Αγάπες, απειλές και ευπρέπειες

Στη ζωή μου αγαπώ λίγα και καλά πράγματα. Για παράδειγμα αγαπώ την ειλικρίνεια και μισώ την υποκρισία και την κοροϊδία. Κι επειδή είμαι ειλικρινής απέναντι στους άλλους, έτσι θέλω κι αυτοί να είναι ειλικρινείς απέναντι σε μένα. Επίσης, αγαπώ την οικογένεια μου. Αγαπώ το κρεβάτι μου και αισθάνομαι τυχερός και ευτυχής που έχω ένα μέρος να κοιμηθώ. Αγαπώ τους φίλους μου που πάντα θα ακούσουν το πρόβλημά μου και θα μου πουν αυτά που συχνά δεν μπορώ να ''δω''. Η ειλικρίνεια που λέγαμε. Τέλος, αγαπώ τον Άρη.

Τίποτα δεν μπορεί να καταλύσει την αγάπη μου για τον Άρη. Τίποτα απολύτως. Τον Άρη δεν τον αφήνω στα δύσκολα, διότι ούτε αυτός με αφήνει. Έχουμε μια σχέση κατανόησης που ικανοποιεί και τις δυο πλευρές. Θα κάτσω να ακούσω τα παράπονά του και θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου για να είμαι εκεί δίπλα του και να τον ακολουθώ πιστά. Όχι γιατί με αναγκάζει κάποιος, αλλά επειδή το θέλω. Εντούτοις, θα πρέπει να μου πει εγκαίρως ποιες είναι οι απαιτήσεις του και ποια είναι τα προβλήματά του, για να μπορέσω κι εγώ να ανταποκριθώ επάξια. Αυτό είναι το σωστό. Αυτό είναι το ευπρεπές. Και δεν δίνω δεκάρα που δεν κατακτά το έναν τίτλο πίσω από τον άλλον. Αδιαφορώ που έχει να κερδίσει τίτλο σαράντα χρόνια. Αδιαφορώ που δεν είναι τέλειος. Για μένα αξίζει όλους τους τίτλους της Γης κι αυτό έχει σημασία. Αγαπώ την ομάδα μου όπως ακριβώς είναι. Αν δεν την αγαπούσα, θα άλλαζα ομάδα. Μόνο που αυτό δεν γίνεται.

Την Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου αντιμετωπίζουμε την κάτοχο του πρώην Ουέφα. Δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα, παρά μόνο να κερδίσουμε. Το ευπρεπές από την πλευρά μας είναι να τους υποδεχτούμε ζεστά στο γήπεδο μας και να τους δείξουμε πόσο σκληρά καρύδια είμαστε. Να φτύσουν αίμα για να αλλάξουν δυο πάσες. Να μπουν στον αγωνιστικό χώρο και να μονολογήσουν ''τι κόλαση είναι εδώ που ήρθαμε''. Να βγουν από τον αγωνιστικό χώρο και να μονολογήσουν ''εύχομαι να μην ξαναπαίξουμε ποτέ εδώ πέρα''. Αυτό που θέλω ως οπαδός είναι να φτύσουν το γάλα που τους έδινε η μάνα τους. Θέλω να δω πάθος, ένταση, και νοοτροπία νικητή. Θέλω να δω τα μάτια των παιχτών να γυαλίζουν. Δεν με νοιάζει ιδιαίτερα το αποτέλεσμα. Με νοιάζει να χαρώ εγώ και οι παίχτες της ομάδας μου τον αγώνα. Το βράδυ της Πέμπτης θέλω να απολαύσω ποδόσφαιρο. Και αυτό ακριβώς έχω σκοπό να κάνω.

