Τετάρτη, 23 Απριλίου 2014

Ομολογεί την αδυναμία του

Δεν έμεινα ευχαριστημένος από την Ατλέτικο. Μας έχει συνηθίσει σε μεγαλύτερη ένταση. Αλλά είναι προφανές ότι ο Σιμεόνε ήθελε να κρατήσει το μηδέν στην άμυνα. Για αυτό οι παίχτες έκαναν γιόμες στην περιοχή της Τσέλσι. Ήταν φανερό ότι δεν ήθελε να τεντώσει τις γραμμές του. Ακόμα και το γεγονός ότι έπαιζε με μοναδικό επιθετικό τον Ντιέγκο Κόστα φανέρωνε, εν πολλοίς, τις προθέσεις του. Ο Ντιέγκο Κόστα, χωρίς τον Βίγια να τον υποστηρίζει, έδειχνε χαμένος. Τολμώ, δε, να πω και φοβισμένος. Ίσως ήταν επηρεασμένος από τον πρόσφατο τραυματισμό του. Όλα αυτά, βέβαια, δεν σημαίνουν ότι δεν έψαξε το γκολ -έστω και κάπως ανυπόμονα. Είχε την κατοχή, είχε την πρωτοβουλία, είχε την υπεροπλία, είχε ανοίξει το πλάτος, πατούσε περιοχή, αλλά έδειχνε να κρατάει αποθέματα ενέργειας περισσότερο για την άμυνα και λιγότερο για την επίθεση. Δεν τον κατηγορώ, φυσικά. Το 0-0, εξάλλου, είναι ικανοποιητικό σκορ. Και, κυρίως, ύπουλο για τον αντίπαλο. Έναν αντίπαλο που είχε στο μυαλό του αποκλειστικά στην άμυνα. Προσοχή, όμως! Η σκοπιμότητα έχει πολλές μορφές και δεν είναι όλες καταδικαστέες. Πολλές ομάδες έχουν το μυαλό τους στο να μην δεχτούν γκολ, αλλά υπάρχει και ένα υποτυπώδες επιθετικό πλάνο. Για παράδειγμα:
  • Να ακροβολίσεις τους επιθετικούς ψηλά, όσοι κι αν είναι αυτοί, ώστε να κρατάς τα αντίπαλα μπακ χαμηλά και να μπορείς με μια βαθιά μπαλιά να βγεις στην κόντρα. 
  • Να έχεις δώσει εντολές για κλέψιμο μπάλας και, κατόπιν, μόλις την κλέψεις, να ανοίξει ξαφνικά το πλάτος και να πλαγιοκοπήσεις, περιμένοντας την κίνηση άνευ μπάλας από τον άξονα.
  • Να επιφορτίσεις κάποιους γρήγορους παίχτες να τρέξουν με την μπάλα στα πόδια.
  • Να έχεις δουλέψει στις στημένες φάσεις και, καθώς έχεις την μπάλα στα πόδια σου, να τραβιέσαι στα άκρα της άμυνας του αντιπάλου, με σκοπό να κερδίσεις όσο το δυνατόν περισσότερα κόρνερ.
Το μυστικό, με άλλα λόγια, είναι να προσφέρεις μέτρα στον αντίπαλο και, μόλις αποκτήσεις κατοχή, να ξεχυθείς σαν εμετός στην αντεπίθεση, εκμεταλλευόμενος τους κενούς χώρους, μπας και ''κλέψεις'' το ματς. Να κάνεις κάτι, τέλος πάντων, όταν πάρεις την μπάλα. Και να δείξεις ότι ξέρεις τι να την κάνεις. Άσχετα αν οι προσπάθειές σου δεν ευδοκιμούν. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, δεν υπήρχε επιθετικό πλάνο. Επ' ουδενί! Άμυνα υπέρ βωμών και εστιών. Έχουμε και λέμε, λοιπόν. Στην πρώτη ζώνη άμυνας οι Αθπιλικουέτα-Κέιχιλ-Τέρι-Κόουλ. Στην δεύτερη ζώνη άμυνας οι Ραμίρες-Μίκελ-Λουίζ-Γουίλιαν. Τρίτη ζώνη άμυνας με τον Λάμπαρντ σε ρόλο κόφτη. Και ο καημένος ο Τόρες να κάθεται μπροστά, σαν σημαδούρα, μπας και φτάσει η μπάλα σε αυτόν από καμιά κόντρα, τυχαία, και αρχίσει να τρέχει προς άγνωστη κατεύθυνση. 


Και φτάνουμε στο ρεζουμέ. Αν αγωνιστεί έτσι μια ιταλική ομάδα, ουρλιάζουμε για κατενάτσιο. Το περίεργο στην υπόθεση είναι ότι η μοναδική ιταλική ομάδα που έχω δει να αγωνίζεται έτσι είναι η Ίντερ του Μουρίνιο. Αν δούμε μια μικρομεσαία ομάδα, για παράδειγμα την Χετάφε, να αγωνίζεται με αυτόν τον τρόπο, θα πούμε ότι κυριαρχεί το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Το αστείο είναι ότι ακόμα και η Χετάφε, έστω κι αν αγωνίζεται απέναντι στην Ρεάλ, την Μπάρτσα ή την Ατλέτικο, εντός ή εκτός έδρας, σκέφτεται και την επίθεση. Ναι, δεν κάνω πλάκα. Προσπαθεί να παίξει και λίγο ποδόσφαιρο. Κι αν δούμε τον Μουρίνιο, ο οποίος δεν έμαθε τίποτα από την θητεία του στην Ρεάλ Μαδρίτης, να στήνει καθαυτόν τον τρόπο τις ομάδες του, το ονομάζουμε τακτική. Με συγχωρείτε, αλλά δεν είναι τακτική. Ονομάζεται αδυναμία. Και μέσω αυτών των so called ''τακτικών'' ομολογεί ότι δεν μπορεί να παίξει ποδόσφαιρο, αλλά κάτι σαν ποδόσφαιρο. Για όσους αρνούνται να δουν την αλήθεια κατάματα, να υπενθυμίσω ότι δεν μιλάμε πια για την Χετάφε. Ούτε καν για την Τότεναμ ή την Εθνική Ελλάδος (!!!) τις οποίες ο Μουρίνιο έχει κατηγορήσει ότι παρκάρουν ένα λεωφορείο μπροστά από την εστία τους -αλλά, παρόλα αυτά, ο ίδιος μπορεί να το κάνει όποτε θέλει, χωρίς να δέχεται την παραμικρή κριτική. Μιλάμε για μια ομάδα που αξίζει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Και για έναν προπονητή που σε όποια ομάδα κι αν βρεθεί, με εξαίρεση την Πόρτο, σπαταλά τεράστια ποσά για μεταγραφές. Κι όμως, αυτή η ομάδα, με αυτόν τον προπονητή, αγωνίζεται σαν ένας μικρός, πολύ μικρός σύλλογος της επαρχίας του Λονδίνου. Το να καταστρέφεις, βλέπετε, είναι πιο εύκολο από το να δημιουργείς. Και ο Μουρίνιο, για μία ακόμη φορά, δείχνει ότι δεν μπορεί να δημιουργήσει και δεν μπορεί να διαχειριστεί σημαντικά ματς.

