Κβο Βάντις;

Σε λίγες ώρες ξημερώνει και αφού τον τελευταίο καιρό έχω γίνει ένα απάλευτο βαμπίρ (ή για κάποιους άλλους εγκληματίας) και δεν με πιάνει ύπνος σκέφτηκα να γράψω ένα άρθρο με το λίγο μυαλό που μου έχει μείνει, σχετικά με τις αρχικές μου εντυπώσεις από την πρώτη αγωνιστική του υπερπρωταθλήματος κι όχι μόνο.

Ας ξεκινήσουμε από τον Π.Α.Ο. Θα παραβλέψω το φιάσκο με το χόρτο του Ο.Α.Κ.Α και το λιβάδι της Λεωφόρου και θα μπω στο ψητό. Στα πλαίσια της προετοιμασίας η ομάδα έπαιξε φιλικά με δυνατές ομάδες, στα οποία είχε αρκετά καλές παρουσίες. Το θέμα είναι ότι ακόμα δεν έχουμε καταλάβει ότι τα φιλικά δεν είναι επίσημα παιχνίδια. Ως εκ τούτου σχεδόν όλοι περίμεναν ένα τρίμπαλο απέναντι στην Ξάνθη. Το τρίμπαλο προφανώς και δεν ήρθε, αλλά φαίνεται ότι για κάποιους το αποτέλεσμα αυτό ήταν καταστροφικό λες και χάθηκε καμιά κούπα. Σιγά τα ωά. Η ομάδα δεν έπαιζε καλά, με αποτέλεσμα μόλις η Ξάνθη να ανεβάσει απόδοση να το καρφώσει ο Άγγλος και να ισοφαρίσει. Δεν χάλασε κι κόσμος. Ο κόσμος όμως θα χαλάσει στην περίπτωση που οι τεχνικοί διευθυντές του τριφυλλιού δεν πάρουν επιθετικό, διότι ο (ανέτοιμος;) Λουίς Γκαρσία δεν είναι στράικερ και η ομάδα χρειάζεται ποσοτική ενίσχυση στη θέση αυτή.

Και πάμε σε αυτό το πράγμα που λέγεται Ολυμπιακός. Τι χρειάζεται η ομάδα; Σχέδιο. Γιατί δεν έχει σχέδιο; Διότι, πλέον δεν υπάρχει Σωκράτης. Τι θα περιλάμβανε το σχέδιο του Σωκράτη; Μειωμένο μπάτζετ, παίχτες λαβράκια, ευκαιρίες σε νεαρούς παίχτες και θέσπιση ρεαλιστικών στόχων. Θα μου πείτε σιγά το σχέδιο. Δεν παύει όμως να είναι σχέδιο. Ποιο είναι το σχέδιο του Μαρινάκη; Αυτό που κάνει είναι η χαρά των μάνατζερ. Πήρε πίσω τον Βαλβέρδε (πισωγύρισμα;) που μόλις είδε χρήμα ήρθε με κλειστά μάτια και έφερε ένα σωρό παίχτες, αρκετοί εκ των οποίων είναι αμφιβόλου ποιότητας και αγωνιστικής κατάστασης. Επιπλέον, ο μέσος όρος ηλικίας των παιχτών είναι σίγουρο ότι θα υποχρεώσει τους διοικούντες να προβούν σύντομα σε μείωση της μέσης ηλικίας. Πάλι μεταγραφές δηλαδή κι άντε να βρεις χημεία μετά. Το ερώτημά μου όμως είναι το εξής: υπάρχει κάποιος άλλος - πλην εμού - που θεωρεί ότι ο Ολυμπιακός για μια ακόμη φορά θα κατεβαίνει στο γήπεδο χωρίς αμυντικά χαφ;

Και για να επιστρέψω στον Ισπανό τεχνικό πόσο απαραίτητο ήταν να έρθουν οι παίχτες που ήθελε από Βιγιαρεάλ και Εσπανιόλ; Ήταν τόσο σημαντικές και αναγκαίες προσθήκες που έπρεπε να δοθούν δανεικοί οι μικροί; Ήταν τόσο φοβερές μεταγραφές που έπρεπε να παίξουν πάση θυσία με τον Ηρακλη, έστω κι αν είχαν ελάχιστες προπονήσεις με την υπόλοιπη ομάδα; Οι λοιποί παίχτες είναι ευχαριστημένοι από αυτήν την αντιμετώπιση; Ωστόσο, όλα αυτά που γράφω για τον Ολυμπιακό μάλλον είναι υπερβολικά και ψεύδη. Οι (κωλο)φυλλάδες την βρήκαν την πηγή του κακού. Ποια είναι αυτή; Μα φυσικά η διαιτησία! Και για να μην ξεχνιόμαστε το φιλικό επί της Ρόμα περισσότερο κακό έκανε παρά καλό. Το μόνο θετικό που βρίσκω στον Ολυμπιακό είναι ότι δεν παίζει Ευρώπη.