Ωστόσο, σε περίπτωση που δεν καταφέρουμε να δείξουμε το απαιτούμενο πάθος δεν θα προβούμε σε βεβιασμένες κινήσεις. Ούτε θα αρχίσουμε τις καταστροφολογίες. Θα κάτσουμε στο τραπέζι, θα τα βάλουμε κάτω, θα τα συζητήσουμε και θα βρούμε μια άκρη. Ακόμα κι έτσι όμως είπαμε: τίποτα δεν μπορεί να καταλύσει την αγάπη που νοιώθω για τον Άρη, καθώς και για τα άλλα πράγματα. Έχουμε όλο το χρόνο μπροστά μας για να διορθώσουμε τις ατέλειες και τα προβλήματα μας. Εξαρτάται αποκλειστικά από μας.

Υ.Γ.1 Μπράβο ρε παιδιά που σπάσατε τις τσιμεντένιες γλάστρες μου. Εντάξει τα λουλούδια ξεράθηκαν, αλλά έπρεπε να σπάσετε τις γλάστρες; Δεν σπάγατε εμένα καλύτερα να με απαλλάξετε από τον πόνο μου;

Υ.Γ.2 Και ναι ο Κάνθαρος έκανε λάθη, τα οποία παραδέχτηκε από την πρώτη στιγμή που του μίλησαν (έγραψαν) για αυτά. Αναλαμβάνει τις ευθύνες του και δεν κρύβεται.

Τι είδα το Σάββατο;

• Είδα δυο ομάδες να μην μπορούν να αποδώσουν στο γήπεδο και να κοιτάνε να κρατήσουν το μηδέν. Δέκα χρόνια να παίζανε κανείς δεν θα έβαζε γκολ.

• Είδα φίλους του Π.Α.Ο. να ουρλιάζουν για την πτώση του Λουκά. Από καμιά ντουζίνα βάζελους που ήταν στην καφετέρια μόνο ένας είχε τα καρύδια να παραδεχτεί ότι αυτό δεν το έδινε ούτε ο Βγενόπουλος. Όσο οι οπαδοί δεν φιλτράρουν αυτά που τους δίνουν για μάσημα, τότε θα συνεχίσουμε να έχουμε αυτή την αρρωστημένη νοοτροπία που ισχύει σε όλα τα επίπεδα της ζωής. Το δικό μου ερώτημα δεν έχει σχέση με τον Δαλούκα. Το δικό μου ερώτημα έχει σχέση με το γιατί ο Βύντρα κατάφερε να μπει στην περιοχή; Γιατί ο Χαβίτο δεν τον μάρκαρε αποτελεσματικά; Γιατί ο Νέτο ήταν απών από τη φάση; Εκεί πρέπει να εστιάσουμε και πραγματικά χαίρομαι με τις δηλώσεις του Κούπερ. Αντίθετα δεν χαίρομαι με τις δηλώσεις του Νιόμπλια. Κατάφερε να εκθέσει την ομάδα του και τον εαυτό του. Επίσης, μπράβο στον Λουκά για τις δηλώσεις του. Γελάει ο κόσμος.

• Είδα τον Μαρινάκη να βγαίνει από τα ρούχα του και να μιλάει για εγκλήματα κατά της Ελλάδας (!). Το ακούσαμε κι αυτό. Άντε ας στήσουμε έναν επίσημο διαγωνισμό για να δούμε ποιος έχει περισσότερους σκελετούς στη ντουλάπα του.

• Είδα αυτό το περίφημο 50-50 να καταρρέει σαν χάρτινος πύργος πριν ακόμα οικοδομηθεί. Οι Πατέρας και Μαρινάκης θα φτιάξουν το ελληνικό ποδόσφαιρο; Μάλιστα. Ας το πάρουμε χαμπάρι ότι μας δουλεύουν μέσα στα μούτρα μας κι ας επικεντρωθούμε επιτέλους στην μπάλα. Όσο μπορούμε.

• Με αφορμή τις απορίες του Νικολακόπουλου θα εκφράσω κι εγώ μια άκρως εύλογη και συνάμα πανεύστοχη απορία: Νικολακόπουλε γιατί υπάρχεις ακόμα ως οντότητα; Και ναι οι απορίες σου είναι εμπαθείς.

