V for Ventouza

Οι Ολυμπιακοί έλεγαν ότι θα ευνοηθεί ο Άρης για να το πάρει ο Π.A.O. Οι Π.Α.Ο.Κ.τσήδες έλεγαν ότι θα ευνοηθεί ο Άρης για να μην το πάρουν οι ίδιοι, ενώ οι Παναθηναϊκοί έλεγαν ότι θα ευνοηθεί ο Π.Α.Ο.Κ., επειδή ο Σωκράτης προτιμά να το πάρει ο Π.Α.Ο.Κ. παρά ο Παναθηναϊκός. Έχουμε φοβερό επίπεδο ρε γαμώτο. Συν τοις άλλοις, έχεις και κάποιους απίθανους να σου λένε ότι ο Άρης είναι αδιάφορος και ως εκ τούτου οφείλει να κοιτάξει το συμφέρον της πόλης. Μπα; Ο Άρης δεν έχει στόχους; Φυσικά έχει στόχους και μέσα από το αποψινό ματς έφτασε πολύ κοντά στην υλοποίησή κάποιων εξ' αυτών. Πολλοί ήταν αυτοί που είπαν ότι η τακτική σε ένα τέτοιο ματς δεν έχει θέση. Κι όμως αυτή έφερε την νίκη στην ομάδα μας. Στρατηγός ο Κούπερ και οπλίτες οι παίχτες που έπαιξαν ακριβώς όπως έπρεπε. Πως ήρθε η νίκη;

Πολύ δυνατό ξεκίνημα από τον γηπεδούχο. Φοβερή πίεση από Ναφτί και Πρίττα με τον Π.Α.Ο.Κ. να προσπαθεί να ισορροπήσει. Ο Κοντρέρας όμως είχε αντίθετη άποψη. Με μια καρατιά ανέτρεψε τον Κόκε, αλλά το πέναλτι που εκτέλεσε ο Κάμπορα πήγε δοκάρι. Ο ίδιος παίχτης εξιλεώθηκε με όμορφο σουτ από το ύψος της μεγάλης περιοχής που έγραψε το 1-0 και καλώς τα τα παιδιά! Ο Π.Α.Ο.Κ. δεν ήταν καλός, έχανε τις μονομαχίες και δεν είχε συνοχή σε καμία πλευρά του γηπέδου. Ο Άρης έπρεπε να συνεχίσει στο ίδιο τέμπο και να μην οπισθοχωρήσει. Δεν έμεινα απόλυτα ευχαριστημένος από την διαχείριση του σκορ.

Ο Βιερίνια ήταν ακίνδυνος, ο Μούσλι απομονωμένος, ο Ίβιτς εξαφανισμένος και οι Γκαρσία με Βιτόλο φαγώθηκαν από τους Ναφτί και Πρίττα. Συν τοις άλλοις, η άμυνα του Π.Α.Ο.Κ. αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα από τους Κάμπορα και Κόκε. Ο Σάντος έπρεπε να κυνηγήσει την ανατροπή και κατά τη γνώμη μου το καλύτερο που θα μπορούσε να κάνει θα ήταν να αλλάξει σε 4-4-2 και να στηρίξει τον Μούσλι. Δεν το έκανε. Από την άλλη πλευρά, ο Άρης δεν έπρεπε να δώσει υπερβολικό χώρο στον Π.Α.Ο.Κ., αλλά να συνεχίσει στο ίδιο τέμπο και να πρεσάρει ψηλά. Το έκανε.

Στο δεύτερο μέρος, ο γκολτζής Κάμπορα με έπεισε πλήρως ότι πρέπει να φτιάξει ένα συμβόλαιο μόνος του και να το υπογράψει. Ξεφτίλισε τον Μαλεζά και έκανε το 2-0. Η άμυνα του Π.Α.Ο.Κ. είναι καλή όταν είναι συμπαγής και συνολική. Απόψε δεν ήταν. Στο ένας εναντίον ενός υπήρχε σοβαρότατο πρόβλημα, καθώς δεν υπήρχαν αλληλοκαλύψεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα αντιεμετικά που χρειαζόταν ο Λίνο. Στο 68' λεπτό, ο Σάντος έβαλε τον Κούτσια στη θέση του Πάμπλο. Ρε Πορτογάλε έπρεπε να φας και δεύτερο γκολ για να ξυπνήσεις; Θα μου πείτε ντάξει στο κοουτσάρισμα έχει πρόβλημα. Η πλάκα είναι ότι αντί να υπάρχει βελτίωση, ο φιλοξενούμενος έπεφτε ολοένα σε απόδοση. Οι αποβολές των Σνάουτσερ και Βιερίνια ήταν η ταφόπλακα του Π.Α.Ο.Κ.

Το παιχνίδι τέλειωσε με τον Κάνθαρο ακόμα να περιμένει τον Σάντος να βάλει δεύτερο επιθετικό. Οι φιλοξενούμενοι παρουσιάστηκαν κατώτεροι των περιστάσεων, δεν είχαν ευκαιρίες, αλλά κάκιστη ανάπτυξη και κάκιστη κυκλοφορία. Ο Π.Α.Ο.Κ. με αυτή την ήττα λέει αντίο στο πρωτάθλημα και ετοιμάζεται για τα play off. Εμείς αποκτήσαμε αέρα πέντε βαθμών από την Καβάλα και όπως φαίνεται θα είμαστε κι εμείς στα play off. Εκεί θα γίνει σφαγή. Ο Άρης κέρδισε κατά κράτος τον αντίπαλό του και κυριάρχησε στη μεσαία γραμμή. Η καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος έφαγε δυο γκολ, απόρροια της καλής κυκλοφορίας και της πίεσης που είχαν οι γηπεδούχοι. Η ομάδα ήταν σταθερή στη σταθερότητά της σε όλο το παιχνίδι. Κατάφερε και μπλόκαρε τον Ίβιτς, ο οποίος πήρε μπάλα ελάχιστες φορές. Μπορώ να πω ότι δεν υστέρησε κανείς. Είχαμε πει ότι θέλαμε συνταγή Ολυμπιακού. Νομίζω το καταφέραμε σε μέγιστο βαθμό. Πλέον, κοιτάμε το παιχνίδι κυπέλλου απέναντι στην Καβάλα, όπου πρέπει να κερδίσουμε. Θέλω να πιστεύω ότι με εμφάνιση παρόμοια με την αποψινή και λόγω κεκτημένης ταχύτητας θα τους καταπιούμε.

