Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

45 +45 = 90

Οι δημοσιογράφοι ήθελαν νίκη για να χαϊδέψουν αυτιά και να αποθεώσουν. Οι Ολυμπιακοί για να πάνε στις εργασίες τους με ψηλά το κεφάλι. Κι ο Μίτσελ για να υποχρεώσει την Παρί να νικήσει τις άλλες δυο ομάδες του ομίλου. Βέβαια το να νικήσεις, οποιαδήποτε ομάδα, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Χρειάζεται τακτικό πλάνο και γνώση της δυναμικότητας του αντιπάλου. Διότι ωραίες οι τεσσάρες στο ελληνικό πρωτάθλημα και ωραία τα χατ τρικ του Μήτρογλου, αλλά στην Ευρώπη οι συνθήκες είναι ιδιαίτερα αντίξοες κι ο ανταγωνισμός αισθητά επίπονος/υψηλός. Κι όταν ο αντίπαλος είναι ποιοτικά ανώτερος, τότε χρειάζεσαι μια καλή τακτική σε βάθος 90λέπτου. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορείς να επικρατήσεις. Το καλό είναι ότι ομάδες επιπέδου Παρί είναι ανοιχτό βιβλίο. Δεν χρειάζεται να είσαι καθηγητής ποδοσφαίρου για να αποκρυπτογραφήσεις το αγωνιστικό στυλ τους. Κι επί της ουσίας, για να είμαστε σωστοί, ο ίδιος ο οργανισμός αποφασίζει να μην κρύψει το οτιδήποτε. Οι μεγάλες ομάδες, βλέπετε, έστω αυτές που έχουν ποιότητα και αυτοπεποίθηση, δεν κρύβουν το παραμικρό. Η προβλεψιμότητα που λέγαμε. Το πρόβλημα, όμως, έγκειται στο πως λύνεις τους τακτικούς γρίφους του αντιπάλου. Ακόμα κι αν αυτοί θεωρούνται δεδομένοι, η λύση δεν είναι. Σε καμία περίπτωση.


Ακολούθησε ο Μίτσελ μια καλή τακτική; Όχι, αλλά δεν φάνηκε στο πρώτο μέρος, διότι και η τακτική της Παρί ήταν εξίσου μέτρια. Συν το γεγονός ότι η γαλλική ομάδα παρουσιάστηκε άγευστη και κάπως αδιάφορη. Θα τολμούσα να πω ότι διέκρινα ψήγματα αλαζονείας. Ίσως, πάλι, να ήθελε να μπερδέψει τακτικά τους γηπεδούχους, δίνοντας χώρο στον αντίπαλο και κρατώντας την επιθετική τριάδα ψηλά για να παίξει γρήγορα την κόντρα. Δεν το νομίζω, πάντως, καθώς δεν θεωρώ τον Μπλαν τόσο μεγάλη αλεπού. Εμμένω στην αλαζονεία, λοιπόν. Και νομίζω ότι η ορεξάτη εμφάνιση του πρώτου 25λέπτου προέκυψε με την άδεια της Παρί: ίσως υποτίμησαν τον αντίπαλο ή απλώς άργησαν να μπουν στη λογική του ματς. Όχι, επομένως, δεν έκανε κάτι εξαιρετικό η ομάδα του Μίτσελ. Απλά είχε κάποιες εκλάμψεις από τον Βάις, ελέω των μεγάλων αποστάσεων στις γραμμές της Παρί, με αποκορύφωμα την γκολάρα που πέτυχε. Ατομικές ενέργειες, δηλαδή. Λίαν απαραίτητες. Και πάντοτε ενσωματωμένες σε ένα υγιές αγωνιστικό πλάνο. Αλλά όταν βλέπεις μόνο ατομικές ενέργειες, σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά. Επομένως, να με συγχωρήσετε, αλλά στο πρώτο 25λεπτο, το οποίο αποθεώνουν οι δημοσιογράφοι και η πλειοψηφία των οπαδών, δεν είδα ούτε μπαλάρα από τον Ολυμπιακό, ούτε τρομερή εμφάνιση του Σάμαρη, ούτε άριστο στήσιμο από τον Ισπανό προπονητή. Δηλαδή αν δεν έτρωγε τέσσερα γκολ, πόσο πιο υπερβολικοί θα γινόντουσαν ορισμένοι;