Επόμενος σταθμός η Α.Ε.Κ. Ένα σύνολο χωρίς αρχή και τέλος. Λέγανε οι υπερεπόρτερ ότι στα φιλικά προετοιμασίας η ομάδα ''πετούσε''. Μάλιστα. Με την Νταντί επίσης πετούσε (αετό) και όπως φαίνεται πέταξε και στην Κέρκυρα. Καλά να πάθουν. Κάτι πήρε το αυτί μου όμως για ένσταση λόγω αντικανονικής συμμετοχής πάιχτη της Κέρκυρας. Είναι ηθικά σωστή μια τέτοια κίνηση; Μήπως είναι πιο σημαντικό το γεγονός ότι έχουν παίχτες που δεν έχουν πάθος και ενέργεια; Λέγανε π.χ. να πουλήσουν τον Σκόκο. Ποιος να τον πάρει όμως; Ποιος; Στα θετικά η απόκτηση του Νασούτι που θα δέσει κάπως την άμυνα. Είναι καλός παίχτης. Θα μιλήσουμε όμως αργότερα για αυτόν.

Όσο για τον Π.Α.Ο.Κ. η επιλογή του Δερμιτζάκη και το άστρο αυτού οδήγησε την ομάδα στους ομίλους του πρώην Ουέφα. Ο Μπερέτα ήθελε χρόνο που ο Π.Α.Ο.Κ. δεν διέθετε και όπως φαίνεται όλα πήγαν καλά. Το θέμα είναι ότι το στυλ ποδοσφαίρου που δίδασκε ο Σάντος μάλλον ανήκει στο παρελθόν. Η ομάδα πλέον επιτίθεται καλύτερα, συνεχίζει να βγάζει μια σιγουριά, αλλά φαίνεται ότι μαρκάρει πιο ψηλά, πράγμα που έχει επίπτωση στην άμυνα. Από τις Σέρρες έφαγε δυο γκολ, αλλά θα μου πείτε έβαλε τρία. Σε πόσα ματς πέρυσι είχε βάλει τρία γκολ; Σε πόσα ματς πέρυσι είχε φάει δυο γκολ; Κατά την γνώμη μου κρίνω επιτακτική ανάγκη την απόκτηση ενός ετοιμοπόλεμου σέντερ μπακ. Ο Τσιρίλο απλά δεν μπορεί, ο Μαλεζάς δεν είναι κάτι το φοβερό, ο Κοντρέρας είναι λίγο τσαφάκιας, ενώ ο Ζουέλα μάλλον δεν θα παίξει ποτέ. Επίσης, δεν κατάλαβα γιατί έδιωξαν τον Αραμπατζή. Τέλοσπάντων. Το ζήτημα όμως είναι αν θα καταφέρει η ομάδα να εκμεταλλευτεί την έδρα της στο πρωτάθλημα όπως έκανε επί Σάντος. Προσωπικά με το στήσιμο του Δερμιτζάκη δεν το βλέπω τόσο εύκολο.

Και πάμε στην ομάδα μου. Περάσαμε στους ομίλους και πέσαμε σε δύσκολη κλήρωση. Δεν πειράζει όμως. Δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα, θα κάνουμε το παιχνίδι μας κι ότι βγει. Κανείς δεν θα πει τίποτα αν δεν προκριθούμε στην επόμενη φάση. Από κει και πέρα στο πρωτάθλημα ξεκινήσαμε με νίκη και μάλιστα ηταν η πρώτη φορά που ο Κούπερ κατέβασε τόσο απροσάρμοστο σχήμα που ακόμα και στα χαρτιά δεν ήταν 4-4-2. Για την ακρίβεια δεν ήταν καν 4-4-1-1. Ζήσαμε και το είδαμε κι αυτό. Η ομάδα όμως έχει αδυναμίες.

Τα ακραία μπακ εξακολουθούν να εκθέτουν το κεντρικό αμυντικό δίδυμο. Ειδικά αυτός ο Μίτσελ δεν μου άρεσε καθόλου από την πρώτη φορά που τον είδα με την Γιαγκελόνια. Ομολογώ όμως ότι όσο περνάει ο καιρός φαίνεται να ανεβάζει στροφές. Άντε να δούμε. Ο Γκιάρο είναι απίστευτος, ο Λαζαρίδης υποφερτός, ενώ ο Οριόλ μάλλον θέλει κι άλλα παιχνίδια. Στα χαφ υπάρχει ο ντεφορμέ Ναφτί, ο ντελικάτος Τόχα, ο γίγαντας Πρίττας, ο φιλότιμος Μενδρινός κι ο Φατί τον οποίο πρέπει να δω για να βγάλω πόρισμα. Ο Κάλβο εξακολουθεί να μην μαρκάρει, ο Χαβίτο τρέχει λες και κυνηγάει καλάμι με καρότο, ο Τσεσνάουσκις δεν με πείθει ιδιαίτερα, αλλά τουλάχιστον στην επίθεση κάπως τσουλάει το πράγμα. Πάντως, η ομάδα βγάζει μια αγωνιστική υγεία και διαθέτει σαφή προσανατολισμό. Έχει φυσική κατάσταση, έχει τρεξίματα, μπορεί να πιέσει ψηλά, να κλέψει μπάλες και να απειλήσει.

