Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2013

Η μουσική της νύχτας

Μερικές φορές δεν τους καταλαβαίνω τους ανθρώπους. Είναι ικανοί να κάνουν τα πιο τρελά πράγματα, και, αρκετές φορές, για τους πιο χαζούς λόγους. Και συχνά, πράγματα που δεν περίμεναν ούτε οι ίδιοι. Αυτό, συνήθως, αποτελεί χαρακτηριστικό των έξυπνων, καθώς, ως γνωστόν, οι χαζοί λένε τις κουταμάρες και οι έξυπνοι τις κάνουν. Καταλαβαίνω, πάντως, ότι υπάρχουν στιγμές που το μυαλό αρνείται να συνεργαστεί με την υπαρκτή πραγματικότητα και δρα αιφνιδιαστικά παράλογα. Επίσης, είναι απόλυτα κατανοητό ότι ο καθείς εξ ημών διαχειρίζεται διαφορετικά τα ορόσημα που συναντά στη ζωή του. Ακόμα κι αυτά που είναι αναμενόμενο και λογικό να συναντήσει, π.χ. γενέθλια. Δεν πρέπει να προξενεί έκπληξη. Ο κάθε άνθρωπος κυβερνάται από τη δική του ιδιοσυγκρασία. Εξαρτάται από τη δική του φιλοσοφία. Διακρίνεται από τη δική του νοοτροπία. Και πολύ καλά κάνει. Αρκεί να σέβεται κάποιους άγραφους κανόνες. Και κυρίως να δείχνει μεγαλύτερη υπομονή και κατανόηση προς τους ανθρώπους που τον περιστοιχίζουν και νοιάζονται για εκείνον -ο εαυτός μας δεν (πρέπει να) αποτελεί εξαίρεση.


Όμως, τα πράγματα αλλάζουν όταν ψάχνουμε διακαώς τρόπο διαφυγής. Εκεί ισχύουν τα ίδια. Για όλους. Ονειρευόμαστε να αποδράσουμε από την δραματική καθημερινότητα, αλλά στην πραγματικότητα δεν κάνουμε τίποτα ουσιαστικό για αυτό -μήπως μας ιντριγκάρει, έστω και ενδόμυχα, μια τέτοια κατάσταση; Περιμένουμε εναγωνίως ένα αόρατο χέρι να μας πιάσει από το μπράτσο και να μας ταξιδέψει σε μέρη μακρινά. Εξωτικά. Κοσμοπολίτικα. Και του καταχρεώνουμε τα πάνδεινα, όταν αυτό δεν εμφανίζεται, ενόσω προβάλλουμε επιδεικτικά την ατσάλινη πανοπλία που (νομίζουμε ότι) φοράμε. Για να κρύψουμε, υποθέτω, την παιδική πιτζάμα που καλύπτει πρωτογενώς το σώμα μας. Κι όμως, η δραστική ουσία στο μηχανισμό αντίδρασης είναι -πάντα ήταν- ο ίδιος μας ο εαυτός. Ο αυθεντικός μας εαυτός. Ο άνθρωπος διαθέτει περισσότερες και μεγαλύτερες δυνάμεις από αυτές που πιστεύει ότι έχει, και δίνει αυξημένη βαρύτητα σε θέματα που, εν τέλει, δεν αξίζουν ιδιαίτερης προσοχής. Καταραμένη ματαιοδοξία! Εκείνη είναι που τον έχει οδηγήσει σε τέτοια μονοπάτια. Πώς βάζουμε ένα τέλος στην κολακεία της ματαιοδοξίας; Πολύ απλά παύουμε να ενδιαφερόμαστε για την γνώμη αυτών που δεν μας ενδιαφέρουν. Τότε ίσως μπορέσουμε να διακρίνουμε στο μαύρο του βραδινού ουρανού τα λαμπερά αστέρια που ανθίζουν. Ή να χαζέψουμε στο γαλάζιο της θάλασσας τα κύματα που ορθώνονται για να μας χαιρετίσουν, μόνο και μόνο για να αναπαυθούν με ένα μελωδικό πλαφ. Διότι, οφείλω να σας ενημερώσω, έτσι βλέπω τα αστέρια και τα κύματα. Εξαρτάται, υποθέτω, από την οπτική γωνιά του καθενός.

