στην ντουλάπα σου; Πέφτεις. Δεν έχεις; Μένεις. Δηλαδή, αν κλέψω πέντε δραχμές τι θα πω στο δικαστήριο; Ότι ο άλλος έκλεψε είκοσι κι ως εκ τούτου πρέπει να αθωωθώ; Αυτή θα είναι η υπερασπιστική μου γραμμή; Ας είμαστε σοβαροί. Το να δηλώνεις ότι έχεις λιγότερους σκελετούς από τον τάδε ή το δείνα δεν αποτελεί ορθολογικό επιχείρημα ως προς την αθώωσή σου. Επιπλέον, το να έχεις πλαστογραφήσει δημόσια έγγραφα θα έπρεπε να αποτελεί τροχοπέδη στις περαιτέρω δραστηριότητές σου για την αναστολή της απόφασης. Όμως, η διοίκηση δεν κολλάει. Στέλνει επιστολές στον Πλατινί και κράζει τον Πιλάβιο και την Ε.Π.Ο. Μέχρι στο CAS θα προσφύγει. Το να στείλεις μια επιστολή είναι φθηνή λύση. Το να κράξεις είναι έτι φθηνότερο. Το να προσφύγεις στο CAS απαιτεί δεκάδες χιλιάδες γιούρο. Καλή τύχη.

 

Μπορεί να μην καταλαβαίνω τους διοικούντες, αλλά κατανοώ πλήρως τους οπαδούς. Η καψούρα δεν παλεύεται. Όπως δεν αντέχεις να βλέπεις την γκόμενα σου με άλλον, κάπως έτσι δεν μπορείς να φανταστείς την ομάδα σου να πέφτει κατηγορία. Θα κάνεις τα πάντα για να αντιστρέψεις την κατάσταση. Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, θα κράξεις, θα γκρινιάξεις. Μέχρι και τον πρώην Αντιπρόεδρο της Π.Α.Ε. θα ανακρίνεις. Όχι ότι έχουν ουσία όλα αυτά, αλλά διατηρούν μια λογική, έστω και παράλογη. Αυτό που στερείται οποιασδήποτε βάσης είναι οι δηλώσεις αρκετών βουλευτών που έσπευσαν να στηρίξουν τον Ηρακλή. Πρόκειται για την ίδια ομάδα που πλαστογραφεί δημόσια έγγραφα και χρωστάει σε παίχτες, προπονητές, καθαρίστριες, ball boys και μπακάληδες. Νταξ, μάλλον υπερβάλλω κι εγώ. Ξέχασα ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν το ακαταλόγιστο. Πολιτικοί αφού. Ωστόσο, αυτά βλέπουν στον Ηρακλή και παλεύουν με νύχια και με δόντια. Όταν οι πολιτικοί αγνοούν δικαστικές αποφάσεις σιγά μην κολλήσει ο Ημίθεος. Όταν οι πολιτικοί παίρνουν τις μίζες τους σιγά μην κολλήσει ο Τάκης. Όταν οι πολιτικοί αρνούνται να προβάλλουν την αλήθεια και ενθαρρύνουν την ψηφοθηρία σιγά μην κολλήσει ο Χατζηπαναγής. Ο Κωφίδης δεν κολλάει ούτως ή άλλως: να είναι καλά οι Dimmu Borgir και τα διόδια. Εντούτοις, έχουμε αναφέρει πολλάκις ότι η οικονομία, η πολιτική και ο αθλητισμός περνάνε κρίση ως προεκτάσεις την κοινωνικής παθογένειας που μας έχει προσβάλλει. Επιτέλους, πρέπει να τυπώσουμε στο μυαλό μας με πυρωμένο σίδερο ότι η αυθεντική κρίση είναι η κοινωνική. Εμμένω απόλυτα σε αυτή την άποψη. Πάντως, οφείλω να πω ότι ο μόνος πολιτικός που διαχώρισε τη θέση του είναι ο Μπουτάρης, αλλά μάλλον πρόκειται περισσότερο για ''πολιτικό'' και επιπλέον δεν φέρει την ιδιότητα του βουλευτού. Βέβαια, οι (κουτο)πονηροί γνωρίζουν ότι ο Δήμαρχος είναι Αρειανός. Οι έξυπνοι ξέρουν ότι ο Μπουτάρης χέστηκε για τις ψήφους.

Από το παρόν άρθρο προκύπτουν δυο κομβικά στοιχεία. Το πρώτο είναι η επιβολή ισονομίας και η απονομή δικαιοσύνης. Ανοίξτε τους φακέλους και στείλτε στον Καιάδα τους παρανόμους. Έχετε τα καλαμπαλίκια να υποβιβάσετε τον Π.Α.Ο.Κ., τον Πανιώνιο, την Καβάλα, την Α.Ε.Κ., τον Ολυμπιακό Βόλου και τον Π.Α.Ο.; Τα παραδείγματα είναι τυχαία. Δυστυχώς, το ελληνικό πρωτάθλημα έχει καταστεί πεδίο αθέμιτου ανταγωνισμού. Χρωστάς δεκάδες εκατομμύρια προς το Δημόσιο και τρίτους; Κανένα πρόβλημα. Κάνεις τις μεταγραφές σου και λαμβάνεις κανονικά μέρος στο πρωτάθλημα. Ανακοινώνεις πλασματικές και εικονικές Α.Μ.Κ.; Κανένα πρόβλημα. Παίρνεις το πιστοποιητικό σου και πας στην ευχή της Παναγίας. Κλείνεις μηδενικά συμβόλαια σε παίχτες που παίρνουν εκατοντάδες χιλιάδες γιούρο; Απολύτως κανένα πρόβλημα. Στην ελάχιστη των περιπτώσεων να σε πάρουν χαμπάρι τα ''λαγωνικά'' της Ε.Π.Ο. και να την γλιτώσεις εις αεί, προφασιζόμενος τον ασθενή. Παίζεις μεγάλα ποσά στο στοίχημα που δεν δικαιολογούνται από την φορολογική σου δήλωση; Σωστά μαντέψατε: κανένα πρόβλημα. Συνεχίζεις και παίζεις στοίχημα. Μιλάς με διαιτητές πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον αγώνα; Κι εδώ κανένα πρόβλημα. Το πολύ πολύ να πας στον αθλητικό δικαστή και να αθωωθείς προβάλλοντας κάποιο ''ακλόνητο'' επιχείρημα. Και ρωτάω εγώ ο χαζός: τα νομοταγή σωματεία, όπως ο Εργοτέλης και ο Ατρόμητος, είναι κορόιδα; Μάλλον είναι. Επομένως, ο Ηρακλής έχει δίκιο να επιζητά την ισονομία, αλλά όχι να την προβάλλει ως επιχείρημα. Όπως, επίσης, δεν καθιστά επιχείρημα το παρασκήνιο που προσπαθεί (;) να κατασπαράξει τον Ηρακλή. Κι εγώ χωρίς αποδείξεις δηλώνω ότι ο Υπουργός υποστηρίζει τον Ολυμπιακό Βόλου κι ο Θέμης στην παραλία διαβάζει τα Αθλητικά Νέα του Σκόρδα. Αυτά είναι δουλειά των δικαστηρίων και της Ε.Π.Ο. Τώρα θα έλεγα κάτι για τον Πιλάβιο, αλλά κρατώ χαρακτήρα και οδεύω τάχιστα προς το δεύτερο εξαγόμενο στοιχείο.