Τέλος, ευτυχώς που η Τσέλσι δεν πέτυχε κανά περίεργο γκολ και δεν πήρε την νίκη. Ένας Ιμπραΐμοβιτς ξέρει τι θα ακούγαμε για ''μαθήματα προπονητικής'', ''φοβερό κοούτσάρισμα'' και ''αποθέωση τακτικής''. Όσο για το αν οι τραυματισμοί του Τσεχ και του Τέρι συνέβαλαν σε αυτήν την αθλιότητα, η απάντηση είναι σαφώς αρνητική. Οι προθέσεις του Μουρίνιο φάνηκαν από το πρώτο λεπτό και οι τραυματισμοί δεν πρόσφεραν καν αίσθημα απενοχοποίησης. Και για να κλείσω την ανάρτηση, είμαι σίγουρος ότι εφαρμόζει αυτά τα περίεργα mind games, όχι γιατί αποφορτίζει τους παίχτες του, όχι μόνο επειδή είναι ένας αλαζόνας, αλλά, κυρίως, για να ξεχνάει ο κόσμος αυτό το ποδοσφαιρικό σίχαμα που παρουσιάζει.

Υ.Γ.1 Για τον έτερο ημιτελικό του τσου λου, δεν μπορώ να εκφέρω άποψη. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι δεν θα δούμε τα αίσχη του Μουρίνιο. Κι όταν το λέω αυτό, κυριολεκτώ! Καλώς ή κακώς, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, θα έχω μια κοινωνική υποχρέωση!

Υ.Γ.2 Οι οπαδοί της Μάντσεστερ έχουν στήσει πανηγύρι! Η απόλυση του Μόγιες ήχησε σαν το καλύτερο δώρο που θα μπορούσε να τους προσφέρει η διοίκηση. Η αλήθεια είναι ότι ο Μόγιες έκανε αρκετά λάθη. Εκτροχιάστηκε -και μάλιστα από νωρίς. Έδιωξε τους συνεργάτες του Σερ Άλεξ, παρόπλισε ή άλλαξε ρόλο σε ορισμένους παίχτες, δεν μπορούσε να λειτουργήσει ως πόλος έλξης για τους μεταγραφικούς στόχους και, όπως φημολογείται, τα αποδυτήρια ήταν άνω κάτω. Και το κυριότερο: ποτέ δεν φάνηκε στο χόρτο ότι μπορεί να φτιάξει κάτι καλό στο Μάντσεστερ.

Υ.Γ.3 Συνεχίζουμε με τους καταπληκτικούς Jethro Tull.

31 σχόλια:

  1. Χάρης

    Νομίζω ότι αδικείς τον Mourinho, ο οποίος δεν είναι σε καμία περίπτωση ο μοναδικός στο είδος του. Και δεν γίνεται να έχει κατακτήσει τόσα τρόπαια χωρίς οι ομάδες του να έχουν παίξει μπάλα (π.χ. η Real με αυτόν προπονητή έκανε ρεκόρ επιθετικής παραγωγικότητας με 100+ γκολ στην Primera, ενώ η Chelsea κατά την πρώτη του θητεία είχε κάνει ρεκόρ βαθμών και επιθετικής παραγωγικότητας στην Premier League). Το χθεσινό ματσάκι δεν συγκρίνεται με το catenaccio του 2010 στον ημιτελικό της Inter με την Barcelona. Η Chelsea δεν έκανε ευκαιρίες, αλλά ούτε η Atletico έθελξε. Μόνο κάτι ξερόμυτα εκτός περιοχής από τον (σκέτο) Diego θυμάμαι. Η φετινή Chelsea με το ελλιπές roster δεν είναι τόσο πολύ προϊόν του Mourinho, αλλά παίζει ουσιαστικά με αυτούς που κληρονόμησε (πλην του Willian και του Hazard), χώρια ότι έδιωξε και τον Mata.

    Η Atletico είναι κι αυτή ομάδα που κατά βάση αμύνεται και μπορεί να κερδίσει αντιπάλους που παίρνουν πρωτοβουλίες με το να τους βραχυκυκλώσει. Όπως όμως κάθε τέτοια ομάδα, όταν αντιμετωπίζει παρόμοιο αντίπαλο (και μάλιστα που ξέρει να κάνει την δουλειά πολύ καλύτερα) τα βρίσκει μπαστούνια. Καλώς ή κακώς ο Simeone δεν έχει παικταράδες στην διάθεσή του για να διασπάσουν κλειστές άμυνες. Κι έχω την εντύπωση ότι όταν ο Diego Costa παίζει μόνος του μπροστά εξαφανίζεται, δεν είναι δηλαδή σέντερ φορ σαν τον Drogba που είναι μια ομάδα μόνος του μπροστά. Τέλος πάντων, πιστεύω ότι το πάνω χέρι το έχει η Chelsea για την πρόκριση, παρά τις απουσίες του Cech και ίσως και του Terry.