Υ.Γ.1 Οι Π.Α.Ο.Κ.τσήδες βρήκαν το άλλοθί τους με τον Σπάθα. Εξάλλου, το δούλευαν όλη τη βδομάδα. Το έχουμε υποστεί κι εμείς και ξέρουμε τα κόλπα. Μην αποπροσανατολίζεστε.

Υ.Γ.2 Θα φάει κράξιμο ο Σάντος;

Υ.Γ.3 Φοβερή έδρα...No comment.

Υ.Γ.4 Μπράβο στον γουρλή Κοσμά!

Η διάταξη, τα φίδια, τα καρπούζια και οι μύθοι

Από την στιγμή που το αποτέλεσμα στην έδρα της Καβάλας δεν στάθηκε ικανό να οριοθετήσει το μέλλον μας, έχουμε μια ακόμα ευκαιρία να το πετύχουμε κόντρα στον Π.Α.Ο.Κ., απέναντι στον οποίο θέλουμε μόνο νίκη. Νίκη για να πετύχουμε το στόχο των play off, νίκη για να βγει πρωταθλητής ο Παναθηναϊκός. Γιατί; Διότι σε περίπτωση που πάμε τελικό κυπέλλου με Παναθηναϊκό παίζουμε Ευρώπη ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Δεν ξέρω αν ο Π.Α.Ο.Κ. θεωρείται ανταγωνιστής, αντίπαλος ή εχθρός, αλλά είναι χρέος μας σε αυτό το τοπικό ντέρμπι να επικρατήσουμε. Ας δούμε το πως μπορεί να γίνει αυτό.

Ο Άρης μου δίνει την αίσθηση ότι μπορεί να πάρει αποτέλεσμα οπουδήποτε και να χάσει από οποιονδήποτε. Γιατί συμβαίνει αυτό; Εξαιτίας του συστήματος, το οποίο στην πράξη δεν εφαρμόζεται λόγω λανθασμένης διάταξης. Γουστάρω τρελά το 4-4-2, αλλά απαιτεί παίχτες τρεχαντήρια και μπαλαδόφατσες. Θέλει ελβετικούς σουγιάδες για αμυντικά χαφ, ακραία μπακ που ανεβαίνουν ψηλά και επιστρέφουν γρήγορα, εξτρέμ να πατάνε περιοχή και δυο επιθετικούς να αλληλοσυμπληρώνει ο ένας τον άλλον. Ο Άρης αυτή τη στιγμή έχει ελάχιστους παίχτες που μπορούν να παίξουν το τρέχον σύστημα. Για την ακρίβεια έχει τέσσερις, άντε πέντε. Νέτο, Ναφτί, Κάλβο, Κάμπορα και ίσως Αντού. Από κει και πέρα τι γίνεται; Καλός και χρυσός ο Πρίττας, αλλά δεν μπορεί να σπρώξει την ομάδα μπροστά. Ο Ντάριο έχει τρεξίματα, και μοιράζει παιχνίδι, αλλά λίγο έξω από την περιοχή τερματίζει. Ο Νάτσο ψάχνεται και τον ψάχνουμε. Φιλότιμος ο Χαβίτο, αλλά με Αντού δεν είσαι πιο απειλητικός; Δυο γκολ έχει στάξει το Αμερικανάκι μέσα από την περιοχή. Η ταπεινή μου γνώμη είναι να ξεκινήσει ο Φρέντυ (ή ο Μεριέμ) αριστερά με τον Κάλβο δεξιά. Έτσι, ο Ισπανός θα έχει να αντιμετωπίσει, με την στήριξη του Νέτο, τον αδύναμο αμυντικά Λίνο κι όχι τον σταθερό Σνάουτσερ. Από κει και πέρα τα μελανά σημεία είναι ο Αράνο και ο Κόκε. Ο Αργεντίνος, ενώ ξεκίνησε καλά τη σεζόν πλέον φαντάζει διαφορετικός παίχτης. Αουρέλιο ένα πράγμα. Μέτριος στο ένας εναντίον ενός, ασταθής, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι έχει αργές επιστροφές ή αν θέλετε δεν έχει καν επιστροφές. Να δούμε πως θα ανταποκριθεί στο δύσκολο μαρκάρισμα του Βιερίνια. Μήπως να παίξει ο σκύλος ο Βαγγέλι αριστερά; Λέω εγώ τώρα.