Όταν ο Άρης έμπαινε στο άρθρο 44 ούρλιαζα να μην εκμεταλλευτεί τον νόμο, αλλά να αξιοποιήσει την ευκαιρία που του παρουσιαζόταν. Υποβιβασμός στη Δ' Εθνική και ανάσταση της ομάδας σε κάθε τομέα και επίπεδο. Όπως γίνεται αντιληπτό οι συνοπαδοί μου με ξέσκισαν. Αλλά ο Κάνθαρος απτόητος. Ένας υποβιβασμός στη Δ' Εθνική μόνο θετικά μπορεί να επιφέρει. Μηδενίζονται τα χρέη, συσπειρώνεται ο κόσμος, αποκτάς διοικητική γνώση, προωθείς τους παίχτες των φυτωρίων, πολλαπλασιάζεις τις επαφές σου, μαθαίνεις άριστα το νταραβέρι των χαμηλών κατηγοριών και γίνεσαι εξπέρ στο σκάουτινγκ. Έχοντας λίγη υπομονή ανακτάς την χαμένη σου αυτοπεποίθηση, ενισχύεις εκ νέου το τσαλακωμένο σου προφίλ και αναπτερώνεις το πρεστίζ σου. Σε τέσσερα χρόνια θα επανέλθεις πιο δυνατός, πιο διψασμένος, πιο συσπειρωμένος και πιο γνώστης από ποτέ. Δυστυχώς, η υπομονή θεωρείται αδυναμία κι όχι αρετή. Επομένως, η λύση για τον Ηρακλή είναι να πέσει όχι κατηγορία, αλλά κατηγορίες. Να πέσει στη Δ' Εθνική. Υπάρχει και έτερη λύση: η συγχώνευση με κάποια άλλη ομάδα, όπως η Καλαμαριά ή η Επανομή. Διότι, το να έχει μετατραπεί ο Χατζηπαναγής σε Mr. Robot(o) και να τρέχει σε δρόμους, συνδέσμους, Ε.Π.Ο., Ουέφες και CAS δεν έχει ιδιαίτερο νόημα. Όχι μόνο γίνεται γραφικός, αλλά κάτι χειρότερο: φθείρεται η εικόνα του και μάλιστα με γοργούς ρυθμούς. Αντίθετα, μπορεί να βοηθήσει μέσα από ένα πλαίσιο ηρεμίας. Η ομάδα αυτή τη στιγμή έχει χάσει υπερπολύτιμο έδαφος για την αγωνιστική και εξωαγωνιστική προετοιμασία της νέας σεζόν. Δεν έχει προσανατολισμό. Ο Χατζηπαναγής, ο Κωφίδης και οι συνεργάτες τους μπορούν να δώσουν πνοή, αρκεί να καταλάβουν την ουσία των πραγμάτων. Ποδοσφαιράνθρωποι είναι: υποθέτω ότι αργά ή γρήγορα θα αντιληφθούν ποιον δρόμο πρέπει να ακολουθήσουν. Ειδάλλως, δεν έχουν θέση στον τωρινό Ηρακλή.

Υ.Γ.1 Ξεκίνησα για μια ανάρτηση αποτελούμενη από μια φωτογραφία και δυο λόγια και κατέληξα σε ένα μακροσκελές άρθρο. Αυτό θα πει οίστρος.

Υ.Γ.2 Οι φήμες οργιάζουν ότι Ηρακλής, Τρίκαλα και Ο.Φ.Η. προσπαθούν να μαγειρέψουν κάτι πολύ πικάντικο. Ίδωμεν.

Υ.Γ.3 Στη σημερινή ανάρτηση θα γνωρίσουμε τους Styx και ένα από τα δημοφιλέστερα και καλύτερα τραγούδια τους: Domo arigato, Mr. Robotο...I'm Kilroy! Kilroy!

Απειλές, διάθεση και ικανότητα

Υποτίθεται ότι ο μυθικός Ηρακλής γεννήθηκε στην Θήβα. Μάλλον πρόκειται για υπαρκτό πρόσωπο, καθώς αρχαιολογικά ευρήματα έχουν οριοθετήσει επακριβώς την κατοικία του. Ας μην ξεφεύγουμε όμως. Ο Ηρακλής εκτός από τους περίφημους δώδεκα άθλους, πραγματοποίησε κι άλλα κατορθώματα, όπως για παράδειγμα την απελευθέρωση του Προμηθέα ή την επικράτησή του κατά του γίγαντα Ανταίου. Χθες προσπάθησε να υπερισχύσει έναντι του Θεού του Πολέμου και πραγματικά το κατάφερε, έστω κι αν δεν το άξιζε. Μάλιστα, νίκησε χωρίς οι οπαδοί του να πάρουν τα απαραίτητα μέτρα.

