Στον καθρέφτη είδα τα φαντάσματα

Το τελευταίο διάστημα ο Π.Α.Ο.Κ. αγωνίστηκε στο Χαριλάου επί του Άρη και στην Τούμπα επί της Α.Ε.Κ. Σε δυο κρίσιμα παιχνίδια που έπρεπε να μπουν και να φάνε σίδερα δεν έδειξαν ικανοί να φάνε ούτε νερόβραστη σούπα. Τι έγινε στον δικέφαλο κι από εκεί που πήγαινε τρένο ξαφνικά εκτροχιάστηκε; Σε ελεύθερη κοινωνία ζούμε και ως εκ τούτου ο καθείς έχει δικαίωμα να εκφράσει την άποψή του.

Οι περισσότεροι το έριχναν στο παρασκήνιο. Κάποιοι το ρίχνουν ακόμα. Μυαλό όμως δεν βάζουμε. Δυστυχώς πάσχουμε από μια ακατάσχετη μανία να ψάχνουμε φταίχτες οπουδήποτε αλλού εκτός από το μαγαζί μας. Προσπαθούμε να δικαιολογήσουμε τις αδυναμίες μας και τα προβλήματά μας, κυνηγώντας χίμαιρες τη στιγμή που αν κοιταχτούμε σε έναν καθρέφτη θα αντικρίσουμε την πραγματικότητα. Σύμφωνα με αυτή την λογική φτάσαμε στο σημείο να ακούμε από κάποιους οπαδούς ότι ο Π.Α.Ο.Κ. έχει γίνει μέρος του ''συστήματος'' κι ότι η απόδοση κάποιων παιχτών στο ματς με την Α.Ε.Κ. ήταν τουλάχιστον ύποπτη (!). Κάποιος νηφάλιος θα διακρίνει ότι απλά πρόκειται για ανικανότητα. Κι όσο πιο γρήγορα την εντοπίσει κανείς, τόσο καλύτερα για την ομάδα.

Ανικανότητα όμως γιατί; Απλούστατα η ομάδα δεν ενισχύθηκε όσο έπρεπε. Δεν υπάρχει ποιότητα. Ουσιαστικά η μόνη μεταγραφή που βγήκε είναι ο Βιτόλο, αλλά αυτό ήταν δεδομένο από τις εξετάσεις του με τον Άρη. Οι υπόλοιποι τι κάνανε; Η απάντηση είναι ότι δεν κάνανε. Μπορεί κάποιος να μου πει γιατί αποκτήθηκε ο Παπάζογλoυ; Για σπάσιμο στον Άρη; Πάρε ρε Ζήση έναν επιθετικό της προκοπής. Βέβαια, όταν τα έλεγες αυτά την περίοδο που η ομάδα έπαιρνε αποτελέσματα πέφτανε να σε φάνε. Και καλά ρε Κάνθαρε, αυτός είναι ο μοναδικός λόγος; Όχι βέβαια. Αυτό είναι απλά ένα κομμάτι του παζλ.

Το σημαντικότερο είναι ότι η ομάδα δεν διαχειρίστηκε σωστά την κατάσταση. Και φυσικά δεν ευθύνεται μόνο ο Ζαγοράκης για αυτό, αλλά και τα Μ.Μ.Ε. της πόλης που έχουν ξεφύγει προ πολλού και έχουν κάνει σύμβολό τους την λακαμία, τις εμπρηστικές τοποθετήσεις και τις κωλοτούμπες. Όταν καταλάβουμε πως πρέπει να φιλτράρουμε ό,τι ακούμε από Κόλκα, Λαγογιάννη, Μύρτσο, Ραπτόπουλο, Δασκάλου κ.ά., τότε ίσως ανέβουμε ένα πολύ μικρό σκαλοπατάκι. Με άλλα λόγια έχουν μερίδιο και οι οπαδοί. Αυτό που δεν έχουμε καταλάβει είναι ότι η αύρα του οπαδού μεταδίδεται στους παίχτες. Έστω ότι η αύρα είναι θετική: τότε όλα πάνε καλά. Όταν όμως είναι αρνητική και μετατρέπεται σε γκρίνια και κλάψα; Ρητορικό ερώτημα.

Από κει και πέρα το τελευταίο διάστημα έχω αντιληφθεί δυο αλήθειες. Εδώ και καιρό έχω εκφράσει την άποψή μου ότι αυτός ο Π.Α.Ο.Κ. δεν μπορεί να πάρει πρωτάθλημα. Για να πάρει κούπα χρειάζεται ενίσχυση με ποιοτικούς παίχτες. Η ανικανότητα που λέγαμε. Από τις τρεις τελευταίες προτάσεις εξάγεται η πρώτη αλήθεια: ο Π.Α.Ο.Κ είναι κοντά στην πρώτη θέση εξαιτίας των πρόωρων αποκλεισμών από Ευρώπη και κύπελλο και λόγω των αυτοκτονιών του Π.Α.Ο., τις αδυναμίες του Ο.Σ.Φ.Π. και την αστάθεια της Α.Ε.Κ. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ο ίδιος δεν κάνει πρωταθλητισμό. Φυσικά και κάνει. Το ερώτημά μου είναι το εξής: αν δεχτούμε ότι οι οπαδοί πραγματικά πίστευαν ότι η ομάδα μπορεί να πάρει τον τίτλο, πόσο το πίστευαν οι Ζαγοράκης και Σάντος; Έχω την εντύπωση ότι δεν έτρεφαν και μεγάλες ελπίδες.

