Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010

Θεός vs Ημίθεος, σημειώσατε άσσος

Μία από τις πρώτες σκέψεις μου για το ματς ήταν ότι ο Άρης δεν θα έπρεπε να παρασυρθεί από τον ενθουσιασμό του κόσμου. Αντίθετα, θα έπρεπε να έχει υπομονή στο παιχνίδι του και να κυνηγήσει ένα γρήγορο γκολ, ώστε να ανοίξει την άμυνα του Ηρακλή, δεδομένου ότι ο Άρης σε κλειστές άμυνες έχει πρόβλημα. Τουλάχιστον αυτό πίστευα μέχρι πρότινος. Από την άλλη πλευρά ο ''Γηραιός'' θα μπορούσε να παίξει με αντεπιθέσεις, να τρέξει με τον Έπσταϊν πάνω στην ασβέστη και να εκμεταλλευτεί την δύναμη του Γιάκομπ στον αέρα, ειδικά από την στιγμή που οι γηπεδούχοι αντιμετωπίζουν κάποια προβληματάκια στην εναέρια κυκλοφορία. Αναρωτιόμουν, επίσης, αν θα βλέπαμε ένα ματς καρμπόν με αυτό έναντι στον Ολυμπιακό.

Το παιχνίδι ξεκίνησε με μια έκπληξη από πλευράς Κούπερ. Έβαλε τον 19χρονο Ίαν Ντέιλι στη θέση του αριστερού εξτρέμ. Ο Ηρακλής, όμως, ήταν αυτός που ξεκίνησε δυνατά με τον Άρη να φαίνεται μάλλον μουδιασμένος. Ωστόσο, οι κιτρινόμαυροι γρήγορα ισορρόπησαν και μάλιστα πήραν την πρωτοβουλία των κινήσεων. Γρήγορο παιχνίδι από τις δυο ομάδες με τους γηπεδούχους να ψάχνουν το γκολ, το οποίο ήρθε στο 31' λεπτό με τον γκολτζή Κάμπορα να εκτελεί, ύστερα από όμορφη ενέργεια του Κόκε, ο οποίος αφού ψιλοχόρεψε την άμυνα του Ηρακλή σούταρε με τον Μπαντή να μην μπορεί να μπλοκάρει τη μπάλα.


Αν ισχύει η φράση του Μπουφόν ότι ο καλός τερματοφύλακας φαίνεται από το πόσο εύκολα μπορεί να μπλοκάρει την μπάλα, τότε μάλλον ο Μπαντής μένει μετεξεταστέος. Ο Ηρακλής, όμως, απαντά γρήγορα με τον Έπσταϊν να εκτελεί ένα μακρινό φάουλ και την άμυνα του Άρη να αντιδρά ερασιτεχνικά ή για να είμαστε πιο ακριβείς να μην αντιδρά καθόλου. Η μπάλα ουσιαστικά πέρασε κάτω από το σώμα του Σηφάκη που είχε κάνει ένα ωραίο άλμα, νομίζοντας και γω δεν ξέρω τι. Το ημίχρονο όδευε προς το τέλος του και κει που όλοι νόμιζαν ότι θα λήξει Χ, ο Άρης ευτύχησε να προηγηθεί σε ένα πολύ κρίσιμο χρονικό σημείο, με τον Κάλβο να βομβαρδίζει.

Στο δεύτερο ημίχρονο δεν άλλαξε κάτι. Ο Άρης μπήκε φουριόζος για ένα τρίτο γκολ με τους φιλοξενούμενους να έχουν πολλά προβλήματα στο αριστερό άκρο της άμυνας, καθώς και στη μεσαία γραμμή. Μάλιστα, από την πλευρά του Ιωαννίδη προήλθε το τρίτο γκολ πάλι με τον Κάμπορα, ύστερα από ωραία κάθετη του Ναφτί στον Κόκε που με τη σειρά του πασάρει παράλληλα στον Αργεντίνο killer. Ωστόσο, δεν υπήρχε τελειωμός. Τέταρτο γκολ με τον εξαιρετικό Ναφτί να σεντράρει και τον Κάλβο να σκοράρει με το κεφάλι. Και να σκεφτεί κανείς ότι βρισκόμασταν μόλις στο 54' λεπτό.

Πολλά κενά στο κέντρο άμυνας του ημίθεου με τον Κατσαμπή και τον Σαρακατσάνο απλά να μην μπορούν. Αθόρυβη δουλειά για τον Πρίττα, ο οποίος έκοβε και για τον Ναφτί, δίνοντάς του την ευκαιρία να συμμετέχει στην επιθετική λειτουργία της ομάδας. Τα περισσότερα προβλήματα για τους φιλοξενούμενους ξεκινούσαν από την αδυναμία του Ηλιάδη και του Παπαστεριανού να μαρκάρουν με τον τελευταίο να συνεχίζει ένα σερί κακών εμφανίσεων. Συν τοις άλλοις, πολλοί παίχτες ήταν εκτός ρυθμού με τον Μπόσνιακ να έχει ακουμπήσει μπάλα ελάχιστα φορές.

