Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2013

Περί ηγεσίας

Αφού προσπαθήσω να συγκρατήσω τον εαυτόν μου ως προς το πως κατέληξαν οι Σύμμαχοι στην επιχείρηση ''Πυρσός'', δηλαδή στην απόβαση συμμαχικών στρατευμάτων στην Βόρεια Αφρική, καθώς πάντοτε με ιντριγκάρουν τα ιστορικά ζητήματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, επιτρέψτε μου να σας πω δυο λόγια για το Β΄ Σώμα Στρατού του Αμερικανικού Στρατού. Είχε τη φήμη του πιο απείθαρχου τμήματος των συμμαχικών δυνάμεων στη Βόρεια Αφρική. Ειδικά μετά την ήττα των άπειρων Αμερικανών στο πέρασμα του Κασσερίν -πραγματικά οδυνηρό βάπτισμα πυρός-, εννοείται από την Αλεπού της Ερήμου, τον Ρόμελ, το ηθικό είχε πέσει στο πάτωμα και η επιχειρησιακή ετοιμότητα κυμαινόταν σε χαμηλότατα επίπεδα. Τότε, ως διά μαγείας, συνέβη κάτι φαινομενικά αναπάντεχο. Η διοίκηση του Β' Σ.Σ. ανατέθηκε στον Τζορτζ Πάττον (φώτο). Και η κατάσταση άλλαξε άρδην. Σε εξαιρετικά σύντομο χρονικό διάστημα. Επέβαλε σιδηρά πειθαρχία και όρισε αυστηρότατες ποινές. Από την ώρα που σερβίρεται το πρωινό μέχρι τις υπηρεσίες και το πόσο γυαλισμένοι ήταν οι στρατιώτες. Ως δυναμική προσωπικότητα και ηγετική φυσιογνωμία, χωρίς να υπολογίζει το προσωπικό κόστος των πράξεών του ως προς την ανόρθωση του ηθικού και την επαναφορά της πειθαρχίας του στρατεύματος, κατάφερε να μετατρέψει ένα σύνολο από απείθαρχους στρατιώτες σε μια καλοκουρδισμένη πολεμική μηχανή. Με ρωτάτε αν οι εκάστοτε στρατιώτες τον επευφημούσαν; Στην αρχή, όχι. Για την ακρίβεια, είχε γίνει κόκκινο πανί. Αλλά, στη συνέχεια, αντιλαμβανόμενοι ότι μοιράζεται την ίδια τρέλα με αυτούς, άρχισαν να τον βλέπουν με άλλο μάτι. Κι ας τους έβγαζε το λάδι. Τουλάχιστον τους το έβγαζε με δίκαια και αξιοκρατικά κριτήρια.


Ο Πάττον, όμως, με τα καλά του και τα στραβά του, ήταν ένας ηγέτης. Και ένας καλός ηγέτης πρέπει να δίνει πάντοτε το καλό παράδειγμα. Πρέπει να λειτουργεί ως πρότυπο. Να δρα υπέρ του κοινού συμφέροντος. Να εμπνέει τους υφιστάμενούς του. Να γνωρίζει τα περί λήψης αποφάσεων, να παίρνει πρωτοβουλίες, να διακατέχεται από φαντασία, να βρίθει δημιουργικότητας και να μην φοβάται να αναλάβει το προσωπικό κόστος. Σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά; Σας έρχεται κάποιος συνειρμός; Για την εκάστοτε Ελληνική Κυβέρνηση και τον ελληνικό λαό, για παράδειγμα; Ρητορικό το ερώτημα. Ας φέρω, όμως, δυο ερωτήματα που χρίζουν άμεσης απάντησης. Πρώτον, τι είναι ηγεσία; Και, δεύτερον, υπάρχουν ηγέτες; Ας ξεκινήσουμε με τη λύση του πρώτου ερωτήματος. Η ηγεσία, έστω το προνόμιο, η ικανότητα ή το προσόν αυτής, δεν αποκτάται με σπουδές και σεμινάρια. Δεν υπάρχει κάποιο Πανεπιστήμιο που να διδάσκει την ''ηγεσία''. Η ηγεσία, άλλωστε, είναι μια δυναμική διαδικασία. Ο ηγέτης δεν βαφτίζεται μόνος του ως τέτοιος. Ούτε αναδεικνύεται με λόγια. Επιπλέον, δεν πρέπει να ταυτίζουμε την ηγεσία με τη διοίκηση. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Γιατί; Η διοίκηση τοποθετείται, η ηγεσία αναδεικνύεται. Κι όμως, επί της ουσίας δεν υπάρχει ηγεσία χωρίς διοίκηση. Ούτε διοίκηση χωρίς ηγεσία. Και φτάνουμε στο δεύτερο ερώτημα. Εδώ δεν θα μακρηγόρησω. Υπάρχουν ηγέτες; Όχι. Τουλάχιστον εγώ, ως Κωστής, δεν τους βλέπω. Νομίζω ότι έχουμε φτάσει σε ένα σημείο, όπου η ηγεσία βασίζεται αποκλειστικά στην κορυφή της ιεραρχικής πυραμίδας κι όχι στην ικανότητα ή στην προσωπικότητα του υποτιθέμενου ηγέτη. Επ' αυτού, θυμηθείτε την διάκριση μεταξύ ηγεσίας και διοίκησης.