Ίσως όμως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά αν στα τελευταία ματς δεν ερχόταν η αγωνιστική κάμψη. Φαίνεται ότι η κοιλιά ήρθε στο χειρότερο timing. Κι εδώ έγκειται η δεύτερη αλήθεια: η κοιλιά έχει ξεκινήσει εδώ και πολλές αγωνιστικές. Όταν το είχα πει σε φίλο μου Π.Α.Ο.Κ.τσή πριν το ματς με την Α.Ε.Κ., αποκρίθηκε ότι δεν υπάρχει καμιά κοιλιά κι ότι το ματσάκι είναι άσσος από δω μέχρι την Τούμπα. Δυστυχώς μπερδεύουμε την εμφάνιση με το αποτέλεσμα και κάποια στιγμή θα πρέπει να μάθουμε να τα διαχωρίζουμε αυτά τα δυο.

Και για να επιστρέψουμε στα της ανικανότητας, μήπως αυτή χαρακτηρίζει και τον προπονητή της ομάδας; Η ταπεινή μου γνώμη είναι πως όχι. Ωστόσο, πολλοί είναι αυτοί που έχουν αρχίσει να αμφισβητούν τον Σάντος, κυρίως για το αν έχει τα φόντα να βγάλει την ομάδα πρώτη. Το παρελθόν πάντως δεν είναι με το μέρος του. Ο Πορτογάλος είναι ιδανικός στο να σου φτιάξει μια συμπαγής ομάδα με ξεκάθαρο ρόλο για τον κάθε παίχτη, αλλά όταν εμφανιστεί η πραγματική ανάγκη για αποτελέσματα κάπου βραχυκυκλώνει. Όχι ότι φταίει μόνο αυτός. Δουλεύει με αυτά που έχει, με αυτά που του δώσανε. Με σαρδέλες όπως είχε πει κάποτε. Αρκετοί μάλιστα εξέφρασαν την άποψη να αποχωρήσει το καλοκαίρι. Πολύ φοβάμαι ότι κάτι τέτοιο θα γυρίσει μπούμερανγκ. Ο Π.Α.Ο.Κ. έχει χτιστεί με φιλοσοφία Σάντος που σημαίνει ότι αν φύγει θα πρέπει να έρθει προπονητής με παρόμοια φιλοσοφία. Ειδάλλως, θα χρειαστεί πολύς χρόνος και πολλές αλλαγές για να αλλάξει το μοντέλο. Δεν πρέπει να ξεχνάμε και τον υψηλό μέσο όρο ηλικίας που έχει η ομάδα με ότι αυτό συνεπάγεται. Πάντως, οφείλω να αποδώσω respect στον καρπουζοψαρά, διότι δεν είναι απατεώνας, βγάζει τίμια το ψωμί του και χαίρομαι που εργάζεται στην χώρα μας. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι ο Π.Α.Ο.Κ. έφτασε εδώ που έφτασε, διότι ο Σάντος έχει καταφέρει να πάρει από αυτό το ρόστερ το 110% των δυνατοτήτων του. Και για να κάνει το κάτι παραπάνω απαιτείται χρόνος, στήριξη και ποιοτική ενίσχυση. Η απαξίωση δεν βλέπω πως μπορεί να βοηθήσει.

Απόρροια των παραπάνω είναι ότι αρκετοί φίλοι της ομάδας φοβούνται μην τους πάρει η κάτω βόλτα στα play off. Πραγματικά ανυπομονώ να δω πως θα αντιδράσει η ομάδα και πως θα παρουσιαστεί σε παιχνίδια φωτιά, όπου θα κληθεί να αντιμετωπίσει δυνατούς αντιπάλους. Αν κατορθώσει να γιατρευτεί ψυχολογικά και να ξεφύγει από την παρασκηνιολογία, θεωρώ ότι με καλή διαχείριση εκ μέρους του Σάντος μπορεί να τερματίσει πρώτη στα play off. Το χειρότερο από όλα σε μια ομάδα είναι να κολλήσει στο παρελθόν. Αν συνεχίσει να κυνηγάει φαντάσματα και χίμαιρες, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να εκτροχιαστεί (και) από τις ράγες των play off.

