Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2013

Θα σε φάει η μαρμάγκα

Εισαγωγή
Δεν γνωρίζω τι θα κάνει ο Πεπ στην Bayern φέτος. Εκείνο που γνωρίζω όμως, είναι ότι η Dortmund έχει καθιερωθεί σαν διεκδικήτρια  του τίτλου. Με τον προπονηταρά Jurgen Klopp (φώτο), να έχει συμβάλει τα μέγιστα στην αναμόρφωση της ομάδας. Τον Klopp τον γνωρίζω από τη θητεία του στην Mainz, που τοτε ακόμα ήταν στη Β' Εθνική. Όταν την ανέβασε στην πρώτη κατηγόρια το 2003-04, κατάφερε να την κρατήσει για τρεις συνεχόμενες χρόνιες, πριν πέσει πάλι στη Β' Εθνική, το 2007-08. Τότε ήρθε και η πρόταση της Dortmund, και από το καλοκαίρι του 2008, είναι στο τιμόνι της.


Χαρακτηριστικά
Το πρώτο χαρακτηριστικό της Dortmund είναι η γρήγορη μετάβαση από την άμυνα στην επίθεση. Το transition game που λένε, ή αλλιώς το counter attack. Για να παίξεις όμως την κόντρα επίθεση, χρειάζεται να έχεις γρήγορους παίχτες, και να φεύγει η μπάλα με τη μία, τελειώνοντας τη φάση με όσον το δυνατόν λιγότερα χτυπήματα. Ένα δεύτερο χαρακτηριστικό της Dortmund, είναι η ''επιθετική άμυνα'' μόλις χάσει την μπάλα. Το λεγόμενο aggressive defense. Δηλαδή όταν επιτίθεται και χάνει την μπάλα ο επιθετικός, κοντά στην αντίπαλη περιοχή, όλοι οι κοντινοί συμπαίχτες του μαρκάρουν σκυλίσια, με σκοπό να ξαναπάρουν την κατοχή. Αυτό το στοιχείο μας το έδειχνε η Barcelona του Guardiola. Όχι του Τιτο. Το τρίτο στοιχείο της Dortmund είναι οι στημένες φάσεις, σε άμυνα κι επίθεση. Στοιχείο που δουλεύουν όλες οι ομάδες, μόνο που στην Dortmund υπάρχει μεγάλη αποτελεσματικότητα. Ας τα πάρουμε ένα ένα.

Transition game
Μέχρι τώρα τα Μ.Μ.Ε. μάς είχαν ζαλίσει τα παπάρια με τον Μουρίνιο και την Μαδρίτη. Η μεγάλη πάσα του Αλόνσο και τα τρεξίματα του Ρονάλντο και των υπολοίπων. Ο Κλοπ και η Dortmund το πήγαν ένα βήμα παραπέρα, αφού μετά την πρώτη πάσα της αντεπίθεσης, φεύγουν μπροστά οι τέσσερις μεσοεπιθετικοί σαν σφαίρα, και ακολουθούν σε κοντινή απόσταση τα δυο αμυντικά χαφ, Guntogan και Bender. Πολλές φορές λείπει η μεγάλη πάσα, και η αντεπίθεση βγαίνει με περισσότερες πάσες, που όμως είναι μ’ ένα άγγιγμα. One touch game. Εδώ παίζει ρόλο και η τεχνολογία, αφού είναι γνωστό ότι η Dortmund έγινε η πρώτη ομάδα που κατέχει το υπερμηχάνημα ''Footbonaut''. Ποδοναύτη επί το ελληνικότερον, που κάνει ρίμα και με τον αργοναύτη.



Έτσι οι παίχτες έχουν εθιστεί στο παιχνίδι με μία πάσα. Πολλές φορές οι πιο τεχνίτες παίχτες κάνουν παπάδες, όπως ο Reus στην πάσα με το τακουνάκι στην ισοφάριση 1-1 στον αγώνα με την Μάλαγα για το Champions League.