Τα προβλήματα για μένα όπως τα κόβω είναι τρία. Το πρώτο είναι ότι η ομάδα δεν έχει ιδιαίτερα ποιοτικές εναλλακτικές λύσεις σε κάποιες θέσεις όπως π.χ. στα ακραία μπακ και το δεύτερο είναι οι εμμονές του Κούπερ. Η πρώτη εμμονή του 4-4-2 στα χαρτιά καταρρίφθηκε απόψε απέναντι στην Καβάλα, ενώ η δεύτερη εμμονή υποδηλώνει ότι δεν γίνονται εσωτερικές αλλαγές σε πρόσωπα και ιδιαίτερα σε θέσεις. Π.χ. να βγάλει έναν επιθετικό για να βάλει αμυντικό μέσο ή να βγάλει έναν χαφ για να βάλει κεντρικό αμυντικό. Ο Κούπερ θα βγάλει ένα χαφ και θα βάλει χαφ, θα βγάλει επιθετικό και θα βάλει επιθετικό. Σέβομαι το σύστημα που διδάσκει ο Κούπερ, αλλά θα πρέπει να προσαρμοζόμαστε στις απαιτήσεις του κάθε παιχνιδιού, ειδάλλως γινόμαστε κάπως προβλέψιμοι. Υπάρχει και ένα τρίτο προβληματάκι που έχει να κάνει με το συμβόλαιο του Κούπερ που λήγει το ερχόμενο καλοκαίρι. Μακάρι να ανανεώσει.

Όσο για τον Νασούτι αποδείχτηκε για μια ακόμη φορά ότι το ψευτοπαδιλίκι θριαμβεύει. Θεωρώ ότι επικοινωνιακά πληγώθηκα. Θεωρώ ότι κάποιοι μας δουλεύουν. Θεωρώ εύλογο το ερώτημα που ακολουθεί: γιατί δεν έκλεισα τον παίχτη, έστω ως δανεικό; Τι περίμενα; Την Παπαρήγα την καλή;

Η ουσία όμως είναι ότι βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή του πρωταθλήματος. Έχουμε πολλά επεισόδια που πρέπει να δούμε, δυστυχώς όμως πολλά από αυτά θα είναι σε επανάληψη. Τα βλέπουμε κάθε σεζόν και προσωπικά έχω βαρεθεί. Άντε να δούμε κάτι καινούριο φέτος, αν και δεν είμαι πολύ σίγουρος για αυτό.

Όσο για το μουντομπάσκετ τι είναι αυτό το πράγμα; Οι ίδιοι οι αθλητές σνομπάρουν το άθλημά τους. Μπράβο τους. Τέτοια δίψα για να μην αγωνιστούν με την Εθνικής τους ομάδα; Πείτε μου έναν ποδοσφαιριστή που έχει απαρνηθεί να αγωνιστεί σε μουντιάλ ή euro, προφασιζόμενος κούραση. Έναν. Στο μπάσκετ όμως φαίνεται ότι είναι διαφορετικά. Οι Αμερικανοί δεν ντρέπονται να παρουσιάζουν αυτούς τους παίχτες; Δεν καταλαβαίνουν ότι έτσι φθείρεται ακόμα περισσότερο η εικόνα του - ήδη τσαλακωμένου - N.B.A.; Και επιτέλους σταματήστε να βαράτε τρίποντα γαμώ τον Καζλάουσκας μου. Σταματήστε να ορμάτε στο καλάθι και να βγάζετε την μπάλα στην περιφέρεια. Παίζετε λες και βλέπω φλιπεράκι. Άντε να αλλάξουν οι κανονισμοί μπας και δούμε λίγο μπάσκετ επιτέλους.

Πάω για ύπνο ή καλύτερα για στριφογύρισμα στο κρεβάτι. Καλή συνέχεια.

Υ.Γ.1 Σας ευχαριστώ θερμά για τα μηνύματα σας και τα e-mail που μου στείλατε. Να είστε καλά.