Ανώριμος Αίας

Κάθισα και παρακολούθησα την Βάαλβαϊκ με τον Άγιαξ για την 28η αγωνιστική της Eredivisie. Ο Άγιαξ προηγήθηκε νωρίς με κεφαλιά του Ντε Γιονγκ, ύστερα από σέντρα στο Σουάρεζ. Στα επόμενα λεπτά, η Βάαλβαϊκ είχε καλές ευκαιρίες με πρωταγωνιστή τον Ντι Γκρεγκόριο. Πάνω κάτω η μπάλα, λες και ήταν φιλικός αγώνας σε μουντιαλίτο. Γύρω στο 15' λεπτό ο ρυθμός έπεσε, μόνο και μόνο για να ζωντανέψει λίγο αργότερα. Ο Αίας είχε πολλά προβλήματα στην άμυνα, ιδίως οι Γκάμπρι και Ανίτα, αλλά ευτυχώς ο Ολεγέρ έκοβε ότι βρισκόταν στην εμβέλειά του.

Απογοητεύτηκα από τον Άγιαξ. Ο Ενό δεν μπορούσε να συμμαζέψει το κέντρο, ο δραστήριος Σουάρες δεν έπαιρνε πάσες, ο Πάντελιτς ήταν αβοήθητος και μόνο η αριστερή πλευρά του Εμάνουελσον ήταν αυτή που έπρεπε. Η ζημιά έγινε όταν ο Πάντελιτς στην προσπάθειά του να διώξει την μπάλα από την άμυνα την έστειλε στα δίχτυα της ομάδας του, αφήνοντας τον Στελέκενμπουργκ άγαλμα. Η Βάαλβαϊκ το δικαιούταν το γκολ. Ωστόσο, μετά την ισοφάριση ο Άγιαξ σοβαρεύτηκε, αναδιοργανώθηκε και προσπάθησε να προηγηθεί εκ νέου. Οι γηπεδούχοι όμως έπαιζαν αρκετά καλά και αν δεν γνώριζες την θέση τους στην βαθμολογία θα έλεγες ότι είναι καλή ομάδα. Βέβαια, η πραγματικότητα είναι ότι η ομάδα έχει καταδικαστεί σε υποβιβασμό.

Στο δεύτερο μέρος περίμενα τον Αίαντα να πρεσάρει και να τρέξει περισσότερο. Μόλις στο 47' λεπτό ο Σουάρεζ σκόραρε και έβαλε την ομάδα του στη θέση του οδηγού. Όλα έδειχναν ότι η ομάδα του Μάρτιν Γιολ και του Ντάνι Μπλιντ θα έβαζε κι άλλα γκολ. Η Βάαλβαϊκ είχε κλειστεί στο μισό γήπεδο, όχι διότι ήθελε: απλά δεν μπορούσε. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι τώρα έδειχνε το πραγματικό της πρόσωπο. Είχα τη χαρά να δω κι ένα όμορφο αυτογκόλ, με τρεις ανενόχλητους αμυντικούς των γηπεδούχων να μπλέκονται και να σκοράρουν εις βάρος της ομάδας τους. Μετά το 70' λεπτό επήλθε μια φυσιολογική χαλαρότητα, η οποία επέτρεψε στον Άγιαξ να πετύχει άλλα δυο γκολ και να κλείσει το υπέρ του σκορ στο 5-1. Στο μεταξύ, οι γηπεδούχοι έπαιζαν με παίχτη λιγότερο. Παρόλα αυτά άξιζαν και δεύτερο γκολ, με την άμυνα του Άγιαξ να πνίγεται σε μια κουταλιά νερό.

Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι το κίνητρο της Βάαλβαϊκ να κάνει μια καλή εμφάνιση ενάντια στον Άγιαξ ήταν ισχυρό. Όπως δεν θα ήταν υπερβολή ότι οι φιλοξενούμενοι υποτίμησαν τον αντίπαλό τους. Μόλις πήρε μπρος η μηχανή φάνηκε και η ποιοτική διαφορά των δυο ομάδων. Με αυτή την νίκη ο Άγιαξ παρέμεινε στη δεύτερη θέση, τέσσερις βαθμούς πίσω από την πρωτοπόρο Τβέντε.

Θέλω να σταθώ λίγο στον Σουάρεζ. Παίζει σε όλες τις θέσεις τις επίθεσης, έχει κίνηση (με ή χωρίς την μπάλα), έχει πολύ καλή πάσα και βλέπει γήπεδο. Απόδειξη ότι έχει πετύχει 29 γκολ και έχει βγάλει 15 ασίστ. Τι άλλο να ζητήσεις από έναν επιθετικογενή ποδοσφαιριστή; Ντάξει, έχει ένα πρόβλημα με το μαρκάρισμα. Λατίνος κετς. Αλλά ο άνθρωπος είναι ότι καλύτερο διαθέτει το ολλανδικό πρωτάθλημα. Ειλικρινά έχω εκπλαγεί που δεν έχει (μοσχο)πουληθεί σε ομάδα του εξωτερικού. Βέβαια, το μεγαλύτερο πρόβλημα του Άγιαξ τα τελευταία χρόνια είναι αυτό: ότι πουλάει τους καλύτερους του παίχτες χωρίς να έχει φτιάξει ομάδα. Γνήσια ποδοσφαιρική επιχείρηση. Όλα δείχνουν ότι αυτή είναι η τελευταία σεζόν του Ουρουγουανού στην ομάδα του Άμστερνταμ.