Υ.Γ.1 Βρίσκομαι σε διαστημική φυσική κατάσταση και σε ικανοποιητική ψυχολογία! Επομένως, μην αποπροσανατολίζεστε από το άρθρο: απλά αποτυπώνω στην οθόνη ορισμένους προβληματισμούς που με συντροφεύουν. Σε λίγη ώρα αναχωρώ για το λιμάνι του Πειραιά, προκειμένου να επισκεφτώ την αρχοντική Σύρο, όπου πέρυσι, αν θυμάστε, είχα περάσει μαγευτικά. Υπέροχα! Τέλεια! Υπόσχομαι ότι θα απαντήσω στα σχόλιά σας, πάντοτε με χαρά, μόλις επιστρέψω! Να έχετε ένα θεσπέσιο Σου-Κου!

Υ.Γ.2 Μπαλαντέρ, μη με μαλώνεις για το περιεχόμενο της ανάρτησης! Και αστέρια σου έχω, και θάλασσα σου έχω, μέχρι και Σύρο σου έχω!

Υ.Γ.3 Ο αινιγματικός Gerard Butler, ο Leonidas από τους 300, δίνει μια απρόσμενα πανέμορφη ερμηνεία στο ρόλο του Φαντάσματος. Και ναι, το τραγούδι με ανατριχιάζει! Αγνή έμπνευση από τον Andrew Lloyd Webber.

Night time sharpens, Heightens each sensation, Darkness stirs and wakes imagination, Silently the senses, Abandon their defenses, Slowly, gently, Night unfurls it's splendor, Grasp it, sense it, Tremulous and tender, Turn your face away, From the garish light of day, Turn your thoughts away, From cold, unfeeling light, And listen to the music of the night, Close your eyes, And surrender to your darkest dreams, Purge your thoughts of the life you knew before, Close your eyes, Let your spirit start to soar, And you'll live as you've never lived before, Softly, deftly, Music shall caress you, Hear it, feel it, Secretly possess you, Open up your mind, Let your fantasies unwind, In this darkness that you know you cannot fight, The darkness of the music of the night, Let your mind, Start a journey through a strange new world, Leave all thoughts of the life you knew before, Let your soul take you where you long to be, Only then can you belong to me, Floating, falling, Sweet intoxication, Touch me, trust me, Savor each sensation, Let the dream begin, Let your darker side give in, To the power of the music that I write, The power of the music of the night, You alone can make my song take flight, Help me make the music of the night...

10 σχόλια:

  1. Πολύ όμορφη ανάρτηση!
    Με εξέπληξες ευχάριστα... :)
    Θα πω μόνο ότι η προβολή συναισθήματος βλάπτει σοβαρά την υγεία. Ο μόνος που μπορεί να μας πιάσει από το χέρι και να μας οδηγήσει έξω από το λούκι ή κάπου όμορφα είναι ο ίδιος μας ο εαυτός.
    Σήμερα μ'αυτά που βλέπω τελευταία γύρω μου στο blogspot έκανα παρόμοιες σκέψεις...
    Παράνοια, παραλογισμός, χυδαιότητα, δηθενισμός και το σύνδρομο της Αννίτας Πάνια (αυτό που προς χάρην kθεαματικότητας-προβολών και τέρψην αιμοδιψούς κοινού πλέκονται ίντριγκες και ανοίγουν στόματα απόπατοι) καλά κρατεί.
    Προφανώς η αγελαία συμπεριφορά του ανθρώπου εκτονώνεται με αυτόν τον πρωτόγονο τρόπο, τι άλλο να πω?
    Δεν ξέρω αν μας ψεκάζουν, αν βάζουν κάτι στο νερό μας αλλά σίγουροι κάποιοι κάτι πίνουν και δε μας δίνουν (χαιρομαι ...)
    Σου εύχομαι να περάσεις και φέτος πανέμορφα στην όμορφη Σύρο για την οποία έχω ακούσει τα καλύτερα...
    Καλές διακοπές και καλή επιστροφή!
    Φιλάκια! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν δεν κάναμε μαλακίες δεν θα είχαμε να γελάμε μετά. Κι όσο κι αν δεν το παραδεχόμαστε με τα δικά μας χάλια γελάμε περισσότερο απ'ότι με των άλλων.