Ποτέ δεν κατάλαβα τις απειλητικές ανακοινώσεις ή τα τελεσίγραφα του στυλ: ''ο χρόνος μετράει από τώρα'', ''βγάλτε στο γήπεδο την Αρειανή σας περηφάνια'' ή ''αγωνιστείτε περί κιτρινόμαυρων βωμών και εστιών''. Εν προκειμένω, βρέθηκα αντιμέτωπος με ένα βασανιστικό δίλημμα: αυτοί που γράφουν τέτοια πράγματα τα πιστεύουν πραγματικά ή απλώς προσπαθούν να διατηρήσουν τους παίχτες σε εγρήγορση; Αν ισχύει η δεύτερη περίπτωση έχει καλώς. Για την έτερη περίπτωση ενίσταμαι και μάλιστα εντόνως. Διότι, δεν πρόκειται τόσο για θέμα διάθεσης, όσο ικανοτήτων. Τόσο μπορούν, τόσο παίζουν. Δηλαδή, αν κάποιος πιάσει τον Μίτσελ και του πει, υπό την απειλή ηλεκτρομαγνητικού όπλου, στο επόμενο ματς να μην τον περάσει ούτε το φως των προβολέων τι θα γίνει; Θα μετατραπεί ο Μίτσελ σε κλώνο του Γκάρεθ Μπέιλ; Δεν νομίζω. Το πολύ πολύ να πανικοβληθεί και από υπερβάλλοντα ζήλο να αποβληθεί με κόκκινη κάρτα. Στον Τόχα τι να πεις; Σταμάτα να κάνεις σβούρες γύρω από τον εαυτό σου ή σου κόβω πέντε εκατοστά από το μαλαπέρδι σου; Ο Κολομβιανός έχει μεγάλο απόθεμα εκατοστών κι ως εκ τούτου δεν τον φοβίζουν τέτοια πράγματα. Στον Μπομπαντίγια δεν μπορείς να του πεις και πολλά: θα σε φυτέψει σαν κουνουπίδι στο έδαφος. Νομίζω ότι μόνο στον Κόκε ενδέχεται να πιάσουν οι απειλές. Του λες ότι δεν ξαναπατάει σε καζίνο και μπουγατσάδικα κι έχω την αίσθηση ότι αυτόματα θα μετατραπεί σε μια βελτιωμένη έκδοση του Τζόλα. Τέλος πάντων.

Είχαμε πει ότι στην τωρινή καμπή του πρωταθλήματος δεν θέλουμε καλές εμφανίσεις, αλλά ατόφιες νίκες. Θεωρώ ότι κάναμε σχετικά καλή εμφάνιση και δεν αξίζαμε  σε καμία περίπτωση την ήττα. Ομολογώ ότι περίμενα νικηφόρο αποτέλεσμα. Όχι υγιεινό περίπατο, αλλά δύσκολη επικράτηση. Θα προσπαθήσω να δω τα πράγματα όσο το δυνατόν πιο νηφάλια μπορώ.  Μπήκαμε ορμητικά με τον Κόκε να κάνει δυο σουτ σε  διάστημα τεσσάρων (!) λεπτών. Άριστος οιωνός, δεν συμφωνείτε; Γενικά, το πρώτο 25λεπτο του αγώνα είχε ξέφρενη ροή. Αν εξαιρέσω τα πολλά φάουλ και τα νεύρα των φιλοξενουμένων θα έλεγα ότι ήταν υψηλού επιπέδου. Πάντως, τα φάουλ δικαιολογούνται. Υποθέτω ότι ο Παράσχος είχε δώσει εντολή να κόβουν τον ρυθμό. Πιέζαμε ψηλά και ρίξαμε αρκετό τρέξιμο. Το δυστύχημα είναι ότι το ίδιο έκαναν και οι παίχτες του Ηρακλή. Η διαφορά μας ήταν ότι κερδίζαμε σχεδόν όλες τις προσωπικές μονομαχίες που μας επέτρεπε να βγαίνουμε με αξιώσεις μπροστά (κλισέ). Έκανε όμως μπαμ ότι δεν είχαμε καθαρό μυαλό στην τελική προσπάθεια. Όταν πρέπει να κάνουμε σουτ πασάρουμε, όταν πρέπει να κάνουμε πάσα σουτάρουμε κι όταν δεν πρέπει να κάνουμε τίποτα από τα δύο πάμε να μπούμε με την μπάλα στα δίχτυα. Παράνοια (μαζί σου Αρειανάρα στα ουράνια).

Στο δεύτερο ημίχρονο ο Μιχαλήτσιος σήκωσε τον Τόχα και τον έβαλε στην θέση του Πρίττα. Ο Σάκαρος δεν είχε κέφια. Ωστόσο, αυτός ο Περέιρα, παρόλο που ήρθε με λάθος κίνητρα, εξελίσσεται σε σημαντικό γρανάζι. Καλή μεταβίβαση, καλή τοποθέτηση, βρίσκεται μέσα στις φάσεις, προωθείται και γενικώς συμπεριφέρεται λες και είναι μέσος τύπου box to box. Νομίζω ότι με το Φατί θα κάνει  πολύ καλό δίδυμο. Ας ελπίσουμε ότι θα μείνει και του χρόνου. Μπαίνει λοιπόν ο Κολομβιανός για να κάνει (;) την διαφορά. Να μοιράσει παιχνίδι στις πτέρυγες και να ανεβάσει την ομάδα μπροστά.  Είναι προφανές ότι δεν έκανε τίποτα από τα δύο, όχι επειδή δεν ήθελε, αλλά πολύ απλά δεν μπορούσε. Επιπλέον, ο Μιχαλήτσιος αδυνατούσε να συγκρατήσει τον ανυπόμονο Καστίγιο που ήθελε τρεις μπάλες και μια κουδουνίστρα μόνος του. Στο απέναντι άκρο εξακριβώθηκε για μια ακόμη φορά ότι ο Νέτο σε οργανωμένες συνθήκες άμυνας αδυνατεί να βρει διαδρόμους. Ο μπούκλας θέλει ανοιχτούς χώρους για να κάνει τη ζημιά κι ο Ηρακλής κάλυψε ικανοποιητικά τα κενά. Επανέρχομαι στον - δεν παίρνω ρίσκα - Μιχαλήτσιο. Έβγαλε καθυστερημένα τον Καστίγιο που νόμιζε ότι απολάμβανε τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε θεατρικό έργο του Μπρόντγουεϊ και άφησε σε όλο το ματς τον Κόκε που από ένα σημείο και μετά δεν ήξερα και δεν ήξερε που βρίσκεται. Επιπλέον, ο Μπόμπα δείχνει ότι αρέσκεται να κινείται πολύ με την μπάλα στα πόδια εκτός περιοχής και ελάχιστα χωρίς την μπάλα εντός αυτής. Κι όλα αυτά με τον Ηρακλή να κάνει την πρώτη και μοναδική (οργανωμένη) επίθεση του δευτέρου ημιχρόνου στο 67' λεπτό. Στο 82' λεπτό, επειδή ο Μίτσελ έχει δυσκαμψία στο πόδι, οι φιλοξενούμενοι παραλίγο να σκοράρουν, πρώτα με τον  Σολτάνι και έπειτα με τον Ζερκά. Και φτάνουμε στο 87' λεπτό, οπότε γίνεται μια  (τυφλή) μπαλιά από τον Χοσέμι με προφανή στόχο κάποιο άτυχο πτηνό, με την μπάλα να φτάνει  αρχικά στον Ζερκά και κατόπιν στον Ιάκομπ που πλασάρει τον Σηφάκη. Και η γκρίνια ξεκινάει.