Το πιο ποπ παιχνίδι της χρονιάς

Και οι δυο ομάδες προέρχονται από ευρωπαϊκούς αποκλεισμούς. Δεν νομίζω ότι αυτό σημαίνει κάτι το ιδιαίτερο, πλην του ότι κατέβαλαν προσπάθεια και ίσως να μην είναι τόσο φρέσκοι. Αν η παραπάνω πρόταση έχει δόση αλήθειας, τότε ο Π.Α.Ο. έχει πλεονέκτημα για τον απλό λόγο ότι είναι πιο γυμνασμένος από τον αντίπαλό του. Στο παρελθόν, το τριφύλλι αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει χωρίς αποτέλεσμα. Δεν νομίζω ότι θα το επιχειρήσει πάλι.

Το πρόβλημά του έγκειται στην άμυνα, όπου οι παίχτες που την πλαισιώνουν χαρακτηρίζονται φιλότιμοι και εργατικοί, αλλά με αυτή τη λογική βάλτε κι εμένα να παίξω: κι εγώ φιλότιμος και εργατικός είμαι. Το πρόβλημα επιτείνεται από την μέτρια απόδοση της μεσαίας γραμμής και κυρίως του Κατσουράνη, ο οποίος πάντως δείχνει να επιστρέφει στο ρόλο που είχε επί Κάτε. Κάτι ανάλογο ισχύει και για την άμυνα του Ολυμπιακού, με την μόνη διαφορά ότι ναι μεν ενδέχεται να είναι ποιοτικότερη, αλλά δεν υπάρχει μεσαία γραμμή. Οι Μέλμπεργκ και Αβραάμ που έβγαζαν τα κάστανα από τη φωτιά από την αρχή της σεζόν, φαίνεται να μην την παλεύουν πια. Ειδικά ο Σουηδός δείχνει μονίμως εκνευρισμένος και ξενερωμένος. Η ουσία είναι ότι με όλα αυτά εκτίθεται ο Αντώνης.

Αν ο Ολυμπιακός δεν θέλει να χάσει θα πρέπει να βελτιωθεί κατά πολύ στον ανασταλτικό τομέα, αν και θεωρώ ότι το τεμάχιο δεν το γλυτώνει. Η παρουσία του Σίλβα θα δώσει την δυνατότητα στον Παναθηναϊκό να εκδηλώσει πολλές επιθέσεις και μάλιστα ανεβάζοντας πολλούς παίχτες μπροστά, ακόμα και αμυντικούς. Εκτός φυσικά, αν ο τσίμπλας φοβηθεί και κρατήσει την ομάδα πίσω. Δεν θα μου προξενήσει εντύπωση να πετύχει γκολ ακόμα και ο Τζόρβας από τη στιγμή που ο Σισέ θα φρουρείται καλά που σημαίνει ότι αρκετοί παίχτες θα είναι αφύλαχτοι. Όπως δεν θα μου κάνει εντύπωση αν σκοράρει ο Ντάμπισαϊρ, ίσως ο μόνος παίχτης που κάνει κίνηση χωρίς την μπάλα ακόμα και σε περιπτώσεις που ξέρει ότι δύσκολα θα δεχτεί πάσα. Μπορεί στο Μπορντό η ομάδα να παρουσιάστηκε βελτιωμένη, αλλά τα προβλήματα παραμένουν. Δεν υπάρχει κίνηση (με ή χωρίς την μπάλα), δεν υπάρχουν αυτοματισμοί, δεν υπάρχουν βοήθειες, δεν βλέπεις καν ένα τριγωνάκι. Φυσικά δεν φταίει ο Μπάντοβιτς σε αυτό. Δεν είναι προπονητής ρε παιδιά. Δεν ξέρει να καθοδηγεί και να διαχειρίζεται καταστάσεις. Το πρόβλημα είναι η εμφανής και συνάμα προκλητική απουσία του Σωκράτη που έχει αφήσει την ομάδα στο έλεός της. Μπάσκετ μυρίζει η υπόθεση αν με πιάνετε. Αυτό που μπορεί να κάνει ο Ολυμπιακός είναι να τα δώσει όλα στα play off για να βγει τσου λου. Ερωτηματικό το πως θα αντιδράσει, διότι ως μόνιμος πρωταθλητής ίσως να μην ξέρει πως πρέπει να χειριστεί την κατάσταση. Πάντως, αν η ομάδα δεν βγει Ευρώπη - και ειδικά τσου λου - έρχεται καταστροφή. Με δεδομένο ότι ο μπακάλης ρίχνει λεφτά μόνο σε κουμπαρά - κι αυτά με το ζόρι - δεν τα βλέπω καλά τα πράγματα. Μια τέτοια περίπτωση θα ενισχύσει την προσωπική μου άποψη ότι τα ψωμιά του θείου αρχίζουν να τελειώνουν.