Χωρίς τίτλο

Τον τελευταίο καιρό με ταλανίζει ένα προσωπικό πρόβλημα. Οι διακοπές σε Κεφαλλονιά και Χαλκιδική ακυρώθηκαν, αλλά αυτό είναι το ελάχιστο. Έχασα πολλά περισσότερα από τις διακοπές. Η διάθεσή μου δεν βρίσκεται στο καλύτερό της σημείο και επειδή τον τελευταίο καιρό δεν έχω όρεξη να ασχοληθώ με τα πάσης φύσεως αθλητικά δρώμενα αποφάσισα ότι το blog θα παραμείνει ανενεργό για αόριστο χρονικό διάστημα. Απλά σας ενημερώνω για να μην αναρωτιέστε που εξαφανίστηκε ο Κάνθαρος και σας ευχαριστώ για τα e-mail που έλαβα. Να είστε όλοι καλά!

Δεν παίζει μπάλα ο Κούπερ

Σε κάθε νέα προετοιμασία ακούω και διαβάζω τις ίδιες κλισέ δηλώσεις. Ομολογώ ότι βαρέθηκα. Η φετινή προετοιμασία όμως ίσως έχει δόση αλήθειας αυτών που δηλώνουν οι ποδοσφαιριστές. Διότι, ως γνωστόν, στον πάγκο βρίσκεται ο Έκτωρ Ραούλ Κούπερ. Ωστόσο, όπως διαχειριζόμαστε την υφιστάμενη κατάσταση είναι πιθανό να μας γυρίσει μπούμερανγκ. Η απαισιοδοξία μου πηγάζει από το γεγονός ότι πάμε να τα φορτώσουμε όλα στον ΕΡΚ. Σίγουρα φέρει ευθύνη για το πως θα παρουσιαστούμε την νέα χρονιά, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ο ΕΡΚ δεν είναι ο Άρης. Συμπεριλαμβάνεται στο πακέτο μαζί με τους παίχτες, την διοίκηση και φυσικά τους οπαδούς. Θα πάει η ομάδα καλά; Ο Κούπερ θα είναι γίγαντας, μαχητής, τεράστιος. Δεν θα πάμε καλά; Ο Κούπερ θα είναι άμπαλος, άσχετος και λίγος.

Με το πέρας των play off είχα γράψει ότι αυτό που πρέπει να κάνουμε όλοι μας είναι να αφήσουμε την ομάδα στην ησυχία της. Τελικώς βλέπω ότι γίνεται ακριβώς το αντίθετο. Κάθε ρεπορτάζ του Άρη αναφέρει το όνομα του Κούπερ τουλάχιστον 3957 φορές. Διθυραμβικά άρθρα και σχόλια για τον προπονητή της ομάδας που αυτόματα δημιουργούν υπερβολικές προσδοκίες. Προσωπικά προσπαθώ να μένω προσγειωμένος και να κρατώ μικρό καλάθι. Τι είναι αυτό που δημιούργησε τις υπερβολικές προσδοκίες για την επερχόμενη σεζόν; Τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα τι είναι αυτό που δημιουργεί κάθε χρονιά τις υπερβολικές προσδοκίες; Οι μεταγραφικές κινήσεις; Οι δηλώσεις του Κόντη; Η μέτρια κατάσταση παντός επιπέδου των υπολοίπων ομάδων;

Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω. Αυτό όμως που καταλαβαίνω απόλυτα είναι ότι για μια ακόμη φορά υπογράψαμε μια ντουζίνα παίχτες. Κυριολεκτικά μια ντουζίνα παίχτες. Πάλι καλά που δεν επαληθεύτηκαν αυτοί που διατυμπάνιζαν για ξηλώματα με τις inside info. Ε ρε ξύλο που θέλουμε. Ας αλλάξουμε μυαλά όσο είναι ακόμα νωρίς, διότι δεν μας βλέπω καλά. Όχι τίποτα άλλο, αλλά σε δώδεκα μέρες παίζουμε στον τρίτο προκριματικό γύρο με την πολωνική Γιαγκελόνια και το φάντασμα της Κοπρίβνιτσα εξακολουθεί να πλανάται. Πάλι καλά που τα φιλικά που παίξαμε είναι με δυνατές ομάδες κι όχι με καφενεία. Ποτέ δεν είχα σε εκτίμηση τους αγώνες προετοιμασίας για να βγάλω αγωνιστικά συμπεράσματα. Ας παίξουμε με σοβαρή ομάδα κι ας χάσουμε 10-0. Το θεωρώ προτιμότερο από το να κερδίζουμε σαπάκια και να χαιρόμαστε μόνοι μας. Μάλιστα τολμώ να πω ότι γουστάρω που χάνουμε, διότι έτσι φανερώνονται οι όποιες αδυναμίες μας. Κι όσο πιο νωρίς εντοπιστούν, τόσο πιο γρήγορα θα διορθωθούν.