Τα λεπτά μέχρι το τέλος ήταν διαδικαστικού χαρακτήρα και το μόνο που κάταφερε ο Ηρακλής ήταν να μειώσει σε 4-2 με τον Μιλάνο προς το τέλος του αγώνα. Ούτε ο πιο πιστός φίλος του Άρη δεν περίμενε τέτοια επιθετική παραγωγικότητα και μάλιστα για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι. Έλεγχε τον αγώνα, δεν απειλήθηκε ιδιαίτερα και αναπτυσσόταν από άξονα και άκρα. Για ένα ακόμη παιχνίδι έβγαλε αρκετές κάθετες και πραγματικά όλα κύλησαν ρολόι. Όσο για τον Κάμπορα, η διοίκηση οφείλει να τον ανανεώσει χθες. Με τον ρυθμό που σκοράρει ο Αργεντίνος θα ζητάει μετά τον ουρανό με τα άστρα. Δεν μπορώ να εξηγήσω την - προς το καλύτερο - μεταμόρφωση του Άρη, παρά να την πιστώσω στον Κούπερ. Φαίνεται ότι ο Αργεντινός τεχνικός βγάζει τίμια το ψωμί του.

Όσο για τον Ηρακλή ότι και να πούμε είναι λίγο. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχει ποιότητα παιχτών. Έχει πολλά κενά στην άμυνα και το πληρώνει συνεχώς, αλλά τουλάχιστον λειτουργεί ικανοποιητικά στην κόντρα. Τη δεδομένη χρονική στιγμή το πρόβλημα έγκειται στο ότι οι ομάδες που έχουν τους ίδιους στόχους με αυτόν ενισχύονται, εκτός από τον ίδιο. Μάλιστα, έχουν αρχίσει και προσφυγές με τον Κοβαλέφσκι να προσφεύγει για 10.000 ευρώ! Φυσικά δεν είναι μόνο ο Πολωνός keeper. Έπονται κι άλλοι. Ο Πουρσανίδης λέει ότι ο Ηρακλής έχει stand dy παίχτες, αλλά δεν φαίνεται να πείθει κάποιον. Ας μην πω και για τις φήμες περί πώλησης του Έπσταϊν. Ας μην πω και για τις καταγγελίες Κωφίδη περί τρελής εφόδου στα αποδυτήρια στο ημίχρονο του προηγούμενου αγώνα επί του Πανθρακικού. Ας μην πω για τους αλλοδαπούς συνέταιρους του Προέδρου. Ας μην πω για το πόσο ''ωραία'' νιώθει ο κόσμος της ομάδας. Δεν τον βλέπω καλά τον Ρέμο.

Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2010

Το ''κάψιμο'' συνεχίζεται

Λίγο πριν τον αγώνα μεταξύ Ολυμπιακού και Α.Ε.Κ. σκεφτόμουν πως θα μπορούσε να σκοράρει η φιλοξενούμενη ομάδα. Σε ένα παιχνίδι όπου οι αποστάσεις θα ήταν σίγουρα μεγάλες από πλευράς γηπεδούχου, δεν υπήρχαν και πολλοί πιθανοί τρόποι. Θα μπορούσε να σκοράρει από κάποια στημένη φάση, όχι όμως με κεφαλιά γιατί στον αέρα είναι πολύ αδύναμη. Λογικό θα ήταν να σκοράρει από αντεπίθεση με αιχμές του δόρατος τους Μπλάνκο, Σκόκο και Τζιμπούρ. Τζιμπούρ; Ναι Τζιμπούρ. Ο κλώνος του Τρεζεγκέ έπαιξε βασικός και έδωσε ένα μεγάλο φαπ στον Ντούσαν που τον είχε τόσο καιρό εκτός ομάδας και εντός ψυγείου. Φαπ όμως εισέπραξε και ο Ολυμπιακός. Γιατί; Διότι για δεύτερη συνεχόμενη φορά ''ξεβρακώνεται''. Ποιος φταίει; Η απάντηση στη συνέχεια.


Το παιχνίδι ξεκίνησε με τον Ολυμπιακό να μπαίνει δυνατά στον αγωνιστικό χώρο και την Α.Ε.Κ. κυριολεκτικά να μην μπορεί να περάσει το κέντρο και να αδυνατεί να αλλάξει έστω και μια σωστή μπαλιά. Να είμαι ειλικρινής, πίστευα ότι ο Ολυμπιακός θα σκόραρε νωρίς και πράγματι το κατάφερε σε μια περίεργη και συνάμα δύσκολη φάση. Στο 28' λεπτό μετά από εκτέλεση κόρνερ η μπάλα φτάνει στον Αβραάμ που πλασάρει. Την ''δόξα'' του Αβραάμ πάει να κλέψει ο Μήτρογλου, ο οποίος ενώ είναι σε θέση οφσάιντ μπλέκεται στη φάση και μπερδεύει την κατάσταση. Τραγικό λάθος από τον επιθετικό του Ολυμπιακού, ο οποίος αντί να μείνει αμέτοχος και να κάτσει στα αυγά του, τα έκανε σαλάτα με τον διαιτητή να αλλάζει (!) απόφαση και να κατοχυρώνει το γκολ. Μάλιστα ο Αβραάμ μετά τη φάση (δικαίως) τα έχωνε στον πιστολέρο.

Το γκολ σίγουρα χαλάει τον τρόπο παιχνιδιού της Α.Ε.Κ., η οποία πλέον αναγκάζεται να ανοιχτεί και να ψάξει το γκολ, αντί να παίξει με αντεπιθέσεις. Η απάντηση, όμως, έρχεται άμεσα από τον Σκόκο με τον Αργεντίνο να το παστελώνει με φοβερό μονοκόμματο σουτ και φτου ξανά από την αρχή. Έχουμε πει και στο παρελθόν ότι ο παίχτης το κατέχει το τόπι. Η πλάκα είναι ότι η Α.Ε.Κ., όχι μόνο οργανώθηκε, όχι μόνο ισορρόπησε, αλλά και προηγήθηκε με τον Σκόκο να πιάνει στον ύπνο τον Αντώνη, ύστερα από μακρινή εκτέλεση φάουλ. Μεγάλο λάθος από το φέρελπι κηπουρό, ο οποίος μάλλον πήγε για πουρνάρια. Δεύτερο συνεχόμενο ματς με ''(ψιλο)πνίξιμο'' για τον τερματοφύλακα. Ο διαιτητής σφυρίζει την λήξη του πρώτου ημιχρόνου με την ομάδα του Πειραιά μάλλον να έχει υποτιμήσει την αντίπαλη ομάδα.