Και πάμε στον αρχηγό, ίσως τον πιο αμφιλεγόμενο παίχτη της ομάδας. Με τον Ισπανό μέσα η ομάδα δεν παίζει 4-4-2, αλλά 4-4-1-1. Άντε να βάλεις γκολ μετά, όταν γίνεται σέντρα και στην περιοχή είναι μόνο ο Κάμπορα, διότι ο Κόκε βρίσκεται πέντε μέτρα μακριά από αυτήν και οι αμυντικοί χαφ δέκα. Λες και η περιοχή έχει φίδια. Δεν λέω ότι ο Κόκε είναι άχρηστος ή περιττός, αλλά ίσως θα πρέπει να ζυγίσουμε διαφορετικά την κατάσταση. Τείνω να πιστέψω ότι η παρουσία του αποδυναμώνει σε μεγάλο βαθμό το σύστημα όσον αφορά την ανάπτυξη και ιδίως τα τελειώματα. Χωρίς να θέλω να επιστρέψω στο παρελθόν ένα ιδανικό 4-4-2 αποτελείται από ένα ψηλό, τρελό παλικαρά και ένα κουτάβι. Το κουτάβι υπάρχει. Με τα τωρινά δεδομένα λοιπόν έχουμε Κάμπορα - Τζόνσον. Mέχρι κι ο Λαμπριάκος μπορεί να πάρει χρόνο συμμετοχής. Ωστόσο, στον αγώνα της Κυριακής δεν πρέπει να υπάρξουν ατέλειες. Αναζητούμε συνταγή Ολυμπιακού. Τα πάντα πρέπει να κυλήσουν όπως τα θέλουμε εμείς. Πρέπει να δώσουμε ρυθμό, να έχουμε καλές επιστροφές, να υπάρχει αλληλοκάλυψη και να βγαίνουμε νικητές στις προσωπικές μονομαχίες. Πρέπει να έχουμε ποδοσφαιρικό τσαμπουκά. Οφείλουμε να είμαστε ορμητικοί και να μαρκάρουμε ψηλά. Η άμυνα στο 4-4-2 (κι όχι μόνο) ξεκινά από τους επιθετικούς. Πολύ σημαντικό και κρίσιμο το πρώτο εικοσάλεπτο. Αν ο Άρης πετύχει κάποιο γρήγορο γκολ θα αναγκάσει τον Π.Α.Ο.Κ. να βγει από το καβούκι του γρηγορότερα από το προβλεπόμενο. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Σάντος έχει φτιάξει την ομάδα του για να προηγείται κι όχι για να κυνηγάει ανατροπές. Το κλειδί του παιχνιδιού θα είναι το πως θα αντιμετωπίσουμε την ποσοτική - ενδεχομένως και ποιοτική - υπεροχή του αντιπάλου στο χώρο της μεσαίας γραμμής. Πως θα στήσει όμως, την ομάδα ο Κούπερ; Μετά το στραπάτσο στην Τούμπα θα σκεφθεί κάτι διαφορετικό; Εκτιμώ ότι ο Κούπερ θα παίζει 4-4-2 μέχρι να πεθάνει ο Χαϊλάντερ. Και με αυτό το σύστημα η σταθερότητα θα αργήσει να έρθει. Θα εμπιστευτεί τους νέους παίχτες; Η ταπεινή μου γνώμη είναι ότι πρέπει. Καλώς ή κακώς σε αυτό το ματς θα κριθεί κι ο Κούπερ. Ας μην ξεχνάμε ότι στις 17 Μαρτίου περιμένουμε την Καβάλα για το κύπελλο και οφείλουμε να είμαστε προετοιμασμένοι ασχέτως της Κυριακής. Ας ελπίσουμε ότι όλα θα πάνε καλά και στα δυο ματς.

Από την άλλη πλευρά τι γίνεται; Μπορεί οι Π.Α.Ο.Κ.τσήδες στα τελευταία ματς να ένιωθαν περισσότερο άγχος για τα ματς του Ο.Σ.Φ.Π. και του Π.Α.Ο., αλλά ήρθε η ώρα να νοιώσουν κι ίδιοι αγχωμένοι. Πρώτα από όλα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Π.Α.Ο.Κ. πάει για πρωτάθλημα. Τεράστιο κίνητρο η κούπα, το τσου λου και το χρήμα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κυνηγήσει την νίκη. Δεν μπορεί να πάει για το Χ, διότι θα χάσει πολύτιμο έδαφος. Αυτό βέβαια είναι δίκοπο μαχαίρι και μπορεί να αποβεί καταστροφικό αν ανοίξει επικίνδυνα το παιχνίδι. Η ομάδα πρέπει να κλείσει τις αποστάσεις μεταξύ των γραμμών, να ελαχιστοποιήσει τα κενά, ενώ παράλληλα πρέπει να ψάξει τουλάχιστον ένα γκολ. Πως θα το κάνει αυτό; Πιθανολογώ με στημένες μπάλες και αντεπιθέσεις, έχοντας κύριους εκφραστές τους Ίβιτς και Βιερίνια. Ο Σάντος έχει δουλέψει σε αυτούς τους τομείς, όπως και στις βοήθειες περισσότερο από τον Άρη. Το πιο πιθανό χρονικά σημείο για να πετύχει ο Π.Α.Ο.Κ κάποιο γκολ είναι αδιαμφισβήτητα το δεύτερο ημίχρονο, στο οποίο ο Άρης παραδοσιακά πέφτει σε απόδοση. Ο Πορτογάλος θα περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να χτυπήσει. Προφανώς δεν θα μπει φουριόζος από το ξεκίνημα του αγώνα για να βάλει κάποιο τέρμα. Είναι αρκετά ορθολογικός για να αφήσει να συμβεί κάτι τέτοιο.

Το σύνολο που έχει φτιάξει ο ψαράς μου θυμίζει μια εποχή που έπαιζα μουντιαλίτο με μια ομάδα που ήταν μακράν η χειρότερη που έχω παίξει τόπι. Κι όμως με αυτήν την ομάδα πήραμε πρωτάθλημα. Σηκώσαμε κούπα οι ψωνάρες. Το σκέφτομαι καμιά φορά και λέω πως είναι δυνατόν. Ατομικά δεν ήμαστε κάτι το φοβερό, αλλά είχαμε ομάδα. Είχαμε λίγο θέαμα και πολλή ουσία. Να φανταστείτε τα παιχνίδια μας έληγαν με αντιμουντιαλιακά σκορ τύπου 2-0, 3-0, 4-1, 5-2. Εμείς πήραμε την κούπα και χαρήκαμε. Στον Π.Α.Ο.Κ. τι θα γίνει αν βγει πρώτος; Θα συμβούν τρία πράγματα. Πρώτον, θα καταρρεύσουν μύθοι: αυτοί του μπάτζετ, του μεγαλοπαράγοντα και του καλού και θεαματικού ποδοσφαίρου. Είναι πιθανό από την κατάρρευση των παραπάνω να δημιουργηθεί κι ένας καινούριος: αυτός της λαϊκής βάσης. Δεύτερον, ο Βγενόπουλος και ο Πατέρας θα δεχτούν μεγαλοπρεπέστατο φαπ που θα το θυμούνται για αρκετό καιρό. Τρίτον, από την άνοδο του Π.Α.Ο.Κ. και μέσα από τον ανταγωνισμό θα ανέβει κι ο Άρης. Ο Ζαγοράκης επένδυσε σε συνταγή Euro 2004, εντόπισε τον κλώνο του Ρεχάγκελ, στήριξε την επιλογή του και δικαιώνεται. Γιατί πάει όμως για πρωτάθλημα; 1) Έχει ομάδα, 2) ο Ολυμπιακός θυμίζει ομάδα παλαιμάχων με προπονητή εμένα και 3) ο γρήγορος αποκλεισμός από την Ευρώπη και η σφαλιάρα από τα Γιάννενα στο κύπελλο του έδωσε την ευκαιρία να εστιάσει καλύτερα στο στόχο. Διότι, λαμβάνοντας υπόψη το μικρό ρόστερ της ομάδας, αδυνατώ να πιστέψω ότι θα μπορούσε να έχει κάτω από την ίδια μασχάλη δυο καρπούζια, πόσο μάλλον τρία. Στο χέρι του Άρη είναι αν θα του ρίξει κάτω το τρίτο και τελευταίο καρπούζι, δίνοντας προβάδισμα τον Παναθηναϊκό για λόγους που αναφέραμε παραπάνω. Στο χέρι του Άρη είναι να κερδίσει για να μπει play off.