Μακάρι η χρονιά να ξεκινήσει και να τελειώσει όπως την φαντάζομαι. Να σταθεροποιήσουμε την αγωνιστική μας ταυτότητα και να προσθέσουμε στο παιχνίδι μας δύναμη, ύψος, πείσμα, αδιάκοπο πρέσινγκ και ταχύτητα στο μυαλό. Το 4-4-1-1 που παίζουμε απαιτεί πνευμόνια και πολύ δουλειά, προκειμένου να βγαίνουν στο γήπεδο οι αυτοματισμοί. Γιατί παίζουμε 4-4-1-1; Διότι τα αμυντικά χαφ δεν μπορούν να σπρώξουν την μπάλα μπροστά, παίζοντας παράλληλα τον διττό ρόλο του αμυντικού και του επιθετικού χαφ. Επομένως, ο Κόκε τραβιέται πιο πίσω για να τροφοδοτήσει τον μοναδικό προωθημένο, ο οποίος πρέπει να βρίσκεται εντός περιοχής, διότι εκτός αυτής είναι πρακτικά άχρηστος, ειδικά από την στιγμή που τα εξτρέμ δεν είναι κλώνοι του Όβερμαρς. Ο Κόκε όμως βγαίνοντας εκτός περιοχής τραβάει αντίπαλο αμυντικό, ανακατατεύει την αμυντική διάταξη του αντιπάλου και τα ακυρώνει όλα κάνoντας τι; Βγάζοντας σεντρούλες. Θέλω να δω τον Κόκε να κάνει μπούκες. Θέλω να δω τα εξτρέμ να κάνουν μπούκες. Θέλω να δω τα χαφ να κάνουν μπούκες. Μπορώ; Και επιτέλους θέλω να δω σουτ. Δεν είναι κοτρόνα η μπάλα. Αέρα έχει μέσα.

Νομίζω πάντως ότι κουτσά στραβά θα τα βολέψουμε στην επίθεση, αρκεί αυτός ο Ρουίζ που πήραμε να αποβεί άξιος αντικαταστάτης του γκολτζή Κάμπορα. Το αίνιγμα για μένα είναι η άμυνα. Μπορεί να έφυγε ο - δωδέκατος παίχτης των αντιπάλων - Αράνο, αλλά έφυγε κι ο - σχετικά γρήγορος - Νασούτι που μαζί με τον μυαλωμένο Γκιάρο είχαν σχηματίσει καλό δίδυμο. Ο Οριόλ φαίνεται να είναι βαρύ κορμί κι ο Λαζαρίδης δεν ξέρω άμα μπορεί να σηκώσει το βάρος του βασικού. Φοβάμαι μην την πάθουμε όπως τότε που είχαμε το αργό δίδυμο Γκιάρο - Λέμπο. Αν μπορούμε να πάρουμε τον Νασούτι την χειμερινή μεταγραφική περίοδο ας προσπαθήσουμε να τον κλείσουμε. Επιπλέον, απαιτείται συνεχής αλληλοκάλυψη και γρήγορες επιστροφές, διότι τα κενά που αφήνει το σύστημα ανάμεσα στις γραμμές είναι αρκετά μεγάλα, όπου έχουμε ουσιαστικά μόνο δυο παίχτες για να τα καλύψουν.

Μακάρι στα προκριματικά να δούμε κάποια από τα στοιχεία που ανέφερα και ας ελπίσουμε ότι δεν θα κάψουμε τον προπονητή μας. Ας αφήσουμε την ομάδα να δουλέψει και για μια φορά στην οπαδική μας καριέρα ας έχουμε υπομονή και πίστη. Δεν χρειάζεται να (εφευ)βρίσκουμε συνεχώς λόγους για γκρίνια. Ας ελπίσουμε ότι όλα θα πάνε καλά και θα καταφέρουμε να μπούμε στους ομίλους.

Και περνάμε στον Κωνσταντόπουλο. Μέχρι πρότινος βλέπαμε ανθρώπους από τον χώρο του αθλητισμού να πολιτεύονται. Πλέον, βλέπουμε ανθρώπους από την πολιτική σκηνή να δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους στο ποδόσφαιρο. Δεν ξέρω αν η κίνηση του ραλίστα θα αποβεί καλή ή κακή, αλλά σίγουρα το να την αποδεχτούν οι φίλοι της ομάδας δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στο κόσμο. Κι αυτό είναι το χειρότερο, διότι τα αιχμηρά βέλη που θα δεχτεί μάλλον θα προέρχονται από το εγχώριο στρατόπεδο. Το θέμα είναι πόσο μπάλα γνωρίζει ο δικηγόρος και πόσο γρήγορα θα αντιληφθεί την δυσκολία της κατάστασης. Βασικά το πόσο μπάλα γνωρίζει δεν παίζει ρόλο. Ήξερε μπάλα ο Φιλιππίδης, ο Μήτσου (νηστεροφονιάς) κι ο Πατέρας; Δεν νομίζω. Πάντως, αναμένω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δω τον νέο Πρόεδρο σε δράση. Το ερώτημα μου όμως είναι το εξής: Γιατί ο Π.Α.Ο. πήρε δάνειο πέντε εκατομυρίων ευρώ και γιατί λέγεται ότι θα ξαναπάρει;