Επιθετική άμυνα
Βλέπουμε πολλές φορές κάποιον επιθετικό να προσπαθεί να περάσει τον αμυντικό στο ένας εναντίον ενός και να χάνει την μπάλα, ή να κάνει λάθος πάσα/σέντρα. Όμως, αμέσως μόλις χαθεί η μπάλα, ο πιο κοντινός συμπαίχτης ορμά να την ξανακερδίσει, ενώ οι υπόλοιποι μαρκάρουν την πάσα του αντιπάλου. Αν την κερδίσουν ξανά και είναι κοντά στην εστία, πηγαίνουν για το γκολ. Αν ειναι πιο μακριά, τη γυρίζουν πίσω, μέχρι τον τερματοφύλακα, και οργανώνουν την επίθεση από την αρχή. Αν, όμως, ο αντίπαλος καταφέρει και περάσει την μπάλα, και πάει να βγάλει αυτός κόντρα επίθεση, τότε γίνεται φάουλ και δίνεται κάρτα που είναι δικαιολογημένη. Αυτό το στοιχείο της επιθετικότητας το είχε η Barca του Pep και το είχα πρωτοδεί στη μεγάλη Milan του Arigo Sacchi και της Εθνικής Ιταλίας το 1994. Το βλέπουμε ξανά κι απο την Dortmund του Klopp.

Στημένες φάσεις
Τόσο επιθετικά όσο και αμυντικά, η Dortmund είναι πολύ δουλεμένη στον τομέα αυτό. Αμυντικά σπανίως δέχεται γκολ από κόρνερ-κεφαλιά ή από φάουλ-κεφαλιά. Επιθετικά δεν είναι λίγες οι φορές που οι Hummels, Subotic και Lewandowski έχουν σκοράρει μετά από καλές εκτελέσεις φάουλ και κόρνερ.

Συμπέρασμα
Για τη φετινή Dortmund, o Klopp έχει περισσότερες λύσεις στα χέρια του. Του εφυγαν οι Gotse και Santana, αλλά ήρθαν οι Σωκρατης, Mkhkitaryan και Aubameyang, που μπορούν να γίνουν αμέσως βασικοί, ενω προωθήθηκαν οι Hofmann και Duckcsh που είναι μεγάλα ταλέντα. Επίσης ο τερματαράς Langerak, ίσως κερδίσει θέση βασικού φέτος. Για κάθε θέση υπάρχουν δυο παίχτες, πλην, ίσως, του αριστερού μπακ, που πίσω από τον Schmelzer, δεν υπάρχει κάποιος καθαρά αμυντικός. Συνήθως καλύπτει ο Grosskreutz όποτε χρειαστεί. Τα συμπεράσματά μου για τη φετινή Dortmund ενισχύθηκαν βλέποντας τα δυο φιλικά της, με τη Βασιλεία 3-1 και με τη Λουκέρνη 4-1. Άντε να ξεκινήσει και το πρωτάθλημα, να τα δούμε και στα επίσημα παιχνίδια.

Υ.Γ.1 Το παραπάνω κείμενο ανήκει στον Νικόλα, έναν από τους ηρωικούς αναγνώστες αυτού του blog (ass kissing). Ο Κάνθαρος απλά το δημοσίευσε (και πρόσθεσε μια φωτογραφία). Επομένως, το credit πηγαίνει σε εκείνον!

Υ.Γ.2 Στο ρόλο της μαρμάγκας οι Lewandowski, Reus, Mkhkitarian.