Σύμφωνα με τα παραπάνω, η λογική λέει ότι ο Π.Α.Ο. δύσκολα θα χάσει. Ο Ολυμπιακός θα πάει χωρίς άγχος για ότι καλύτερο, αλλά θα πρέπει μάλλον να οριοθετηθεί η έννοια ''καλύτερο''. Με άμυνες για τα φρούτα δεν θα εκπλαγώ αν μπουν πολλά γκολ, ειδικά αν λάβω υπόψη τις μεσαίες γραμμές που (δεν) έχουν οι δυο ομάδες και ιδίως οι ερυθρόλευκοι.

Ωστόσο, το ματς δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται: αυτός ο Ολυμπιακός αν έμπαινε στο Ο.Α.Κ.Α. με στόχο τη νίκη που θα του έδινε την κούπα μάλλον θα έχανε, αφού σε όλη τη διάρκεια της σεζόν έχει δείξει αδυναμίες στο να παίξει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας. Την Κυριακή που θα μπει χωρίς πίεση, αποφασισμένος να παίξει την κόντρα, είναι πιθανό να μπουρδουκλώσει την ομάδα του Νιόμπλια. Ο καιρός γαρ εγγύς.

Υ.Γ.1 Που είναι ο Πρόεδρος που ξεσήκωνε τον κόσμο;

Υ.Γ.2. Που είναι ο Πρόεδρος που δεν σήκωνε μύγα στο σπαθί του;

Υ.Γ.3 Νικόλα, τι θα κάνεις; Θα ρισκάρεις για όχι;

Υ.Γ.4. Το βίντεο που ακολουθεί είναι αφιερωμένο στον μπακάλη!

Προσπάθεια μεν, για τα θηρία δε

Ο Καντέ σε δηλώσεις του πριν το ματς είπε ότι δεν έχουν να χάσουν κάτι κι ότι θα τα δώσουν όλα. Αν η παραπάνω δήλωση του Γάλλου είχε λογική τότε ο Νιόμπλιας φέρθηκε λάθος. Ρε Νικόλα πρέπει να βάλεις τρία γκολ. Θα μου πείτε κάτσε ρε Κάνθαρε έχει αγώνα την Κυριακή. Δεν παίζει ρόλο. Κάνε πράξη τα λόγια του Καντέ. Παίξε με Σισέ και Πετρόπουλο μπροστά κι ότι βγει. Βέβαια, εδώ δεν τόλμησε να ξεκινήσει με δυο επιθετικούς απέναντι στην Καλλιθέα, θα το κάνει σε εκτός έδρας ευρωπαϊκό ματς;

Κι όμως το σχήμα που επέλεξε είχε επιθετικούς προσανατολισμούς με τον Σάλπι να συγκλίνει αρκετά προς την κορυφή του άξονα για να βοηθήσει τον Σισέ και τον Βύντρα να ανεβαίνει συχνά πυκνά για να εξισορροπήσει τις πλευρές. Παρά το γεγονός ότι θα μπορούσε να πετύχει κάποιο γκολ και να αλλάξει την τροπή του παιχνιδιού τελικά το έφαγε στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου από τον Μποκανί. Πάντως, το γκολ που δέχτηκε δεν άλλαζε κάτι στην προσέγγιση του παιχνιδιού. Πάλι τρία τέρματα ήθελε, αυτή τη φορά όμως για να πάει το ματς στην παράταση.

Ωστόσο, η άμυνα του Παναθηναϊκού πελαγοδρομούσε. Στο γκολ που πέτυχαν οι Βέλγοι, φέρει ευθύνη σχεδόν όλη η αμυντική γραμμή της ομάδας! Ειδικά αυτός ο Σουηδός δεν με γεμίζει ρε παιδιά κι αν πραγματικά η διοίκηση μπορούσε να πάρει τον Μέλμπεργκ και δεν τον πήρε ελέω Κάτε, τότε στην Παιανία είναι άξιοι της μοίρας τους. Η ομάδα και το χειμώνα θα μπορούσε να ενισχυθεί στα μετόπισθεν, αλλά ο Πατέρας είχε άλλη άποψη. Αυτές τις λάθος απόψεις τις πληρώνει ο Παναθηναϊκός. Όχι ότι η Σταντάρ είχε σταθερή άμυνα. Κι αυτή για τα θηρία ήταν. Αλλά έβγαζε αντεπιθέσεις φωτιά με βέλη τους Ντε Καμάργκο, Μποκανί, Γιοβάνοβιτς και Νταλμά. Ο Νιόμπλιας πραγματοποίησε κάποιες αλλαγές στην προσπάθειά του να φρεσκάρει την ομάδα, ωστόσο δεν είχαν αποτέλεσμα. Η ομάδα έψαχνε γκολ απεγνωσμένα με τους Καντέ και Βύντρα να παίζουν πολλές φορές σαν εξτρέμ, ενώ ο Σισέ βρισκόταν σε κακή βραδιά. Ένα γκολ τουλάχιστον το δικαιούταν το τριφύλλι. Εκτιμώ ότι το ματς είχε δυο χαρακτηριστικά: τρελό ρυθμό και ανύπαρκτες μεσαίες γραμμές με αποτέλεσμα η μπάλα να πηγαίνει πάνω κάτω. Με βάση τη ροή του αγώνα περίμενα πολλά γκολ. Σίγουρο οβεράκι έδειχνε το ματς.