    Όσο για την Manchester Utd., ο Sir Alex ήταν η προσωποποίηση του Συλλόγου, οι παίκτες που έφερε ήταν "δικοί του" και ουσιαστικά υπακούν μόνο σε αυτόν (μόνον έτσι άλλωστε παικτάκια σαν τον Carrick, τον Chicharito και τον Phil Jones έπαιξαν καλά και πήραν πρωταθλήματα). Ο Moyes ποτέ δεν μου γέμισε το μάτι για αυτόν τον πάγκο. Αρκεί να πω ότι η δική του Everton τόσα χρόνια έβγαινε/δεν έβγαινε στην Ευρώπη, ενώ με τον διάδοχό του (Martino) η ομάδα παίζει μπάλα και είναι κοντά στην 4άδα. Συνυπολογίζοντας και την απώλεια (ή μήπως ήταν καλό γι' αυτούς που τον πούλησαν?) του Fellaini. Anyway, πίστευα ότι ως αγγλική ομάδα θα τον στήριζαν και θα του έδιναν μια 2η ευκαιρία με το να τον κρατήσουν και του χρόνου, αλλά δεν έμελλε μιας και το κλίμα ήταν ανυπόφορο γι' αυτόν πλέον. Το σίγουρο είναι ότι το καλοκαίρι θα πέσει μεγάλη σκούπα, γιατί και ο Sir Alex ως γνωστόν άφησε πολλή σαβούρα φεύγοντας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σβέλτα λόγω του περασμένου της ώρας. Με το καλό αύριο τα ποδέλοιπα.

    Μετά τον Γκικς και ο Σκόουλ στο τεχνικό επιτελείο της Ματζέστε Γιουνάιτενζ. Τι έχουμε πει όταν οι παλιοί ποδοσφαιριστές επιστρέφουν να "σώσουν" την ομάδα;

    Χέσε ψηλά κι' αγνάντευε, έχουμε πει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χάρη, νομίζω ότι η τακτική της Ρεάλ στο ματς με την Μπάγερν απαντά στο σχόλιό σου. Όσο για την Ατλέτικο Μαδρίτης, δεν έχει σχέση με τις τακτικές Μουρίνιο. Από όπου και να το πιάσεις. Στην άμυνα οι παίχτες της Ατλέτικο τρώνε σίδερα και τον αντίπαλο. Η άμυνα του Μουρίνιο δεν είναι προσανατολισμένη στο κλέψιμο μπάλας ή στην λυσσαλέα πίεση για να υποπέσει σε λάθος ο αντίπαλος, αλλά στο ότι θα κυριαρχήσει η ανυπομονεσία και θα βιαστούν, π.χ. θα εκβιάσουν μια κάθετη πάσα. Όσο για τον Σερ Άλεξ, νομίζω ότι το λάθος του ήταν ότι δεν άφησε ένα είδος διάδοχης κατάστασης. Αν και είμαι σίγουρος ότι βρισκόταν στην ομάδα και είχε λόγο. Ίσως γράψω κάποιο σχετικό άρθρο, αν βρω χρόνο.

    Υπουργέ, έχουμε πει ότι είναι σαν τους συγγενείς που πάνε να δούνε τον ετοιμοθάνατο στην εντατική. Αλλά, νταξ, η λύση θα είναι προσωρινή. Εξάλλου, η φετινή σεζόν είναι χαμένη. Είμαι περίεργος να δω ποιος προπονητή θα πάρουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η Τσέλσι του Σιαχαμουρίνιο έπαιξε όπως η Πανάθα πριν 10 χρόνια όταν είχε ομάδα και έπαιζε με καλύτερο αντίπαλο. Το ονομαστό τσουκου-τσούκου μπολ (όχι αυτό με τους κιοφτέδες). Δηλαδή η Πανάθα είναι χρόνια μπροστά λέμε και το γατάκι Σιχαμουρίνιο αντιγράφει! lol!

    Το κράξιμο πάντως που έφαγε από Αγγλικό και Ισπανικό Τύπο πρώτη φορά έχει τόση έκταση. Μάλλον μπαίνει στο ανηφορικό μονοπάτι της απαξίωσης. Αν μάλιστα τον κερδίσει εύκολα η Ατλέτικο στο σπίτι του, θα τον κεράσει ο Ρομάν καλαματιανό καλοσιδερωμένο μαντήλι.

    Ρεάλ - Μπάγερν δεν είδα. Είδα λίγο, μέχρι μετά το γκολ, δεν μου άρεσε και προτίμησα ΣΕΦ. Αποδείχθηκε ότι σωστά επέλεξα, παιχνίδι που διατηρούσε ζωηρό το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Στο Μπερναμπέου έμαθα ότι η Μπάγερν είχε πολύ μεγάλη κατοχή αλλά όχι ευκαιρίες. Συν ότι ο Μπενκεμπάουερ έκραξε το στυλ της ομάδας, ότι αν συνεχίσει έτσι λίγοι φίλαθλοι θα πηγαίνουν να βλέπουν αυτό το θέαμα. Πολύ βαριά κουβέντα ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χάρης

      Επιβεβαιώνω στον Πρόεδρο ότι χθες η Bayern είχε κατοχή μπάλας 65% και έκανε λίγα πράματα, κι αυτά μετά το 80' που μπήκε ο Muller και η Real έκατσε πίσω. Στην άμυνα περιέργως οι Γερμανοί ήταν ευάλωτοι και με ροπή στην γκέλα από τους αμυντικούς, ειδικά στο πρώτο ημίχρονο.

      Η Real είχε την ευκαιρία να κάνει το 2-0 κολλητά μετά το γκολ του Benzema, αλλά ο Ronaldo το έχασε. Πάντως αυτός που έλαμψε στο παιχνίδι για μένα ήταν ο Modric. Φοβερός και εγκεφαλικός παικταράς. Όχι μόνο βοηθούσε στην άμυνα, αλλά ήταν ο ψύχραιμος που προστάτευε την μπάλα, απεγκλώβιζε την μπάλα από την άμυνα στην επίθεση, έβγαζε κάθετες μπαλιές που ο Xavi Hernandez θα ζήλευε. Μπορώ να πω ότι η Real απέκτησε μετά τον Cristiano άλλον ένα παίκτη βαρόμετρο, κι ας μην πολυφαίνεται.

      Διαγραφή
  5. Υπουργέ, ακόμα κι ο Παναθηναϊκός της Ευρώπης δεν έπαιζε έτσι. Ο οποίος δεν είχε ούτε τους παιχταράδες, ούτε το βάθος πάγκου, ούτε τα λεφτά του Μουρίνιο. Ο Μουρίνιο για μένα είναι ένας υπερτιμημένος προπονητής. Κανονικός προπονητής, αλλά υπερτιμημένος. Και μπορεί ο χρόνος να συμβάλλει στο να ξεχάσουν ορισμένοι, ή να μην μάθουν ποτέ, τι εστί Μουρίνιο, αλλά ο Κάνθαρος θα θυμάται.