Μολαταύτα, το ερώτημα αντιστρέφεται. Θέλουμε να αποκτήσουμε κάποιον ηγέτη; Κάποιον σαν τον Πάττον, για παράδειγμα. Που δεν θα διστάζει να κάνει πράξη αυτά που επιβάλλουν οι καταστάσεις. Που δεν θα βρίσκει δικαιολογίες του κώλου και δεν θα προβάλει παιδικά επιχειρήματα. Που θα πάψει την εμμονή στην τυπικότητα. Ίσως να ζητάω πολλά. Πάρα πολλά. Η πλειοψηφία του κόσμου κινείται και λειτουργεί χωρίς ηθική πυξίδα και ψυχολογικούς φραγμούς. Και θλίβομαι υπέρ το δέον όταν διαπιστώνω ότι έχουμε μετατραπεί σε συναισθηματικά ρομπότ περιορισμένης νοητικής ικανότητας. Επομένως, η εθελούσια συμμόρφωση των πολιτών σύμφωνα με τον μακρόπνοο σχεδιασμό, τις αναπηρίες και τις ανάγκες της χώρας κρίνεται λίαν απαραίτητη. Και προφανώς αναφέρομαι σε ζητήματα συμπεριφοράς. Το γράφω αυτό έχοντας πλήρη συνείδηση της βαρύτητας των λέξεων που χρησιμοποιώ. Διότι μπορεί να μην υπάρχουν ηγέτες, δηλαδή αυτός ο ένας που θα ηγηθεί των πολλών, αλλά ξεχνάμε κάτι πολύ σημαντικό: ότι ο κάθε ένας εξ ημών μπορεί να ηγηθεί του εαυτού του. Εν ολίγοις, αναφέρομαι στην καλλιέργεια εσωτερικής πειθαρχίας, δηλαδή ενσυνείδητης. Μολαταύτα, το ερώτημα, πιστεύω εύλογο, συνοψίζεται ως εξής: ο μέσος πολίτης αυτής της χώρας θέλει να ηγηθεί του εαυτού του; Πρόκειται, βλέπετε, για επίπονη διαδικασία. Κι ο Έλληνας τηρεί μια κάκιστη σχέση με αυτά που χαρακτηρίζονται ως/σαν χρονοβόρα, δύσκολα ή κοπιαστικά. Εντούτοις, το να προσπαθείς και να αποτυγχάνεις, το δέχομαι και το καταλαβαίνω. Το να μην θες να προσπαθήσεις το θεωρώ καταδικαστέο και αποτρόπαιο. Και οι Έλληνες θα πρέπει -επιτέλους!- να ξεκινήσουν την νοητική προσπάθεια. Αν δεν προσπαθείς υπεύθυνα, μην γκρινιάζεις για την οποιαδήποτε κατάσταση, πολιτική, οικονομική, κοινωνική ή προσωπική, που σε ταλανίζει. Δεν θα λυθεί έτσι το πρόβλημα. Πιο πιθανό είναι να βγάλεις νερό από μια πέτρα.

Υ.Γ.1 Μην χάσετε την ταινία ''Patton'', με τον εξαιρετικό George Scott στον ρόλο του ομώνυμου ρόλου. Μπορεί να περιέχει ορισμένες ιστορικές ανακρίβειες, αν και ελάχιστες, αλλά η ταινία θεωρείται must see!