Αντίθετα, στην Παρί, στη δεύτερη φάση του πρώτου ημιχρόνου που εκμεταλλεύτηκε σωστά το πλάτος, χρειάστηκε μια μαγική κάθετη του Σουηδού μυτόγκα στην πλάτης της άμυνας. Τίποτα άλλο. Μία φάση, ένα γκολ. Ο Ιμπραΐμοβιτς θέλει μια μπάλα δικιά του, αλλά το ξέρει το τόπι. Και καλά μάλιστα. Πολύ καλά. Επομένως, μπορεί να παίξει πανεύκολα έναν ελεύθερο ρόλο δημιουργού πίσω από τον Καβάνι. Εξάλλου, το γεγονός ότι τα ακραία μπακ παίρνουν μέτρα στον ασβέστη, δίνουν ένα συγκριτικό πλεονέκτημα στην Παρί, καθώς υποχρεώνουν τον αντίπαλο να ανοίξει υπερβολικά τις γραμμές του ή να τις συρρικνώσει υπέρ το δέον. Μια τέτοια συρρίκνωση είδαμε στο δεύτερο ημίχρονο. Σχεδόν σε κανένα σημείο του δευτέρου ημιχρόνου ο Ολυμπιακός δεν μπόρεσε να απεγκλωβίσει από την περιοχή το τόπι ανώδυνα και με προοπτικές αντεπίθεσης ή, έστω, να κρατήσει λίγο μπάλα. Μόλις η Παρί αποφάσισε να παίξει πραγματικό ποδόσφαιρο κατοχής και κατόπιν να το μετουσιώσει σε ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας, φάνηκαν οι αδυναμίες του στησίματος (π.χ. τραγικές διαγώνιες αλληλοκαλύψεις, κενά στη μεσαία γραμμή, ελέω του σκύλου Ματουιντί, απουσία ταχύτητας Σαβιόλα και κλείσιμο του Μήτρογλου, ατυχής έμπνευση του Μανιάτη ως δεξί μπακ, του Μασάδο ως κόφτη και του Μεντζανί ως σέντερ μπακ, και αργές επιστροφές, αλλά και αντιδράσεις). Αν και, εν τέλει, η γαλλική ομάδα, όντας μερικώς ιταλικοποιημένη, δεν χρειάστηκε να επιβληθεί σε ολοκληρωτικό βαθμό. Και δεν πρόλαβε καν να εφαρμόσει το σήμα κατατεθέν της: το επιθετικό transition game. Δεν χρειάστηκε. Μάλλον δεν το θεώρησε κι απαραίτητο. Οι οικτρές τοποθετήσεις της άμυνας στα κόρνερ της Παρί (ζώνη ή μαν του μαν;) και η άθλια διαχείριση δυνάμεων εκ μέρους των Ολυμπιακών αποδείχτηκαν καθοριστικοί παράγοντες σε αυτό. Ακόμα, λοιπόν, και να προηγούνταν οι γηπεδούχοι στο ημίχρονο, όπως διαλαλούν τα Μ.Μ.Ε. και ορισμένοι οπαδοί ότι έτσι έπρεπε να γίνει, με τέτοια αντανακλαστικά στο δεύτερο ημίχρονο πάλι θα έχαναν. Εδώ δεν μπορούσε ο Βαλβέρδε να κρατήσει το τέμπο και την πίεση σε υψηλά επίπεδα σε βάθος 45λέπτου, ακόμα και στο ελληνικό πρωτάθλημα, θα τα καταφέρει ο Μίτσελ σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα και μάλιστα απέναντι σε τόσο ποιοτικό αντίπαλο; Θυμάται κανείς το εντός έδρας ματς με την Μέταλιστ; Καρμπόν mentality. Σκεφτείτε ότι σε εκείνο το ματς το στήσιμο του Βαλβέρδε ήταν καλύτερο, και έπαιζε με ποιοτικά κατώτερο αντίπαλο, αλλά και πάλι η ομάδα έχασε με κατεβασμένα τα χέρια.