Υ.Γ.1 Να πω και δυο λόγια για τα ΚΤΕΛ. Πήγα για μπάνιο στην Χαλκίδα και είπα να μην πάω με το αμάξι. Επέλεξα τα ΚΤΕΛ και το μετάνιωσα σαν δολοφόνος. Το κτίριο που στεγάζονται τα εκδοτήρια και ο χώρος αναμονής δεν έχει τοίχους. Καλά διαβάσατε. Δεν έχει τοίχους. Αντί για τοίχους έχει αγροτικό νάυλον. Και φυσικά δεν υπάρχουν τουαλέτες και κυλικείο. Τα τσαντήρια των τσιγγάνων σε καλύτερη κατάσταση βρίσκονται. Η πλάκα είναι ότι στο γυρισμό προς Αθήνα, ενώ ο εκδότης εισιτηρίων μας έκοψε κανονικά εισιτήρια, μόλις ανεβήκαμε στο λεωφορείο δεν είχε θέσεις με αποτέλεσμα ο Κάνθαρος να τη βγάλει για 20 λεπτά όρθιος. Σε ερώτηση προς τον ελεγκτή του λεωφορείου γιατί δεν έχει θέσεις και αν υπάρχει ηλεκτρονικό σύστημα για τα εισιτήρια μου έδωσε την πολύ απλή απάντηση ότι το λεωφορείο είναι διερχόμενο. Ε και; Δεν πάει να έρχεται κι από τις Σάπες Ροδόπης. Το θέμα είναι ότι ουσιαστική απάντηση δεν πήρα. Αρχίζω και αναρωτιέμαι μήπως τελικά εγώ είμαι ο περίεργος. Καταραμένο μονοπώλιο.

Υ.Γ.2 Ευτυχώς ο Ολυμπιακός κέρδισε στην Αλβανία. Δεν είχα καμιά όρεξη να διαβάζω για τους ''ήρωες'' της Μπέσα που κατατρόπωσαν τον Γολιάθ της Ελλάδας. Όσο για τις μεταγραφικές κινήσεις το γεγονός ότι κάθε μέρα κυνηγάει και νέο όνομα μου δείχνει ότι πάει για ότι κάτσει.

Οι ''επιτυχόντες''

Υ.Γ.1 Επειδή ο Ντιεγκίτο είναι μεγάλη μούρη υπάρχει μπόνους φωτογραφία ειδικά για την περίσταση. Η φωτογραφία είναι μια ευγενική χορηγία του γρανιτένιου Κουκά.

Βουβουζέλα και μετριότητα

Σκεφτόμουν τι μου έμεινε από το μέτριο μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής. Σίγουρα όχι το ίδιο το μουντιάλ, ούτε οι ομάδες που έλαβαν μέρος, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Πρώτο και καλύτερο, λοιπόν, αυτές οι καταραμένες βουβουζέλες. Ας ελπίσουμε ότι αυτή η μόδα θα μείνει στη Ν. Αφρική και δεν θα έρθει εις τας Ευρώπας. Αδυνατώ να φανταστώ - έστω και για πλάκα - δυνατές έδρες να μεταμορφώνονται σε βουβουζελογήπεδα. Κάτι τέτοιο θα σημάνει την αρχή του τέλους για τις ομάδες που έχουν καυτές έδρες.

Όπως τέλος φαίνεται να μπαίνει και στα επιθετικά συστήματα. Όλες μα όλες οι Εθνικές πόνταραν στα στημένα. Ειδικά, αυτές που δεν διαθέτουν δημιουργικούς παίχτες στηρίζονται σχεδόν αποκλειστικά στα στημένα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Εθνική μας ομάδα. Η καραγκουνιάδα έχει μετατραπεί σε επιδημία. Ο καθείς πέφτει κάτω σαν βετεράνος του Βιετνάμ μπας και πάρει κανά φάουλ λίγο έξω από την περιοχή ή κανά πέναλτυ. Θα μου πεις τι περίμενες ρε μάγκα; Οι παίχτες που μπορούν να δημιουργήσουν είναι λίγοι, τα πνευμόνια έχουν μπουκώσει και οι προπονητές πετάνε αετό. Οι παίχτες ''ορχήστρες'' έχουν τελειώσει προ πολλού. Αν δεν γίνεται ομαδική δουλειά δεν προχωράς στη διοργάνωση. Νόμιζε ο Μαραντόνα ότι ο Μέσι θα πάρει από το χεράκι αυτό το πράγμα που λέγεται Αργεντινή μέχρι τον τελικό. Ή μήπως περίμενε ο Κεϊρόζ ότι ο - βάφω νύχια και βγάζω φρύδια - Κριστιάνο θα σπρώξει την Πορτογαλία μπροστά; Και μιας που αναφέρθηκα σε αυτούς τους δυο αν θέλουν να γίνουν ποδοσφαιρικά αθάνατοι μόνο από τέτοιου είδους διοργανώσεις μπορούν. Τα υπόλοιπα είναι παροδικά.