Υ.Γ.2 Λίγο το καλοκαίρι, λίγο το ότι δεν διακρίνω κάτι ενδιαφέρον/ουσιαστικό προς συζήτηση, λίγο το γεγονός ότι προετοιμάζομαι για δυο νέους, σημαντικούς κύκλους της ζωής μου που ανοίγουν τον Σεπτέμβριο, ο χρόνος που καταναλώνω στο blog έχει μειωθεί. Πάντως, δεν θα με ξεφορτωθείτε τόσο εύκολα!

Υ.Γ.3 Τι έχουν πάθει οι γυναίκες και κάνουν προσθετική στήθους; Τον τελευταίο καιρό έχω δει δεκάδες ζευγάρια στήθη που αψηφούν τη βαρύτητα!

Υ.Γ.4 Ένα από τα καλύτερα άλμπουμ των Metallica. Και ένα από τα καλύτερα τραγούδια τους.

21 σχόλια:

  1. Χάρης

    Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πλέον ηγέτες. Κάποτε, μέχρι τον Σημίτη και τον Κώστα Καραμανλή (όσο κατακριτέες και αν είναι οι περίοδοι διακυβέρνησής τους) ας πούμε, υπήρχαν. Κάποιοι που έβαζαν έναν στόχο (όποιος κι αν ήταν) και προσπαθούσαν να τον πετύχουν. Φερ' ειπείν, ο Σημίτης είχε στόχο να βάλει την Ελλάδα στην ΟΝΕ, και ο Κωστάκης να την κάνει ενεργειακό κόμβο με το ρώσικο φυσικό αέριο. Σήμερα, όλοι θέλουν απλώς να μπουν στο Μαξίμου και στην Βουλή για την λεζάντα και τα μεγαλεία, παραγνωρίζοντας ότι το (πρωθ)υπουργιλίκι και το προεδριλίκι είναι πάνω απ' όλα ευθύνη, και όχι προνόμιο και προσωπική κατάκτηση.

    Με δεδομένο ότι δεν υπάρχουν (ή έστω δεν έχουν αναδειχθεί ακόμα) ηγέτες που θα πάρουν μια πρωτοβουλία, έστω ας υπήρχε ένα συλλογικό κέντρο λήψης αποφάσεων. Το Υπουργικό Συμβούλιο ή να μαζεύονται κατά περίπτωση 5-6 άτομα, να λάβουν μια συλλογική απόφαση. Ούτε αυτό υπάρχει. Το μόνο που κυριαρχεί είναι το "πολιτικό κόστος" (π.χ. όλοι λένε ότι πρέπει να απολυθούν Δ/Υ, αλλά κανείς δεν θέλει να βάλει την τζίφρα του και απειλεί με βέτο και παραιτήσεις του κώλου).

    Εθελούσια συμμόρφωση των πολιτών? Στην χώρα που το Κράτος είναι εχθρός και οι αστυνομικοί είναι "πεδίο βολής για να τους ρίχνουν μολότωφ"? Και στην εποχή του "Δεν Πληρώνω"? Πού ζεις βρε Κάνθαρε? ;Ρ

    Ας μπω στα σοβαρά ζητήματα. Τα "ζευγάρια στήθη που αψηφούν την βαρύτητα" δικαιολογούνται λόγω της φτώχειας. Σου λέει το γκομενάκι που δεν έχει στον Ήλιο μοίρα "αν φουσκώσω τα βυζιά, όλο και κάποιος γόνος, εφοπλιστής ή βιομήχανος θα με προσέξει, και τότε ποιός μας πιάνει!...". Σαν την Χρουσαλά (κι ας μην τα φούσκωσε αν δεν κάνω λάθος) που παντρεύτηκε τον γιό ενός μεγάλου εφοπλιστή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χάρη, η θεωρία ότι ο Καραμανλής και, κυρίως, ο Σημίτης ήταν ηγέτες μόνο σαν πλάκα μπορώ να την εκλάβω. Το ίδιο ισχύει για όλους τους σύγχρονους αρχηγούς των κομμάτων και φυσικά για τον Σαμαρά. Ο τελευταίος δείχνει να χάνει μια τεράστια ευκαιρία μέσα από τα χέρια του. Καταραμένο πολιτικό κόστος! Αλλά δεν μπορώ να καταλάβω. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν εγωισμό; Δεν θέλουν να πετύχουν; Δεν θέλουν να τους θυμούνται για τα έργα τους; Μου φαίνεται απίστευτο. Αδιανόητο. Ίσως διότι, αν μου δώσεις σε μένα, τον Κωστή, την παραμικρή αποστολή, θα προσπαθήσω με όλες μου τις δυνάμεις να την διεκπεραιώσω. Αυτοί τι σκατά κάνουν;