• Τέλος, το βιντεάκι της Yoko Ono (μεταννοώ!) που ακολουθεί φανερώνει την ψυχολογική κατάσταση του Κάνθαρου και ορισμένων υπερδημοσιογράφων που αν μη τι άλλο ξέρουν να χειρίζονται την πένα τους. Θα παρακαλούσα να το δείτε, αλλά προς Θεού μην χειροκροτήσετε!

Μόνος

I hear the ticking of the clock
I'm lying here, the room's pitch dark
I wonder where you are tonight
No answer on the telephone
And the night goes by so very slow
Oh I hope that it won't end though
Alone

Till now I always got by on my own
I never really cared until I met you
And now it chills me to the bone
How do I get you alone
How do I get you alone

You don't know how long I have wanted
to touch your lips and hold you tight
You don't know how long I have waited
and I was going to tell you tonight
But the secret is still my own
and my love for you is still unknown
Alone

Till now I always got by on my own
I never really cared until I met you
And now it chills me to the bone
How do I get you alone
How do I get you alone
Alone
Alone

Κλαίγοντας στη βροχή

Κβο Βάντις;

Σε λίγες ώρες ξημερώνει και αφού τον τελευταίο καιρό έχω γίνει ένα απάλευτο βαμπίρ (ή για κάποιους άλλους εγκληματίας) και δεν με πιάνει ύπνος σκέφτηκα να γράψω ένα άρθρο με το λίγο μυαλό που μου έχει μείνει, σχετικά με τις αρχικές μου εντυπώσεις από την πρώτη αγωνιστική του υπερπρωταθλήματος κι όχι μόνο.

Ας ξεκινήσουμε από τον Π.Α.Ο. Θα παραβλέψω το φιάσκο με το χόρτο του Ο.Α.Κ.Α και το λιβάδι της Λεωφόρου και θα μπω στο ψητό. Στα πλαίσια της προετοιμασίας η ομάδα έπαιξε φιλικά με δυνατές ομάδες, στα οποία είχε αρκετά καλές παρουσίες. Το θέμα είναι ότι ακόμα δεν έχουμε καταλάβει ότι τα φιλικά δεν είναι επίσημα παιχνίδια. Ως εκ τούτου σχεδόν όλοι περίμεναν ένα τρίμπαλο απέναντι στην Ξάνθη. Το τρίμπαλο προφανώς και δεν ήρθε, αλλά φαίνεται ότι για κάποιους το αποτέλεσμα αυτό ήταν καταστροφικό λες και χάθηκε καμιά κούπα. Σιγά τα ωά. Η ομάδα δεν έπαιζε καλά, με αποτέλεσμα μόλις η Ξάνθη να ανεβάσει απόδοση να το καρφώσει ο Άγγλος και να ισοφαρίσει. Δεν χάλασε κι κόσμος. Ο κόσμος όμως θα χαλάσει στην περίπτωση που οι τεχνικοί διευθυντές του τριφυλλιού δεν πάρουν επιθετικό, διότι ο (ανέτοιμος;) Λουίς Γκαρσία δεν είναι στράικερ και η ομάδα χρειάζεται ποσοτική ενίσχυση στη θέση αυτή.

Και πάμε σε αυτό το πράγμα που λέγεται Ολυμπιακός. Τι χρειάζεται η ομάδα; Σχέδιο. Γιατί δεν έχει σχέδιο; Διότι, πλέον δεν υπάρχει Σωκράτης. Τι θα περιλάμβανε το σχέδιο του Σωκράτη; Μειωμένο μπάτζετ, παίχτες λαβράκια, ευκαιρίες σε νεαρούς παίχτες και θέσπιση ρεαλιστικών στόχων. Θα μου πείτε σιγά το σχέδιο. Δεν παύει όμως να είναι σχέδιο. Ποιο είναι το σχέδιο του Μαρινάκη; Αυτό που κάνει είναι η χαρά των μάνατζερ. Πήρε πίσω τον Βαλβέρδε (πισωγύρισμα;) που μόλις είδε χρήμα ήρθε με κλειστά μάτια και έφερε ένα σωρό παίχτες, αρκετοί εκ των οποίων είναι αμφιβόλου ποιότητας και αγωνιστικής κατάστασης. Επιπλέον, ο μέσος όρος ηλικίας των παιχτών είναι σίγουρο ότι θα υποχρεώσει τους διοικούντες να προβούν σύντομα σε μείωση της μέσης ηλικίας. Πάλι μεταγραφές δηλαδή κι άντε να βρεις χημεία μετά. Το ερώτημά μου όμως είναι το εξής: υπάρχει κάποιος άλλος - πλην εμού - που θεωρεί ότι ο Ολυμπιακός για μια ακόμη φορά θα κατεβαίνει στο γήπεδο χωρίς αμυντικά χαφ;