Υ.Γ.3 Στην προηγούμενη ανάρτηση είχαμε μια κουβέντα περί Δημοκρατίας. Είναι φανερό και ξεκάθαρο ότι τον συγκεκριμένο όρο τον αντιλαμβάνεται αλλιώς ο κάθε άνθρωπος, ανάλογα την ιδιότητα που φέρει. Θα έπρεπε να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Προφανώς, όχι. Στην πραγματικότητα, όμως, ο όρος σημαίνει διαφορετικά πράγματα για έναν πολιτικό, έναν πλούσιο, έναν άνεργο, έναν φτωχό ή έναν μετανάστη. Νομίζω πως όλοι το καταλαβαίνουμε και το βιώνουμε -αλλά προσωπικά, ως Κωστής, δεν μπορώ να κατανοήσω το λόγο που αυτό συμβαίνει: ίσως να είμαι πολύ αφελής, διαβασμένος ή ρομαντικός. Τέλος, για να μην σας κουράζω, επαναλαμβάνω, και τονίζω ιδιαίτερα, ότι η Δημοκρατία είναι πολύ σκληρό και απαιτητικό πολίτευμα. Πολύ περισσότερο από όσο νομίζουμε. Ή θέλουμε να νομίζουμε. Το σταματώ εδώ, διότι το παρόν υστερόγραφο θα βγει μεγαλύτερο από την κύρια ανάρτηση.

12 σχόλια:

  1. Φοβερο αρθρο! Συγχαρητηρια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η σύγχρονη κοινωνία είναι δομημένη με τέτοιο τρόπο που -δυστυχώς- επιτρέπει διακρίσεις και έννοιες όπως αυτή της θρησκείας ή της δημοκρατίας έχουν γίνει αρκετά "εύπλαστες". Ο καθένας τις ερμηνεύει όπως ο ίδιος νομίζει. Έπειτα,πόσο μακριά να ξεφύγεις απ' τις προσωπικές σου απόψεις και να ενστερνιστείς ό,τι και οι άλλοι,προς ένα κοινό σκοπό; Πρακτικά είναι μάλλον ανέφικτο. Ο παράγοντας "υποκειμενικότητα" είναι πολύ σημαντικός και ως ξεχωριστές,μεμονωμένες προσωπικότητες,έχουμε την τάση να βλέπουμε τα πράγματα από διαφορετική σκοπιά ο καθένας,να τα προσαρμόζουμε στα δικά μας "θέλω" και ανάγκες.
    Αλλά πότε η δημοκρατία σήμαινε το ίδιο για όλους; Μήπως στην αρχαία Αθήνα; Ίσως έχεις ακουστά τους -κατά τον Αριστοφάνη- "δημοπιθήκους". Όποτε ένας ρήτορας δυσαρεστούσε το κοινό με την αγόρευσή του,έτρωγε κράξιμο απ' όσους αντιλαμβάνονταν διαφορετικά ό,τι έλεγε. O σημερινός άνθρωπος προασπίζει το ατομικό του συμφέρον,οπότε με βάση αυτό ερμηνεύει το πολίτευμα και επιθυμεί ν' αποκτήσει όσο το δυνατόν περισσότερα απ' το διπλανό του. Δεν ξέρω,ίσως είναι κι αυτή μια μορφή αυτοπραγμάτωσης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χάρης

    Ανυπομονώ να δω την Ντόρτμουντ την νέα χρονιά, αν θα συνεχίσει την άνοδό της ή θα τσακιστεί (όχι τόσο επειδή έφυγε ο Γκέτσε, αλλά λόγω κούρασης των παικτών από την τρεχάλα). Διαφωνώ με την τακτική "βάλαμε φωτιά στα φρένα" του Klopp. Αυτό το ακατάπαυστο τρέξιμο πάνω-κάτω (περισσότερο και από τις Αγγλικές ομάδες σε ταχύτητα, αν και με λιγότερες αντοχές) υποδηλώνει την αδυναμία να ανοίξουν κλειστές άμυνες. Κατά την γνώμη μου χρειάζεται πιο κοντρολαρισμένο παίξιμο, αλλά ο προπονητής τους ξέρει σαφώς καλύτερα από 'μένα.