    Μα ακριβώς επειδή δεν υπάρχουν ηγέτες προσπαθώ να αφυπνίσω τον κόσμο και τον προτρέπω να ηγηθεί του εαυτού του. Για αυτό κάνω λόγο για ''εθελούσια συμμόρφωση των πολιτών''. Άλλη λύση στον ορίζοντα δεν βλέπω. Πρέπει να μάθουμε να φερόμαστε ως άνθρωποι κι όχι σαν άνθρωποι. Σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Τι άλλο μπορώ να κάνω, άλλωστε; Τι να συμβουλεύω τον κόσμο; Να συνεχίσει στο ίδιο μοτίβο; Να τα κάνει όλα πουτάνα; Να επιμείνει στα ψέμματα; Λυπάμαι, δεν ταιριάζει με την ιδιοσυγκρασία μου.

    Κι ας αναρωτιέσαι που ζω. Δεν είσαι ο πρώτος που μου λέει τέτοιο πράγμα. Και μέσα από αυτό το blog, αλλά και έξω από αυτό. Και προφανώς καταλαβαίνω τον τρόπο που το εννοείς! Όμως, ας θυμόμαστε ότι πολλές φορές η λογική πηγάζει από φαινομενικά παράλογα πράγματα. Κι αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι πρέπει να συμμορφωθούμε από επιλογή κι όχι από ανάγκη. Από επιλογή, λοιπόν, για να προετοιμαστούμε καταλλήλως. Ειδάλλως, θα ψάχνουμε τον πάτο στο βαρέλι και δεν θα τον βρίσκουμε.

    Περί προσθετικής στήθους, δεν κατηγορώ όσες γυναίκες προβαίνουν σε μια τέτοια επιλογή. Προς Θεού! Μπορεί να αισθάνονται ανασφαλείς, μπορεί να θέλουν να βρουν τον φραγκάτο γκόμενο, μπορεί να την πίεσε ο γκόμενός τους (ναι, κι αυτό συμβαίνει...). Δικά τους είναι τα λεφτά, δικά τους είναι και τα στήθη, ας τα κάνουν ό,τι θέλουν. Αλλά το τελευταίο διάστημα παρατηρώ μια έξαρση. Δεν ξέρω, μπορεί να πρόκειται για αγνή σύμπτωση. Αλλά τόσο μεγάλη; Στις παραλίες, στα μπαράκια, ακόμα και σε σούπερ μάρκετ; Τέλος πάντων. Και κλείνω με το θέμα των χρημάτων. Λυπάμαι αυτόν τον οποίο η γκόμενα ''αγαπάει'' για τα ''λεφτά του αισθήματα''. Και λυπάμαι όσους έχουν μπλέξει με τέτοια γκόμενα. Και μιλάμε για συνειδητή επιλογή εκ μέρους των γυναικών. Στοχευμένα πυρά. Πρέπει να είναι κάποιος πολύ αφελής ή βλαξ για να νομίζει ότι κάτι τέτοιο γίνεται τυχαία. Για παράδειγμα, όπως εύστοχα αναφέρεις,ορισμένες τραγουδίστριες, ηθοποιούς ή παρουσιάστριες που παντρεύονται εφοπλιστές και βιομήχανους. Για να μην σχολιάσω τις γκόμενες που τους λες ''είμαι άνεργος'' και σε κοιτάνε με μισό μάτι, ακόμα και με αηδία. Ένας Θεός ξέρει πως το μεταφράζουν μέσα στο μυαλό τους. Το σταματάω εδώ, διότι μου έρχονται προσωπικές εμπειρίες και εκνευρίζομαι τα μάλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ἄν θέλετε νά μάθετε ποιός εἶναι Ἀρχηγός(= Ἠγέτης), δεῖτε ποιόν κοιτάζουν ὅλοι σέ ὤρα κινδύνου.
    (ἀπό τό, "Ἡ Τέχνη τοῦ Ἀρχηγοῦ")

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ζόρικο το πράγμα έτσι όπως το περιγράφεις.
    Είναι απελπιστικά απίθανο να αποφασίσει ο ελληναράς να ζορίσει τον εαυτό του. Δυστυχώς η κυβέρνηση μας είναι μια απεικόνιση του εκλογικού σώματος, δηλαδής μεγάλη αποχή και τεράστια ευθυνοφοβία.

    Είναι καλό που οι γυναίκες αποφάσισαν να επενδύσουν σε κάτι που αξίζει τον κόπο. Δηλαδή ΒΥΖΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Cummulus, αξιόλογη η επισήμανση.