    Υ.Γ. Καλές διακοπές!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τό "ἀόρατο χέρι" εἶναι ἡ ἐμπνεύσεις καί ἡ διάθεση μας. Καλές νά περάσεις. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Νομιζω οτι καπου μεσα στην αναρτηση σου ειδα τον εαυτο μου.. Ισως δν το παραδεχομαστε οτι ετσι ειμαστε κ γι αυτο δν λυνουμε το προβλημα. Κ ετσι συνεχιζουμε να βριζουμε το αορατο χερι που στην ουσια ειναι ο δικο μας. Αρα, οπως λενε οι ψυχολογοι, το πρωτο βημα ειναι να αναγνωρισει/αποδεχτεις οτι εχεις προβλημα. Κ οπως λεει κ ο σοφος λαος: η αρχη ειναι ο ημισυ του παντος.. Περαστικα μας!
    Καλα μπανια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ευχομαι να περάσεις και αυτή τη φορά όμορφα ,αν σε φέρει ο δρόμος σου στο λιμάνι να πας για καφέ "Χαλανδριανες", δουλευει η μια αεκτζου κόρη εκεί, θα την δεις με ενα μεγαλο τατου στο αριστερό χέρι,και για μεζεδακι στο "Πορτο" απέναντι απο την πιάτσα των Ταξι,εκει δουλευει η αλλη ,καλα να περασεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλά ξύδια και γυναίκες να έχεις! Αυτό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Θα συμφωνήσω με τον Πρόεδρο. Άσε τους προβληματισμούς στην άκρη,πολλές φορές είναι καλύτερα να μη σκεφτόμαστε/αναλύουμε τόσο. Να περάσεις υπέροχα. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Λιακάδα, χάρηκα ιδιαίτερα για το σχόλιό σου. Και σε ευχαριστώ! Όπως επίσης χάρηκα για το γεγονός ότι η ανάρτηση πάτωσε. Αυτό σημαίνει ότι ήταν άκρως επιτυχημένη. Όσο για την υποτιμημένη Σύρο, πέρασα πάρα πολύ όμορφα! Αν και στην αρχή -ναι, το ομολογώ- υπήρχε μια μελαγχολία. Ένοιωθα ότι δεν είχε περάσει ούτε μια μέρα από την περσυνή επίσκεψή μου στο νησί. Τέλος πάντων. Το έχω ξαναπεί ότι το μυστικό είναι η παρέα. Ακούγεται κλισέ, αλλά δεν είναι!

    Tommy, δυστυχώς δεν είναι όλες οι μαλακίες αστείες. Και ναι, μας αρέσει να ασχολούμαστε με τον άλλον. Ίσως διότι δεν θέλουμε να ασχοληθούμε με τον εαυτόν μας. Τι να φοβόμαστε, άραγε;

    Ωραίος ο Cummulus!

    Φούλη, δεν με έφερε ο δρόμος μου! Μέναμε στην Βάρη, όπως και πέρυσι, σε μια φοβερή κυριούλα που ό,τι και να της ζητούσαμε το έκανε πραγματικότητα! Θεά!

    Πρόεδρε, Σάββατο βράδυ γινόταν χαμός! Μιλάμε για κορυφαία ποιότητα!

    Κατερίνα, σε επαναφέρω στο υστερόγραφο ένα!

    Σας ευχαριστώ όλους για τις ευχές σας και τις ανταποδίδω εγκάρδια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Όταν λέμε κορυφαία ποιότης, εννοούμε μωρά 3Α, με ISO 2000 κιέτς;

    Και αν ναι, που είναι τα ντοκουμέντα για τους προβληματισμένους του χώρου ασούμε;

    lol

    Νομίζω ότι οι προτάσεις της Φούλης ήταν καλές και ήταν απερισκεψία που τις αφήφισες. Μια "ντόπια" κοπελιά ξέρει να σου πει αυτά που δεν είναι εύκολο να ανακαλύψεις μόνος σου. Ρίξτο στη σακούλα για το μέλλον, εν γένει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Υπουργέ, κορυφαία ποιότητα. Όλα αυτά που λες και βάλε!

    Βρε, καλά έκανε η Φούλη και τα ανέφερε. Αλλά τη στιγμή που τα έγραφε, βρισκόμουν ήδη στο νησί και ουδεμία επαφή είχα με το blog.

    Την επόμενη φορά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ποιος θα λομπάρει τον τερματοφύλακα;

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...