    Χάρη, η Ρεάλ πιέστηκε στα πρώτο εικοσάλεπτο και μετά άρχισε να τρέχει σαν δαιμονισμένη. Αυτό ήταν τακτική, με την ομάδα του Γκουαρντιόλα να βραχυκυκλώνει. Το πως άνοιγε το παιχνίδι της κάθε φορά που κέρδιζε την μπάλα, με κυρίαρχο τον Πέπε, βγαίνοντας από τα άκρα και συγκλίνοντας προς τον άξονα, ήταν πολύ όμορφο. Η Ρεάλ αμύνθηκε υποδειγματικά και έψαξε με πάθος και σχέδιο το γκολ. Λίγες ομάδες έχουν τόσο αποδοτικό επιθετικό transition game και λίγες ομάδες μπορούν να έχουν την πρωτοβουλία χωρίς να έχουν κατοχή. Όσο για τον Μόντριτς, μπορώ να πω ότι είναι από τους αγαπημένους μου παίχτες. Μεγάλος αρτίστας της μπάλας. Καλλιτέχνης. Και σπουδαίο ποδοσφαιρικό μυαλό. Παιχταράς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. όπως λένε και στο χωριό μου Τα λίγα λόγια ζάχαρη
    Λοιπόν την Κυριακή ο Κομπλεξικός Πορτογάλος θα πατήσει στο χορτάρι του ΝΑΟΥ του παγκοσμίου Ποδοσφαίρου και ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ ΜΕ ΤΟΝ EL PISTOLERO και τα τρομερά μωρά θα του ρίξουν το παστέλι και θα τον ρίξουν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας
    Θα είναι η απαρχή για τα κλαρίνα που θα μαζεύει από εδώ και στο εξής
    Ας Βάλει και τρένο ο ΑΡΧΗΓΟΣ θα το ανατινάξει και ο κόσμος θα τραγουδάει υπερήφανα το YOU'LL NEVER WALK ALONE
    Έκανα τις δηλώσεις βόμβα και τα λέμε την Κυριακή τον βράδυ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Νικολας.

    Η Μπαγιερν ηταν κατωτερη των περιστασεων, αλλά και παλι δειχνει καλυτερη ομαδα απο τη Μαδριτη. Κι αυτο γιατι αν πιστευε ο Καρλετο πως ειχε το πανω χερι, θα επαιζε διαφορετικα, ανοιγοντας το παιχνιδι στο χωρο και ανεβαζοντας παιχτες στην επιθεση.
    Η Μαδριτη εκανε περισσοτερες ευκαιριες και πιο κλασσικες. Περαν ομως των τριων αυτων ευκαιριων, δεν απειλησε.
    Αρα ερχομαστε στη λογικη του Πεπ που λεει, πως αν εχουμε κατοχη κοντα στο 65%, αφηνουμε μολις ενα 35% στον αντιπαλο, και αρα λιγοτερες πιθανοτητες να σκοραρει.
    Οπως επισης με το συνεχες πασινγκ γκειμ, ανεβαινουν πολλοι παιχτες, κι ετσι σε περιπτωση λαθους και κλεψιματος της μπαλας απο τον αντιπαλο, πηγαινουμε σε καταστασεις κοντρα επιθεσης, τριων ενατιον τριων, ή και τεσσαρων εναντιον τριων.
    Ετσι βγηκαν οι ευκαριες της Ρεαλ, με αποκορυφωμα το γκολ, που οι πασες των Ροναλντο και Ντι Μαρια, ηταν απλως τελειες, οπως και η κινηση και το τελειωμα του Μπενζεμα.

    Συνεπως το ζητουμενο ειναι τί θα κανει η Μπαγιερν του Πεπ, κι οχι η Ρεαλ.
    Μεχρι το 74' και την αλλαγη του Σβαιν... ετσι με τον Μιλλερ, η Μπαγιερν ειχε τεραστια κατοχη και συνεπως την πρωτοβουλια. (Εισαι λαθος Κανθαρε που υποστηριζεις οτιο μπορεις να εχεις πρωτοβουλια χωρις κατοχη).
    Μετα την αλλαγη με τον Μιλλερ, ο Μαντζουκιτς βρηκε διπλα του εναν συμπαικτη, και παραλληλα ανησυχησε το κεντρο αμυνας της Μαδριτης.
    Απο το 75' και μετα εγινε πιο επικινδυνη η Μπαγιερν, κι εχασε την σπουδαια ευκαιρια με τον Γκοτσε.
    Χωρις ομως τον Σβαιν.... εχασε και την υπεροπλια στο κεντρο, με αποτελεσμα η Μαδριτη να βγαινει με πιο πολλους παιχτες στην κοντρα.

    Γενικα θεωρω το αποτελεσμα δικαιο.
    Ο Καρλετο ειχε σχεδιο και οι παιχτες του επαιξαν γενναια. Ισως αν ηταν περισσοτερο ετοιμοι οι Ροναλντο και Μπειλ, να επαιζε πιο επιθετικα.
    Με τον τροπο που επαιξε ομως, θεωρω οτι εκλεψε τη νικη.
    Οταν ομως μιλαμε για κλεψια, παιρνεις κατι που δεν σου ανηκει. κι ειναι γνωστο οτι μια του κλεφτη, δυο του κλεφτη, τρεις και η κακη του μερα.

    Απο τη Μπαγιερν υστερησε ο Ριμπερυ, οπως και ο Μαντζουκιτς, που δεν κανει για τετοιου ειδους τακτικη. Με τον Μιλλερ μεσα ομως, ειναι απαραιτητος.

    Ειμαι σε καλη φανκυ κατασταση. Βουαλά.
    http://youtu.be/IQHTPcfWajQ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Νικολας.

    Ξεχασα να γραψω για τον Μου.
    Απλα δεν υπαρχει προπονητης Μου. Κατι σε Σουλη και κυρ Χρηστο Αρχοντιδη μου βγαζει.
    Αλλαγη στο 94' τον Μπα και καπακι κιτρινη καρτα για καθυστερηση.
    Με τον Οσκαρ να παρκαρει στον παγκο για 90 λεπτα.
    Βρε ουστ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Νικόλα, το αποτέλεσμα είναι δίκαιο. Και η πρόκριση όντως εξαρτάται από την Μπάγερν. Επίσης, συμφωνώ με τα του Μάντζουκιτς. Απλά θα διαφωνήσω, αν μου επιτρέπεις, με αυτό που διαφωνείς!