Ο Ηρακλής ήρθε για το Χ και πήρε καταλάθος την νίκη. Καθόλου άσχημα. Ο Άρης ήθελε μόνο νίκη. Προσωπικά και Χ να έληγε το παιχνίδι θα το εκλάμβανα ως ήττα. Δεν κατάλαβα όμως γιατί ο Μιχαλήτσιος δεν ρίσκαρε περισσότερο. Αντιμετωπίσαμε μια ομάδα που ήρθε με αμυντικούς προσανατολισμούς και προσπάθησε να παίξει την κόντρα. Η πλάκα είναι ότι οι αντεπιθέσεις που έβγαλαν οι Ηρακλειδείς ήταν απειροελάχιστες. Κι όμως χάσαμε και δώσαμε στον Ηρακλή την δεύτερη εκτός έδρας νίκη του. Το γεγονός ότι η ενδεκάδα είχε πολλά νέα πρόσωπα που θεωρητικά επηρέασαν τη ομαλή λειτουργία και τον συντονισμό της ομάδας τα ακούω βερεσέ. Αυτά παθαίνει όποιος δεν έχει υπομονή και πειθαρχία στο παιχνίδι του. Εδώ κοτζάμ Μπαρτσελόνα βραχυκυκλώνει μόλις χάνει αυτά τα δυο στοιχεία.  Είναι αυτονόητο ότι λέμε αντίο στα play off. Ίσως έτσι είναι καλύτερα. Εξάλλου, δεν αξίζαμε να βρισκόμαστε στην πρώτη πεντάδα. Η βαθμολογία δεν λέει ψέμματα. Ας πάμε στα επόμενα ματς με ότι ψυχολογικά και σωματικά αποθέματα διαθέτουμε και κατόπιν να κάτσουμε να βρούμε τι έφταιξε, να πάρουμε κάποιες αποφάσεις και να θεσπίσουμε ένα μακροχρόνιο πλάνο. Το τι αποφάσεις πρέπει να λάβουμε θα το εξετάσουμε στις επόμενες αναρτήσεις. Μέχρι τότε: τόσο μπορούμε, τόσο παίζουμε.

Υ.Γ.1 Το να βρίζουμε στην προκειμένη περίπτωση εν χορώ τον Κόντη δεν νομίζω ότι έχει κάποιο ιδιαίτερο νόημα. Αντίθετα, βρίσκω τρομακτικό νόημα σε αυτά που είπε ο Μιχαλήτσιος για τον Κούπερ σχετικά με το ότι ο στόχος του Άρη έπρεπε να είναι η παραμονή (!). Αν πράγματι ο Κούπερ είπε κάτι τέτοιο δεν ξέρω αν πρέπει να του βγάλω το καπέλο ή να αρχίσω να κράζω.

Υ.Γ.2 Για πολλοστή φορά κρίνουμε ένα παιχνίδι με βάση το αποτέλεσμα κι όχι την εμφάνιση. Ξαφνικά ο Ηρακλής του ''άχρηστου'' Ουζουνίδη μετατράπηκε σε ομάδα του ''μάστορα'' Παράσχου που αδικεί τον εαυτό της και έχει πολλές δυνατότητες. Θα τρελαθούμε ρε γαμώτο.

Υ.Γ.3 Από τη στιγμή που η φετινή Αρειανάρα μας έχει συνηθίσει σε αλλοπρόσαλλες συμπεριφορές δεν μου μένει άλλη επιλογή από το να σας παρουσιάσω τους αχαλίνωτους Motörhead και την ακαταμάχητη μπαλάντα τους (!).

Love me forever or not at all, end of our tether, backs to the wall, give me your hand, don't you ever ask why, promise me nothing, live 'till we die...

Τι γίνεται στον Ηρακλή;

Υ.Γ.1 Διαβάστε το κατατοπιστικό άρθρο του Αντώνη Πανούτσου.

Υ.Γ.2 Η ομάδα δέχεται πόλεμο; Aν ναι, από ποιον και γιατί;

Σούμα στα τρίποντα

Θα επιχειρήσω μία μικρή σούμα για τους αγώνες που προσπάθησα να παρακολουθήσω. Λέω προσπάθησα γιατί σε κάποια στιγμή ήθελε πραγματικά μεγάλη υπομονή να κάτσεις μπροστά από το κονσερβοκούτι. Ξεκινάμε από τον πρώτο χρονικά αγώνα μεταξύ Αστέρα και Ηρακλή.