    Tommy, ποιος είπε ότι οι λύσεις είναι εύκολες; Το λέω εδώ και πολύ καιρό: ο Έλληνας πρέπει να λάβει αποφάσεις. Σημαντικές αποφάσεις. Επίσης, το εκλογικό σώμα είναι χειρότερο από τους πολιτικούς. Δυστυχώς. Βρε, να επενδύσουν οι γυναίκες όπου θέλουν. Αλλά να βγει και ωραίο αποτέλεσμα. Ήταν μία τύπισσα το Σάββατο που έπαιζε ρακέτες και το στήθος συμπεριφερόταν λες και είχε πιει το φίλτρο της ακινησίας. Το δικό μου πιο πολύ κουνιέται όταν παίζω ρακέτες! Προσωπικά, πάντως, είμαι φανατικός θαυμαστής των φυσικών!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εγω θα αναφερθώ μόνο στα βυζά και όχι στους πολιτικούς ηγέτες.
    Αν τα πλερώνουν μόνες τους και τα βάζουν μεγια τους με χαρά τους. Αν τους τα πληρώνει ο μπούλης έ συγγνώμη κιόλας...
    Πάντως έχει πλάκα που πολλές ενώ έχουν βάλει εμφυτεύματα και κάνουν καραμπαμ πως είναι ψεύτικα δεν το παραδέχοντε. Λένε πως είναι φυσικά. Αυτές είναι και ηλίθιες ταυτόχρονα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Περίνιο και πολύ καλά κάνεις που ασχολείσαι με αυτά τα ιερά μέρη του γυναικείου σώματος. Και μπράβο σου! Έτσι πρέπει. Είναι ελκυστικά τα άτιμα. Πες μου ότι έχεις γνωρίσει τύπισσα που τα έχει φουσκώσει και δεν το παραδέχεται!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βασικά εγώ το ήξερα γιατί μου το είχε πει. Αλλά την ρώταγαν άσχετοι και έλεγε μα φυσικά δικά μου είναι. Έλιωνα στα γέλια

      Διαγραφή
  8. Ακομα και με την επικρατουσα κατασταση,δε νομιζω οτι η πλειοψηφια των Ελληνων θελει εναν πραγματικο ηγετη. Δεν ειναι αρκετα συνειδητοποιημενοι. Αδυνατω να το αναλυσω περαιτερω,γιατι το κεφαλι μου βαραει ταμπουρλο.

    Οσον αφορα τη σιλικονη,ειναι μαλλον ανουσιο να τη βαλεις επειδη στο λεει ο γκομενος. Υπαρχουν τοσα διαφορετικα γουστα εκει εξω,που αν αρχισω να εκτελω ο,τι κατεβασει η κουτρα του καθενος που συνανταω,θα με κλεισουν στο Δαφνι. Βεβαια,δεν ξερω αν "πεφτουν" ετσι οι εφοπλιστες και τι κινητρα εχει η καθεμια,αλλα γενικοτερα,το παν ειναι νομιζω ν' αγαπαμε αυτο που εχουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Κατερίνα, κι εγώ νομίζω ότι ο Έλληνας δεν θέλει πραγματικό ηγέτη. Η Δημοκρατία -ή Δημοκρατία- τού φτάνει και τού περισσεύει. Δεν θέλει τίποτα άλλο. Τι να τους κάνεις τους ηγέτες; Το ΠΑΣΟΚ του Αδρέα Παπανδρέου να επιστρέψει και όλα θα είναι όπως πριν. Στις μέρες της δόξης.

    Κι όμως υπάρχουν τέτοια περιστατικά. Να σε πιέζει ο γκόμενος να κάνεις προσθετική στήθους. Και να πω ότι η γκόμενα είναι ''πλάκα'', να πάει στο διάλο, το καταλαβαίνω έως ένα βαθμό. Όμως, εδώ μιλάμε και για περιπτώσεις που η τύπισσα κυκλοφορεί με τα κανόνια του Ναβαρόνε κι ο άλλος ο λακαμάς να της λέει να πάει να τα φουσκώσει! Απίστευτα πράγματα. Όσο για τα κίνητρα των γυναικών και τους εφοπλιστές, άστο καλύτερα, μην το πιάσουμε το θέμα. Όλοι ξέρουμε τι συμβαίνει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Κάνθαρε, σε συγχαίρω για την αρτιότητα του κειμένου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Να επαναλάβω ότι οι σύγχρονοι πολιτικοί δεν έχουν την παραμικρή επιθυμία να αφήσουν έργο. Μαριονέτες είναι, τσιράκια εχθρών της χώρας.