    Έχω δει και την Ατλέτικο, και την Ντόρτμουντ και την Ρεάλ, να μην έχουν κατοχή, αλλά να έχουν την πρωτοβουλία. Συμβαίνει σπάνια, είναι δύσκολο να το εξηγήσεις, αν δεν το έχεις δει με τα μάτια σου, αλλά, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ισχύει. Και από ένα σημείο και μετά, ενώ η Μπάγερν είχε συντριπτική κατοχή, η Ρεάλ ήταν αυτή που είχε την πρωτοβουλία. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι η κατοχή από μόνη της δεν σημαίνει τίποτα. Μπορεί να έχεις κατοχή για να κουράσεις τον αντίπαλο, σαν ένα είδος άμυνας, για να μην δεχτείς πολλές φάσεις, αλλά και για να ψάξεις τις τρύπες με κάθετο παιχνίδι ή πλαγιοκόπηση. Και το πιο σημαντικό είναι από ένα σημείο και μετά η Μπάγερν αναγκάστηκε να προσαρμοστεί στο παιχνίδι της Ρεάλ.

    Τέλος, να μην ξεχνάμε ότι η μπάλα τρέχει πιο γρήγορα από τον παίχτη. Για παράδειγμα, η Ρεάλ, η Παρί και η Ντόρτμουντ, ακόμα και η Ατλέτικο, το ξέρουν καλύτερα από εμάς. Λευτεριά στο επιθετικό transition game! Όποια ομάδα το διαθέτει ή το εφαρμόζει, αυτόματα, ανά πάσα στιγμή, μπορούν να αλλάξουν οι ισορροπίες. Όπως έγινε στο Μπερναμπέου.

    Όσο για τον Μουρίνιο, νταξ, μην τα ισοπεδώνουμε όλα ότι δεν υπάρχει προπονητής Μουρίνιο. Υπάρχει, αλλά είναι υπερτιμημένος του κερατά.

    Και το τραγουδάκι όμορφο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Νικολας.

    Απο Δευτερα που θα εχω πιο πολυ χρονο, θα γραψω για κατοχη και πρωτοβουλια. Λεξεις και εννοιες που ειναι αλληλενδετες.
    Για το Μου εχω γραψει βιβλιο, απο τοτε που ηταν στην Τσελσι γαι πρωτη φορα.
    Μικρος ηταν σπασικλας σιγουρα, και τον εβαζαν να παιζει τερμα για να συμπληρωνουν οι ομαδες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Σουλης και αρχοντιδης ο μουρινιο,εκλεψε τη νικη ο αντσελοτι,δεν κανει για παιχνιδι κατοχης ο ματζουκιτς...

    Μπαλαδοφατσα ο νικολας...

    Κατα τ'αλλα συμφωνω με τον κωνσταντινο,εχουμε μια δουλιτσα αυριο.Προηγειται βεβαια το ξεπουπουλιασμα σημερα του παοκ.

    υγ.Και μετα το τελος των πλευ-οφ ετοιμασου κανθαρε...εχεις να ριξεις κωλοτουμπες βαρβατες...σκριπτα μανεντ που λενε και στο αγρινιο...

    striker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Νικόλα, ευπρόδεσκτες οι απόψεις σου!

    Striker, ο Μάντζουκιτς θέλει στήριγμα. Όσο για τον τελικό, δεν το είδα το ματς και δεν μπορώ να έχω άποψη. Τέλος, για τις κωλοτούμπες που λες, και μάλιστα τις βαρβάτες, ποτέ δεν έχουν λάβει μέρος εκ μέρους μου στο blog. Και επειδή οι κωλοτούμπες αυτές προφανώς αναφέρονται για τα του Παναθηναϊκού, δεν πρόκειται να κάνω καμιά κωλοτούμπα. Τα γραπτά μένουν, κι όποιος θέλει μπορεί να τα δει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Aυτο λεω κι εγω.Οχι ακομα,σε κανα μηνα.Μεχρι τοτε εχουμε τσου-λου,εχει να σηκωσει και η λιβερπουλαρα την πρεμιερ,εχουμε πραμα...

    Μεγαλο ματς σημερα,τεραστια ομαδα.Καληνυχτα.

    striker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Αν διαβάσεις τι γράφουν γύρω ολούθε τα Παόκια, χάσαμε δίκαια λένε, καταλαβαίνεις τι έγινε. Προς το τέλος του ημιχρόνου δικαιούται ένα γκολ ο ΠΑΟΚ για να ισοφαρίσει, σε κρίσιμο μάλιστα χρονικό σημείο.

    Στο 2ο ημίχρονο μπήκε στο γήπεδο μια ομάδα. Ολοκληρωτική κυριαρχία. Αν μάλιστα δεν έκανε ο Αμπέιντ το εξακάθαρο και επτακοροϊδίστικο πέναλτι στον Λίνο, ακόμα θα προσπαθούσαν να σπάσουν το ρόδι.

    Δικαιολογημένα δεν το περίμενες αλλά έχασες που δεν το είδες. Ήταν ένας αγώνας μόνο με ποδόσφαιρο, όπως ακριβώς σου (και μου) αρέσει. Ρεσιτάλ διαιτησίας από τον αποχωρούντα (σύμφωνα με πληροφορίες) Κάκο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Κάτι ακόμα. Ο Αναστασίου λέγεται Γιάννης, όχι Πέπε, αλλά είναι κανονικός προπονητής. Αυτός που έχει ο ΠΑΟΚ στον πάγκο είναι ρούκουνας και μυρωδιάς. Μέχρι και ο Νιόπλιας είναι καλύτερος μακράν. Και γι' αυτό δεν φταίει κανείς άλλος, μόνο ο Ιβανόητος. Είναι κι' αυτός πολύ λίγος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Striker, συγγνώμη που σε απογοητεύω, αλλά κωλοτούμπα για τα του Παναθηναϊκού δεν θα υπάρξει.