Το δεύτερο ημίχρονο ξεκινάει με την Α.Ε.Κ. να είναι πιο ορμητική, να πιέζει ψηλά και να δυσκολεύει τις κινήσεις του Ολυμπιακού. Φαίνεται να κυλάει πολύτιμος χρόνος εις βάρος των ερυθρολεύκων, χωρίς να υπάρχει ουσιαστική αντίδραση. Το παιχνίδι θα το χαρακτήριζα μέτριο και αυτό φαίνεται κι από τις ''απουσίες'' πολλών παιχτών. Ο Ντιόγκο ήταν επιεικώς εξαφανισμένος, ο Γκαλέτι μάλλον περιμένει την Μπορντώ, ο Μαρέσκα μπερδεύτηκε και ο μόνος που φαίνεται να επιπλέει ήταν ο Αβραάμ, ο οποίος έτρεχε παντού και έπαιζε μέχρι και επιθετικός. Από την άλλη πλευρά ο Μπλάνκο ήταν κάκιστος, αλλά η κακή απόδοσή του δεν φάνηκε λόγω του Σκόκο, του Τζιμπούρ και του αθόρυβου Μαντούκα.

Οι γηπεδούχοι προσπαθούσαν να απειλήσουν με σέντρες και ψηλές μπαλιές με την ένωση να έχει πολλά προβλήματα στον αέρα. Η πώληση του Κυργιάκου έχει αποδυναμώσει αισθητά την εναέρια άμυνα της ομάδας, σε σημείο που να εκθέτει τον τερματοφύλακα. Ωστόσο, φαίνεται ότι η ομάδα του Πειραιά έχει ''καεί'', δεν διαθέτει φρεσκάδα και είναι ανήμπορη να ανατρέψει το αποτέλεσμα. Για την ακρίβεια, έδειχνε να μην μπορεί καν να ισοφαρίσει το ματς.

Τελικώς, η Α.Ε.Κ. έφυγε νικήτρια από το Καραϊσκάκη μετά από 15 χρόνια, με όχι και τόσο μεγάλη εμφάνιση, αλλά αυτό έχει μικρή σημασία. Έμεινε πιστή σε αγωνιστικό πλάνο, κατάφερε να εκμεταλλευτεί τα κενά του Ολυμπιακού και να κάνει αυτά που έπρεπε στον αγωνιστικό χώρο. Οι αντεπιθέσεις δούλεψαν σωστά και τα αμυντικά χαφ υπερίσχυσαν στο χώρο του κέντρου. Ο Ντούσαν δεν χρειάστηκε να κάνει κάτι σημαντικό. Η ροή του αγώνα τον βοήθησε σημαντικά σε αυτό. Αυτό το παιχνίδι μπορεί να αποτελέσει την (αγωνιστική) ανάκαμψη της Α.Ε.Κ. Οι φίλοι της ομάδας πήραν χαρά μετά από καιρό.

Από την άλλη πλευρά, γίναμε μάρτυρες για μια ακόμη φορά των κενών του Ολυμπιακού. Ο κόσμος του Ολυμπιακού θα πρέπει να καταλάβει ότι δεν είναι αδυναμία, ούτε αχαριστία να παραδεχτεί ότι ο Πρόεδρας έχει κάνει τραγικά λάθη στο σχεδιασμό του φετινού ρόστερ. Δεν υπάρχει ποσότητα παιχτών και η διοίκηση αντί να ψάξει σαν τον Rex έτοιμους παίχτες για ενδεκάδα, πάει και υπογράφει τον (ανέτοιμο) Λούα Λούα, κυνηγάει τον (επίσης ανέτοιμο) Καστίγιο και γενικά δείχνει μια απίστευτη αδιαφορία. Λες και ο Κόκκαλης έχει το αλάθητο. Το τραγικότερο όλων είναι ότι συζητείται ακόμα και αντικατάσταση του Ζίκο! Λες και φταίει ο Βραζιλιάνος. Το θέμα είναι πολύ απλό. Αν δεν ενισχυθεί άμεσα με έτοιμους παίχτες θα χάσει το πρωτάθλημα, μολονότι έχει ευνοϊκότερο πρόγραμμα από τον Παναθηναϊκό. Κι αν την διοίκηση δεν την ενδιαφέρει το πρωτάθλημα, αλλά η Ευρώπη, με τέτοιες εμφανίσεις αντίο ζωή.

Υ.Γ.1 Ρε Κατσαρέ, μάθε να περιγράφεις αγώνα.

Υ.Γ.2 Καλά ποιος φώναζε από την ντουντούκα; Και ακουγόταν κιόλας.

Υ.Γ.3 Φαπ σε μένα που είχα πει ότι θα κερδίσει ο Ολυμπιακός και μάλιστα είχα προβλέψει και σκορ (2-0) τρομάρα μου!

Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2010

Ιθαγενείς στο Allianz Arena (όχι του Μονάχου)

Τόσο καιρό που γράφω στο blog δεν είχα ασχοληθεί ιδιαίτερα με την Α.Ε.Κ. Η κατάσταση με τον μάστορα όμως με ωθεί στο να γράψω για τα τεκταινόμενα στην ομάδα. Πάμε να τα κάνουμε πενηνταράκια. Η αλήθεια είναι ότι η ιστορία με τον Bob έχει αρχίζει να κουράζει κι όχι μόνο τους φίλους της Α.Ε.Κ. Αν ο καλός αυτός άνθρωπος θέλει να αγοράσει την ομάδα, γιατί δεν το κάνει; Γιατί δεν μπαίνει σε ένα αεροπλάνο από την πόλη των ανέμων με προορισμό το Ελλάντα; Αρχικά, ας δεχτούμε ότι έχει την οικονομική επιφάνεια, όπως δήλωσε άλλωστε και ο Έλληνας πρόξενος στο Σικάγο. Τότε τι τον εμποδίζει να πάρει την Π.Α.Ε.;

Η γνώμη μου είναι ότι η Α.Ε.Κ. χρωστάει και μάλιστα χρωστάει πολλά. Και προφανώς θέλει να τσεκάρει πόσο είναι αυτό το ποσό. Προκύπτουν όμως κρίσιμα ερωτήματα. Πρώτον αν η Α.Ε.Κ. χρωστάει, τι ωθεί τον Bob να πάρει την ομάδα; Η αγάπη του για την Α.Ε.Κ.; Ας σοβαρευτούμε λίγο. Δεύτερον, γιατί η Π.Α.Ε. χρωστάει; Πως έφτασε να χρωστάει πάνω από 30 μύρια; Μαζί με τον Άρη μπήκαν στο περιβόητο άρθρο 44 κι αυτή τη στιγμή η ομάδα της Θεσσαλονίκης βρίσκεται σε απείρως καλύτερη μοίρα. Πως κατόρθωσε η Α.Ε.Κ. να φτάσει σε αυτό το σημείο - γιατί σίγουρα περί κατορθώματος πρόκειται - μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ. Σίγουρα έγιναν λάθη σε μεταγραφικούς σχεδιασμούς, αλλά μιλάμε για μια ομάδα που έχει έσοδα από εισιτήρια, χορηγούς, τηλεοπτικά και πωλήσεις παιχτών. Ο νοών νοείτω.

Σύμφωνα με τον Θανόπουλο: «το ''κουτί της Πανδώρας'' άνοιξε με την φυγή του Ντέμη, ο οποίους άφησε την ομάδα σε ανθρώπους που δεν έχουν σχέση με το άθλημα, δεν έχουν γνώση και χρόνο παρόλο που διαθέτουν λεφτά». Μιλάμε για τους ίδιους ανθρώπους που έστειλαν εξώδικο (!) στον Κοζώνη και του ζήτησαν να μην ξανασχοληθεί με την Α.Ε.Κ. Ο ρόλος τους είναι να μοιράζουν εξώδικα; Υποτίθεται ότι έχουν λεφτά. Αν έχουν γιατί δεν τα βάζουν στην Α.Ε.Κ.; Κι αν δεν έχουν πρόθεση να τα σπρώξουν γιατί κάθονται; Έχει δημιουργηθεί και ένα ωραίο τριγωνάκι με Νοτιά, Θανόπουλο και Κανελλόπουλο κι έχει δέσει το γλυκό. Όπως βλέπουμε όλα είναι αλληλένδετα μεταξύ τους.

Ωστόσο, στο γενικό χάλι της ''ένωσης'' παίζει ρόλο και το αγωνιστικό, όπου θεωρώ ότι μεγάλη ευθύνη φέρει ο Ντούσαν. Μαλώνει με όποιον βρει, διώχνει όποιον θέλει, και γενικά τσιτώνει εύκολα. Τριβές με την διοίκηση, πολλά λάθη στο μεταγραφικό σχεδιασμό, αποτυχημένες επιλογές παιχτών, δημιουργία (αργεντίνικης;) κλίκας στα αποδυτήρια. Κι από όλα αυτά συνεπάγεται κακό ποδόσφαιρο. Για να είμαι ειλικρινής ο Σέρβος φαίνεται κουρασμένος, σα να μην έχει φρεσκάδα και είναι μονίμως εκνευρισμένος. Παρόλα αυτά δεν τα παρατάει και μάλλον το πείσμα του βλάπτει την ομάδα, αλλά και τον ίδιο.

Η ταμπακιέρα είναι ότι οι φίλοι της Α.Ε.Κ. έχουν απογοητευτεί τόσο πολύ, που δεν ξέρουν τι να πιστέψουν. Ίσως εν τέλει και να μην τους νοιάζει. Μέχρι και ιστοσελίδα κατασκεύασαν για το μαστόρι. Η πικρή αλήθεια είναι ότι αν η ομάδα πήγαινε καλά αγωνιστικά, ίσως όλα αυτά που συζητάμε τώρα να είχαν μικρή σημασία. Αν τελικώς επικρατήσει ο Κοζώνης το κοινό της Α.Ε.Κ. να εύχεται να μην εξελιχθεί σε κλώνο του Ζαχουδάνη. Είμαι σίγουρος ότι οι φίλοι του Άρη θα θυμούνται πολύ καλά τον Τζον.

Υ.Γ.1 Χρόνια πολλά και καλή χρονιά!!!

Υ.Γ.2 Μην ξεχάσετε να ψηφίσετε στο νέο γκάλοπ του blog.

Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009

Με ποιον έπαιξε ο Άρης;

Πάντως όχι με τον Ολυμπιακό. Δεν ξερω ποια ομάδα κατέβηκε στον αγωνιστικό χώρο του Χαριλάου. Το μόνο που ξέρω είναι ότι έχασε και μάλιστα έχασε πανηγυρικά. Είχαμε πει πως ο Άρης θα πρέπει να μπει δυνατά και να χτυπήσει στο πρώτο ημίχρονο. Μπήκε όντως δυνατά αλλά χτύπησε στο δεύτερο. Είχαμε πει επίσης, ότι υπάρχει πίεση καλής εμφάνισης, αλλά όχι πίεση αποτελέσματος. Η καλή εμφάνιση εξετελέσθη και μαζί ήρθε και το αποτέλεσμα. Η φιλοξενούμενη ομάδα άραγε που βρισκόταν; Τι συμμετοχή είχε σε όλα αυτά;

Το ματς ξεκίνησε εντυπωσιακά με τις δυο ομάδες να μπαίνουν δυναμικά στον αγωνιστικό χώρο. Ξέφρενος ρυθμός με την μπάλα να πηγαίνει πάνω κάτω. Τα κέντρα και των δυο ομάδων δεν μπορούσαν να συναρμονιστούν με το ρυθμό του αγώνα. Η πρώτη φάση ήρθε από τον Κάλβο στο 23' λεπτό, ύστερα από πολιορκία του Άρη στα καρέ του Ολυμπιακού. Από εκείνο το σημείο και μετά η ομάδα του Πειραιά ήταν θεατής.


Πάθος και επιθετικότητα τα χαρακτηριστικά του γηπεδούχου, με πολύ καλή αλληλοκάλυψη στα άκρα και σταδιακή υπεροχή στο χώρο του κέντρου με τον Πρίττα να δίνει ρεσιτάλ. Στο αντίπαλο στρατόπεδο, για μια ακόμη φορά γίναμε μάρτυρες των κενών του Ολυμπιακού. Ανεπαρκές κέντρο με τον Ντούντου να παλεύει με δυο αντιπάλους και συνάμα, να προωθείται και τον Ντομί να μην μπορεί να αποδώσει ως αμυντικό χαφ. Εκτός τόπου και χρόνου ο Γάλλος. Εδω καλά καλά δεν μπορεί να αποδώσει στην θέση του. Αναγκαίο κακό η χρησιμοποίησή του. Κραυγαλέα η έλλειψη του Μαρέσκα. Ο Ιταλός αν και δεν είναι αμυντικό χαφ δίνει ποιότητα στο παιχνίδι του Ολυμπιακού. Τα ίδια ισχύουν και για τον Μέλμπεργκ, ειδικά από την στιγμή που ο Αβραάμ φαινόταν έξω από τα νερά του. Ο Άρης επιτιθέμενος από τα άκρα έβγαζε τα συκώτια στα ακραία μπακ του Ολυμπιακού. Γκαλίτσιος και Μπράβο αντιπετώπισαν πολλά προβλήματα στο πρώτο ημίχρονο από Κάλβο και Χαβίτο αντίστοιχα.

Γρήγορη ανάπτυξη από πλευράς Άρη με σωστές και κοντινές πάσες, κυριολεκτικά σφουγγάρισε τον Ολυμπιακό στο πρώτο μέρος. Ο Ζίκο είχε πολλά να διορθώσει στο δεύτερο μέρος και πραγματικά προσπάθησε, αποσύροντας τον κάκιστο και κιτρινισμένο Γκαλίτσιο, βάζοντας στον αγώνα τον Τοροσίδη. Από την άλλη πλευρά, το 4-4-2 του Κούπερ λειτούργησε άψογα με την ομάδα να αφομοιώνει τα στοιχεία του Αργεντίνου τεχνικού και να παρουσιάζει ένα κράμα Μαζίνιο-Κούπερ. Σίγουρα οι κιτρινόμαυροι δικαιούντο ένα γκολ στο πρώτο ημίχρονο.

Το δεύτερο ημίχρονο δεν ξεκίνησε τόσο ορμητικά όσο το πρώτο, όμως οι γηπεδούχοι εξακολουθούσαν να ελέγχουν το ματς. Και μάλιστα όσο περνούσε η ώρα, οι ερυθρόλευκοι έδειχναν να θωρακίζονται στα μετόπισθεν για να κρατήσουν το μηδέν. Γύρω στο 60' λεπτό ειλικρινά σκέφτηκα ότι ο Ολυμπιακός θα έβγαζε λαγό από το καπέλο του και θα έπαιρνε το ματς. Διαψεύστηκα κατηγορηματικά. Στο 69' λεπτό, σε μια φάση που δεν μύριζε γκολ ο μαχητής Πρίττας με μια επίμονη προσπάθειά του διεκδικεί την μπάλα, η οποία φτάνει στον Κάμπορα και σκοράρει βάζοντας φωτιά στο γήπεδο. Η δικαιοσύνη αποδόθηκε. Η άμεση αντίδραση του Ζίκο, με Ζαϊρί και Ντιόγκο δεν φρεσκάρουν την ομάδα. Ο Ολυμπιακός πραγματικά κλάταρε. Παίχτες κλειδιά δεν είχαν ιδέα που βρίσκονταν με πρώτο και καλύτερο τον -διαλέγω παιχνίδια- Γκαλέτι.