Βέβαια, η πρόκριση δεν χάθηκε στη Λιέγη, αλλά στην Αθήνα. Αν ο Νιόμπλιας ήταν λίγο πιο προσεκτικός ίσως η προκριθείσα ομάδα ήταν ο Π.Α.Ο. κι όχι η Σταντάρ. Πλέον, αυτά έχουν λίγη σημασία. Το ζήτημα είναι ότι παρά την καλή προσπάθεια οι πράσινοι αποκλείστηκαν από την Ευρώπη και πλέον ακολουθεί το ματς της Κυριακής απέναντι στον Ολυμπιακό, όπου θέλει την νίκη για να πιστοποιήσει την ανωτερότητά του στο φετινό πρωτάθλημα. Η συνέχεια επί του χόρτου.

Αναφορικά με το έτερο ματς, η Λίβερπουλ ήταν καλύτερη, πέταξε τρία τεμάχια και προκρίθηκε έναντι της Λιλ, η οποία προσπάθησε να κλέψει το παιχνίδι. Η Λίβερπουλ ευτύχησε να πετύχει γκολ στις αρχές κάθε ημιχρόνου, ο Μασεράνο υπερείχε έναντι του Μαβουμπά, ο Τόρες προβλημάτισε την άμυνα των Γάλλων (εκτός του Μπεριά), η επιθετική γραμμή των Γάλλων ήταν (σχετικά) ακίνδυνη και κάπως έτσι ήρθε το 3-0, χωρίς να μπορούν οι φιλοξενούμενοι να υπερασπιστούν το σκορ του πρώτου αγώνα. Γουστάρω ομάδες τύπου Λιλ που με τα λίγα δημιουργούν πολλά, αλλά σε αυτό το ματς δεν είχε και πολύ τύχη. Αναμενόμενο το αποτέλεσμα.

Υ.Γ.1 Λίγο ουσία δεν βλάπτει ρε Λέτο.

Υ.Γ.2 Baladeur will be pleased!

Αγαπούλες, γκολάκια, ψέμματα και φάντομ

Αν το ματς με τον Π.Α.Ο.Κ. ήταν σημαντικό, τότε το ματς με την Καβάλα ήταν σημαντικότατο. Για την ακρίβεια ήταν ο αγώνας της χρονιάς, μέχρι τον επόμενο. Ήλπιζα η ομάδα και ο κόσμος να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Πάντως, ο Κούπερ είχε απαλύνει αρκετά τους φόβους μου. Έσπευσε να προσγειώσει άμεσα τους πάντες μετά το ντέρμπι, δεν έδωσε το καθιερωμένο ρεπό στους παίχτες και φάνηκε ότι ξέρει πολύ καλά πως πρέπει να διαχειριστεί την κατάσταση. Από κει και πέρα δεν περίμενα κάποια αλλαγή ούτε στο σχήμα, ουτε στη φιλοσοφία μας. Ο Άρης έπρεπε να μπει να καθαρίσει το ματς, προσέχοντας παράλληλα να μην φάει γκολ. Να είμαι ειλικρινής θα προτιμούσα το πρώτο ματς να γίνεται στην Καβάλα. Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια.

Ο Ντε Μος πάντως, πήρε μεγάλο ρίσκο να παίξει με 4-4-2, έχοντας Σουλτανίδη και Ρίνκον μπροστά, ενώ Ορούμα και Σμόλαρεκ έμειναν στον πάγκο. Η Καβάλα έδινε χώρους με τον Άρη να ψάχνει τρόπους να διασπάσει την αμυντική της γραμμή. Παρόλα αυτά, οι φιλοξενούμενοι είχαν φάση με τον Σουλτανίδη. Ο Κόκε όμως, άνοιξε το σκορ στο 26' λεπτό με εύστοχη εκτέλεση πέναλτι. Ο Ντιέ ήταν εκτός τόπου, ο Ντουκρόκ εκτός χρόνου, οι Παβίσεβιτς και Οικονόμου είχαν πολλά προβλήματα, ενώ από την άλλη πλευρά συγκινήθηκα με τον Πρίττα και τον Γκιάρο. Κι ενώ όλα έδειχναν ότι το σκορ θα έμενε 1-0 μέχρι το ημίχρονο, η ταναπού η μπάλα είχε άλλη άποψη. Σε ανύποπτο χρόνο, ο Ονουάτσι έκανε το 1-1. Ο Άρης ήταν κυρίαρχος στο παιχνίδι, ωστόσο έφαγε το γκολ και ομολογώ ότι ξενέρωσα προσωρινά. Το ρίσκο του Ντε Μος βγήκε, έστω και καταλάθος. Είχα πίστη όμως.