Και για να επιστρέψω στον Ισπανό τεχνικό πόσο απαραίτητο ήταν να έρθουν οι παίχτες που ήθελε από Βιγιαρεάλ και Εσπανιόλ; Ήταν τόσο σημαντικές και αναγκαίες προσθήκες που έπρεπε να δοθούν δανεικοί οι μικροί; Ήταν τόσο φοβερές μεταγραφές που έπρεπε να παίξουν πάση θυσία με τον Ηρακλη, έστω κι αν είχαν ελάχιστες προπονήσεις με την υπόλοιπη ομάδα; Οι λοιποί παίχτες είναι ευχαριστημένοι από αυτήν την αντιμετώπιση; Ωστόσο, όλα αυτά που γράφω για τον Ολυμπιακό μάλλον είναι υπερβολικά και ψεύδη. Οι (κωλο)φυλλάδες την βρήκαν την πηγή του κακού. Ποια είναι αυτή; Μα φυσικά η διαιτησία! Και για να μην ξεχνιόμαστε το φιλικό επί της Ρόμα περισσότερο κακό έκανε παρά καλό. Το μόνο θετικό που βρίσκω στον Ολυμπιακό είναι ότι δεν παίζει Ευρώπη.

Επόμενος σταθμός η Α.Ε.Κ. Ένα σύνολο χωρίς αρχή και τέλος. Λέγανε οι υπερεπόρτερ ότι στα φιλικά προετοιμασίας η ομάδα ''πετούσε''. Μάλιστα. Με την Νταντί επίσης πετούσε (αετό) και όπως φαίνεται πέταξε και στην Κέρκυρα. Καλά να πάθουν. Κάτι πήρε το αυτί μου όμως για ένσταση λόγω αντικανονικής συμμετοχής πάιχτη της Κέρκυρας. Είναι ηθικά σωστή μια τέτοια κίνηση; Μήπως είναι πιο σημαντικό το γεγονός ότι έχουν παίχτες που δεν έχουν πάθος και ενέργεια; Λέγανε π.χ. να πουλήσουν τον Σκόκο. Ποιος να τον πάρει όμως; Ποιος; Στα θετικά η απόκτηση του Νασούτι που θα δέσει κάπως την άμυνα. Είναι καλός παίχτης. Θα μιλήσουμε όμως αργότερα για αυτόν.

Όσο για τον Π.Α.Ο.Κ. η επιλογή του Δερμιτζάκη και το άστρο αυτού οδήγησε την ομάδα στους ομίλους του πρώην Ουέφα. Ο Μπερέτα ήθελε χρόνο που ο Π.Α.Ο.Κ. δεν διέθετε και όπως φαίνεται όλα πήγαν καλά. Το θέμα είναι ότι το στυλ ποδοσφαίρου που δίδασκε ο Σάντος μάλλον ανήκει στο παρελθόν. Η ομάδα πλέον επιτίθεται καλύτερα, συνεχίζει να βγάζει μια σιγουριά, αλλά φαίνεται ότι μαρκάρει πιο ψηλά, πράγμα που έχει επίπτωση στην άμυνα. Από τις Σέρρες έφαγε δυο γκολ, αλλά θα μου πείτε έβαλε τρία. Σε πόσα ματς πέρυσι είχε βάλει τρία γκολ; Σε πόσα ματς πέρυσι είχε φάει δυο γκολ; Κατά την γνώμη μου κρίνω επιτακτική ανάγκη την απόκτηση ενός ετοιμοπόλεμου σέντερ μπακ. Ο Τσιρίλο απλά δεν μπορεί, ο Μαλεζάς δεν είναι κάτι το φοβερό, ο Κοντρέρας είναι λίγο τσαφάκιας, ενώ ο Ζουέλα μάλλον δεν θα παίξει ποτέ. Επίσης, δεν κατάλαβα γιατί έδιωξαν τον Αραμπατζή. Τέλοσπάντων. Το ζήτημα όμως είναι αν θα καταφέρει η ομάδα να εκμεταλλευτεί την έδρα της στο πρωτάθλημα όπως έκανε επί Σάντος. Προσωπικά με το στήσιμο του Δερμιτζάκη δεν το βλέπω τόσο εύκολο.