Παρόλη την ανάλυση που προσπάθησα να κάνω το παιχνίδι είναι ιδιαίτερα αμφίρροπο και για τις δυο ομάδες. Μπορεί να γίνει το οτιδήποτε και να αλλάξει τη ροή. Το ζήτημα είναι οι χτυπητές αδυναμίες του 4-4-2 να μην κάνουν τη δουλειά του Σάντος εύκολη. Θα πρέπει να παίξουμε καλύτερα από ότι συνήθως για να πάρουμε το ματς. Το ίδιο ισχύει και για τον Π.Α.Ο.Κ. Τεράστια ώθηση αναμένεται να δώσει και η έδρα. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα δώσει και πίεση. Για μένα το ματς ξεκινάει από το Χ και μακάρι να τελειώσει στον άσσο.

Υ.Γ.1 Κόλκα, Λαγογιάννη και λοιποί κλώνοι εξαφανιστείτε. Είστε επικίνδυνοι.

Υ.Γ.2 Μπαλλή κάτσε σπίτι σου κι άσε τα ραδιόφωνα. Σύνελθε.

Υ.Γ.3 Όχι άλλες δηλώσεις παιχτών. Μιλήστε στο γήπεδο.

Πρίγκηπας χωρίς θρόνο

Τι γίνεται ρε παιδιά με την Α.Ε.Κ.; Τι επιδιώκει σε αυτή τη φάση; Τι κυνηγάει; Νομίζω ότι έχει ήδη καπαρώσει μια θέση στα play off, όπου θα προσπαθήσει να βγει Ευρώπη. Δεν θα είναι εύκολο να το πετύχει, αλλά έχει ένα πλεονέκτημα. Θα βρει κατά πάσα πιθανότητα δυο κουρασμένους αντιπάλους που θα έχουν χάσει το πρωτάθλημα και αυτή η απώλεια όλο και κάποιο ψυχολογικό θα έχει αφήσει.

Η Α.Ε.Κ. μου θυμίζει ομάδα που στην καλή της μέρα μπορεί να σμπαραλιάσει τον αντίπαλό της. Πάντως, στη Λάρισα είδαμε την κακή της μέρα. Όμως, από τη μέση και μπροστά έχει κάποια ποιότητα. Διαθέτει γρήγορους ποδοσφαιριστές, με τεχνική που παίζουν πολύ καλά τους ελεύθερους ρόλους και αναπτύσσονται στους κενούς χώρους. Έχει έναν διάολο που σου βγάζει τα συκώτια όταν έχει όρεξη να παίξει. Ειδάλλως, αν δεν έχει κέφια σε βγάζει εκτός εαυτού και συμπαρασύρει όλη την ομάδα σε αναρχία. Δεν είναι λίγες οι φορές που ο Ντούσαν έχει τρελαθεί με τις μεταπτώσεις του και την αγωνιστική του απειθαρχία. Σε αυτό φέρει ευθύνη κι ίδιος, καθώς δεν έχει καταφέρει να τον καλουπώσει. Θα μου πείτε πως να τον καλουπώσει από τη στιγμή που ο παίχτης θέλει να φύγει και ουσιαστικά παίζει όταν κρίνει αυτός ότι είναι σωστό. Έλα μου ντε. Σε τελική ανάλυση όμως, τι έχει αλλάξει ο προπονητής; Ποια είναι η σφραγίδα του; Ωστόσο, το να βρεθεί ρόλος για τον Σκόκο ενόψει play off είναι άκρως σημαντικό. Σε εκείνα τα παιχνίδια θα είναι ο θάνατός σου, η ζωή μου. Και πες ότι αυτό λύνεται. Με την άμυνα τι κάνουμε; Πρόβλημα στα σέντερ μπακ με γρήγορους αντιπάλους, πρόβλημα στα φιλότιμα ακραία μπακ, το οποίο επιτείνεται από την αδιαφορία που δείχνουν τα επιθετικά χαφ της ομάδας, πρόβλημα στα αμυντικά χαφ με κακή αλληλοκάλυψη. Και ειλικρινά πείτε μου ποιο είναι το κόλπο του Τσακίρη που πουλάει παίχτες σαν τον Μάκο με αντάλλαγμα λεφτά. Διότι κάποιο τρικ θα υπάρχει, δεν γίνεται. Να μας το πει κι εμάς για να σπρώξουμε στην αγορά κάτι ταλεντάκια που έχουμε. Για να καταλάβω, με τον Μάκο θα πάμε μουντιάλ; Τουλάχιστον ας πάει ο Καφές που προσπαθεί περισσότερο.

