Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

Αγάπες, απειλές και ευπρέπειες

Στη ζωή μου αγαπώ λίγα και καλά πράγματα. Για παράδειγμα αγαπώ την ειλικρίνεια και μισώ την υποκρισία και την κοροϊδία. Κι επειδή είμαι ειλικρινής απέναντι στους άλλους, έτσι θέλω κι αυτοί να είναι ειλικρινείς απέναντι σε μένα. Επίσης, αγαπώ την οικογένεια μου. Αγαπώ το κρεβάτι μου και αισθάνομαι τυχερός και ευτυχής που έχω ένα μέρος να κοιμηθώ. Αγαπώ τους φίλους μου που πάντα θα ακούσουν το πρόβλημά μου και θα μου πουν αυτά που συχνά δεν μπορώ να ''δω''. Η ειλικρίνεια που λέγαμε. Τέλος, αγαπώ τον Άρη.

Τίποτα δεν μπορεί να καταλύσει την αγάπη μου για τον Άρη. Τίποτα απολύτως. Τον Άρη δεν τον αφήνω στα δύσκολα, διότι ούτε αυτός με αφήνει. Έχουμε μια σχέση κατανόησης που ικανοποιεί και τις δυο πλευρές. Θα κάτσω να ακούσω τα παράπονά του και θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου για να είμαι εκεί δίπλα του και να τον ακολουθώ πιστά. Όχι γιατί με αναγκάζει κάποιος, αλλά επειδή το θέλω. Εντούτοις, θα πρέπει να μου πει εγκαίρως ποιες είναι οι απαιτήσεις του και ποια είναι τα προβλήματά του, για να μπορέσω κι εγώ να ανταποκριθώ επάξια. Αυτό είναι το σωστό. Αυτό είναι το ευπρεπές. Και δεν δίνω δεκάρα που δεν κατακτά το έναν τίτλο πίσω από τον άλλον. Αδιαφορώ που έχει να κερδίσει τίτλο σαράντα χρόνια. Αδιαφορώ που δεν είναι τέλειος. Για μένα αξίζει όλους τους τίτλους της Γης κι αυτό έχει σημασία. Αγαπώ την ομάδα μου όπως ακριβώς είναι. Αν δεν την αγαπούσα, θα άλλαζα ομάδα. Μόνο που αυτό δεν γίνεται.

Την Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου αντιμετωπίζουμε την κάτοχο του πρώην Ουέφα. Δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα, παρά μόνο να κερδίσουμε. Το ευπρεπές από την πλευρά μας είναι να τους υποδεχτούμε ζεστά στο γήπεδο μας και να τους δείξουμε πόσο σκληρά καρύδια είμαστε. Να φτύσουν αίμα για να αλλάξουν δυο πάσες. Να μπουν στον αγωνιστικό χώρο και να μονολογήσουν ''τι κόλαση είναι εδώ που ήρθαμε''. Να βγουν από τον αγωνιστικό χώρο και να μονολογήσουν ''εύχομαι να μην ξαναπαίξουμε ποτέ εδώ πέρα''. Αυτό που θέλω ως οπαδός είναι να φτύσουν το γάλα που τους έδινε η μάνα τους. Θέλω να δω πάθος, ένταση, και νοοτροπία νικητή. Θέλω να δω τα μάτια των παιχτών να γυαλίζουν. Δεν με νοιάζει ιδιαίτερα το αποτέλεσμα. Με νοιάζει να χαρώ εγώ και οι παίχτες της ομάδας μου τον αγώνα. Το βράδυ της Πέμπτης θέλω να απολαύσω ποδόσφαιρο. Και αυτό ακριβώς έχω σκοπό να κάνω.

Ωστόσο, σε περίπτωση που δεν καταφέρουμε να δείξουμε το απαιτούμενο πάθος δεν θα προβούμε σε βεβιασμένες κινήσεις. Ούτε θα αρχίσουμε τις καταστροφολογίες. Θα κάτσουμε στο τραπέζι, θα τα βάλουμε κάτω, θα τα συζητήσουμε και θα βρούμε μια άκρη. Ακόμα κι έτσι όμως είπαμε: τίποτα δεν μπορεί να καταλύσει την αγάπη που νοιώθω για τον Άρη, καθώς και για τα άλλα πράγματα. Έχουμε όλο το χρόνο μπροστά μας για να διορθώσουμε τις ατέλειες και τα προβλήματα μας. Εξαρτάται αποκλειστικά από μας.

Υ.Γ.1 Μπράβο ρε παιδιά που σπάσατε τις τσιμεντένιες γλάστρες μου. Εντάξει τα λουλούδια ξεράθηκαν, αλλά έπρεπε να σπάσετε τις γλάστρες; Δεν σπάγατε εμένα καλύτερα να με απαλλάξετε από τον πόνο μου;

Υ.Γ.2 Και ναι ο Κάνθαρος έκανε λάθη, τα οποία παραδέχτηκε από την πρώτη στιγμή που του μίλησαν (έγραψαν) για αυτά. Αναλαμβάνει τις ευθύνες του και δεν κρύβεται.

10 σχόλια:

  1. Εύχομαι καλή τύχη στον Άρη απόψε και στις άλλες ελληνικές ομάδες βέβαια.