Τι να πούμε για αυτό το ματς; Ο Ηρακλής στην καλύτερη του φετινή εμφάνιση ισοπέδωσε τον Αστέρα. Ο Γιάκομπ βγήκε λίρα εκατό για την ομάδα και αποτελεί την κολώνα στην επίθεση. Να είμαι ειλικρινής δεν τον έχω σε πολύ μεγάλη εκτίμηση, αλλά δεν έχει καμιά σημασία. Ο παίχτης κάνει τη δουλειά του και με το παραπάνω. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι ελαχιστοποιούνται οι ευκαιρίες του Βέλλιου. Πραγματικά δεν περίμενα ότι θα ρίξει τεσσάρα. Υπέθετα ότι θα γίνει αμφίρροπο ματς, αλλά προφανώς έπεσα έξω. Πιο μεγάλη έκπληξη όμως, μου προξενεί το γεγονός ότι η ομάδα δεν έφαγε γκολ. Με αυτή την νίκη φαίνεται ότι ο Ηρακλής βγαίνει εκτός κινδύνου. Μεταξύ μας υπάρχουν και χειρότερες ομάδες από το γηραιό. Από την άλλη πλευρά, ο Αστέρας έχασε μια καλή ευκαιρία να πλησιάσει την πεντάδα και μάλλον από δω και στο εξής θα δείχνει αδιάφορος. Θα δείχνει, όχι ότι θα είναι κιόλας.

Και συνεχίζουμε με το υπερμπάσκετ που παρακολουθήσαμε στα Τρίκαλα. Τι να πούμε τώρα για το παιχνίδι; Θα προσπαθήσω να φερθώ ψύχραιμα, αν και το post του φίλου Animation τα λέει όλα. Γιατί χαραμίζουμε πολύτιμα αγωνιστικά λεπτά μέχρι να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά; Γιατί πρέπει να μας βγαίνει η ψυχή; Γιατί; Έβλεπα την ομάδα να επιτίθεται και πραγματικά νόμιζα ότι στον πάγκο καθόταν ο Ματσόν. Κακή επιθετική λειτουργία για ένα ακόμα παιχνίδι και σχεδόν μηδενική δημιουργία. Αν δεν μπαίνουν τα τρίποντα έχουμε σοβαρότατο πρόβλημα. Και μιλάμε για πολλά τρίποντα. Μέχρι να πάρουμε χαμπάρι ότι η μπάλα έπρεπε να πηγαίνει στον Μπετς είχαμε σουτάρει 2378 τρίποντα. Επιπλέον, η άμυνα σε κρίσιμα χρονικά σημεία πελάγωνε. Δεν ξέρω αν ο Μπλατ έχει επιλέξει να επενδύσει στην Ευρώπη, αλλά ο Άρης δεν έχει δικαίωμα να διαλέγει παιχνίδια. Το να μείνεις εκτός εξάδας ισοδυναμεί με το να βάζεις το πιστόλι στον κρόταφο και να πατάς την σκανδάλη. Παίξτε επιτέλους μπάσκετ ρε γαμώτο! Νιώστε!

Και μετά το υπερθέαμα του μπάσκετ γνώρισα την μαγεία του ποδοσφαίρου μέσα από τον αγώνα Ξάνθη - Π.Α.Ο.Κ. Σε ένα μέτριο προς κακό παιχνίδι, η Ξάνθη βρέθηκε από νωρίς με την πλάτη στον τοίχο. Και τι έκανε; Έφαγε και δεύτερο γκολ. Κάκιστη αμυντική λειτουργία, κάκιστη αμυντική συμπεριφορά, κάκιστη ανάπτυξη, κάκιστη αγωνιστική συμπεριφορά. Ο Π.Α.Ο.Κ. χωρίς να κάνει τίποτα το ιδιαίτερο, απλά έκλεισε τους χώρους, τους βραχυκύκλωσε, πέταξε τρία μπαλάκια και γεια σας. Εδώ που τα λέμε δεν ήταν και τόσο δύσκολο. Είπαμε προηγουμένως ότι υπάρχουν χειρότερες ομάδες από τον Ηρακλή. Η Ξάνθη είναι μία από αυτές. Και για να μην σας κουράζω άλλο, το γεγονός ότι ομάδα του Σάντος έβαλε τρία γκολ τα λέει όλα.

Υ.Γ.1 Οι παρεμβάσεις του Αντώνη (Πρόεδρας) έχουν φέρει αποτέλεσμα.

Υ.Γ.2. Ο Δαμιανίδης φταίει για την σημερινή ήττα ή τίποτα άλλο;

Υ.Γ.3 Λατρεύω να ακούω τον ρεπόρτερ Μίνο.

Ο λοχαγός με τις δυο τράπεζες και τα εφτά εργοστάσια

Φυσικά, δεν είχε στην κατοχή του μόνο αυτά. Είχε πολλά περισσότερα. Έτσι έλεγε τουλάχιστον. Οπότε δεν κάνει καμιά εντύπωση για αυτά που είχε τάξει στους παίχτες, στους υπαλλήλους, στους διοικούντες και στον κόσμο. Οι φίλοι της ομάδας την είχαν μυριστεί την δουλειά. Υποπτεύομαι το ίδιο και οι παίχτες. Αλλά τι να κάνουν; Να βγουν να πουν τι; Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο ο ''φίλος'' του Αντώνη να εξαφανιστεί. Πριν εξαφανιστεί, βέβαια, πρόλαβε από ''φίλος'' να γίνει ''εχθρός'' του Ρέμου. Να εκφράσω και μια εύλογη απορία; Από πού είναι φίλοι; Από τις πίστες που τραγουδάει ο Πρόεδρος; Πως εξαφανίστηκε, όμως; Βασικά, υπήρχε για να εξαφανιστεί; Είναι υπαρκτό πρόσωπο; Πόσοι έχουν δει φωτογραφίες του; Και γιατί δεν υπήρχαν πληροφορίες για την σκούφια του;

Όπως έχετε καταλάβει, αναφέρομαι στον απίστευτο Λαντάνι. Το ''δεξί χέρι'' του οποίου συνελήφθη το Σάββατο και οδηγήθηκε στις φυλακές Κορυδαλλού με την κατηγορία της πλαστογραφίας με χρήση κατ' εξακολούθηση, κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια. Καλά διαβάσατε. Πλαστογραφία. Ο Γιώργος Πάγκαλος (δεξί χέρι) άρχισε να κάνει ό,τι και το αφεντικό του. Μοίραζε υποσχέσεις, έταζε και φυσικά πλαστογραφούσε. Και εδώ έχω άλλη μια εύλογη απορία. Καλά, ρε Αντώνη, είναι δυνατόν να ανοίγεις τις πόρτες σε όποιον λέει ότι θα ρίξει χρήμα; Φαίνεται ότι δεν λειτουργεί με καθαρό μυαλό. Τα ξενύχτια του το έχουν πάρει. Φαίνεται ότι μέσα στην απελπισία του εμπιστεύεται όποιον βρει. Φαίνεται και κάτι άλλο. Ότι δεν έχει την ικανότητα, δεν μπορεί να κάνει την διαφορά. Δεν μπορεί να γίνει Ζαγοράκης ή Ντέμης.