Τι χρειάζεται η Α.Ε.Κ.; Ποιοτικούς παίχτες. Χρειάζεται ενίσχυση κι αυτό είναι οφθαλμοφανές. Το καλοκαίρι πρέπει να οργανωθούν και να ψάξουν με ανιχνευτή ποιότητας έτοιμους και μάχιμους ποδοσφαιριστές. Φυσικά, όχι τύπου Ιορντάκε ή Λεονάρντο. Τώρα το πως θα οργανωθούν με μια διοίκηση που έχει μπλέξει τα μπούτια της, δεν ξέρω. Άντε να δούμε και τον σωτήρα (;) Αδαμίδη. Οι φήμες πάντως, δίνουν και παίρνουν για πιθανούς ενδιαφερόμενους. Τουλάχιστον, ανέβηκε η ομάδα αγωνιστικά στο δεύτερο γύρο και μετριάστηκε κάπως η ατέρμονη κουβέντα για τα διοικητικά. Αναμένω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το πως θα προετοιμαστεί για τα play off.

Υ.Γ.1 Που χάθηκε ο Bob;

Υ.Γ.2 Την Πέμπτη ακολουθεί άρθρο χείμαρρος για το ντέρμπι.

Ο μήνας τώρα άρ(Χ)ισε

Στην διάρκεια μιας χρονιάς έχεις περιθώρια για γκέλες, για εκπλήξεις, για απειθαρχίες, για ατυχίες. Όταν όμως παίζεις τα πάντα σε τριάντα μέρες τα ψέμματα και τα άλλοθι τελειώνουν. Στο σημερινό ματς, ο Άρης ήθελε την νίκη για δυο λόγους. Αφενός μεν να αποσπαστεί πέντε βαθμούς από την Καβάλα κι αφετέρου δε να περιμένει με λιγότερο άγχος τον Π.Α.Ο.Κ. την επόμενη αγωνιστική. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτός ο αγώνας σε περίπτωση νίκης θα άξιζε έξι βαθμούς κι όχι τρεις.

Ο Κούπερ είχε δηλώσει ότι η ομάδα θα κατέβει για να κερδίσει το παιχνίδι. Δεν το κέρδισε. Για να είμαι ειλικρινής σε κάποιες φάσεις αναρωτήθηκα αν κατέβηκε στο γήπεδο. Φοβόμουν τα κενά που θα δημιουργούντο ως απόρροια της διάταξης και τις ψηλές μπαλιές από την στιγμή που στην εναέρια κυκλοφορία έχουμε πρόβλημα. Παρόλα αυτά, ο Άρης στο ξεκίνημα πατούσε καλύτερα από τον αντίπαλο του και μάλιστα σκόραρε με τον Κάλβο στο 8' λεπτό, ύστερα από παράλληλη πάσα του Χαβίτο. Όμορφο γκολ από τον Ισπανό με τον Οικονόμου και τον Παβίσεβιτς απλά να παρακολουθούν. Η Καβάλα προσπαθούσε να βρει ρυθμό, με την επιθετική τριάδα να αλλάζει συνεχώς θέσεις χωρίς αποτέλεσμα. Στο 19' λεπτό, ο λαγοδόντης προσπάθησε να εκτελέσει τον Ιτάνζ, αλλά ο Γάλλος απέκρουσε σε κόρνερ. Η Καβάλα είχε μια ελαφρά και συνάμα άκαρπη υπεροχή, ενώ παράλληλα είχε σε κακή βραδιά τους Σμόλαρεκ και Ρινκόν. Μάλιστα, ο Ντε Μος αντικατέστησε τον Πολωνό με τον Ορούμα. Ο κλώνος του Ταμπάκη έστειλε τις ομάδες στα αποδυτήρια με τον Άρη να κρατάει εύκολα το σκορ, παρά το γεγονός ότι ο Νέτο ήταν ακούνητο στρατιωτάκι κι ο Κόκε δεν έπαιρνε μπάλα στα πόδια του. Ωστόσο, Ναφτί και Νασούτι ήταν άρχοντες, έχοντας αμφότεροι τον Γκιάρο να λειτουργεί ως σκούπα. Στον αντίποδα, η Καβάλα είχε κακή ανάπτυξη, με τους Ντουκρόκ και Ντιέ να κόβουν, αλλά να μην δημιουργούν.

Στο δεύτερο ημίχρονο, η Καβάλα μπήκε ορμητικά και είχε δυο καλές φάσεις να ισοφαρίσει. Η πρώτη ήταν στο 48' λεπτό με το δοκάρι του Ονουάτσι και η δεύτερη στο 52' λεπτό με τον ίδιο παίχτη. Ο Άρης δεν είχε καμία καλή φάση, αντίθετα είχε μεγάλες αποστάσεις ανάμεσα στις γραμμές του και δεχόταν πίεση από τους γηπεδούχους. Ο Κούπερ έκρινε σωστά ότι θέλαμε φρέσκα ποδάρια στο κέντρο και έριξε στη μάχη τον Νάτσο στη θέση του Πρίττα. Η Καβάλα έδειχνε ότι το να βάλει κάποιο γκολ ήταν θέμα χρόνου. Στο 69' λεπτό απλά ξύσαμε την ζωή μας, ενώ έξι λεπτά αργότερα ο Κούπερ για ανεξήγητο λόγο έβαλε τον Βαγγέλι στη θέση του Χαβίτο. Ίσως διέκρινε πρόβλημα στην δεξιά πτέρυγα. Προσωπικά δεν είδα κάτι τέτοιο. Θα μου πείτε ρε μάγκα δεν είσαι ο Κούπερ. Προφανώς δεν είμαι. Αλλά ρε παιδιά ο Βαγγέλι δεξί εξτρέμ; Λίγο αργότερα ο Ντιέ πέτυχε το πολυπόθητο γκολ με απευθείας εκτέλεση φάουλ. Το φάουλ το κέρδισε ο Σόσιν, ο οποίος δημιούργησε πολλά προβλήματα στον Νασούτι, ειδικά στον αέρα. Γενικώς, ο Ντε Μος φόρτωνε την περιοχή με ψηλά κορμιά.