    Στην σύγχρονη Ελλάδα, Δημοκρατία σημαίνει "κάνω ό,τι γουστάρω, αδιαφορώ για τις συνέπειες των πράξεών μου σε άλλους ή στο Περιβάλλον, και δεν δίνω λογαριασμό πουθενά". Όταν αυτό δεν συμβαίνει, φωνάζουμε "δεν υπάρχει Δημοκρατία" (=ασυδοσία). Ενδεικτικά, φωνάζουμε όταν μας συλλαμβάνει και μας τσουβαλιάζει κακήν κακώς (όπως πρέπει άλλωστε) το ΣΔΟΕ για φοροδιαφυγή, όπως πέρυσι στην Ύδρα νομίζω. Ή τον στοιχειώδη Αστυνομικό έλεγχο τον βαφτίζουμε "Αστυνομοκρατία" (άρα μή Δημοκρατία). Αυτό είναι το "πουτσαρά μπουλούκι" που λέει ο Καίσαρης. ;Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολύ ενημερωτικό άρθρο, μπράβο Νικόλα!

    Είχα παρατηρήσει στη Μπορούσια την επιθετική άμυνα, την πάσα με τη μία, τη γρήγορη μεταφορά του παιχνιδιού. Αλλά δεν είχα ιδέα για το Footbonaut.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπουργέ μου δεν με διαβάζεις:

      http://sporty-365.blogspot.com/2013/04/borussia-dortmund-showcase-footbonaut.html

      Καλησπέρες στην παρέα...

      Διαγραφή
  5. Νικολας.

    Μεγαλη μου τιμη Κανθαρε, που μ' εβαλες φατσα-μοστρα στην σελιδα σου.
    Απλως να συμπληρωσω μερικα στατιστικα που παρελειψα.
    Στα τελευταια τρια χρονια η Dortmund σηκωσε δυο κουπες, κι επαιξε εναν τελικο τσουλου. Στο πρωταθλημα ειχε σ' αυτο το διαστημα 67 νικες, 21 ισοπ. και 14 ηττες.
    Τ' αντιστοιχα της Bayern ειναι 71-14-15, χαρις στην εξωπραγματικη τελευταια χρονια.

    Κατι μου λεει πως εξελισεται ενα καινουργιο διπολο στην Ευρωπη, αναλογο μ' αυτο της Barca-Madrid. Με τη διαφορα οτι η Bayern ριχνει πολλα καραβια λεφτα, ενω η Dortmund δουλευει κι εξελισει τους παιχτες της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Η Dortmund αποδεικνύει, όπως έχει ξαναγίνει, ότι ακόμα και αν δεν έχεις τους πιο τοπ παίχτες στον κόσμο μπορείς να παίξεις πολύ ποδόσφαιρο!

    Πόσους παίχτες έχει σταθερούς για κάποια χρόνια;

    Πρόεδρας ΑΠΙ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Γεια σου, Nick!

    Κ. †, ναι, η υποκειμενικότητα ζει και βασιλεύει. Αλλά σε τέτοια ζητήματα, όπως αυτό της Δημοκρατίας, δεν υπάρχει υποκειμενικότητα. Δεν πρέπει να υπάρχει υποκειμενικότητα. Δεν υποννοώ ότι η Δημοκρατία στην αρχαία Αθήνα ήταν χωρίς ψεγάδια. Υπήρχαν και εκεί κάποιες ανωμαλίες. Αλλά, αν συγκρίνουμε την Δημοκρατία του τότε με το σημερινό πολίτευμα που λέμε ότι έχουμε, μιλάμε για δυο τελείως διαφορετικά πράγματα. Ακόμα και με την Ελβετία να συγκριθούμε, πάλι μιλάμε για άλλες καταστάσεις. Και η πικρή αλήθεια είναι ότι ο Έλληνας ξέρει πολύ καλά να υποδύεται ρόλους. Να παίζει τον μετανιωμένο, τον αντιρατσιστή, τον καινοτόμο, τον λαϊκό δικαστή, τον αγανακτισμένο, τον Δημοκράτη. Προσωπικά βαρέθηκα πια. Ειλικρινά σου μιλάω. Ακόμα και στις διαπροσωπικές μας σχέσεις ερμηνεύουμε ρόλους. Παίζουμε τον ερωτευμένο, τον πιστό σύντροφο, τον καλό φίλο, τον ευγενικό συγγενή. Τέλος πάντων. Ο μόνος ρόλος που δεν παίζει, και πρέπει να παίξει, είναι εκείνος που προασπίζει το κοινό συμφέρον. Κι αυτό ισχύει και για πολιτικούς, αλλά και για πολίτες.