Αυτός ο Λαντάνι, λοιπόν, αναδύθηκε ως ο σωτήρας του Ηρακλή. Τι έκανε; Ευτυχώς δεν πρόλαβε να κάνει. Η τρίτη εύλογη απορία μου είναι τι γίνεται από δω και πέρα; Και για να έχουμε και καλό ερώτημα έχει κάποιος την τσίπα να παραιτηθεί; Με τους παίχτες που έφυγαν τι γίνεται; Με αυτούς που έρχονται; Και ποιος ήταν ο ρόλος του διοικητικού συμβουλίου, του Πουρσανίδη και του Κωφίδη; Και γιατί ο Ρέμος δεν προκρίνει τον Χαραλαμπίδη; Τουλάχιστον αυτός είναι υπαρκτός επιχειρηματίας και φαίνεται να ενδιαφέρεται πραγματικά. Η πλάκα είναι ότι ο Ρέμος μάλλον δεν έχει καταλάβει που βρίσκεται. Βγάζει ανακοινώσεις και κατηγορεί τον Λαντάνι ότι δεν ανταποκρίθηκε στις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει. Λέει ότι θα συνεχίσει να αναζητεί την καλύτερη λύση για τον Ηρακλή που θα εγγυάται την βιωσιμότητα και την πρόοδό του.

Όλα αυτά, όμως, σύντομα θα ξεχαστούν. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η ομάδα κινδυνεύει. Όχι μόνο με υποβιβασμό. Για τον υποβιβασμό θα ασχοληθεί ο νέος προπονητής Μπουμπένκο. Το σημαντικό είναι ότι τσαλακώνεται το πρεστίζ της ομάδας. Χάνει πόντους στη συνείδηση του κόσμου που έχει τιγκάρει με απογοήτευση. Και είναι πολύ δύσκολο να το αντιστρέψεις.

Υ.Γ.1 Ο Μπουμπένκο τελικά είναι σανίδα σωτηρίας ή τσιμεντόλιθος;

Υ.Γ.2 Ξύπνα, Αντώνη. Σε λίγο θα θες πιστοντουζιέρα για να κυκλοφορείς.

Θεός vs Ημίθεος, σημειώσατε άσσος

Μία από τις πρώτες σκέψεις μου για το ματς ήταν ότι ο Άρης δεν θα έπρεπε να παρασυρθεί από τον ενθουσιασμό του κόσμου. Αντίθετα, θα έπρεπε να έχει υπομονή στο παιχνίδι του και να κυνηγήσει ένα γρήγορο γκολ, ώστε να ανοίξει την άμυνα του Ηρακλή, δεδομένου ότι ο Άρης σε κλειστές άμυνες έχει πρόβλημα. Τουλάχιστον αυτό πίστευα μέχρι πρότινος. Από την άλλη πλευρά ο ''Γηραιός'' θα μπορούσε να παίξει με αντεπιθέσεις, να τρέξει με τον Έπσταϊν πάνω στην ασβέστη και να εκμεταλλευτεί την δύναμη του Γιάκομπ στον αέρα, ειδικά από την στιγμή που οι γηπεδούχοι αντιμετωπίζουν κάποια προβληματάκια στην εναέρια κυκλοφορία. Αναρωτιόμουν, επίσης, αν θα βλέπαμε ένα ματς καρμπόν με αυτό έναντι στον Ολυμπιακό.

Το παιχνίδι ξεκίνησε με μια έκπληξη από πλευράς Κούπερ. Έβαλε τον 19χρονο Ίαν Ντέιλι στη θέση του αριστερού εξτρέμ. Ο Ηρακλής, όμως, ήταν αυτός που ξεκίνησε δυνατά με τον Άρη να φαίνεται μάλλον μουδιασμένος. Ωστόσο, οι κιτρινόμαυροι γρήγορα ισορρόπησαν και μάλιστα πήραν την πρωτοβουλία των κινήσεων. Γρήγορο παιχνίδι από τις δυο ομάδες με τους γηπεδούχους να ψάχνουν το γκολ, το οποίο ήρθε στο 31' λεπτό με τον γκολτζή Κάμπορα να εκτελεί, ύστερα από όμορφη ενέργεια του Κόκε, ο οποίος αφού ψιλοχόρεψε την άμυνα του Ηρακλή σούταρε με τον Μπαντή να μην μπορεί να μπλοκάρει τη μπάλα.

Αν ισχύει η φράση του Μπουφόν ότι ο καλός τερματοφύλακας φαίνεται από το πόσο εύκολα μπορεί να μπλοκάρει την μπάλα, τότε μάλλον ο Μπαντής μένει μετεξεταστέος. Ο Ηρακλής, όμως, απαντά γρήγορα με τον Έπσταϊν να εκτελεί ένα μακρινό φάουλ και την άμυνα του Άρη να αντιδρά ερασιτεχνικά ή για να είμαστε πιο ακριβείς να μην αντιδρά καθόλου. Η μπάλα ουσιαστικά πέρασε κάτω από το σώμα του Σηφάκη που είχε κάνει ένα ωραίο άλμα, νομίζοντας και γω δεν ξέρω τι. Το ημίχρονο όδευε προς το τέλος του και κει που όλοι νόμιζαν ότι θα λήξει Χ, ο Άρης ευτύχησε να προηγηθεί σε ένα πολύ κρίσιμο χρονικό σημείο, με τον Κάλβο να βομβαρδίζει.