Η ανωτερότητα του Άρη ήταν καθολική και σταθερή σε όλη την διάρκεια του αγώνα. Ούτε ένας παίχτης δεν υστέρησε. Δεν άφησε τον Ολυμπιακό να πάρει ανάσα και τον ''ξεβράκωσε'' φανερώνοντας όλα τα κενά και τις αδυναμίες του. Πανάξια η επικράτηση του Άρη απέναντι σε ένα κάκιστο Ολυμπιακό. Πολλάκις έχουμε αναφέρει πως οι νίκες αποκρύπτουν τα πραγματικά προβλήματα μιας ομάδας. Απόψε ήρθε η αποκαθήλωση. Η εμφάνιση του Ολυμπιακού δεν επιτρέπει σε κάνεναν να πει το οτιδήποτε. Να δούμε πως θα διαχειριστεί ο κόσμος του Ολυμπιακού την ήττα. Θα κάτσει να σκεφτεί ποιος είναι υπεύθυνος για το φετινό ρόστερ του Ολυμπιακού; Σίγουρα όχι ο Ζίκο, ο οποίος από την πλευρά του έκανε ότι μπορούσε. Αντέδρασε σωστά, όχι όμως και οι παίχτες του.

Να δούμε όμως και πως θα διαχειριστεί ο Άρης την νίκη. Φοβερή βελτίωση από την ομάδα της Θεσσαλονίκης με τον Κούπερ σίγουρα να είναι ευχαριστημένος από την απόδοση. Δεν πρέπει όμως να παρασυρθούν από το αποτέλεσμα, η καλή εμφάνιση είναι το ρεζουμέ. Πλέον ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στην πρώτη θέση, ύστερα από το ''τσαλάκωμα'' του Ολυμπιακού, έχοντας όμως δυσκολότερο πρόγραμμα στη συνέχεια. Και μια που αναφέρομαι στον Παναθηναϊκό, μόνο αστεία μπορώ να χαρακτηρίσω τα σενάρια που κυκλοφόρησαν ότι ο Άρης έπαιξε για χαρη του τριφυλλιού. Ο Άρης δεν έχει ομάδα, δεν έχει οπαδούς, δεν έχει αναγκη τους βαθμούς; Δηλαδή όταν ο Άρης έκανε καλή εμφάνιση εναντίον του Παναθηναϊκού, έπαιζε για τον Ολυμπιακό; Πρέπει να κυνηγάς φαντάσματα για να πιστεύεις τέτοια πράγματα ή πολύ απλά να ψάχνεις άλλοθι. Γελάνε και οι πέτρες.

Υ.Γ.1 Πολύ ντεφορμέ ο Παμπορίδης με τους βοηθούς του.

Υ.Γ.2 Πρίττας = Τιτανοτεράστιος

Υ.Γ.3 Πολύ καλή περιγραφή του αγώνα από τη Nόβα.

Υ.Γ.4 Όλα τα λεφτά ο μεταφραστής του Άρη.


Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009

Πίεση καλής εμφάνισης, όχι αποτελέσματος

Την Κυριακή τίθενται αντιμέτωποι, στο γήπεδο Χαριλάου, ο Άρης και ο Ολυμπιακός. Σαφώς και πρόκειται για μεγάλο παιχνίδι και ιδιαίτερα κρίσιμο για τον γηπεδούχο. Ξεκάθαρο φαβορί φυσικά είναι ο Ολυμπιακός. Το παιχνίδι, όμως, κατά τη γνώμη μου κρύβει κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία, τα οποία θα εξετάσουμε ευθύς αμέσως.

Η ομάδα της Θεσσαλονίκης με την έλευση Κούπερ επιχειρεί μια αναπροσαρμογή στο πλάνο, μια πολυδιάστατη αλλαγή στο μοντέλο. Η μεταμόρφωση, όμως, της ομάδας δεν είναι δυνατόν να έρθει - αν έρθει - μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Χρειάζεται χρόνος, κάτι που άλλωστε δήλωσε και ο ίδιος ο Κούπερ. Βέβαια, κάποιοι δεν το κατανοούν αυτό. Το αποτέλεσμα είναι να γίνεται ήδη κριτική στον Αργεντινό τεχνικό. Πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά, όμως ποιος μου λέει ότι δεν θα επεκταθεί; Αυτό σημαίνει ένα πράγμα. Ότι χρειάζεται υπομονή. Και θα πρέπει κάποιοι να καταλάβουν ότι όταν οι συνθήκες δεν είναι ώριμες η υπομονή μεταφράζεται σε αρετή και όχι σε ηττοπάθεια. Καταλαβαίνω ότι σε κάποιους δεν αρέσει αυτό που λέω αλλά νομίζω ότι την δεδομένη χρονική στιγμή δεν υπάρχει άλλη λύση. Δεν υπονοώ φυσικά ότι η ομάδα έχει βγει εκτός στόχων. Ακόμα, είναι πολύ νωρίς για να πούμε κάτι τέτοιο.


Προς αποσαφηνισμό του τίτλου, με τον οποίο στόλισα το άρθρο θεωρώ ότι όταν παίζει ο Άρης εντός έδρας με τον Αστέρα είναι το φαβορί για την νίκη. Το ίδιο κι όταν παίζει με ομάδες τύπου Αστέρα. Με τον Ολυμπιακό, όμως, δεν είναι φαβορί. Πως να το κάνουμε δηλαδή; Και με βάση την εικόνα που έδειξε στον προηγούμενο αγώνα και τα όσα έγιναν μετά το ματς μια καλή εμφάνιση επιβάλλεται. Κι ας μην έρθει η νίκη. Υπάρχουν στιγμές που η καλή μπάλα παίζει σπουδαιότερο ρόλο από το αποτέλεσμα. Λιγοστές αυτές οι στιγμές αλλά κάποιες φορές αναγκαίες. Αυτό εννοώ όταν λέω ότι υπάρχει πίεση καλής εμφάνισης κι όχι αποτελέσματος. Ελπίζω να έγινα κατανοητός, έστω κι αν υπάρχει αντίθετη άποψη.