Το παιχνίδι έληξε 1-1, σκορ μάλλον δίκαιο. Οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι δεν παίξαμε καλά, πιεστήκαμε αρκετά, είχαμε πολλά κενά και δεν μαρκάραμε. Δώσαμε αρκετό χώρο στην Καβάλα και το πληρώσαμε. Επίσης, κι ο Κούπερ δεν μου φάνηκε φρέσκος σήμερα. Η Καβάλα πίεσε και σίγουρα άξιζε το γκολ της ισοφάρισης. Με βάση την εμφάνιση δεν με χαλάει το Χ, αλλά ήθελα την νίκη. Πάντως, δεν έχει χαθεί τίποτα. Εξακολουθείς να βρίσκεσαι δυο βαθμούς πάνω από την Καβάλα και κρατάς την τύχη στα χέρια σου. Αρκεί να παρουσιαστείς μαχίμι και ετοιμοπόλεμος στα επόμενα παιχνίδια. Ο μήνας προμηνύεται καυτός.

Υ.Γ.1 Τι παρωδία είναι αυτό το πράγμα με τις μετακινήσεις οπαδών ρε παιδιά;

Υ.Γ.2 Που πήγανε οι Αντού και Μεριέμ;

Υ.Γ.3 Πόσες φορές ακούμπησε μπάλα ο Κόκε;

Υ.Γ.4 Ντε Μος = Αλέφας.

Φάκελος διαιτησία

Καταρχήν, να ζητήσω συγνώμη για το τεράστιο άρθρο που ακολουθεί. Φαίνεται ότι είχα οίστρο. Έπειτα, αυτή η ανάρτηση θα είναι μία από τις σπάνιες περιπτώσεις που θα με δείτε να αναφέρομαι στη διαιτησία. Απεχθάνομαι να μιλάω για διαιτησία. Προτιμώ να συζητώ για ποδόσφαιρο, ωστόσο έκανα μια εξαίρεση. Πάμε λοιπόν.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν υπάρχει τόσος δόλος όσο νομίζουμε. Δεν λέω ότι όλα είναι άγια και ωραία, αλλά το ότι κυνηγάμε κάποιες φορές φαντάσματα είναι γεγονός. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι οι διαιτητές είναι ανίκανοι και οι επόπτες ακόμα χειρότεροι. Δεν υπάρχει καμιά συνεργασία μεταξύ τους και το βασικότερο δεν ξέρουν τι είναι το πλεονέκτημα. Επίσης, όταν καταλαβαίνουν ότι έχουν κάνει λακαμία, διορθώνουν το λάθος με άλλο λάθος. Φοβερή και συνάμα τόσο απλή λογική. Πάμε να δούμε και το οφσάιντ.

Όταν ο επόπτης σηκώνει σημαία για οφσάιντ ο διαιτητής κατά συντριπτικό ποσοστό θα σφυρίξει. Πόσες φορές έχει πάρει την φάση πάνω του ο διαιτητής; Αλλά για ποιο οφσάιντ μιλάμε; Για αυτό που ο επιτιθέμενος βρίσκεται μισό παπούτσι μπροστά από τον αμυντικό και ο επόπτης δεν το δίνει; Έλεος ρε παιδιά. Λες και αν ήμαστε εμείς επόπτες θα το βλέπαμε ξεκάθαρα. Αλλά για να έχουμε καλό ερώτημα πόσες φορές καταλαβαίνουμε από τη ροή του αγώνα αν υπάρχει κάτι επιλήψιμο ή όχι; Λίγες. Πόσες φορές στηνόμαστε σαν τα χοιρομέρια μπροστά από τηλεοράσεις για να δούμε τις φάσεις σε ριπλέι; Πολλές. Και πάλι άκρη δεν βγάζουμε.

Ωστόσο, δεν πρέπει την επόμενη μέρα το πρωί ο ίδιος ο Τεροβίτσας να φωνάξει τον ''κακό'' διαιτητή, να του ζητήσει εξηγήσεις και να τον στείλει σπίτι του; Πρέπει. Αν γινόταν όμως αυτό με το ρυθμό που πρέπει να γίνεται θα είχαμε μείνει χωρίς διαιτητές. Ε να μείνουμε. Τουλάχιστον να υπάρχει η απαιτούμενη αντίδραση από την Κ.Ε.Δ. και να γνωρίζει ο κάθε διαιτητής ότι αν κάνει μαλακία θα τιμωρείται. Από τον Τεροβίτσα, όχι από τους τηλεδιαιτητές. Το πρόβλημα είναι ότι και η Κ.Ε.Δ. μάλλον είναι ανίκανη όσο και απρόθυμη. Εδώ δεν κάνει το εξής απλό: Να απαγορεύσει κάθε είδους επικοινωνία εκ μέρους του ρεφ με πάσης φύσεως οντότητα κατά τη διάρκεια του ημιχρόνου. Γιατί; Διότι ο κάθε διαιτητής έχει ένα φιλαράκι που τον παίρνει τηλέφωνο στο ημίχρονο και τον ρωτάει αν τα πήγε καλά ή όχι. Αν το φιλαράκι του πει ότι δεν τα πήγε καλά, τότε γίνεται αυτό που είπαμε παραπάνω. Διορθώνει το λάθος με λάθος. Όπως στα μαθηματικά που κάναμε λάθη και στο τέλος το αποτέλεσμα έβγαινε σωστό.

Μπορούμε να μιλάμε μέρες για την διαιτησία. Κάποιοι την χαρακτηρίζουν ως ψύχωση. Η τωρινή κατάσταση μπορώ να πω ότι τείνει προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν μιλάμε για μπάλα πλέον. Ακόμα και πριν από ένα ματς μιλάμε για το κοράκι της αναμέτησης. Απλά τραγικό. Τι πραγματικά προσφέρει η κουβέντα περί διαιτησίας εκτός από γκρίνια; Το βασικό είναι ότι κουράζει αφάνταστα και αποπροσανατολίζει από τα αγωνιστικά θέματα της εκάστοτε ομάδας. Και όσο και να μην αρέσει σε κάποιους αυτό που θα πω πάντα ήταν ένα άλλοθι που χρησιμοποιούσαν ή χρησιμοποιούν στις ομάδες. Ο Κόντης είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Φυσικά δεν είναι μόνο αυτός. Ακόμα και ομάδες όπως ο Ολυμπιακός κι ο Παναθηναϊκός έχουν το θράσος να διαμαρτύρονται.