    Υπουργέ, το ματς δεν το είδα λόγω υποχρέωσης. Αλλά για να είμαι ειλικρινής, και να μπορούσα να το δω, δεν ξέρω αν θα το επεδίωκα. Δεν αμφιβάλλω ότι έγινε ωραίο παιχνίδι. Ούτε αμφιβάλλω ότι ο Παναθηναϊκός ήταν καλύτερος και το πήρε δίκαια. Και μπράβο του που κατέκτησε το κύπελλο. Τέλος, η γνώμη μου για τον Γεωργιάδη είναι γνωστή. Και σαν χαρακτήρας, και σαν προπονητής. Αλλά μου φαίνεται ότι οι περισσότεροι υποπίπτουν σε ένα λάθος. Ξεχνούν πόσο σάποιο είναι το ελληνικό πρωτάθλημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Χάρης

    Τον Τελικό δεν τον είδα, έγιναν λέει μερικά παρατράγουδα. Κι εγώ νόμιζα ότι θα γινόταν ένα ήρεμο φιλικό, αφού στο κάτω-κάτω αυτό που έχει σημασία είναι ότι γ***σαν τον ΟΣΦΠ. Θετικό είναι ότι, αντίθετα με πέρυσι που ο Μαρινάκης πήγε παρέα με τον Σάββα στα αποδυτήρια των διαιτητών, οι Πρόεδροι χαιρετήθηκαν στο χορτάρι πριν την έναρξη του αγώνα.

    Το περίμενα ότι θα πάρει το Κύπελλο ο Παναθηναϊκός, επειδή είναι πιο ομάδα και ελέω των σημαντικών απουσιών του ΠΑΟΚ, αλλά το 4-1 με εκπλήσσει. Ειδικά ο Berg οργίασε απ' ό,τι είδα, και η άμυνα του ΠΑΟΚ ήταν για γέλια.

    Προφανώς ο Αναστασίου είναι περισσότερο προπονητής, αλλά ας τον δούμε και του χρόνου, το ελληνικό πρωτάθλημα του κλωτσοσκουφίου και της Παράγκας δεν προσφέρεται για ασφαλή συμπεράσματα. Του αναγνωρίζω πάντως ότι πήρε ένα συνονθύλευμα παικτών (που θεωρούσα ότι θα κινδυνεύσει ακόμα και με υποβιβασμό) και το έκανε ομάδα. Αυτός είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσει το ελληνικό ποδόσφαιρο, δουλειά και σωστές επιλογές παικτών, όχι δεκάδες μεταγραφές ξένων αμφιβόλου ποιότητας.

    Ο Γεωργιάδης από την άλλη δεν είναι προπονητής, αλλά βαπτίστηκε τέτοιος, οπότε η κριτική εναντίον του σε αυτόν τον τομέα είναι άδικη. Ο Ιβάν είναι ο υπεύθυνος, κάνει λάθη λόγω της ανυπομονησίας του να πάρει το Πρωτάθλημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χάρης

      Και κάτι ακόμα: θα είναι μεγάλη έκπληξη για μένα αν αυτός ο Παναθηναϊκός ΔΕΝ βγει 1ος στα play-off για να συμμετάσχει στα προκριματικά του Champion's League, έναντι αυτού του τραγικού ΠΑΟΚ.

      Διαγραφή
  18. Μα το είπα, δεν το είπα; Ο Ιβανόητος φταίει. Ο Γεωργιάδης πειθάρχησε αναγκαστικά. Είδε τη συμπεριφορά στο Δώνη, σε στυλ "είμαι ο αφεντικός και γενικός πηδήκουλας" του λένε "είσαι ο προπονητής" και έσκυψε το κεφάλι να μη χάσει το πόστο του τέτοιες δύσκολες εποχές. Μόνο μην αρχίσει και πιστεύει ότι είναι κανονικός προπονητής είναι ο κίνδυνος, γιατί τότε θα φύγει νύχτα.

    Όσο για τα play-off δεν παίζουν μόνο ΠΑΟ και ΠΑΟΚ, είναι κι' άλλες ομάδες στη διεκδίκηση. Και μπορεί το Αστέρι του Μωριά δείχνει εμφανώς εκτός, αλλά το Πιτσούνι όχι. Έχει και καλό, κωλοπετσωμένο προπονητή. Με λίγη βοήθεια απ' τα κοράκια, να μην αφήνουν το παιχνίδι να ανοίξει (με φρου και φρου), υπάρχει πράσινο πρόβλημα, δεν είναι τόσο εύκολα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. 1 σεπτεμβριου

    "Φαίνεται ότι ο Αναστασίου προσπαθεί να περάσει μια ολλανδική φιλοσοφία στην ομάδα, αλλά αυτό δεν γίνεται όταν έχεις ποδοσφαιριστές που δεν μπορούν να κάνουν κοντρόλ, να αλληλοκαλύψουν ή να πράξουν το αυτονόητο"

    6 ιουλιου

    "Εξάλλου, οι κακές οι γλώσσες λένε ότι ο Αναστασίου τους δίνει ένα τόπι και παίζουν σαν μικρά παιδιά -και έπρεπε να πάνε στην Ολλανδία για να το κάνουν αυτό;"

    Ενδεικτικα απο το τσουναμι που θα ακολουθησει..δικα σου λογια ειναι,ακομα τα πιστευεις?αν ναι εισαι αμπαλος μεγατονων...και επειδη δεν εισαι αμπαλος,μαλλον οφειλεις να αναθεωρησεις καποια πραματακια...λεω εγω τωρα...

    striker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Striker, αυτό που έγραψα για το τόπι και τα μικρά παιδιά, δεν το έβγαλα από το μυαλό μου. Το έμαθα από έμπιστο φίλο που εργάζεται σε μεγάλο αθλητικό site. Και συγκεκριμένα στον φίλό μου το είπε ο ρεπόρτερ του site που βρισκόταν στην προετοιμασία του Παναθηναϊκού στην Ολλανδία! Θυμάμαι, μάλιστα, τον φίλο μου να μην μπορεί να το πιστέψει. Η φράση της 1ης Σεπτεμβρίου γράφτηκε μετά το εντός παιχνίδι με την Βέροια. Ίσως ένα από τα χειρότερα παιχνίδια που έχω παρακολουθήσει στη ζωή μου. Μην απομονώνεις φράσεις από ολόκληρο κείμενο, βγαίνει λάθος νόημα.