Στο δεύτερο μέρος, ο Άρης πίεζε για γκολ. Ο Ντε Μος έβαλε τους Ορούμα και Σμόλαρεκ με τον τελευταίο να παίζει πιο πολύ μπακ χαφ. Σε μια τέτοια κατάσταση μάρκαρε τον Κάλβο, ο οποίος βγάζει την σέντρα με την μπάλα να καταλήγει στον αρχηγό που σκοράρει. Ωστόσο, η ομάδα δεν σταμάτησε να πιέζει. Αντί να κοιτάξει τον κώλο της, κυνηγούσε και τρίτο τέρμα και μπράβο της. Το γούσταρα. Στη συνέχεια, οι δυο αλλαγές του Κούπερ, Χαβίτο και Τζόνσον, δικαίωσαν τον στρατηγό με τον Ισπανό να κάνει το 3-1 και το Αμερικανάκι να έχει βοηθήσει αρκετά.

Ο Κούπερ φρέσκαρε την ομάδα τη στιγμή που έπρεπε και έκανε πράξη αυτά που είπε στις δηλώσεις του. Μέχρι κι ο Νάτσο απέδωσε καλά. Ο Άρης έκλεινε τους χώρους στην άμυνα και μόλις έκλεβε μπάλα άνοιγε το παιχνίδι σα βεντάλια. Είχε καλή κυκλοφορία και σωστές βοήθειες. Πολύ καλή εμφάνιση και σχετικά καλό αποτέλεσμα. Να πω την αλήθεια στεναχωρήθηκα λίγο με το γκολ που φάγαμε, αλλά ας μην είμαι πλεονέκτης. Από την άλλη, το 4-4-2 του Ντε Μος υπήρχε μόνο στα χαρτιά. Ήταν φανερό ότι πόνταρε αποκλειστικά στην άμυνα. Δεν υπολόγιζε καν τις αντεπιθέσεις ή έστω δεν του βγήκαν. Έχω την αίσθηση ότι προσπάθησε αποτυχημένα να κλέψει το παιχνίδι. Ευτυχώς όλα πήγαν καλά.

Και μετά τη μπάλα ακολούθησε το μπάσκετ. Λέω άντε να πάρουμε δεύτερη χαρά. Φαίνεται ζητούσα πολλά. Πάντως, τα ψέμματα πρέπει να τελειώσουν. Ο Μπλατ πριν το ματς με το Περιστέρι είχε δηλώσει ότι δεν πρέπει να κάνουμε λάθη, πρέπει να ελέγξουμε τα ριμπάουντ, ενώ παράλληλα είχε αναφερθεί και στα τρίποντα. Ότι είπε έγινε ανάποδα. Χάσαμε πολλά ριμπάουντ, έγιναν πολλά λάθη και συν τοις άλλοις δεν βάζαμε τις βολές. Για μένα όμως, δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία. Έπρεπε να κερδίσουμε: τελεία και παύλα. Τι πάει να πει έλειπαν Μπετς και Ριτς; Ενώ ο Ντικούδης ήταν παρών; Όσο και να μην θέλω να το παραδεχτώ, ο Δήμος θυμίζει πρώην αθλητή. Το μόνο θετικό είναι ότι έχουμε πλεονέκτημα σε περίπτωση ισοβαθμίας, διότι είχαμε κερδίσει στο Παλέ με εφτά πόντους, ενώ τώρα χάσαμε με έξι (69-63). Πάλι καλά.

Στη συνέχεια είδα τον Ολυμπιακό. Ο προπονητής (;) της ομάδας είχε δηλώσει ότι η ομάδα θα προσπαθούσε για την πρόκριση. Πώς να προσπαθήσει ρε Μπάντοβιτς; Ο Ντάτολο από αριστερά πήγαινε δεξιά, ο Ζαϊρί από δεξιά πήγαινε στον άξονα, ενώ ο Στολτίδης δεν πήγαινε πουθενά. Η Μπορντό πέταξε ένα γρήγορο τεμάχιο με τον Γκουργκάφ και μετά έκατσε. Ο Ολυμπιακός αναθάρρησε, αλλά η αποβολή του Ντάρμπισαϊρ ψαλίδισε τις όποιες ελπίδες πρόκρισης. Ωστόσο, ο πιστολέρο πυροβόλησε και άγχωσε τον Μπλαν. Στη συνέχεια αποβλήθηκε και ο Ντιαρά και λες κοίτα να δεις που πάει να πάρει ενδιαφέρον το ματς. Μετά τις αποβολές προσπαθούσα να καταλάβω ποια ομάδα παίζει πιο ανορθόδοξα. Ο φλύαρος και συνάμα εκνευριστικός Πουρουπουπού δεν μου επέτρεπε να διαπιστώσω ποιος είχε εναλλακτικό πλάνο. Ο Ολυμπιακός, πάντως, δεν έχει βασικό πλάνο θα έχει και εναλλακτικό; Τα πάντα τέλειωσαν με την κεφαλιά του Τσαμάκ στο 88' λεπτό, ύστερα από σέντρα του Τρεμουλινάς και το ρεσιτάλ της αμυντικής γραμμής του Ολυμπιακού. Η αλήθεια είναι ότι ο Ολυμπιακός δεν άξιζε να περάσει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι Γάλλοι έκαναν κάτι φοβερό. Επίσης, αλήθεια είναι ότι ο αγώνας της Κυριακής στο Ο.Α.Κ.Α. δεν του επέτρεψε ενδεχομένως να προσπαθήσει σκληρότερα. Αλλά, ρε Μπάντοβιτς, θες τουλάχιστον ένα γκολ και μου ξεκινάς μόνο με τον Άγγλο; Και μάλιστα χωρίς υποστήριξη; Ξεκίνα με δυο επιθετικούς και ό,τι γίνει. Αφού ούτως ή άλλως το κέντρο είναι τρυπητήρι. Και κάτι τελευταίο πριν κλείσω. Ντρέπομαι που μετά από είκοσι χρόνια θα ακούμε Νικοπολίδης και θα λέμε τερματοφυλακάρα. Τουλάχιστον ο Kanthar0s θα γνωρίζει την αλήθεια.