    Ομολογώ ότι δεν κατάλαβα πάλι το προσωπικό σου θέμα. Έχω μόνο να πω ότι «δεν υπάρχει μεγάλο θέμα, αν δεν είναι πρόβλημα υγείας».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Hi kanthare. Εύχομαι δύναμη και υγεία.

    Μου θύμισες το 4-4 της Τούμπας το 1998. Η Ατλέτικο ήταν και τότε σε αρκετά καλή κατάσταση με τον Βιέρι στα ντουζένια του.

    Μάλιστα ήταν εκτός αποστολής (αλλά είχε έρθει στο γήπεδο) μιας και η 5άρα του πρώτου ματς τους έφτανε!!! Είδαμε ένα καταπληκτικό παιχνίδι, με τον ΠΑΟΚ να τα δίνει όλα. Απλά ήταν αδύνατο να κάνει το κάτι παραπάνω.

    Είχαμε απολαύσει μπάλα όμως! Ειδικά το γεγονός πως κάναμε το 1-3 4-3 φαινόταν τρομερό στα μάτια μου!

    Το αστείο ήταν στη λήξη. Έχουμε παίξει στα ίσια λοιπόν με εκείνη την φοβερή ομάδα, και έξω από το γήπεδο ακούω μπροστά μου έναν κατσούφη να μονολογεί: "Δεν είσαι σοβαρή ομάδα όταν τρως γκολ στο 2' και στο 90'" απογοητευμένος μάλιστα!!

    Εύχομαι σήμερα να δείτε ένα εξίσου καλό ματς και να σας μείνουν αναμνήσεις, που είναι ό,τι αξίζει περισσότερο από το ποδόσφαιρο!

    ΥΓ. Εγώ θα βλέπω την ΠΑΟΚάρα εκείνη την ώρα, άρα θα περιμένω σύντομα την ανασκόπησή σου!!

    ΥΓ2. Σήμερα αν δεν είσαι γήπεδο, φτιάξε μια παέγια, πάρε και μια σανγκρία και χαλάρωσε!

    ΥΓ3. Είχαμε κάνει το 4-3 στο 82' και θέλαμε 7-3 για να προκριθούμε. Ο Άγγελος στη συνέντευξη Τύπου είπε πως μόλις έγινε το 4-3 πίστεψε στην πρόκριση! χαχαχα.

    paok-uk

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΑΠΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΑ ΟΜΟΛΟΓΩ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΕΧΩ ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΩ ΔΟΞΑ ΔΡΑΜΑΣ!!
    ΑΛΛΑ ΘΑ ΕΥΧΗΘΩ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΣΟΥ ΚΑΝΘΑΡΕ ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !!
    ΑΠΌΤΙ ΕΧΩ ΔΕΙ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΑΡΕΙΑΝΩΝ ΕΔΩ .
    ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ...ΑΡΧΙΣΕΣ ΝΑ ΑΝΟΙΓΕΣΑΙ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΚΑΙ ΜΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ ΑΥΤΟ!! ΦΙΛΙΑ ΚΑΛΕ ΜΟΥ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. με την νικη, μπορειτε αρκει να το πιστεψετε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. tha mas peis poios se epeilei me perioristika metra gia na gelasoyme ligo? dose trofi ston lao!!!!

    vamos arianaraaaaaaaaaaaa

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ορθιος,ρε παλικάρι,εισαι Αρης,εισαι γεννημένος νικητής!Θα τα καταφέρεις και στα προσωπικά!

    -Ρε σεις,καταλαβατε τι καναμε;Κερδισαμε την κάτοχο του τίτλου!!!Ειδατε τι κατορθωματα κανουμε όταν δεν παιζει ο Δαλούκας;:)))

    Αρειανάρα,ολέ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. συγχαρητηρια για την ομαδα σου φιλαράκι και καλό κουράγιο στον περίπλοκο κυκεώνα που έχεις μπει..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Έλα, πες την αλήθεια... Δεν τα γράφεις για τον Άρη τα παραπάνω. Ή έστω, όχι μόνο για τον Άρη. Καλέ μου φίλε (γιατί έτσι σε νιώθω κι ας είμαι μια ξένη που διαβάζει το μπλογκ σου μερικούς μήνες τώρα), μην τα παρατάς. Έχω περάσει από μια παρόμοια φάση (και ποιος δεν έχει εδώ που τα λέμε), όχι ίσως τόσο περιπλεγμένη όσο η δική σου με δικηγόρους και νομικά παρεπόμενα. Θυμάμαι να περιφέρομαι μόνη στο σπίτι και να αναρωτιέμαι πότε θα σταματήσω να πονάω τόσο. Κάποια στιγμή όλα θα πάνε καλά, θα σταθείς στα πόδια σου και όλο αυτό θα είναι μια πολύ κακή ανάμνηση. Μην ψάχνεις το γιατί και το ποιος έφταιξε. Δεν υπάρχουν απαντήσεις για όλα κι αν υπάρχουν δεν θα τις πάρεις ίσως. Βρες τη δύναμη να σταθείς να συνέλθεις και να συνεχίσεις τη ζωή σου. Κάποια στιγμή θα τα καταφέρεις, να μην αμφιβάλεις για αυτό.

    Υ.Γ. Μοναδική νίκη η χτεσινή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ελπίζω (και εύχομαι) ο θρίαμβος επί ης Αθλέτικο, να σε στηλώσει ψυχολογικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ποιος θα λομπάρει τον τερματοφύλακα;

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...