      Διαγραφή
  20. Νικολας.

    Για να παρεις την πρωτοβουλια, πρεπει να εχεις την κατοχη.
    Ανοιγοντας το λεξικο βλεπω τον ορισμο της πρωτοβουλιας, που λεει οτι ενεργεις πρωτος μετα απο αυτονομη σκεψη, και κινεις τα πραγματα.
    Συνεπως ολο το σχεδιο του Πεπ, εχει σαν αρχη να βγει η ομαδα στο γηπεδο και ν’ απλωσει το παιχνιδι, εχοντας κατ’ αρχην την κατοχη μπαλας, που θα σου δωσει το δικαιωμα να παρεις την πρωτοβουλια. Δηλαδη να ενεργησεις πρωτος, αλλαζοντας τα δεδομενα του αγωνα.
    Το τσικι τσικι μπολ που διατηρει την κατοχη μπαλας, μπορει να εκδηλωσει την πρωτοβουλια, ειτε με μια καθετη πασα, ειτε μ’ ενα μακρινο σουτ, ειτε με ατομικη προσπαθεια απο τα πλαγια.
    Αυτο εξαρταται απο το ποτε θα κριθει οτι ειναι καταλληλη η στιγμη.

    Σε ολο αυτο το σχεδιο, τι κανει η αντιπαλη ομαδα ? Η Ρεαλ στην προκειμενη περιπτωση ? (Γιατι ειπαμε οτι ο Καρλετο εκλεψε τη νικη στον αγωνα της Μαδριτης).
    Απλως περιμενει να εκδηλωθει η πρωτη κινηση της Μπαγιερν, και ΜΕΤΑ ν’ αντιδρασει. Συνεπως που βρισκεται η πρωτοβουλια ? Πουθενα.
    Συνηθως περιμενεις την επιθεση της Μπαγιερν, κι οταν κερδισεις την κατοχη, φευγεις σφαιρα στην κοντρα για να παιξεις σ’ ανοιχτο γηπεδο και να εκμεταλευτεις την ταχυτητα των παιχτων σου.
    Στη φαση του γκολ στη Μαδριτη, οι πασες και τα τρεξιματα των Ροναλντο και Ντι Μαρια, ηταν τελεια. Οπως και το τελειωμα στην κινηση του Μπενζεμά.
    Χτες στο Μοναχο, ο Μπειλ ετρεψε πανω απο 60 μετρα στον αξονα, και πασσαρε ιδανικα στο Ροναλντο.
    Και τα δυο γκολ προηλθαν, αφου ειχε εκδηλωσει επιθεση η Μπαγιερν.
    Αρα, μιλαμε για τακτικη και σχεδιο, που προερχεται απο την κατανοηση των πλεονεκτηματων και των προτερηματων των ποδοσφαιριστων της ομαδας. Κι εδω ο Καρλετο παιρνει αριστα. Εκλεισε τους χωρους στην αμυνα, βαζοντας την τριαδα των χαφ, Αλονσο, Μοντριτς, Ντι Μαρια, 8-10 μετρα πιο μπροστα απο την τετραδα της αμυνας, κι οταν εκλεβαν τη μπαλα, εφευγαν στο ανοιχτο γηπεδο, με μια πασα στους μεσοεπιθετικους Ροναλντο-Μπειλ-Μπενζεμα.

    Η διαφορα του Καρλετο με τον Πεπ, ειναι οτι ο μεν Καρλετο ειναι αψογος απο τακτικης πλευρας, που μπορει να διαχειριστει καταστασεις, βγαζοντας και αναδυκνειοντας το ταλεντο των παιχτων του.
    Ο δε Πεπ ειναι αυτος που διαμορφωνει καταστασεις. Σου βαζει δηλαδη το πλαισιο μεσα στο οποιο θα κινηθεις, και σου αφαιρει την πρωτοβουλια με το συνεχες τσικι τσικι. Γι αυτο εχει παρει τεσσερα πρωταθληματα, και δυο τσουλου, στα πεντε χρονια καριερας.

    Και για να μην ξεχασω και το κραμα Κυρ Χρηστου-Σουλη, τον ανεπαρκη και ανασφαλη Μου.
    Εκανε το διπλο στο Ανφιλντ και το πανηγυρισε σαν τρελος.
    Πού εχασε το πρωταθλημα ο Μου? Στις εξι ηττες και στις δυο ισοπαλιες εντος εδρας, απο ομαδες που βρισκονται απο τη μεση και κατω στον πινακα.
    Κι αυτο γιατι οταν ειναι η Τσελσι να επιτεθει και να ρισκαρει, παιρνοντας η ιδια πρωτοβουλιες, δεν εχει σχεδιο και φαντασια. Γι αυτο ευθυνεται ο Μου, που απαγορευει σε παιχτες υδραυλικους, ν’ αυτοσχεδιασουν και να κανουν κατι παραπερα απο αυτα που γινονται στις προπονησεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Νικόλα, για τον Μουρίνιο συμφωνώ. Για την πρωτοβουλία δεν θα διαφωνήσω. Εγώ ο ίδιος έγω γράψει ότι το ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας σημαίνει να αναγκάζεις τον αντίπαλο να προσαρμοστεί πάνω σου.

    Αλλά υπάρχουν και εξαιρέσεις. Σπάνιο, αλλά συμβαίνει. Διότι είδαμε και πάλι στο Μόναχο ότι η κατοχή δεν έχει κανένα νόημα αν δεν μπορείς να την αξιοποιείς. Για παράδειγμα, με κάθετες πάσες. Μπορεί η Μπάγερν να ενεργούσε πρώτη, μπορεί να δρούσε πρώτη, με την Ρεάλ να αντιδρά, αλλά μόλις έπαιρνε την μπάλα στα πόδια της η Ρεάλ έλεγες πάει για γκολ. Κι ας είχε μικρότερη κατοχή από την Μπάγερν. Ένοιωθες ότι αυτή κινούσε τα νήματα. Ότι αυτή έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Με την Μπάγερν να μην μπορεί να ακολουθήσει το ρυθμό των Μαδριλένων και να μην αντιδρά καλά χωρίς την κατοχή, ανήμπορη να προσαρμοστεί στο transition game της Ρεάλ.