Υ.Γ.1 Γεια σου ρε Ντε Μος με τις δηλώσεις σου!

Υ.Γ.2 Ντικούδης ---> Σίδερο ---> Ριμπάουντ ---> Σίδερο

Υ.Γ.3 Ντικούδης ---> Πάσα ---> Λάθος

Υ.Γ.4 Ντικούδης ---> Άμυνα ---> Αμυντικό φάουλ

Υ.Γ.5 Πουρουπουπού πάψε να μιλάς.

Υ.Γ.6 Ορίστε το φάντομ της σύγχρονης εποχής.

Η επιστροφή (;)

Παρέα με μια μακαρονάδα με κιμά, αποφάσισα να παρακολουθήσω το ματς μεταξύ Τσέλσι και Ίντερ. Ή μήπως Τσέλσι - Μουρίνιο; Κάτι τέτοια τα λατρεύουν οι Άγγλοι. Δώστους παρασκήνιο και εξωαγωνιστικά και πάρτους την ψυχή. Για αυτό και η απουσία του Μουρίνιο από το νησί είναι εμφανής. Ο άνθρωπος είναι cult φιγούρα. Δεν είναι βέβαια και Αλέφας (τρισμέγιστος).

Ο πρώτος αγώνας είχε λήξει 2-1 υπέρ της Ίντερ. Μπορώ να πω ότι ο επαναληπτικός έμοιαζε με ατόφιο αγγλικό παιχνίδι. Λες και έπαιζε Γουέστ Μπρομ - Νιούκαστλ, αλλά με καλύτερη ποιότητα παιχτών. Ο Μουρίνιο έκλεισε καλά την Τσέλσι, η οποία κάτι πήγε να κάνει στην αρχή και στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου. Μπάλακ και Λάμπαρντ ζήτημα είναι να έκαναν ένα σουτ, ο Ανελκά δεν την πάλευε, ο Ντρογκμπά την πάλευε, αλλά ήταν μόνος και συχνά εκτός περιοχής. Από την άλλη πλευρά, η Ίντερ είχε τους Καμπιάσο και Μότα να λειτουργούν σαν σύρτες μπροστά από τους Λούσιο και Σάμουελ, ενώ παράλληλα όσο περνούσε ο χρόνος κέρδιζε όλο και περισσότερα μέτρα. Ο Αντσελότι, βλέποντας ότι δεν έχει να χάσει τίποτα, άρχισε να βάζει επιθετικούς, ενώ ο Μουρίνιο ενίσχυε τα χαφ. Κάποια στιγμή ο Σνάιντερ με ωραία μπαλιά στην πλάτη της άμυνας βρηκε τον Ετό, ο οποίος το έσταξε και κάπου εκεί τέλειωσε η ιστορία.

Καλή εμφάνιση, μεγάλη νίκη και εξίσου μεγάλη πρόκριση για τους Ιταλούς. Η Τσέλσι δεν μου φάνηκε τόσο κακή όσο έλεγε και ξανάλεγε ο Σωτηρακόπουλος, απλά δεν της βγήκαν κάποια πράγματα. Ντάξει με την Ίντερ έπαιζε, όχι με την Πόρτσμουθ. Πλέον, οι Άγγλοι βάζουν πλώρη για την Premier. Ο Kanthar0s πάντως, ψηφίζει Μάντσεστερ (Γιουν.) για το τζαμπιόλι. Αλλά τι τσου λου και βλακείες. Αύριο παραμερίζω τα πάντα και στήνομαι μπροστά από το χαζοκούτι για να παρακολουθήσω: Άρης - Καβάλα, Περιστέρι - Άρης, Μπορντό - Ολυμπιακός και τα μυαλά στα μίξερ.

Υ.Γ.1 Στο ημίχρονο του αγώνα, το γύρισα λίγο στο ΣΚΑΪ. Το μόνο που έχω να πω είναι ότι είμαστε ευλογημένη χώρα.

Υ.Γ.2 Πείτε το διαστροφή, αλλά πολύ θα ήθελα να δω τον Χρήστο να περιγράφει αγώνα του ελληνικού πρωταθλήματος.

Υ.Γ.3 Ζανέτι + Τέρι = Σημαίες. Συμφωνείς Μπαλαντέρ;

Υ.Γ.4 Απόψε έχουμε bonus ένα όμορφο βιντεάκι!