Αντί επιλόγου, δηλώνω ότι όταν τρως τέσσερα γκολ στην έδρα σου, δεν γίνεται να λες ότι πρόκειται για αδικία, ατυχία ή απειρία -μάλλον πρόκειται για τακτική αφέλεια και έλλειψη ρεαλισμού: τα ρίσκα πληρώνονται. Αλίμονο αν είναι άπειρη μια ομάδα που αγωνίζεται στο τσου λου από την εποχή που ο Γεωργάτος κι ο Τζόρτζεβιτς είχαν μαλλιά. Ούτε είναι σωστό να αφήνεις υπόνοιες, πριν και μετά το ματς, για τη διαιτησία: καταντάς πιο γραφικός κι από το Πήλιο. Τέλος, η καλή απόδοση του Ολυμπιακού στο πρώτο 25λεπτο δεν αποτελεί άλλοθι για το ''ατυχές αποτέλεσμα'' ή λόγος για πανηγύρια. Ένας ποδοσφαιρικός αγώνας χωρίζεται σε δυο ημίχρονα και κρίνεται σε 90 λεπτά. Κι αυτό φαίνεται ότι στον Πειραιά το ξέχασαν. Ας ελπίσουμε ότι θα το θυμηθούν στα επόμενα ματς της διοργάνωσης.

Υ.Γ.1 Οι πιθανότητες να διαβάζει ο Γιώργος Χελάκης, ο γνωστός αθλητικογράφος, το παρόν blog είναι, θεωρώ, ελάχιστες. Αυτό, όμως, δεν με εμποδίζει να τον ρωτήσω, και να αναρωτηθώ, πόθεν προκύπτει η σύγκριση μεταξύ Μήτρογλου και Ιμπραΐμοβιτς. Αν υπήρχε δημοσιογραφική αστυνομία θα τον είχε συλλάβει και θα τον είχε κλείσει δεκάκις ισόβια στις φυλακές Σινγκ-Σινγκ. Άκου εκεί να συγκρίνουμε τον Μήτρογλου με τον Ιμπραΐμοβιτς. Είπαμε να πούμε καμιά μαλακία, κύριε Χελάκη, αλλά ας μην το ξεφτιλίσουμε. Ούτε ο Μπάμπης Χριστόγλου, ο μέγας Ολυμπιακάρχης, δεν γράφει τέτοια πράγματα -για την ακρίβεια είναι ικανός για χειρότερα. Αλλά γιατί αναρωτιέμαι ο βλαξ; Εδώ έχουν βρεθεί εξέχοντα δημοσιογραφικά είδη, φίλα προσκείμενα στον Ολυμπιακό, που σύγκριναν τον Φετφατζίδη με τον Χατζηπαναγή. Υπάρχει σωτηρία για αυτόν τον τόπο;

Υ.Γ.2 Τα σέβη μου στην Πόπη Τσαπανίδου. Καλή δημοσιογράφος -και γυναικάρα. Μια χαψιά τον έκανε τον Καμμένο.

Υ.Γ.3 Οι Έλληνες πολιτικοί, με κτηνώδη προσφορά σε αυτόν τον τόπο, πρέπει -επιτέλους!- να παραδεχτούν ότι το πρόγραμμα που ακολουθείται, το οποίο έχει περιλάβει σε καθεστώς ομηρίας τη χώρα, αποδείχτηκε ατυχής έμπνευση και αποτυχημένο πείραμα. Διότι αυτά που αποφασίζουν/αποφασίζονται, με το χρυσό μετάλλιο να πηγαίνει στην υπέρμετρη φορολογία, δεν τα εφαρμόζει ούτε πρωτοετής φοιτητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο.