Στα του Ολυμπιακού τώρα. Η ομάδα πλέει σε πελάγη ευτυχίας. Ο Ζίκο, μετά την νίκη επί του Παναθηναϊκού και την πρόκριση στο τζαμπιόλι που απέφερε 25 μύρια δεν έχει λόγο να μην αισθάνεται ικανοποιημένος. Κάθε άλλο μάλιστα. Ξέρει όμως ότι τα προβλήματα παραμένουν και για αυτό εξακολουθεί να ζητάει ενίσχυση. Η αλήθεια είναι ότι ο Ολυμπιακός επωφελείται λόγω της ποιότητας κάποιων παιχτών που διαθέτει και ότι ελλείψεις και κενά φαίνονται σχεδόν σε κάθε αγώνα. Ειδικά στην ανασταλτική λειτουργία είναι οφθαλμοφανές ότι υπάρχει πρόβλημα. Ευτυχώς που η τετράδα της άμυνας βγάζει τα κάστανα από τη φωτιά και ούτε γάτα, ούτε ζημιά.

Βέβαια, απέναντι σε έναν αντίπαλο που έχει κι αυτός τα προβλήματά του στη μεσαία γραμμή δεν ξέρω κατά πόσο θα φανεί το κενό, ειδικά από τη στιγμή που παρτενέρ του Ναφτί στην μεσαία γραμμή του Άρη θα είναι (λογικά) ο τιτανοτεράστιος Πρίττας. Κατά τη γνώμη μου, οι ερυθρόλευκοι θα πρέπει να προσέξουν την αρχή του αγώνα και το δυνατό ξεκίνημα του γηπεδούχου. Αν λάβουμε υπόψη και το γεγονός ότι η ομάδα του Ζίκο δεν αποδίδει καλά στο πρώτο ημίχρονο πιστεύω πως ότι είναι να γίνει από πλευράς Άρη θα γίνει στο πρώτο μέρος.

Το ζητούμενο είναι να είμαστε αντικειμενικοί και να βλέπουμε τα πράγματα ως είναι κι όπως θα θέλαμε να είναι. Όπως και να χει περιμένω δυνατό παιχνίδι, κυρίως από πλευρά Άρη. Και κάτι τελευταίο. Σιχαίνομαι να μιλάω για τα κίτρινα ανθρωπάκια με τη σφυρίχτρα αλλά θα σκάσω αν δεν το γράψω. Στο άκουσμα ότι ορίστηκε ο Παμπορίδης άρχισαν κάποιοι Αρειανοί να μιλάνε για ενδεχόμενη σφαγή, αλλά εκεί που τρελάθηκα είναι ότι κάποιοι φίλοι του Ολυμπιακού το πήραν και πάνω τους και μεταξύ σοβαρού κι αστείου λέγανε ότι ο Παμπορίδης βρίσκει δίχτυα. Όχι ρε παιδιά. Καθίστε να γίνει το ματς πρώτα. Όχι ακόμα. Καήκαμε μου φαίνεται. Η συζήτηση γύρω από τη διαιτησία μόνο κακό κάνει και δημιουργεί φαύλους κύκλους.

Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2009

Τα καρότα και το χάος

Χθες αγωνίστηκαν αντιμέτωποι ο Ηρακλής και ο Παναθηναϊκός με τους φιλοξενούμενους να δραπετεύουν με γκολ του Νίνη στο 73' λεπτό. Δεν το είδα το ματς και ως εκ τούτου δεν μπορώ να έχω άποψη. Θέλω να σταθώ στο τι ρόλο βαράνε οι διοικήσεις των ομάδων και στο τι χάος επικρατεί κι η αλήθεια είναι ότι αυτές οι δυο ομάδες είναι αντιπροσωπευτικά δείγματα ηλιθιότητας. Όχι ότι δεν υπάρχουν κι άλλες. Σχεδόν όλες οι ομάδες του πρωταθλήματος δεν την παλεύουν μία όσον αφορά τα διοικητικά. Πάρτε την Α.Ε.Κ. για παράδειγμα. Αλλά εκεί τεράστια ευθύνη για το μπάχαλο φέρνει και ο προπονητής. Για την Α.Ε.Κ. όμως θα τα πούμε άλλη φορά.

Κι έρχομαι κατευθείαν στην ταμπακιέρα. Έφταιγε ο Τεν - Τεν και αν ναι που; Τι μεγάλο λάθος έκανε; Και μην μου πείτε ότι απολύθηκε για το αποτέλεσμα με τον Ολυμπιακό. Διότι αν ισχύει κάτι τέτοιο θα πρέπει όλοι οι φίλοι του Παναθηναϊκού να πάνε σωρηδόν να γίνουν μέλη στη Λέσχη Φίλων Άρη. Δεν γίνεται να διώχνεις ένα προπονητή που έχεις τόσο καιρό επειδή έχασες ένα ματς. Είναι προφανές ότι ο Πατέρας (όπως και το σύνολο των οπαδών) δεν διαχειρίστηκε καθόλου μα καθόλου σωστά την ήττα. Δηλαδή τώρα που άλλαξε προπονητή τι έγινε στον Π.Α.Ο.; Τι άλλαξε; Να το θέσω καλύτερα; Τι θα αλλάξει; Θα μάθει καλύτερη μπάλα ο Σαριέγκι και θα βγάζει σέντρες με το αριστερό ο Βύντρα; Ή ο Καραγκούνης δεν θα πέφτει κάτω λες και είναι παππούδι; Μήπως ο Αντωνίου ξαφνικά θα μετατραπεί σε σκάουτερ ολκής και δεν θα δίνει 3 μύρια σε κάποιον Ροντρίγκο Σόουζα;

