Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2016

Ο μόνος τρόπος

Κάθε φορά που μιλάω για πολιτικά με κάποιον, βρίσκομαι σε μια πρωτοφανή κατάσταση. Αν μιλάω με ακροδεξιό, ο συνομιλητής μου με θεωρεί κομμουνιστή, κι αν μιλάω με κομμουνιστή, τότε δέχομαι συντονισμένα πυρά περί χουντικών πεποιθήσεων. Φαντάζομαι ότι αυτό συμβαίνει διότι δεν τους λέω αυτά που θέλουν να ακούσουν και, απαλλαγμένος από κομματικές παρωπίδες, απλά έχω το θάρρος της γνώμης μου να αποτυπώσω λεκτικά αυτά που συλλαμβάνουν οι νοητικοί ορίζοντές μου.


Ωστόσο, έχουμε αναφέρει πολλάκις ότι το ίδιο τραγούδι ο κάθε ένας εξ ημών το μεταφράζει διαφορετικά. Ακούμε όλοι την ίδια μελωδία, αλλά ανάθεμα αν καταλαβαίνουμε το ίδιο πράγμα. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι το εξής: πώς γίνεται να υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που υποστηρίζουν το ΣΥ.ΡΙΖ.Α; Γιατί να το υποστηρίζουν; Η απάντηση, εν τέλει, είναι πολύ απλή και κυμαίνεται σε δύο αλληλένδετες συνιστώσες. Η πρώτη αφορά το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η άνοδος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. οφείλεται στην απέχθεια και την αποστροφή που ένιωσαν οι ψηφοφόροι για προηγούμενες κυβερνήσεις. Και είναι φανερό ότι αυτή η απέχθεια, παρά τα εγκληματικά λάθη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., εξακολουθεί και υποβόσκει σε υπερθετικό βαθμό εις βάρος της σύνεσης. Μολαταύτα, επιμένω ότι το τέλος είναι προδιαγεγραμμένο και η ημερομηνία λήξης του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. έχει ήδη αποτυπωθεί ανεξίτηλα στον καμβά της πολιτικής: ο Τσίπρας (φώτο) και η παρέα του, οι οποίοι έχουν παρασύρει τη χώρα σε αριστερούς ατραπούς, δημιούργησαν πολύ υψηλές προσδοκίες στους ψηφοφόρους, κάτι το οποίο, πιθανότατα, σχεδόν σίγουρο δηλαδή, θα εντείνει την αβεβαιότητα και θα πυροδοτήσει εξάρσεις κομματικών αντιπαραθέσεων.

Η δεύτερη συνιστώσα, γεννηθείσα ως άμεση απόρροια της πρώτης, σχετίζεται με τις βαρύγδουπες δηλώσεις και τις μεγαλεπήβολες υποσχέσεις -κενές και έωλες στο σύνολό τους- του Τσίπρα. Συγγνώμη αν θα στενοχωρήσω τους φίλους του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., αλλά τέτοια ψέμματα, τέτοια έλλειψη αυτογνωσίας, τέτοιες υπερβολές, τέτοιο μπαράζ βερμπαλισμού, δεν έχω δει πουθενά και πολύ αμφιβάλλω αν θα ξανασυναντήσω. Ο Έλληνας, βλέπετε, ζει ακόμα με το χθες. Στερείται πολιτικής παιδείας. Δεν διαθέτει κριτική ικανότητα. Ξεχνάει και συγχωρεί πολύ εύκολα. Μπερδεύεται συχνά στον ιστό που υφαίνουν οι λαϊκιστές. Και, τέλος, έχει δημιουργήσει, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, ένα πολιτικό σύστημα κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν.

Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, το ότι διάφορες συνιστώσες του ίδιου του κόμματος διαδηλώνουν εις βάρος της κυβέρνησης και συμμετέχουν σε πορείες εναντίον αυτής. Και κακώς, κάκιστα αιφνιδιάζονται οι νοητικοί μηχανισμοί μας. Ο Μάρκος Αυρήλιος, στωικός φιλόσοφος και Αυτοκράτορας της Ρώμης, πάντοτε με λιτό και απλό τρόπο, γράφει: «Όπως είναι ντροπή να παραξενεύεσαι που η συκιά βγάζει σύκα, άλλο τόσο είναι ντροπή παραξενεύεσαι που ο κόσμος γεννά αυτά που εγκυμονεί. Είναι ντροπή ο γιατρός ή ο πλοίαρχος να παραξενεύονται αν ο άρρωστος ανεβάζει πυρετό ή αν ο άνεμος φυσάει αντίθετα». Επομένως, δεν πρέπει να προξενεί εντύπωση το γεγονός ότι ούτε ο ο πολιτικός στίβος μήτε οι Έλληνες ψηφοφόροι, που δεν φημίζονται για την ωριμότητά τους, αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν ότι ο μόνος τρόπος για να απαλλαγούμε από το Μνημόνιο συνοψίζεται στο να το εφαρμόσουμε.

Υ.Γ.1 Keep going Leicester!