    Όταν το καταλάβετε αυτό να δείτε πόσες απορίες σας θα λυθούν, πόσα θέματα θα "κουμπώσουν" μεταξύ τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Υπουργέ, συγγνώμη, αλλά δεν το καταλαβαίνω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Είμαστε πάτσι γιατί κι' εγώ δεν καταλαβαίνω τι δεν καταλαβαίνεις.

    Επειδή η 1η παράγραφος δεν αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες, πιθανολογώ ότι δεν καταλαβαίνεις ποια θέματα θα "κουμπώσουν".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ούτε την πρώτη παράγραφο καταλαβαίνω μήτε την δεύτερη! Μου φαίνεται αδιανόητο οι βουλευτές, τους οποίους εμείς ψηφίζουμε, να μην θέλουν να αφήσουν έργο. Εκτός αν δεν μπορούν. Τότε μου φαίνεται αδιανόητη η επιμονή του ελληνικού λαού προς αυτά τα πρόσωπα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Άλλο τι μας φαίνεται και άλλο η πραγματικότητα. Αν εξετάσεις προσωπικά τα πεπραγμένα του κάθε πολιτικού (για όσους βρεις στοιχεία), βλέπεις ότι μόνο καλοπροαίρετος δεν είναι. Μιλάμε για εξαίρετες κ@ριόλες ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ!

    Παράλληλα, το μνημόνιο είναι εξ αρχής φανερό ότι δεν βγαίνει. Δεν το γ@μημένο δεν! Για το στόχο που μας λένε ότι έχει. Γιατί λοιπόν το συνεχίζουν, οέο;

    Γιατί υπάρχει ο πραγματικός στόχος που βαδίζει ακάθεκτος προς την επιτυχία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Πάμε να ανοίξουμε πολύ μεγάλι κουβέντα. Τουλάχιστον συμφωνούμε ότι είναι καριόλες ή, όπως λέει ένας φίλος, γκαριόλες! Το Μνημόνιο δεν βγαίνει διότι, κατά την γνώμη μου, δεν κάνουμε αυτά που έχουμε συμφωνήσει. Ή μάλον τα κάνουμε μπακαλίστικα. Ποιος είναι ο πραγματικός στόχος;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Το Μνημόνιο από την αρχή ήταν σχεδιασμένο να μη βγαίνει. Ο στόχος είναι (ήταν γιατί επετεύχθη) να εξαθλιωθούν οι συνθήκες ζωής, να μηδενιστούν οι αξίες (περίπου -75% έφτασαν) των ακινήτων. Ώστε να είμαστε αιχμάλωτοι και έτοιμοι για ξεπούλημα στο πανέρι.

    ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ!

    Υ.Γ. Αφού γνωρίζεις ότι οι πολιτικοί είναι κ@αριόλες, πως σου φαίνεται αδιανόητο να μην θέλουν να αφήσουν έργο; Μη με τρελαίνεις. Και βέβαια δεν θέλουν. Έργο υπέρ του Έλληνα εννοώ. Εξάλλου πολλοί απ' αυτούς είναι από άλλες φυλές, εγκάθετοι. Ο Στουρνάρας σου μοιάζει για Έλληνας; Εβραίος αναντάμ-παπαντάμ. Ο Σημίτης το ίδιο, ο Γιάννος Παπαντωνίου παρομοίως. Λαγκάρντ, Τρος Σκαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Μα αυτοί δεν παρουσιάζουν έργο ούτε κατά το ελάχιστο. Έτσι, για τα μάτια του κόσμου, βρε παιδί μου!

    Για την εξαθλίωση, το ξεπούλημα και την αιχμαλωσία, έχω να ρωτήσω το εξής: γιατί να μας βοηθήσουν οικονομικά, όπως μας βοηθούν τέλος πάντων, και δεν μας άφησαν μόνοι μας για να χρεωκοπήσουμε επίσημα; Τότε να δεις πως θα τα έπαιρναν όλα κοψοχρονιά.

    Αλλά τι ψάχνουμε να βρούμε; Εδώ ο Έλληνας ψήφισε τον Τζέφρυ (πράκτορας, ανίκανος ή ζώο;) επειδή έλεγε λεφτά υπάρχουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ποιος θα λομπάρει τον τερματοφύλακα;

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...