Που οδηγεί όμως ο αποπροσανατολισμός; Σε φαύλους κύκλους μέσω των ανακοινώσεων. Αδικούμαι ή θεωρώ ότι αδικούμαι και τι κάνω; Βγάζω ανακοίνωση και φωνάζω. Αποτέλεσμα στο επόμενο ματς να παίρνω σφυρίγματα εις βάρος του αντιπάλου. Τι κάνει ο αντίπαλος; Μα φυσικά βγάζει ανακοίνωση και φωνάζει και ούτω καθεξής. Ωστόσο, για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι στην μπάλα ισχύει ότι και στη ζωή. Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. Με άλλα λόγια ευνοείται ο ισχυρός. Δεν θεωρώ απαραίτητο να φέρω παραδείγματα. Πιστεύω ότι γίνεται κατανοητό από όλους.

Και συνεχίζουμε με κωμικοτραγικές καταστάσεις. Όπως το να φωνάζει μια ομάδα για σφυρίγματα που δεν πήρε (και ήθελε να πάρει) με το επιχείρημα ότι άλλες ομάδες θα τα παίρνανε. Τι σημαίνει αυτό; Ότι φωνάζει π.χ. η Λάρισα για (αμφισβητούμενο) πέναλτι, προτάσσοντας ως δικαιολογία ότι η ίδια φάση θα δινόταν πέναλτι π.χ. υπέρ του Ολυμπιακού. Στις θέσεις της Λάρισας και Ολυμπιακού βάλτε όποιες ομάδες γουστάρετε. Και ας μην νομίζουμε ότι διαιτητικά λάθη συμβαίνουν μόνο στη χώρα μας. Κάποιος που παρακολουθεί ποδόσφαιρο κι όχι μόνο την ομάδα του, το γνωρίζει καλά αυτό. Επιπλέον, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί οι προπονητές των ομάδων σχολιάζουν την διαιτησία. Δεν έχουν καμιά δουλειά σε αυτό το θέμα. Αποστολή τους είναι τα αγωνιστικά θέματα της ομάδας τους. Βλέπω για παράδειγμα τον Κούπερ που είναι σοβαρός άνθρωπος. Ο Αργεντινός με έχει αφήσει speechless με τις δηλώσεις του. Και το σημαντικότερο είναι ότι η συμπεριφορά ενός προπονητή μεταφέρεται και στους παίχτες, οι οποίοι με τη σειρά τους ευθύνονται κι αυτοί για το διαιτητικό χάλι όταν αποφασίζουν να πέφτουν κάτω λες και είναι στραγγιστά γιαούρτια ή κεραυνοβολημένοι.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά του νομίσματος. Ότι συνειδητά αδικείται κάποιος, προς όφελος άλλων. Η αλήθεια είναι ότι από την αρχή ενός αγώνα μπορείς να καταλάβεις ποια ομάδα τρώει το σπρώξιμο, είτε με φάουλ έξω από την περιοχή, είτε με κίτρινες κάρτες σε παίχτες κλειδιά. Θυμάμαι χαρακτηριστικότατα τον αγώνα Άρης - Παναθηναϊκός με τον Σπάθα. Τι καταλάβαμε μέχρις εδώ; Προσπάθησα να δείξω ότι οι εμπλεκόμενοι στο ζήτημα αυτό ξεκινάνε από την Κ.Ε.Δ., τις διοικήσεις των ομάδων, τους ποδοσφαιριστές και καταλήγουν στους οπαδούς. Κάτι λείπει όμως. Μα φυσικά οι δημοσιογράφοι του κώλου. Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω γιατί θα θέλουμε δέκα blogs για να αναφερθούμε σε δαύτους. Έχω να θέσω όμως δύο ερωτήματα:

• Εξακολουθεί να υφίσταται αυτό που λέμε παράγκα;
• Υπάρχουν όντως ομάδες που κατά καιρούς έχουν αδικηθεί συστηματικά;

Αναφορικά με το πρώτο ερώτημα, επειδή είμαι ρομαντικός, πιστεύω ότι απλά ευνοείται ο ισχυρός. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Όσο για το δεύτερο ερώτημα, ναι έχουν υπάρξει ομάδες που έχουν αδικηθεί συστηματικά κατά τη διάρκεια μιας σεζόν. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τον Ηρακλή πριν δυο χρονιές. Τον είχαν ξεσκίσει. Όσο για φέτος νομίζω ότι ο Άρης έχει αδικηθεί. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν αυτοκτονεί κι ο ίδιος. Αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα. Τι γίνεται λοιπόν σε αυτή την περίπτωση; Έλα ντε. Το να προβαίνεις σε μπαράζ ανακοινώσεων δεν φέρνει αποτέλεσμα. Το να βγαίνει ο Κόντης κι ο κάθε Κόντης απλά για να κάνει σαματά επίσης δεν φέρνει αποτέλεσμα.

Άρα τι κάνεις; Πώς βρίσκεις το δίκιο σου; Γυρνάς και το άλλο μάγουλο και λες: ''Ναι, γουστάρω, αδικείστε με''; Όχι, βέβαια. Το βασικό είναι να βάλουμε ένα στοπ σε Βαρούχες, Βασιλάκηδες και λοιπούς κλώνους. Για λόγους τηλεθέασης κάποιοι τους βάλανε εκεί και εμείς τσιμπάμε σαν χάνοι. Το αποτέλεσμα είναι πως οι διαιτητές φοβούμενοι μην τυχόν κάνουν κάποιο λάθος και τους ξεσκίσουν οι τηλεδιαιτητές, δεν λειτουργούν με καθαρό μυαλό, έχουν πίεση, άγχος και στο τέλος τα κάνουν όλα ταναπού. Ένας λόγος που οι διαιτητές σφυρίζουν συνέχεια και δεν αφήνουν πλεονέκτημα είναι κι αυτός. Η πεμπτουσία είναι ότι έχει έρθει το πλήρωμα του χρόνου να σταματήσουμε να βρίσκουμε δικαιολογίες για το τι φταίει και απλά να κάτσουμε να το διορθώσουμε. Κι αυτό ισχύει για όλες τις ομάδες. Όταν θα έχεις φτιάξει μια ομάδα με την πραγματική σημασία της λέξης κι όταν θα έχεις λύσει ως μαγαζί τα προβλήματα σου, τότε κάτσε να ασχοληθείς σοβαρά και με αυτούς. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Υ.Γ.1 Τον τελευταίο καιρό αρκετοί δημοσιογράφοι έχουν βγει δημόσια και έχουν αναφερθεί για την αντιμετώπιση της διαιτησίας προς την ομάδα του Άρη. Δεν ξέρω αν γνωρίζουν κάτι παραπάνω, αν όμως γνωρίζουν ας βγουν να το δηλώσουν. Όχι μόνο για τον Άρη, αλλά για οποιαδήποτε ομάδα.