Και πάμε στην ομάδα μου. Περάσαμε στους ομίλους και πέσαμε σε δύσκολη κλήρωση. Δεν πειράζει όμως. Δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα, θα κάνουμε το παιχνίδι μας κι ότι βγει. Κανείς δεν θα πει τίποτα αν δεν προκριθούμε στην επόμενη φάση. Από κει και πέρα στο πρωτάθλημα ξεκινήσαμε με νίκη και μάλιστα ηταν η πρώτη φορά που ο Κούπερ κατέβασε τόσο απροσάρμοστο σχήμα που ακόμα και στα χαρτιά δεν ήταν 4-4-2. Για την ακρίβεια δεν ήταν καν 4-4-1-1. Ζήσαμε και το είδαμε κι αυτό. Η ομάδα όμως έχει αδυναμίες.

Τα ακραία μπακ εξακολουθούν να εκθέτουν το κεντρικό αμυντικό δίδυμο. Ειδικά αυτός ο Μίτσελ δεν μου άρεσε καθόλου από την πρώτη φορά που τον είδα με την Γιαγκελόνια. Ομολογώ όμως ότι όσο περνάει ο καιρός φαίνεται να ανεβάζει στροφές. Άντε να δούμε. Ο Γκιάρο είναι απίστευτος, ο Λαζαρίδης υποφερτός, ενώ ο Οριόλ μάλλον θέλει κι άλλα παιχνίδια. Στα χαφ υπάρχει ο ντεφορμέ Ναφτί, ο ντελικάτος Τόχα, ο γίγαντας Πρίττας, ο φιλότιμος Μενδρινός κι ο Φατί τον οποίο πρέπει να δω για να βγάλω πόρισμα. Ο Κάλβο εξακολουθεί να μην μαρκάρει, ο Χαβίτο τρέχει λες και κυνηγάει καλάμι με καρότο, ο Τσεσνάουσκις δεν με πείθει ιδιαίτερα, αλλά τουλάχιστον στην επίθεση κάπως τσουλάει το πράγμα. Πάντως, η ομάδα βγάζει μια αγωνιστική υγεία και διαθέτει σαφή προσανατολισμό. Έχει φυσική κατάσταση, έχει τρεξίματα, μπορεί να πιέσει ψηλά, να κλέψει μπάλες και να απειλήσει.

Τα προβλήματα για μένα όπως τα κόβω είναι τρία. Το πρώτο είναι ότι η ομάδα δεν έχει ιδιαίτερα ποιοτικές εναλλακτικές λύσεις σε κάποιες θέσεις όπως π.χ. στα ακραία μπακ και το δεύτερο είναι οι εμμονές του Κούπερ. Η πρώτη εμμονή του 4-4-2 στα χαρτιά καταρρίφθηκε απόψε απέναντι στην Καβάλα, ενώ η δεύτερη εμμονή υποδηλώνει ότι δεν γίνονται εσωτερικές αλλαγές σε πρόσωπα και ιδιαίτερα σε θέσεις. Π.χ. να βγάλει έναν επιθετικό για να βάλει αμυντικό μέσο ή να βγάλει έναν χαφ για να βάλει κεντρικό αμυντικό. Ο Κούπερ θα βγάλει ένα χαφ και θα βάλει χαφ, θα βγάλει επιθετικό και θα βάλει επιθετικό. Σέβομαι το σύστημα που διδάσκει ο Κούπερ, αλλά θα πρέπει να προσαρμοζόμαστε στις απαιτήσεις του κάθε παιχνιδιού, ειδάλλως γινόμαστε κάπως προβλέψιμοι. Υπάρχει και ένα τρίτο προβληματάκι που έχει να κάνει με το συμβόλαιο του Κούπερ που λήγει το ερχόμενο καλοκαίρι. Μακάρι να ανανεώσει.