Υ.Γ.4 Διάβασα ότι ενδέχεται να αυξηθεί το εισιτήριο στα Μ.Μ.Μ. Πολύ όμορφα! Επιτρέπεται να εκφράσω ορισμένες απλές και, πιστεύω, εύλογες απορίες; Ευχαριστώ. Πρώτον, έχουν ιδέα πόσα λεφτά χάνονται από τους λαθρεπιβάτες; Δεύτερον, γιατί δεν βάζουν μπάρες, ώστε να περνάνε αποκλειστικά οι έχοντες πληρώσει το αντίτιμο του εισιτηρίου; Τρίτον, αν αυξηθεί η τιμή, στα πλαίσια ενός καθαρά εισπρακτικού μέτρου, τα έσοδα τα αυξηθούν ή θα μειωθούν; Τέταρτον, οι πολιτικοί που υποστηρίζουν ότι η επικείμενη αύξηση των εισιτηρίων είναι μνημονιακή υποχρέωση, έχουν πάρει ποτέ μετρό, τραμ, ηλεκτρικό, λεωφορείο και/ή τρόλεϊ; Πέμπτον, ο Υπουργός Υποδομών, ο κύριος Χρυσοχοΐδης, αυτός ο ευκλεής πολιτικός άνδρας που δήλωσε ότι δεν διάβασε το Μνημόνιο, πώς ξέρει ότι η αύξηση συμπεριλαμβάνεται στις μνημονιακές υποχρεώσεις της χώρας;

Υ.Γ.5 Την Παρασκευή πήγα για 8x8. Βρίσκομαι σε εξωγήινη φυσική κατάσταση. Αν ο Ζόραν ο Μιλίνκοβιτς με θέλει για τα χαφ, έρχομαι. Ούτως ή άλλως, δεν νομίζω να δημιουργήσω περισσότερες ή μεγαλύτερες τρύπες από αυτές που ήδη παρατηρούνται στη μεσαία γραμμή -και στις πτέρυγες, και στην αμυντική γραμμή, και στο όζον.

11 σχόλια:

  1. Δεν είδα το παιχνίδι, δε δύναμαι να γνωρίζω, αλλά σε αυτά ακριβώς τα παιχνίδια φαίνεται η γύμνια του Ολυμπιακού. Σε ένα πρωτάθλημα που ο μόνος τρόπος να το έχανε είναι να μην κατέβαινε να παίξει, ασφαλώς δεν μπορεί να φανεί ότι ο Αυτοκράτορας είναι γυμνός. Στο Τσάμπιονς Λιγκ πάλι, που δεν έχει απέναντι Εργοτέλεις και Παναιτωλικούς αλλά πραγματικές ομάδες, τα ψέματα τελειώνουν. Τυχερός θα είναι αν μπει στο Ουέφα.
    Υ.Γ. Είδα το περιστατικό Τσαπανίδου-Καμμένου στο εξώφυλλο της γνωστών πεποιθήσεων κωλοφυλλάδας "Δημοκρατία", περιγραφόμενο ως "Αγενέστατη η Τσαπανίδου-Έφυγε εκνευρισμένος ο αρχηγός των ΑΝΕΞ.ΕΛ. (εγκτων). Εγώ λέω ότι όσα και να του έσουρε είναι λίγα. Τόσα χρόνια Νουδουΐστα, ξαφνικά θυμήθηκε ότι είναι επαναστάτης. Δε μας γαμεί ν' ασπρίσουμε λέω γω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συνεκρίθη ο...Μήτρογλος με τον Ζλάταν;;;
    Ιεροσυλία,ωρέ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η εντύπωση που αποκόμισα κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά τη λήξη του αγώνα, είναι πως η αλλαγή του Λαβέτσι (στο 46) γύρισε το ματσάκι, γιατί φορτώθηκε η αριστερή πλευρά της Παρί, έκανε από εκεί τις περισσότερες επιθέσεις, ενώ ο Καβάνι γέμισε την περιοχή από δεξιά. Συν ότι η Παρί έπαιξε με πολλές πάσες και ο Ολυμπιακός δεν είχε αντίδοτο. Η κατοχή στο 2ο ήταν 36-64%, όπως θα ήταν με Μπάρτσα. Όποιος σταθεί στο πως έφαγε τα γκολ ο γηπεδούχος χάνει την ουσία. Άλλο που και τα 2 πρώτα κόρνερ από αριστερά εκτελέστηκαν. Και το πέναλτι από εκεί έγινε, αριστερά στην περιοχή. Έπεσαν οι φιλοξενούμενοι πάνω σε Σάμαρη και Μανιάτη, ο Βάις που είναι μπροστά τους δεν μαρκάρει, το κούμπωσαν το ματσάκι.