Υ.Γ.2 Όσο για την επέτειο του Άρη με τα πέναλτι, ας πατήσει κι η ομάδα λίγο παραπάνω περιοχή. Ας βοηθήσει την κατάσταση.

Υ.Γ.3 Αν φτάσαμε στο σημείο να βάζουμε μπόμπες στους διαιτητές για το κωλοποδόσφαιρο, τρομάζω στη σκέψη για το τι πρέπει να κάνουμε στην πραγματική μας ζωή.

Υ.Γ.4 Επαναλαμβάνω δεν είναι όλα άγια κι ωραία.

Τρέλανέ μας κι άλλο!

Ο Βιγιακάμπα, ως Πρόεδρος της Μπανταλόνα, δήλωσε ότι το πιο σημαντικό όπλο του Άρη δεν είναι η ίδια η ομάδα ως σύνολο, αλλά το ατομικό ταλέντο αρκετών από τις μονάδες που διαθέτει. Δεν ξέρω από που προήλθε αυτή η εκτίμηση για τον Άρη, αλλά αν λάβουμε ως κριτήριο το αποψινό ματς έπεσε έξω.

Δεν σκεφτόμουν τίποτα άλλο πλην της νίκης συνοδευόμενης από καλή εμφάνιση. Για μένα, αυτά τα δυο ήταν τα ζητούμενα. Όσο για την προσέλευση ήμουν (σχεδόν) βέβαιος ότι ο κόσμος θα ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις του αγώνα. Όντως έτσι έγινε. Μακάρι να έμενα Σαλονίκη για να έδινα το παρόν στο γήπεδο. Θεωρώ μεγάλη αχαριστία να είσαι δίπλα στο Παλέ και να μην πηγαίνεις εξαιτίας του Δαμιανίδη και του κάθε Δαμιανίδη. Ας μην ξεφύγω όμως.

Απόψε όλα πήγαν καλά. Τι είδαμε; Είδαμε μια ομάδα να παίζει σωστό μπάσκετ. Να ελέγχει τα ριμπάουντ, να τρέχει σε ανοιχτό γήπεδο και να βγάζει αιφνιδιασμούς. Το αποτέλεσμα ήταν να κερδίσουμε πολλά φάουλ που έφθειραν από νωρίς τους παίχτες της Μπανταλόνα. Η άμυνά μας ήταν δυνατή, είχε βοήθειες και ανάγκαζε τους Ισπανούς να βαράνε τρίποντα. Πολλά τρίποντα. Όπως εμείς στα Τρίκαλα. Η ομάδα έπαιξε ορθολογικά, είχε επιλογές και επέβαλε έναν ρυθμό που δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν οι αντίπαλοι, οι οποίοι από ένα σημείο και μετά χάθηκαν. Το φοβερό είναι ότι ήμασταν σταθεροί στην σταθερότητά μας. Εξίσου φοβερό ότι δεν μας βγήκε η ψυχή. Προσωπικά χάρηκα να βλέπω την ομάδα να αποδίδει καλό μπάσκετ. Επίσης, χάρηκα την μακαρονάδα με τα μύδια που έφαγα κατά την διάρκεια του αγώνα.

Αλλά δεν καταλαβαίνω κάτι ρε παιδιά. Στα Τρίκαλα έπεσε ο γενικός και απόψε τον σηκώσαμε; Τι σκαμπανεβάσματα είναι αυτά; Προσπαθώ να καταλάβω αν όλο το βάρος έχει πέσει στην Ευρώπη. Ακόμα δεν έχω βγάλει άκρη. Αλλά διάολε είσαι ο Άρης! Δεν μπορείς να επιλέγεις παιχνίδια και αν πράγματι ο Μπλατ έχει αποφασίσει να διακριθεί στην Ευρώπη δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει. Ας σκεφτούμε ότι ο τροπαιούχος πάει Ευρωλίγκα. Αν όμως για τον άλφα βήτα λόγο δεν πάρεις την κούπα τι κάνεις; Ανατρέπεις όλο το σκηνικό μέσω των play off; Κι αν τερματίσεις στην έβδομη ή όγδοη θέση; Αντίο ζωή. Μάλλον οι ισορροπίες είναι πολύ λεπτές και θέλει ιδιαίτερη προσοχή.

Πάντως, πριν λίγο καιρό λίγοι ήταν αυτοί που πίστευαν ότι η ομάδα μπορεί να κάνει το come back στην Ευρώπη. Οι περισσότεροι ήταν απορροφημένοι στο να κράζουνε. Κάποιοι ακόμα είναι. Το κράξιμο είναι δυνατό χούι και δύσκολα φεύγει από πάνω σου. Ο Kanthar0s, όντας φύσει αισιόδοξος σε βαθμό αηδίας, πίστευε ακράδαντα ότι η ομάδα μπορεί να κάνει το τέσσερα στα τέσσερα. Πλέον, μένει ένα ακόμα παιχνίδι, αυτό απέναντι στη Λε Μαν, για να δούμε τι θα γίνει στον όμιλο. Αν θες να είσαι μάγκας κερδίζεις και τερματίζεις πρώτος στον όμιλο χωρίς να σε νοιάζει τίποτα άλλο. Ε κάντο λοιπόν!

Υ.Γ.1. Ελπίζω στο ερχόμενο ματς με Πανιώνιο να μην σαπίσουμε.

Υ.Γ.2 Η μακαρονάδα με τα μύδια ήταν με κόκκινη σαλτσούλα.