Στο δεύτερο ημίχρονο δεν άλλαξε κάτι. Ο Άρης μπήκε φουριόζος για ένα τρίτο γκολ με τους φιλοξενούμενους να έχουν πολλά προβλήματα στο αριστερό άκρο της άμυνας, καθώς και στη μεσαία γραμμή. Μάλιστα, από την πλευρά του Ιωαννίδη προήλθε το τρίτο γκολ πάλι με τον Κάμπορα, ύστερα από ωραία κάθετη του Ναφτί στον Κόκε που με τη σειρά του πασάρει παράλληλα στον Αργεντίνο killer. Ωστόσο, δεν υπήρχε τελειωμός. Τέταρτο γκολ με τον εξαιρετικό Ναφτί να σεντράρει και τον Κάλβο να σκοράρει με το κεφάλι. Και να σκεφτεί κανείς ότι βρισκόμασταν μόλις στο 54' λεπτό.

Πολλά κενά στο κέντρο άμυνας του ημίθεου με τον Κατσαμπή και τον Σαρακατσάνο απλά να μην μπορούν. Αθόρυβη δουλειά για τον Πρίττα, ο οποίος έκοβε και για τον Ναφτί, δίνοντάς του την ευκαιρία να συμμετέχει στην επιθετική λειτουργία της ομάδας. Τα περισσότερα προβλήματα για τους φιλοξενούμενους ξεκινούσαν από την αδυναμία του Ηλιάδη και του Παπαστεριανού να μαρκάρουν με τον τελευταίο να συνεχίζει ένα σερί κακών εμφανίσεων. Συν τοις άλλοις, πολλοί παίχτες ήταν εκτός ρυθμού με τον Μπόσνιακ να έχει ακουμπήσει μπάλα ελάχιστα φορές.

Τα λεπτά μέχρι το τέλος ήταν διαδικαστικού χαρακτήρα και το μόνο που κάταφερε ο Ηρακλής ήταν να μειώσει σε 4-2 με τον Μιλάνο προς το τέλος του αγώνα. Ούτε ο πιο πιστός φίλος του Άρη δεν περίμενε τέτοια επιθετική παραγωγικότητα και μάλιστα για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι. Έλεγχε τον αγώνα, δεν απειλήθηκε ιδιαίτερα και αναπτυσσόταν από άξονα και άκρα. Για ένα ακόμη παιχνίδι έβγαλε αρκετές κάθετες και πραγματικά όλα κύλησαν ρολόι. Όσο για τον Κάμπορα, η διοίκηση οφείλει να τον ανανεώσει χθες. Με τον ρυθμό που σκοράρει ο Αργεντίνος θα ζητάει μετά τον ουρανό με τα άστρα. Δεν μπορώ να εξηγήσω την - προς το καλύτερο - μεταμόρφωση του Άρη, παρά να την πιστώσω στον Κούπερ. Φαίνεται ότι ο Αργεντινός τεχνικός βγάζει τίμια το ψωμί του.

Όσο για τον Ηρακλή ότι και να πούμε είναι λίγο. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχει ποιότητα παιχτών. Έχει πολλά κενά στην άμυνα και το πληρώνει συνεχώς, αλλά τουλάχιστον λειτουργεί ικανοποιητικά στην κόντρα. Τη δεδομένη χρονική στιγμή το πρόβλημα έγκειται στο ότι οι ομάδες που έχουν τους ίδιους στόχους με αυτόν ενισχύονται, εκτός από τον ίδιο. Μάλιστα, έχουν αρχίσει και προσφυγές με τον Κοβαλέφσκι να προσφεύγει για 10.000 ευρώ! Φυσικά δεν είναι μόνο ο Πολωνός keeper. Έπονται κι άλλοι. Ο Πουρσανίδης λέει ότι ο Ηρακλής έχει stand dy παίχτες, αλλά δεν φαίνεται να πείθει κάποιον. Ας μην πω και για τις φήμες περί πώλησης του Έπσταϊν. Ας μην πω και για τις καταγγελίες Κωφίδη περί τρελής εφόδου στα αποδυτήρια στο ημίχρονο του προηγούμενου αγώνα επί του Πανθρακικού. Ας μην πω για τους αλλοδαπούς συνέταιρους του Προέδρου. Ας μην πω για το πόσο ''ωραία'' νιώθει ο κόσμος της ομάδας. Δεν τον βλέπω καλά τον Ρέμο.

Τα καρότα και το χάος

Χθες αγωνίστηκαν αντιμέτωποι ο Ηρακλής και ο Παναθηναϊκός με τους φιλοξενούμενους να δραπετεύουν με γκολ του Νίνη στο 73' λεπτό. Δεν το είδα το ματς και ως εκ τούτου δεν μπορώ να έχω άποψη. Θέλω να σταθώ στο τι ρόλο βαράνε οι διοικήσεις των ομάδων και στο τι χάος επικρατεί κι η αλήθεια είναι ότι αυτές οι δυο ομάδες είναι αντιπροσωπευτικά δείγματα ηλιθιότητας. Όχι ότι δεν υπάρχουν κι άλλες. Σχεδόν όλες οι ομάδες του πρωταθλήματος δεν την παλεύουν μία όσον αφορά τα διοικητικά. Πάρτε την Α.Ε.Κ. για παράδειγμα. Αλλά εκεί τεράστια ευθύνη για το μπάχαλο φέρνει και ο προπονητής. Για την Α.Ε.Κ. όμως θα τα πούμε άλλη φορά.