    Ενώ πέρασαν αρκετά αγωνιστικά λεπτά στο 2ο ημ. με τον Ολυμπιακό να μην μπορεί να περάσει τη σέντρα, ο Μίτσελ παρακολουθούσε με ... ζωηρό ενδιαφέρον τα δρώμενα. Χαμπάρι όμως δεν πήρε τι έπρεπε να αλλάξει.

    Μια ομάδα χωρίς να χρειαστεί να τρέξει, 102 χλμ μόνο έτρεξαν οι Παριζιάνοι, κατάφερε να πάρει εύκολη νίκη εκτός έδρας. Που στην καλύτερη - για τον Ολυμπιακό - περίπτωση με βάση την εικόνα του αγώνα θα ήταν με ένα γκολ διαφορά.

    Η ωμή αλήθεια είναι πως ο γηπεδούχος κυριάρχησε τα πρώτα 25 λεπτά. Μέχρι το ημίχρονο μένουν άλλα 20, σχεδόν τα μισά του χρόνου.

    Στενοχώρια μεγάλη ο Βαγγέλης που έχασε το μισό εκατομ. της ισοπαλίας.

    Έβδομο πέναλτι σε βάρος της ομάδας του Δημοσίου στους τελευταίους 13 ευρωπαϊκούς της αγώνες. Που πας ρε έρμε χωρίς Γιαχοτριτσώνηδες; Να σου πω. Πας σαν το σκυλί στ' αμπέλι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χάρης

    Να 'μαι κι εγώ! Το χθεσινό ματσάκι ήταν βγαλμένο από τις ένδοξες εποχές του Κόκκαλη. Κι άλλες φορές έχει παίξει φανταστικά (ή "φανταστικά") ο Ολυμπιακός και στο τέλος του αγώνα μύρισε τον κρίνο. Η ειδοποιός διαφορά είναι ότι η ήττα ήρθε από αντίπαλο που δεν ζορίστηκε ιδιαίτερα για να πάρει την νίκη, κάτι που είναι ξεφτίλα στο κάτω-κάτω, έστω κι αν μιλάμε για την Paris Saint-Germain των Αράβων και των εκατομμυρίων.

    Ο Ολυμπιακός, άσχετα αν ήταν στημένος σωστά ή όχι, ξεκίνησε φουριόζος (δοκάρια, ευκαιρίες, μπασίματα) και κατάπιε την Paris Saint-Germain. Βέβαια η PSG έκανε αγγαρεία στην αρχή, μάλλον υποτίμησαν τον Ολυμπιακό και τον λαό του στο τηγάνι (;Ρ). Παρ' όλ' αυτά, έκαναν μία φάση και ο Cavani σκόραρε από πάσα του Ibrahimovic. Μετά ο Weiss έβαλε μια γκολάρα και ισοφάρισε. Μέχρι το 35'-40' περίπου ο Ολυμπιακός πίεζε και κέρδιζε την μπάλα, θυμίζοντας την ομάδα του Βαλβέρδε.