    Και μια παρατήρηση: η Ρεάλ δεν έχει μόνο γρήγορους παίχτες, με ή χωρίς την μπάλα. Η Ρεάλ είναι μια γρήγορη ομάδα. Και ο Αντσελότι επαιζε άμυνα, αλλά όχι για να καταστρέψει το παιχνίδι. Το γκολ κυνηγούσε. Όπως έκανε και στο Μόναχο. Τέσσερις φορές. Μπορεί να μην συμφωνείς και πολύ καλά κάνεις. Μπορεί να κάνω λάθος: ποτέ δεν είπα ότι τα ξέρω όλα. Αλλά, επαναλαμβάνω, είμα ιτης άποψης ότι συμβαίνει κάποιες σπάνιες φορές, κάποιες ελάχιστες φορές, η ομάδα που δεν έχει κατοχή να έχει την πρωτοβουλία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Τελικά ήταν εύκολο για τον Σιμεόνε. Έστησε καρτέρι σε πάρκιν της Εθικής οδού και όπως ερχόντουνε ο Σιχαμουρίνιο με το πούλμαν τον τραβάει δεξιά και τον αρχίζει:

    - Άδεια κυκλ, δίπλωμα, ασφάλεια, ταχογράφο, παραστατικά για τους επιβάτες κ.λ.π.

    Να μην τα πολυλέμε, έγραφε - έγραφε, 3 κλήσεις γιόμισε με τα παραπτώματα, 6 μήνες αφαίρεση διπλώματος πούλμαν στον ξιπασμένο δασκαλάκο.

    Άσε τα έξοδα στον οδοντίατρο. Από τα παστέλια που έφαγε, 5-6 σφραγίσματα του φύγανε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Νικολας.

    Το παιχνιδι στο Μοναχο το εχασε η Μπαγιερν. Δεν το κερδισε η Ρεαλ.
    Βαζω σημειο αναφορας τη Μπαγιερν, γιατι αυτη ανοιξε κι απλωσε το παιχνιδι της, αφηνοντας χωρους στη Ρεαλ για την αντεπιθεση.
    Το εχασε γιατι οι Κροος και Σβαιν δεν μοιρασαν σωστα το παιχνιδι, ενω και οι υπολοιποι δεν εκαναν τις απαραιτητες κινησεις, που συνεπαγεται οτι δεν πηραν τη μπαλα στην καταλληλη στιγμη, στον καταλληλο χωρο.
    Για παραδειγμα ο Ριμπερυ. Δεν συνεργαστηκε καθολου με τον Αλαμπα, οταν αυτος ανεβαινε κι εμπαινε στην περιοχη. Δεν εκανε τις γνωστες μπουκες του, παραλληλα στην εστια, σε αντιθεση με τον Ρομπεν.
    Γενικα η Μπαγιερν απο τη στιγμη που καθαρισε τον τιτλο στη Γερμανια, ειναι εκτος φορμας.

    Η Ρεαλ ειναι γρηγορη ομαδα, αλλά οχι πιο γρηγορη απο τη Μπαγιερν. Αυτο το καταλαβαινεις απο το παιχνιδι με τη μια, σε μικρο χωρο.
    Για παραδειγμα ο Μπειλ, ενω ειναι φοβερα ταχυδυναμικος παιχτης, σε μικρο χωρο χανεται. Το ενα κοντρολ του ειναι εδω και το αλλο δεκα μετρα μακρυτερα.
    Το πλεονεκτημα που εχει ομως, ειναι οτι σε κουρσες 30-40 μετρων και πανω, ειναι ασυναγωνιστος. Το γκολ που εβαλε στο κοπα ντελ ρευ στη Μπαρτσα, μονο ο Γιουσειν Μπολτ θα το εβαζε.
    Ο Καρλετο ηθελε να παει το παιχνιδι σε τετοιες φασεις. Δηλαδη να παρει κατοχη κοντα στην περιοχη του, για να εχει την τριαδα Μπειλ-Ροναλντο-Μπενζεμα, σε κατασταση τριων εναντι τριων, σε 60 και πανω μετρα.

    Οσο για τον Μου, αποδειχτηκε αλλη μια φορα λιγος, ανεπαρκης και ανασφαλης. Οταν προκειται η ομαδα του, να παρει πρωτοβουλιες και ν’ ανοιχτει στο γηπεδο ρισκαροντας, παθαινει ποδαγρα και κλακάζ. Ειναι περιορισμενης ευθυνης και για ειδικες συνθηκες.
    Βλεποντας τη Ρεαλ του Καρλετο, μου εκανε εντυπωση η αλλαγη συμπεριφορας του ανισσοροπου Πεπε. Ευδιαθετος με τα χαμογελα του, πασσαρε τη μπαλα διπλα του στα δεκα μετρα.
    Με τη Ρεαλ του Μου, ειχε σφιγμενο προσωπο, ηταν ολο τσαμπουκαδες, κι εβλεπε τη μπαλα σαν χειροβομβιδα. Μακρυα κι οπου λαχει.

    Η Ρεαλ του Καρλετο, βγαινει να παιξει τη μπαλα της και να εφαρμοσει την τακτικη της, γνωριζοντας πως και να χασει, δεν εγινε και τιποτα. Αρκει να προσπαθησει μεσα απο αθλητικο τροπο. Κι αν ο αντιπαλος ειναι καλυτερος, ας κερδισει. ‘Η κι ακομα αν ο διαιτητης κανει λαθη εις βαρος της, (οπως στην ηττα με 3-4 απο την Μπαρτσα), δεν ξεσηκωνει τον κοσμο, ουτε βγαζει χαρτια κι ανακοινωσεις.
    Η Ρεαλ του Μου, ηταν συνεχεια στο κοκκινο. Ενταση, τσαμπουκαδες, εριδες, δηλωσεις κι αντιδηλωσεις. Ηθελε να δημιουργησει εναν εικονικο εχθρο, που να ευθυνεται για ολα τα κακα που της συνεβαιναν.
    Που πας ρε Μου ? Στη Ρεαλ ησουν. Ουτε στην Προ του Σουλη δεν γινοταν αυτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Ρε παιδιά, μόλις διαπίστωσα ότι απαντήσεις που έδωσα σε Νικόλα και Υπουργό, ως δια μαγείας, εξαφανίστηκαν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Και βασιλεύω!

    Θε επανέλθω σύντομα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ποιος θα λομπάρει τον τερματοφύλακα;

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...