Έκπληξη μου προξένησε το γεγονός ότι μολονότι σε αυτό το μουντιάλ έλαβαν μέρος σπουδαία ονόματα της προπονητικής ελάχιστοι κατάφεραν να δικαιώσουν την φήμη τους. Κακή επικοινωνιακή πολιτική, λάθος τακτικές, άστοχες και καθυστερημένες αλλαγές. Και να δεχτώ ότι ο Καπέλο και ο Λίπι έχουν παρουσιάσει έργο στην καριέρα τους. Ο Ντιέγκο ή ο Ντομενέκ τι έχουν να μας επιδείξουν; Αστρολογίες, μπαρούφες και αλαζονεία ίσως. Υπήρχαν όμως και εκλάμψεις.

Από κει και πέρα βαρέθηκα να ακούω από δημοσιογράφους, εκφωνητές, αρθρογράφους, σιδεράδες, μηχανικούς αεροσκαφών, χασάπηδες και βοθρατσήδες για την Jabulani. Ρε λακαμάδες εμείς παίζαμε τόπι με κουτάκια αναψυκτικών και ρολό εφημερίδων και εσείς έχετε κάτι στρογγυλό με αέρα να κλωτσάτε και φωνάζετε; Προσωπικά έχω παίξει μπάλα με οτιδήποτε μπορώ να κλωτσήσω και το να ακούω επαγγελματίες ποδοσφαιριστές να κλαίγονται για την μπάλα μου φαίνεται τραγικό. Βγες και πες ότι είσαι άσχετος. Βγες και πες ότι είσαι μανταλάκιας. Βγες και πες ότι αδυνατείς να κάνεις κοντρόλ. Μην μου κατηγορείς την μπάλα. Η ταπεινή μου γνώμη είναι ότι πολύ απλά οι τερματοφύλακες ήταν κάτω του μετρίου. Βαζελίνη στα χέρια, κακές εκτιμήσεις και το χειρότερο όλων κακές τοποθετήσεις. Το βασικό για έναν τερματοφύλακα είναι να ξέρει πως να τοποθετήσει το κορμί του στην εκάστοτε φάση, ειδάλλως αντίο ζωή. Ή μήπως φταίει η μπάλα που ο Γκόμεζ της Γερμανίας δεν ξέρει να κάνει κοντρόλ;

Και για να κλείσω το θέμα Jabulani, το μόνο κακό που πρόσφερε αυτή η μπάλα είναι ότι έδωσε άλλοθι σε πολλούς για να κλαίνε. Σε άλλους όμως έδωσε το δικαίωμα να αμφισβητήσουν το χέρι του Θεού. Λουίς Φαμπιάνο και Λουίς Σουάρες με την βοήθεια των άνω άκρων τους βοήθησαν τις ομάδες τους και ανάγκασαν τον Ντιεγκίτο να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Α ρε Ντιέγκο σε αυτά είσαι μανούλα, από προπονητική όμως άστα. Μια σχολή μόνος σου είσαι που διδάσκει πως να παίζετε με τέσσσερα σέντερ μπακ στην ευθεία. Εσύ κι ο Κίκε Ερνάντεθ.

Εν κατακλείδι, σε αυτήν την διοργάνωση διαπίστωσα ότι η ποδοσφαιρική πραγματικότητα υποδηλώνει ότι δεν υπάρχουν εύκολα παιχνίδια. Όλα είναι δύσκολα και αμφίρροπα κι αν το παίξεις αλαζόνας και υπερόπτης θα το πληρώσεις και δεν θα ξέρεις από που σου ήρθε. Κερδισμένος είναι αυτός που θα έχει δουλέψει πάνω στην τακτική και στην ομαδικότητα και όπως έχω γράψει σε παλαιότερο άρθρο οι παραδοσιακές δυνάμεις του ποδοσφαίρου περνάνε κάμψη. Θα έρθει η ώρα που ομάδες όπως Γκάνα, Η.Π.Α., Ιαπωνία, Ακτή Ελεφαντοστού θα κάνουν το μπαμ. Προς το παρόν όμως το ποδόσφαιρο υψηλού επιπέδου εξακολουθεί να παίζεται από ευρωπαϊκές Εθνικές.