    Στο Β' ημίχρονο ο Blanc έβγαλε τον άφαντο Lucas "τιτίκα" Moura (Λουκά, είναι άλλο να ντριμπλάρεις στην Βραζιλία και άλλο να τα κάνεις στην Ευρώπη) και έβαλε τον Lavezzi που έδωσε πνοή στην ομάδα, χωρίς όμως ο ίδιος να κάνει κάτι το φοβερό, πέρα από το ότι έτρεξε λιγάκι. Η PSG έπαιξε σαν ιταλική ομάδα (η επιρροή του Ancelotti δεν έχει σβηστεί ακόμα), ήρεμα και ελεγχόμενα χωρίς να σκίσει καλσόν πήρε τα ηνία του αγώνα στο Β' ημίχρονο, ενώ ο Ολυμπιακός ήταν άφαντος και ανύπαρκτος, έχοντας περιοριστεί σε ρόλο κομπάρσου. Χωρίς να ιδρώσουν και χωρίς να βομβαρδίζουν τον Ολυμπιακό με 20 ευκαιρίες, χάνοντας την μία πίσω από την άλλη, έβαλαν 3 γκολ και έχασαν ένα πέναλτυ που απέκρουσε ο Roberto (αν και περισσότερο είναι κακή εκτέλεση του Ibrahimovic). Ειδικά τα 3 γκολ από κόρνερ είναι για γέλια. Εκεί θυμήθηκα τα περί Γελάκτικος του φίλου Υπουργού. ;Ρ

    Ξέχασα να πω ότι ο Zlatan Μήτρογλου, εν αντιθέσει με τον Κωνσταντίνο Ibrahimovic, ήταν άφαντος και παρών μόνο στο φύλλο αγώνος. Ξέρω, με αυτά που λέω είμαι εχθρός του Ολυμπιακού και ζηλεύω τον πιστολέρο. ;Ρ

    Η Τσαπανίδου ΟΚ, έχει άντερα που είπε στον Καμμένο ότι έπρεπε να τον πετάξει έξω από το στούντιο με τις κλωτσιές (κάτι που στην Ελλάδα έχει κοπεί και όλοι οι δημοσιογράφοι παραπροσέχουν μην προσβάλλουν κανέναν). Αλλά μην ξεχνάμε ότι ο Καμμένος δεν είναι και κανένας σημαντικός. Αν μπορούσε ας τα έλεγε π.χ. στον Βενιζέλο (τον πάλαι ποτέ υπουργό), τον Σαμαρά (τον νυν πρωθύπα), τον Τσίπρα (που δυστυχώς έρχεται).

    Στο μετρό και τον ΗΣΑΠ προφανώς πρέπει να μπουν μπάρες για να κοπούν οι τσαμπατζήδες, όπως γίνεται σε μερικά γήπεδα στην Ελλάδα, και στα περισσότερα σημεία στον πολιτισμένο κόσμο. Αλλά προτιμούν να μετακυλήσουν το κόστος σε λίγους μαλάκες νομοταγείς που πληρώνουν (έτσι κατάντησε ο νομοταγής στην Ελλάδα, μαλακάρας και κορόιδο...), αντί να πληρώσουν όλοι το μερίδιό τους. Ποιός όμως να σκεφτεί τέτοια απλά πράγματα? Αυτοί που δεν διαβάζουν τίποτα αρκεί να είναι, κατ' όνομα μόνον, Υπουργοί? Αυτοί που έκαναν τον ΟΣΕ φερ' ειπείν να αυξάνει τα χρέη του κατά €1.000.000 την ημέρα?! Ή αυτοί που προτίμησαν να φορολογήσουν τους ΔΥ/ΙΥ και τους συνταξιούχους για να μην χτυπήσουν πραγματικά την φοροδιαφυγή (golden boys, πλουσίους φίλους, επωνύμους της TV, συνδικαλιστές αγωνιστές με καραδεξιά τσεπάρα, κομματικά στελέχη ΟΛΩΝ των παρατάξεων, "καλλιτέχνες" τύπου Νταλάρα, Σφακιανάκη και Ρέμου)?! Σοβαροί να είμαστε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξέρω γιατί τα λες αυτά για τον Μήτρογλα, με πληροφόρησαν. Κάνατε κόντρα και σε πάτησε με το παπί του! Δυό φανάρια σούριξε!