    Χάρη, συμφωνώ ότι χρειάζεται καλύτερη διαχείριση δυνάμεων, τουλάχιστον απέναντι σε ποιοτικούς αντιπάλους. Το πρόβλημα είναι ότι η Ντόρτμουντ δεν είναι τόσο καλή στο ποδόσφαιρο αναμονής. Τολμώ, δε, να πω ότι δεν έχει δουλευτεί σε αυτό το στυλ ποδοσφαίρου. Δεν κατηγορώ τον Κλοπ για αυτό. Είναι προφανές ότι ο άνθρωπος έχει ένα σχέδιο μέσα στο μυαλό του. Ένας πολύ καλός τρόπος για να διασπάσεις τις κλειστές άμυνες είναι να τις βρεις ανοργάνωτες. Κάτι το οποίο η Μπάρτσα, για παράδειγμα, αρνείτο να κάνει. Και μαγκιά της. Ο κάθε προπονητής έχει τη δική του φιλοσοφία που μεταλαμπαδεύει στους παίχτες. Όπως ο Κλοπ. Για τη δεύτερη παράγραφο συμφωνώ. Είναι προφανές ότι έχουμε παρερμηνεύσει κάποια πράγματα κατά το δοκούν. Δυστυχώς.

    Υπουργέ, για το μηχάνημα είχα διαβάσει αρκετά άρθρα. Δεν νομίζω βέβαια ότι σου προσφέρει κάτι παραπάνω από μια τυπική προπόνηση υπό την εποπτεία του Νίκου Νιόμπλια, αλλά δεν θα το κάνω θέμα. Ελπίζω να μην το κάνετε κι εσείς, διότι αστειεύομαι!

    Νικόλα, παρακαλώ, αλλά δεν έκανα και τίποτα σπουδαίο! Δεν ξέρω αν θα προκύψει ένα τέτοιο δίπολο. Αυτό που ξέρω είναι ότι η Ντόρτμουντ παράγει ωραίο ποδόσφαιρο. Το αίνιγμα βρίσκεται σε αυτό που λέει ο Χάρης: θα καταφέρει να κρατήσει τις υψηλές στροφές; Το ζητούμενο είναι η διάρκεια.

    Πρόεδρε, ο Κλοπ είναι ένας προπονητής που πιστεύει ότι με μια καλή τακτική μπορείς να νικήσεις έναν ποιοτικά ανώτερο αντίπαλο. Και καλά κάνει. Η ομοιογένεια είναι ένα υποτιμημένο χαρακτηριστικό στο ποδόσφαιρο: ένα δεμένο σύνολο, που έχει σφυρηλατηθεί στα θέλω του προπονητή, πολλαπλασιάζει την αποτελεσματικότητά του. Η ισχύς εν τη ενώσει, με άλλα λόγια.

    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ποιο Νιόπλια μωρέ, που το θυμήθηκες το γατάκι; Έχεις δει προπόνηση του allenatore?

      Χουμφ!