Υ.Γ.1 Με το πέρας του Μουντιάλ προσγειωνόμαστε στην ελληνική πραγματικότητα, όπου έχουμε αρκετό μαμ. Το πρώτο άρθρο (που θα γράψω μόλις βρω χρόνο) θα αφορά την ποδοσφαιρική αρρώστια.

Μία κούπα, μία ομάδα

Η Ολλανδία επί Βαν Μπάστεν ως προπονητή έπαιζε γρήγορο και επιθετικό ποδόσφαιρο. Κάτω η μπάλα, κοντινές πάσες με τις γραμμές να βρίσκονται μάλλον μακριά. Επί Βαν Μάαρβικ η ομάδα άλλαξε στυλ. Το επιθετικό ποδόσφαιρο μετατράπηκε σε κοντρολαρισμένο, η μπάλα σηκώνεται από το έδαφος αρκετές φορές, ενώ οι γραμμές βρίσκονται αρκετά κοντά. Στο μεταξύ άλλαξαν και αρκετά πρόσωπα.

Ο τωρινός προπονητής πιστώνεται την ομαλή αλλαγή του στυλ παιχνιδιού και την χρέωση όλου του παιχνιδιού σε τρεις παίχτες. Τα πάντα περνάνε από τον Βαν Πέρσι, τον Ρόμπεν και τον Σνάιντερ. Οι Βραζιλιάνοι άφησαν τους δυο τελευταίους ανεξέλεγκτους και το πλήρωσαν με τον αποκλεισμό τους. Οι Ισπανοί όμως δεν είναι αφελείς. Το κέντρο θα υπεργεμίσει και λογικά θα πνίξει τους Βαν Μπόμελ και Ντε Γιονγκ. Εκτός συγκλονιστικού απροόπτου το παιχνίδι των Ισπανών θα γίνεται από τον άξονα με τα δυο ακραία μπακ να ανεβαίνουν συχνά πυκνά και να μετατρέπονται σε εξτρέμ. Το μόνο πρόβλημα είναι το ντεφορμάρισμα του Τόρες, αλλά μάλλον είναι ανούσιο από την στιγμή που ο Βίγια βρίσκει δίχτυα.

Η Ολλανδία αναγκαστικά θα συσπειρώσει τις γραμμές τις για να μπορέσει να αναχαιτίσει τις επιθέσεις των αντιπάλων της. Ο Βαν Μάαρβικ θα πρέπει να δώσει βάθος στην αμυντική ζώνη των ''Οράνιε'', λόγω των πολλών κάθετων που επιχειρούν να περάσουν οι Τσάβι και Ινιέστα, οι οποίοι επιπλέον έχουν απελευθερωθεί από την απουσία του Τόρες και παίρνουν και επιθετικές πρωτοβουλίες. Η μόνη λύση για να βραχυκυκλώσει το κέντρο των Ιβήρων είναι η κλωνοποίηση του Βαν Μπόμελ και η άφεση αυτού και των κλώνων του να κλαδεύουν ασύστολα. Το κλειδί είναι το μπλοκάρισμα των Τσάβι και Ινιέστα. Αυτοί οι δυο δίνουν τον ρυθμό και ο ρόλος τους θα πρέπει να υποβαθμιστεί για να κλέψει το παιχνίδι.

Ο κακομοίρης ο Κούιτ θα μαρκάρει ακόμα και στην διακοπή του ημιχρόνου και μάλλον θα αναλωθεί μοναδικά σε αυτόν το ρόλο. Βαν Μπρόνκχορστ και Βαν ντερ Βιλ δεν ανεβαίνουν και δεν απειλούν ιδιαίτερα, οπότε προβλέπω πολλές καμινάδες προς την άμυνα των Ισπανών μπας και γίνει καμιά αναμπουμπούλα. Σίγουρα θα ψάξουν και την κόντρα, αλλά οι ''Φούριας Ρόχας'' έχουν καλά τρεξίματα και γρήγορες επιστροφές. Δεν πρέπει να αμελούμε και τις στημένες φάσεις. Πλέον, όλες οι ομάδες εκεί ποντάρουν.

Αν θέλετε την ταπεινή μου γνώμη το γεγονός ότι η Ολλανδία έφτασε στον τελικό δείχνει το πόσο σαπάκια ήταν οι υπόλοιποι. Η ομάδα δεν με γεμίζει και εξακολουθεί να μην με πείθει. Συνεπώς, συμφωνώ 100% με την δήλωση του Γιόχαν Κρόιφ: Είμαι Ολλανδός, αλλά υποστηρίζω τον τρόπο παιχνιδιού της Ισπανίας.