      Διαγραφή
    2. Χάρης

      Κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι είστε fan του Κουρκούτιου, ή κάνω λάθος?!?!

      Διαγραφή
    3. Φαν όχι. Κάτι λίγα που ανεβάζει μου αρέσουν, τα περισσότερα όχι.

      Διαγραφή
  5. Θωμά, ανοίγεις μεγάλη κουβέντα. Τέλος πάντων. Αν χαίρονται, πάντως, κάποιοι για ένα καλό 25λεπτό, παρά την βαριά ήττα και κυρίως το πως αυτή ήρθε, σημαίνει ότι έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας. Πάρα πολύ. Πάμε και στα πολιτικά. Μια χαρά τού τα είπε η Πόπη του Καμμένου. Νταξ, παραδέξου, ρε Καμμένε, ότι έκανες μαλακία. Μα δεν καταλαβαίνει ότι ξεφτιλίζεται (κι άλλο);

    VAD, ναι, έγινε κι αυτό. Σαν να συγκρίνω ένα Renault με μια Μερσεντές. Ή νερόβραστα φασόλια με ψητό μπιφτέκι στη σχάρα και σος ροκφόρ. Απίστευτα πράγματα. Πραγματικά απίστευτα.

    Υπουργέ, η είσοδος του Λαβέτσι έδωσε πράγματι μια ώθηση στην Παρί. Με την συνδρομή του Ματουιντί, ο οποίος από ένα σημείο και μετά έκανε τα πάντα, και του Μανιάτη, η αριστερή πλευρά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υστερούσε η δεξιά, έσπρωξε τον Ολυμπιακό στα καρέ του. Κι όλα αυτά χωρίς διαγώνιες αλληλοκαλύψεις από τα αμυντικά χαφ του Ολυμπιακού και βοήθειες από τα σέντερ μπακ, ιδίως τον Μεντζανί. Φρονώ ότι ο Μίτσελ βραχυκύκλωσε, διότι κι ο ίδιος δεν περίμενε τόσο μεγάλη καθίζηση, ενώ είμαι σίγουρος ότι μετάνιωσε για την επιλογή του να προσπαθήσει να πιέσει ψηλά και να τρέξει την Παρί. Η επιλογή του είχε ρίσκο και μοιραία το πλήρωσε. Για τα χιλιόμετρα που λες, έχουμε πει πολλές φορές ότι δεν αρκεί να τρέχεις πολύ, αλλά να τρέχεις και ποιοτικά. Άσε που τέτοιες ομάδες αφήνουν την μπάλα να τρέχει για αυτές. Νομίζω ότι, εξαιρώντας τον Σουηδό, οι παίχτες της Παρί έτρεξαν όσο έπρεπε. Και μην ξεχνάς ότι από την ομάδα έχει περάσει κι ο Αντσελότι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλώς τον Χάρη! Κι όμως κάποιοι χαίρονται για την εμφάνιση του πρώτου 25λέπτου, η οποία θεωρώ ότι ήταν απλώς καλή. Το ότι είχε δυο δοκάρια και έκανε ο Βάις δυο ατομικές ενέργειες, δεν σημαίνει ότι η τακτική του Μίτσελ ήταν σωστή. Κι αυτό φάνηκε στο δεύτερο ημίχρονο, όπου, ασχέτως των τριών γκολ που δέχτηκε, δεν μπορούσε καν να διώξει την μπάλα από το τερέν του ή να αλλάξει δυο πάσες.