Όσο για τον Νασούτι αποδείχτηκε για μια ακόμη φορά ότι το ψευτοπαδιλίκι θριαμβεύει. Θεωρώ ότι επικοινωνιακά πληγώθηκα. Θεωρώ ότι κάποιοι μας δουλεύουν. Θεωρώ εύλογο το ερώτημα που ακολουθεί: γιατί δεν έκλεισα τον παίχτη, έστω ως δανεικό; Τι περίμενα; Την Παπαρήγα την καλή;

Η ουσία όμως είναι ότι βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή του πρωταθλήματος. Έχουμε πολλά επεισόδια που πρέπει να δούμε, δυστυχώς όμως πολλά από αυτά θα είναι σε επανάληψη. Τα βλέπουμε κάθε σεζόν και προσωπικά έχω βαρεθεί. Άντε να δούμε κάτι καινούριο φέτος, αν και δεν είμαι πολύ σίγουρος για αυτό.

Όσο για το μουντομπάσκετ τι είναι αυτό το πράγμα; Οι ίδιοι οι αθλητές σνομπάρουν το άθλημά τους. Μπράβο τους. Τέτοια δίψα για να μην αγωνιστούν με την Εθνικής τους ομάδα; Πείτε μου έναν ποδοσφαιριστή που έχει απαρνηθεί να αγωνιστεί σε μουντιάλ ή euro, προφασιζόμενος κούραση. Έναν. Στο μπάσκετ όμως φαίνεται ότι είναι διαφορετικά. Οι Αμερικανοί δεν ντρέπονται να παρουσιάζουν αυτούς τους παίχτες; Δεν καταλαβαίνουν ότι έτσι φθείρεται ακόμα περισσότερο η εικόνα του - ήδη τσαλακωμένου - N.B.A.; Και επιτέλους σταματήστε να βαράτε τρίποντα γαμώ τον Καζλάουσκας μου. Σταματήστε να ορμάτε στο καλάθι και να βγάζετε την μπάλα στην περιφέρεια. Παίζετε λες και βλέπω φλιπεράκι. Άντε να αλλάξουν οι κανονισμοί μπας και δούμε λίγο μπάσκετ επιτέλους.

Πάω για ύπνο ή καλύτερα για στριφογύρισμα στο κρεβάτι. Καλή συνέχεια.

Υ.Γ.1 Σας ευχαριστώ θερμά για τα μηνύματα σας και τα e-mail που μου στείλατε. Να είστε καλά.

Χωρίς τίτλο

Τον τελευταίο καιρό με ταλανίζει ένα προσωπικό πρόβλημα. Οι διακοπές σε Κεφαλλονιά και Χαλκιδική ακυρώθηκαν, αλλά αυτό είναι το ελάχιστο. Έχασα πολλά περισσότερα από τις διακοπές. Η διάθεσή μου δεν βρίσκεται στο καλύτερό της σημείο και επειδή τον τελευταίο καιρό δεν έχω όρεξη να ασχοληθώ με τα πάσης φύσεως αθλητικά δρώμενα αποφάσισα ότι το blog θα παραμείνει ανενεργό για αόριστο χρονικό διάστημα. Απλά σας ενημερώνω για να μην αναρωτιέστε που εξαφανίστηκε ο Κάνθαρος και σας ευχαριστώ για τα e-mail που έλαβα. Να είστε όλοι καλά!