Υ.Γ.2 Η αύρα του Παλέ είναι πιο καυτή κι από την κόλαση. Εκπληκτική έδρα!

Υ.Γ.3 Δεν μπορώ να καταλάβω την εμπάθεια ορισμένων προς τον Owens. Νταξ, δεν διαθέτει τη σκηνική παρουσία του Halford, αλλά έχει, μέχρι και σήμερα, καταπληκτική φωνή. Τα δυο album, δε, που κυκλοφόρησε με τους Priest περιέχουν παντοδύναμα riffs. Ορίστε ένα μικρό δείγμα.

5 σχόλια:

  1. Ρε τον Ρανιέρι...τον αποτυχημένο, άμπαλο, μυρουδιά, επαγγελματία κομπιναδόρο που ζούσε με παχιές αποζημιώσεις...τον καταστροφέα της Εθνικής μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι ρε συ, δεν τα μαθες; Αμα δε συμφωνείς με ΟΛΑ που πιστεύουμε ΕΜΕΙΣ είσαι ακροδεξιός, ακροαριστερός, αναρχικός και οτιδήποτε τέλος πάντων γιατί είναι εύκολο να σε χαρακτηρίσω όπως γουστάρω και να ξεμπερδεύω αντί να δεχτώ κάποιες άλλες απόψεις. ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΙΟ! ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ!

    Πρόεδρας ΑΠΙ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μακάρι ο κύριος φταίχτης να ήταν ο Ρανιέρι.

    Ρε, αυτό το πράγμα γίνεται πάρα πολύ συχνά. Φοβερό, πάντως: να μην μπορείς να κάνεις πολιτική συζήτηση χωρίς κομματικές παρωπίδες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χάρης

    Αυτό που λες το έχω βιώσει κι εγώ. Αν λες σε κάποιον κάτι με το οποίο δεν συμφωνεί, σε αρπάζει και σε βρίζει και σε καταριέται, ειδικά αν είναι φανατισμένος. Μεγάλη αλήθεια έχει πει ο George Bush jr., "όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας". Και η τραγική ειρωνεία είναι ότι όσοι τον έβριζαν τότε στην Ελλάδα για αυτή του την δήλωση ότι στερείται ηθικής κλπ, κάνουν τα ίδια και χειρότερα. Κατά τ' άλλα, ξεχνάνε όλοι οι ψευτο-δημοκράτες ότι στην Δημοκρατία όλοι έχουν δικαίωμα στην ιδία (όχι ίδια) γνώμη και αυτό το δικαίωμα πρέπει να γίνεται σεβαστό απ' όλους. Εκτός αν, όπως είπε και ο Bush, η γνώμη του άλλου διαφοροποιείται από αυτήν που "πρέπει".

    Ο κόσμος που σήμερα μισεί τους παλιούς του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και τους κατηγορεί για την χρεοκοπία και τα Μνημόνια και την φτώχεια, είναι ο ίδιος που χθες έτρεχε μια ζωή στις κλαδικές και τις τοπικές οργανώσεις των 2 κομμάτων και φιλούσε κατουρημένες ποδιές για να βολευτεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Και σήμερα το παίζει ηθικά ανώτερος επειδή είναι με το "νέο" (τί σημασία έχει που ο δήθεν νέος ΣΥΡΙΖΑ γέμισε με παλιούς ΠΑΣΟΚους Β' και Γ' διαλογής, σημασία έχει ότι κάνουμε επανάσταση). Κανονικά πρέπει να πέσει κεραυνός από τον ουρανό να τους κάψει όλους αυτούς που φέρονται έτσι. Βουλώστε το αντί να το παίζετε και καλά σωστοί και ηθικοί, όταν απλά έχετε αλλάξει στέγη και κάνετε τα ίδια με πριν.

    Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δυστυχώς αντανάκλαση της ελληνικής κοινωνίας. Οι λεονταρισμοί, το πούλημα τρέλας, η ηθικολογία του κώλου (αναφέρομαι προφανώς στο ανέκδοτο σχετικά με το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς), η διγλωσσία (μην πω και τριγλωσσία), τα ασύστολα ψέμματα και οι κολοτούμπες δεν διαφέρουν απ' όσα κάνει ο μέσος ελληναράς. Έχουν γίνει τόσα απίστευτα εγκλήματα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα από αυτήν την Κυβέρνηση Ανέκδοτο, που προσωπικά έχω πάψει να εκπλήσσομαι λόγω overdose. Τα έχουμε δει όλα. Το μόνο που δεν έχουν κάνει ακόμα είναι να εγκαθιδρύσουν επισήμως ένα ολοκληρωτικό καθεστώς, γιατί ουσιαστικά το έχουν ξεκινήσει (π.χ. με το κλείσιμο καναλιών που δεν τους κάνουν τα θελήματα) αλλά ελπίζω να μην το ολοκληρώσουν.