    Συμφωνώ για τον Αντσελότι. Εξάλλου, γράφω και στο κείμενο ότι η ομάδα είναι μερικώς ιταλικοποιημένη. Μην ξεχνάς ότι και αρκετοί παίχτες της μέχρι πρότινος αγωνιζόντουσαν στην Ιταλία.

    Το πέναλτι του Σουηδού δεν ήταν τόσο κακό. Έχω δει πολύ χειρότερες εκτελέσεις. Έπεσε καλά ο Ρομπερτο. Όσο για τα τρία γκολ από κόρνερ, αυτά γίνονται μόνο στο ερασιτεχνικό. Όπως τις Παρασκευές που παίζω 8x8 και αναγκάζομαι να μαρκάρω στα στημένα, με τα 172 εκατοστά μου, τον σταρ της αντίπαλης ομάδας, ο οποίος μου ρίχνει ένα κεφάλι, πηδάει σαν κατσίκι, μπαίνει δυνατά στην κεφαλιά και παίρνει παραμάζωμα συμπαίχτες και αντιπάλους. Και η πλάκα είναι ότι τα καταφέρνω αρκετά καλά. Αν δεν τον μαρκάρω εγώ, κάθε φορά που πιάνει κεφαλιά, γράφει το κοντέρ. Σαν τον Μότα, ένα πράγμα.

    Έπαιζε το συγκριτικό δέος του Ζλάταν; Σοβαρά; Νόμιζα ότι ήταν εκτός αγώνα.

    Μπορεί να κάνω και λάθος, αλλά η Πόπη μου φαίνεται αντράκι σε κάτι τέτοια. Επειδή την εκτιμώ σαν δημοσιογράφο, θέλω να πιστεύω ότι τα ίδια θα έκανε και με τον Βενιζέλο, τον Σαμαρά ή τον Τσίπρα, αν οι τελευταίοι είχαν την ίδια αντίδραση με εκείνη του Καμμένου. Αλλά, ρε Χάρη, ο άνθρωπος είναι απάλευτος. Παιδικά επιχειρήματα που δεν πείθουν ούτε τον ίδιο. Παραδέξου, ρε κόπανε, ότι είπες/έκανες μαλακία! Τέλος πάντων. Μάλλον ζητάω πάρα πολλά. Καταραμένο αυτονόητο!

    Δεν μπορώ να καταλάβω τι σημαίνει ότι η αύξηση των τιμών στα τίκετς είναι ''μνημονιακή υποχρέωση''. Δηλαδή αν μπουν μπάρες και τα έσοδα αυξηθούν, τα κεφάλια της Τρόικας θα πουν: ''Βγάλτε αμέσως τις μπάρες και αυξήστε τις τιμές''; Αν νομίζουν ότι με την αύξηση των τιμών, θα αυξηθούν και τα έσοδα βρίσκονται εκτός πραγματικότητας. Όχι μόνο, λοιπόν, θα αυξηθούν οι λαθρεπιβάτες, αλλά θα αυξηθεί και η κίνηση στους δρόμους, καθώς ο κόσμος θα προτιμά, έστω και με ακριβή βενζίνη, το αυτοκίνητό του. Δεν γίνεται να μην εφαρμόζονται τόσο απλά πράγματα ή να μην έχουν σκεφτεί τις συνέπειες, όταν μπορούμε και τις διατυπώνουμε εσύ κι εγώ. Επομένως, όπως διατυμπανίζει ένας φίλος, πρόκειται για αγνό δόλο (;). Εκτός αν είναι πανάσχετοι, που δεν το νομίζω. Και για να κάνεις το κακό, χρειάζεσαι ικανότητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Η πρώτη σοβαρή ανάλυση που διάβασα. Μπράβο ρε Κάνθαρε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ποιος θα λομπάρει τον τερματοφύλακα;

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...