      Διαγραφή
  8. Πέρα από την πλάκα, ποτέ δεν έχω παρακολουθήσει προπόνηση τέτοιου επιπέδου. Και δεν σου κρύβω ότι ορισμένες φορές είμαι πολύ περίεργος να δω τι σκατά κάνουν στις προπονήσεις παίχτες και προπονητές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χάρης

      Οι προπονήσεις στην Ελλάδα δεν διαφέρουν, για όποια ομάδα κι αν μιλάμε. "Άσε μας ρε μεγάλε, που θες να τρέχουμε τώρα". Γι' αυτό και ούτε αντέχουν να βγάλουν 90λεπτα σερί στον ίδιο ρυθμό (παρά περπατάνε), ούτε αποφεύγουν τις θλάσεις.

      Εδώ κάποτε ο Γεωργάτος είχε πει στον Ρεχάγκελ να πάει να γ***θεί, επειδή είχε την φαεινή ιδέα να του ζητήσει παραμονές του αγώνα να παίξει αριστερό εξτρέμ με τον Φύσσα πίσω του, στο 5-1 από την Φινλανδία το 2001 (μετά δεν ξανακλήθηκε στην Εθνική). Η ειρωνεία της τύχης είναι ότι μετά που ήρθε στην ΑΕΚ επί Μάκαρου έπαιζε εξτρέμ, με τον Κασάπη πίσω του, και το απήλαυσε αφού έπαιξε πολύ καλά όλη την χρονιά, πριν γυρίσει στον γαύρο! Τραγέλαφος!

      Όλα αυτά ισχύουν για τους Έλληνες προπονηταράδες, που έτσι κι αλλιώς δεν έχουν ούτε την στήριξη της Διοίκησης (αφού είναι της γνώμης έτσι κι αλλιώς ότι το ποδόσφαιρο παίζεται στην ΕΠΟ και την ΚΕΔ αντί για το χόρτο), ούτε το σθένος και την προσωπικότητα να επιβληθούν. Κι ας λέει ο κυρ Νίκος ότι "στον Αλέφαντο δεν κουνιέται κανείς". Εκτός κι αν τύχει να έρχεται προπονητής σαν τον Βαλβέρδε ή τον Τεν Κάτε (επί των ημερών του οποίου ο Παναθηναϊκός είχε την καλύτερη φυσική κατάσταση) να φτιάξει μια σοβαρή ομάδα.

      Διαγραφή
  9. Χάρη, το πόσο σκληρές ή επίπονες είναι οι προπονήσεις στην Ελλάδα, συνήθως φαίνεται από την συμπεριφορά των παιχτών προς τους προπονητές τους. Όποιος προπονητής τούς βγάζει το λάδι, σχεδόν ποτέ δεν θα ακούσεις καλά λόγια για αυτόν, π.χ. Κάτε. Εκτός αν έχει όνομα βαρύ, όπως π.χ. ο Κούπερ, για τον οποίο όλοι έλεγαν ότι τους ξέσκιζε αλλά ουδέποτε ειπώθηκε κάτι αρνητικό για αυτόν.

    Επίσης, στο ελληνικό πρωτάθλημα υπάρχει η άποψη, σχεδόν από όλους (παίχτες, διοικήσεις, οπαδοί, δημοσιογράφοι, ακόμα και προπονητές), ότι οι προπονήσεις είναι συμπληρωματικές του αγώνα. Μιλάμε για απίστευτα πράγματα. Κι αυτό για να καταλάβουμε καλύτερα, αρκεί να να προβούμε στην θλιβερή παρατήρηση ότι σχεδόν κανείς ποδοσφαιριστής δεν βελτιώνεται στην Ελλάδα.

    Το θέμα των παραγόντων και των διοικήσεων αποτελεί τεράστιο πλήγμα. Έχεις απόλυτο δίκιο όταν λες ότι θεωρούν πως το ποδόσφαιρο παίζεται στην ΚΕΔ και την ΕΠΟ, αλλά όχι στο χόρτο. Το πρόβλημα εντείνεται όταν το ίδιο νομίζουν και οι οπαδοί. Για αυτό το πρωτάθλημά μας είναι της πλάκας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ποιος θα λομπάρει τον τερματοφύλακα;

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...