    Προφανώς η συμμορία του μικρού αλέξη έχει ημερομηνία λήξεως. Πιστεύω ότι όταν ψηφιστεί το Ασφαλιστικό, θα πέσουν οι τίτλοι τέλους αυτής της φαρσοκωμωδίας με την Αριστερή επανάσταση και παπάρια μάντολες. Αυτό όμως δεν σημαίνει απαραίτητα εκλογές, αλλά συγκυβέρνηση (έστω και αναγκαστική) με την ΝΔ και ίσως και το ΠΑΣΟΚ. Αν ελπίζω σε κάτι για να φτιάξει η Ελλάδα (και όταν λέω να φτιάξει, δεν εννοώ να βρέξει λεφτά και παροχές), είναι η Ευρώπη να βάλει πόδι. Ούτε καν ο Βασίλης Λεβέντης που εκτιμώ τόσο πολύ, αλλά μοιάζει αδύναμος να πείσει το πολιτικό σύστημα ότι πρέπει να σοβαρευτεί και να αφήσει την ψηφοθηρία και το μικροκομματικό όφελος.

    Τέλος, να εκφράσω τον θαυμασμό μου στην Premier League. Μόνο εκεί μπορεί μια ομάδα σαν την Leicester να διεκδικήσει στα σοβαρά τον τίτλο του Πρωταθλητή (σήμερα κέρδισαν την Mancester City με 3-1 εκτός έδρας). Έστω κι αν είναι ομάδα κομήτης. Έστω κι αν το καλοκαίρι πουληθούν όλοι και του χρόνου η ομάδα υποβιβασθεί. Έστω κι αν οι μεγάλες ομάδες φέτος είναι κατώτερες των περιστάσεων. Έστω κι αν ο Vardi έπρεπε να φτάσει 30 χρονών για να δείξει την όποια αξία του ως επιθετικός. Έστω κι αν τελικά η ομάδα του Ranieri ξεμείνει από δυνάμεις και δεν κατακτήσει τον τίτλο στο τέλος. Η Leicester όμως έχει ήδη ανακηρυχθεί πρωταθλήτρια Αγγλίας για φέτος στις καρδιές των φιλάθλων. Τέτοιες όμορφες ιστορίες είναι που ομορφαίνουν το ποδόσφαιρο και το σώζουν από την μονοτονία. Δεν γίνεται ο τίτλος στην Ισπανία, την Ιταλία, την Γερμανία, την Γαλλία, την Ελλάδα να είναι υπόθεση μόνο 1-2 ομάδων (Real Madrid/Barcelona, Juventus, Bayern Munchen, Paris Saint-Germain, Ολυμπιακός).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χάρη, οι άνθρωποι είναι εκτός πραγματικότητας. Κι όταν κάποιος δεν καταλαβαίνει τι γίνεται γύρω του, τότε αυτόματα ανακηρύσσεται επικίνδυνος.

    Επιμένω ότι οι άνθρωποι έχουν υπογράψει την πολιτική τους καταδίκη. Άλλα λένε στην Ελλάδα, άλλα λένε στην Ευρώπη κι άλλα, εν τέλει, (δεν) κάνουν στην πράξη. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά είναι και προκλητικοί από πάνω, βαυκαλιζόμενοι ότι η ''ιδέα'' της αριστεράς είναι κάτι ανώτερο, κάτι ξεχωριστό, κάτι που δικαιολογεί, π.χ., τις προσλήψεις συγγενών και φίλων στο Δημόσιο.

    Στην Ελλάδα υποδύονται τους επαναστάτες, τους καταπιεσμένους, τους αδικημένους, τους αγανακτισμένους, και στην Ευρώπη υπογράφουν με χέρια και με πόδια συμφωνίες, συμβάσεις και μνημόνια.

    Και προφανώς το ΣΥΡΙΖΑ συνιστά αντανάκλαση της ελληνικής κοινωνίας. Το έχουμε πει πολλές φορές ότι ο Έλληνας ζει με το χθες, τότε, δλδ, που έδενα τα σκυλιά με λουκάνικα.

    Δυστυχώς το πολιτικό εκτόπισμα και η απήχηση του κάποτε ''τρελού'' και νυν ''λογικού'' Λεβέντη είναι μικρό για να συνετιστούν κάποιοι. Ο άνθρωπος, όπως κι ο Μάνος κάποτε, λέει λογικά πράγματα τα οποία στον κόσμο που βιώνουμε μοιάζουν παρανοϊκά.

    Τέλος, θυμάμαι την Βόλσμπουργκ, την Βέρντερ, την Στουτγκάρδη και την Καϊζερλάουτεν από τη Γερμανία και την Μονπελιέ από την Γαλλία, που κατάφερε το 2012 και πήρε το πρωτάθλημα από την Παρί του Αντσελότι. Αλλά αυτό που κάνει η Λέστερ είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό. Πρέπει να βρω τον χρόνο να γράψω ένα άρθρο για την Λέστερ. Η λειτουργία της σε τακτικό επίπεδο είναι απλά υποδειγματική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ποιος θα λομπάρει τον τερματοφύλακα;

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...