Κι έρχομαι κατευθείαν στην ταμπακιέρα. Έφταιγε ο Τεν - Τεν και αν ναι που; Τι μεγάλο λάθος έκανε; Και μην μου πείτε ότι απολύθηκε για το αποτέλεσμα με τον Ολυμπιακό. Διότι αν ισχύει κάτι τέτοιο θα πρέπει όλοι οι φίλοι του Παναθηναϊκού να πάνε σωρηδόν να γίνουν μέλη στη Λέσχη Φίλων Άρη. Δεν γίνεται να διώχνεις ένα προπονητή που έχεις τόσο καιρό επειδή έχασες ένα ματς. Είναι προφανές ότι ο Πατέρας (όπως και το σύνολο των οπαδών) δεν διαχειρίστηκε καθόλου μα καθόλου σωστά την ήττα. Δηλαδή τώρα που άλλαξε προπονητή τι έγινε στον Π.Α.Ο.; Τι άλλαξε; Να το θέσω καλύτερα; Τι θα αλλάξει; Θα μάθει καλύτερη μπάλα ο Σαριέγκι και θα βγάζει σέντρες με το αριστερό ο Βύντρα; Ή ο Καραγκούνης δεν θα πέφτει κάτω λες και είναι παππούδι; Μήπως ο Αντωνίου ξαφνικά θα μετατραπεί σε σκάουτερ ολκής και δεν θα δίνει 3 μύρια σε κάποιον Ροντρίγκο Σόουζα;

Αψυχολόγητη κίνηση από την διοίκηση. Δεν μπορώ να καταλάβω τι θέλει να πετύχει ο Πατέρας. Θέλει να δείξει ότι είναι το απόλυτο αφεντικό; Θέλει να γίνει νέος Κόκκαλης; Η ομάδα είναι στην δεύτερη θέση, είναι το απόλυτο φαβορί για το κύπελλο και με το ένα πόδι στην επόμενη φάση της Ευρώπης. Και φυσικά η λύση είναι να διώξεις τον προπονητή. Και φυσικά η καυτή πατάτα πέφτει στα χέρια των Νιόμπλια και Βαζέχα. Και φυσικά η φετινή ομάδα θα παραμείνει δημιούργημα Κάτε. Οπότε για να μην βιαστούν κάποιοι να προτρέξουν σε ενδεχόμενη επιτυχία του νέου προπονητικού διδύμου ας το θυμούνται αυτό. Αν ήθελαν κάποιοι να διώξουν τόσο πολύ τον Ολλανδό ας περιμένανε μέχρι τον Γενάρη. Γιατί βιάστηκαν τόσο; Ας τον διώχνανε από το περασμένο καλοκαίρι. Ειλικρινά αδυνατώ να καταλάβω το λόγο απομάκρυνσης. Αλλάζει το μοντέλο και το πλάνο και δεν το πήρε κανείς χαμπάρι; Τελειώνοντας το θέμα με τον κλώνο του Ντούζου να πω ότι όταν είχε γίνει χαμός για να φύγει ο Τζίγγερ έλεγα ότι δεν ξέρω αν αυτό βγει σε καλό. Ειδικά από την στιγμή που λαλούν πολλά κοκόρια στην ομάδα.

Και πάμε στον Ηρακλή. Και μόνο που έχει πρόεδρο έναν τραγουδιστή τα λέει όλα. Το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να τραγουδάει για τον Ροναλντίνιο κάθε φορά που έρχεται από Μιλάνο και να σηκώνει τον γιακά από το πόλο μπλουζάκι του. Τι μπάλα ξέρει ο Αντώνης; Είναι φίλος της ομάδας σίγουρα. Αλλά τι σημαίνει αυτό; Ότι πρέπει να γίνει και πρόεδρος; Για μια στιγμή όμως είναι πρόεδρος; Έχει τις μετοχές στην κατοχή του; Είναι διοίκηση πρωτοδικείου ή δεν είναι; Γενικώς εδώ και δυο χρόνια, ψάχνουν όλοι στον Ηρακλή να βρουν ποιος έχει τις μετοχές. Τις έχει ο Σπανουδάκης, o Θεοδωρίδης, τις μεταβίβασε σε άλλον; Ποιος ξέρει. Και ξαφνικά ο Αντώνης αποφάσισε ότι θέλει να φύγει από τον Ηρακλή. Τώρα για ποιο λόγο μάλλον ούτε ο ίδιος ξέρει. Μήπως ξέρει ο Γαλανός; Ίσως γνωρίζει ο Αρναούτογλου και ο Μάκης. Εκλιπαρώ κάποιον να μου εξηγήσει την προσφορά του Γρηγόρη και του Μάκη στον Ηρακλή. Οι φήμες λένε κάτι για Έλληνα επιχειρηματία που ενδιαφέρεται για το πακέτο. Ποιος Έλληνας ρε παιδιά; Πλάκα κάνουμε; Πάλι θα τρέχουν οι Ηρακλειδείς μου φαίνεται.

Εμένα όμως μου αρέσει ο ''Γηραιός'' αναφορικά με την τακτική που ακολουθεί όσον αφορά τα νέα παιδιά. Κι όταν λέω νέα δεν εννοώ 25 χρονών. Κι αν κάποιος γονιός από βόρεια Ελλάδα θέλει να πάει το γιο του σε ακαδημία ποδοσφαίρου να τον πάει στον Ηρακλή. Παράγει συνεχώς παίχτες και στελεχώνει την ομάδα. Δεν λέω ότι είναι παιχταράδες, αλλά προσωπικά δεν με χαλάει ούτε ο Παπαστεριανός, ούτε ο Παπαζαχαρίας, ούτε ο Γιάντσης. Και μπράβο στον Ρέμο που ενθάρρυνε την προώθηση νέων παιδιών, ασχέτως αν το έκανε κι από αναγκαιότητα λόγω στενών οικονομικών πόρων. Καλή επιλογή και ο χεβυμεταλλάς στον πάγκο, ύστερα από την απόλυση του Προτάσοφ.

Πάντως, θα μπορούσαμε να μιλάμε για ώρες με τις τραγελαφικές διοικήσεις που έχουν οι ομάδες. Για Κόντη, Σάββα, Πηλαδάκη, Πανόπουλο κ.ά. Με τέτοια πουλέν που στελεχώνονται διοικητικά οι ομάδες δεν περιμένω κάτι καλύτερο από αυτό που βλέπω.

Υ.Γ.1 Όλα τα λεφτά η υποδοχή του κόσμου του Ηρακλή στον Καραγκούνη όταν πήγε να χτυπήσει κόρνερ. Ακόμα απορώ πως δεν έπεσε κάτω να σφαδάζει από χτύπημα καρότου.