Αψυχολόγητη κίνηση από την διοίκηση. Δεν μπορώ να καταλάβω τι θέλει να πετύχει ο Πατέρας. Θέλει να δείξει ότι είναι το απόλυτο αφεντικό; Θέλει να γίνει νέος Κόκκαλης; Η ομάδα είναι στην δεύτερη θέση, είναι το απόλυτο φαβορί για το κύπελλο και με το ένα πόδι στην επόμενη φάση της Ευρώπης. Και φυσικά η λύση είναι να διώξεις τον προπονητή. Και φυσικά η καυτή πατάτα πέφτει στα χέρια των Νιόμπλια και Βαζέχα. Και φυσικά η φετινή ομάδα θα παραμείνει δημιούργημα Κάτε. Οπότε για να μην βιαστούν κάποιοι να προτρέξουν σε ενδεχόμενη επιτυχία του νέου προπονητικού διδύμου ας το θυμούνται αυτό. Αν ήθελαν κάποιοι να διώξουν τόσο πολύ τον Ολλανδό ας περιμένανε μέχρι τον Γενάρη. Γιατί βιάστηκαν τόσο; Ας τον διώχνανε από το περασμένο καλοκαίρι. Ειλικρινά αδυνατώ να καταλάβω το λόγο απομάκρυνσης. Αλλάζει το μοντέλο και το πλάνο και δεν το πήρε κανείς χαμπάρι; Τελειώνοντας το θέμα με τον κλώνο του Ντούζου να πω ότι όταν είχε γίνει χαμός για να φύγει ο Τζίγγερ έλεγα ότι δεν ξέρω αν αυτό βγει σε καλό. Ειδικά από την στιγμή που λαλούν πολλά κοκόρια στην ομάδα.

Και πάμε στον Ηρακλή. Και μόνο που έχει πρόεδρο έναν τραγουδιστή τα λέει όλα. Το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να τραγουδάει για τον Ροναλντίνιο κάθε φορά που έρχεται από Μιλάνο και να σηκώνει τον γιακά από το πόλο μπλουζάκι του. Τι μπάλα ξέρει ο Αντώνης; Είναι φίλος της ομάδας σίγουρα. Αλλά τι σημαίνει αυτό; Ότι πρέπει να γίνει και πρόεδρος; Για μια στιγμή όμως είναι πρόεδρος; Έχει τις μετοχές στην κατοχή του; Είναι διοίκηση πρωτοδικείου ή δεν είναι; Γενικώς εδώ και δυο χρόνια, ψάχνουν όλοι στον Ηρακλή να βρουν ποιος έχει τις μετοχές. Τις έχει ο Σπανουδάκης, o Θεοδωρίδης, τις μεταβίβασε σε άλλον; Ποιος ξέρει. Και ξαφνικά ο Αντώνης αποφάσισε ότι θέλει να φύγει από τον Ηρακλή. Τώρα για ποιο λόγο μάλλον ούτε ο ίδιος ξέρει. Μήπως ξέρει ο Γαλανός; Ίσως γνωρίζει ο Αρναούτογλου και ο Μάκης. Εκλιπαρώ κάποιον να μου εξηγήσει την προσφορά του Γρηγόρη και του Μάκη στον Ηρακλή. Οι φήμες λένε κάτι για Έλληνα επιχειρηματία που ενδιαφέρεται για το πακέτο. Ποιος Έλληνας ρε παιδιά; Πλάκα κάνουμε; Πάλι θα τρέχουν οι Ηρακλειδείς μου φαίνεται.

Εμένα όμως μου αρέσει ο ''Γηραιός'' αναφορικά με την τακτική που ακολουθεί όσον αφορά τα νέα παιδιά. Κι όταν λέω νέα δεν εννοώ 25 χρονών. Κι αν κάποιος γονιός από βόρεια Ελλάδα θέλει να πάει το γιο του σε ακαδημία ποδοσφαίρου να τον πάει στον Ηρακλή. Παράγει συνεχώς παίχτες και στελεχώνει την ομάδα. Δεν λέω ότι είναι παιχταράδες, αλλά προσωπικά δεν με χαλάει ούτε ο Παπαστεριανός, ούτε ο Παπαζαχαρίας, ούτε ο Γιάντσης. Και μπράβο στον Ρέμο που ενθάρρυνε την προώθηση νέων παιδιών, ασχέτως αν το έκανε κι από αναγκαιότητα λόγω στενών οικονομικών πόρων. Καλή επιλογή και ο χεβυμεταλλάς στον πάγκο, ύστερα από την απόλυση του Προτάσοφ.

Πάντως, θα μπορούσαμε να μιλάμε για ώρες με τις τραγελαφικές διοικήσεις που έχουν οι ομάδες. Για Κόντη, Σάββα, Πηλαδάκη, Πανόπουλο κ.ά. Με τέτοια πουλέν που στελεχώνονται διοικητικά οι ομάδες δεν περιμένω κάτι καλύτερο από αυτό που βλέπω.

Υ.Γ.1 Όλα τα λεφτά η υποδοχή του κόσμου του Ηρακλή στον Καραγκούνη όταν πήγε να χτυπήσει κόρνερ. Ακόμα απορώ πως δεν έπεσε κάτω να σφαδάζει από χτύπημα καρότου.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...