Αρχίζουν τα ματς

Σήμερα διεξάγονται οι δυο πρώτες μάχες για το ποιες ομάδες θα προκριθούν στα ημιτελικά της διοργάνωσης. Σε σχέση με τους ομίλους, το επίπεδο έχει ανέβει και θέλω να πιστεύω ότι θα δούμε καλή μπάλα. Έχουμε και λέμε λοιπόν: Βραζιλία - Ολλανδία και Ουρουγουάη - Γκάνα.

Στο πρώτο ματς ειλικρινά αδυνατώ να καταλάβω πως η Ολλανδία θα μπορέσει να περάσει εις βάρος της ''σελεσάο''. Οι Ολλανδοί δεν με πείθουν. Δεν έπαιξαν με κάποια φοβερή ομάδα, δεν δείχνουν να έχουν φρεσκάδα και φαίνεται ότι τα περιμένουν όλα από 2-3 παίχτες. Ανασταλτικά δεν τα πάνε καλά, η αμυντική γραμμή είναι μέτρια δεδομένου ότι θα αντιμετωπίσουν ταχείς και δημιουργικούς ποδοσφαιριστές και αυτό το τσούκου τσόυκου μπολ που προσπαθεί να παίξει μπορεί να έχει νόημα όταν πρόκειται για τους ομίλους, αλλά σε νοκ άουτ ματς και μάλιστα απέναντι σε δυνατό αντίπαλο νομίζω ότι θα λειτουργήσει ως ταφόπλακα.

Το πιο πιθανό είναι ότι οι Βραζιλιάνοι θα ζαλίσουν τους ''οράνιε'' και ίσως δούμε ένα ματς καρμπόν με αυτό της Χιλής. Ο Ντούνγκα αν θέλει να περάσει στην επόμενη φάση καλά θα κάνει να αφήσει εκτός τον Φελίπε Μέλο και τον Ρομπίνιο. Ο πρώτος κόβει κυριολεκτικά την ομάδα στην μέση και ο δεύτερος αντί να δίνει βοήθειες στον Λουίς Φαμπιάνο, κόβει βόλτες στο γήπεδο λες και είναι παραμάνα που ψάχνει την χαμένη κουδουνίστρα. Φυσικά για μαρκάρισμα ούτε λόγος. Όχι μόνο από τον Ρομπίνιο, αλλά σχεδόν από όλη την Εθνική. Το μυστικό είναι ότι η άμυνα ανεβαίνει ψηλά, Μαϊκόν και Μπάστος ταλαιπωρούν αρκετά συχνά τα αντίπαλα μπακ, ενώ υπάρχει κι ο Λούσιο που αφήνει την θέση του και τολμά να βγαίνει ως χαφ. Το γεγονός ότι ανεβαίνουν τα πλάγια μπακ δίνει πλάτος στο παιχνίδι της Βραζιλίας και ''αναγκάζει'' τους υποστηρικτές του Λουίς Φαμπιάνο να συγκλίνουν προς το κέντρο. Αυτός ο τρόπος παιχνιδιού δουλεύει ικανοποιητικά, αλλά όχι τόσο αυτοματοποιημένα όσο θα έπρεπε. Πάντως, ο άξονας γεμίζει από βραζιλιάνικα κορμιά, πράγμα που σημαίνει ότι οι Ντε Γιονγκ και Βαν Μπόμελ θα έχουν πολλή δουλειά.

Στο έτερο ματς δεν βλέπω ξεκάθαρο φαβορί. Ίσως η Ουρουγουάη έχει ένα ελαφρύ προβάδισμα κυρίως λόγω Φορλάν και Σουάρες. Φυσικά δεν ξεγράφω την Γκάνα, η οποία δείχνει ότι έχει χαλυβδώσει την μεσαία γραμμή πολύ καλύτερα από όσο περιμέναμε. Η απουσία του Εσιέν δεν φαίνεται τόσο ανασταλτικά, όσο δημιουργικά, ειδικά από την στιγμή που ο Μουντάρι βλέπει το μεγαλύτερο μέρος της αναμέτρηση από τον πάγκο λόγω προσωπικής κόντρας με τον προπονητή του. Σε αυτό το ματς όμως θα πρέπει να παραμεριστούν οι όποιες διαφωνίες για το κοινό καλό. Αυτό που πρέπει να κάνει η Γκάνα είναι να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που θα της παρουσιαστούν, ενώ η ομάδα του Τάμπαρες αν θέλει να κρατήσει το μηδέν μπορεί να το κάνει πολύ εύκολα, απλά και μόνο μαρκάροντας στενά τον Ασαμόα Γκίαν. Δεν ξέρω αν η απουσία του Γκοντίν παίξει κάποιο ρόλο στην ομαλή λειτουργία του κέντρου άμυνας της Ουρουγουάης. Πάντως, ο Αφρικανός επιθετικός χωρίς να έχει σπουδαίες ικανότητες είναι ίσως ο μοναδικός που μπορεί να μετατρέψει τις λιγοστές ευκαιρίες της Γκάνας σε γκολ. Οι υπόλοιποι παίχτες δεν πλησιάζουν την περιοχή λες και έχει φίδια. Προβλέπω κλειστό παιχνίδι και χαμηλό σκορ με την Γκάνα να βρίσκεται σε παρόμοια θέση με τους Ολλανδούς.

Αμφότεροι θα ψάξουν την κόντρα, προσπαθώντας να μην δεχτούν γκολ στο πρώτο 45λεπτο. Άπαξ και το φάνε πολύ δύσκολα θα την γλιτώσουν. Η λογική υποδηλώνει ότι Στεκέλενμπουργκ και Κίνγκσον θα το μαζέψουν το τόπι από τα δίχτυα τους οπότε ανατέλλει το ερώτημα αν υπάρχει η ικανότητα για να πετύχουν κάποιο γκολ. Για να πετύχεις όμως γκολ θα πρέπει να επιτεθείς. Ακούς Γκάνα; Επίσης, ενδιαφέρον προκαλεί και το γεγονός ότι αρκετοί παίχτες από τις ομάδες που συνεχίζουν στη διοργάνωση βρίσκονται σε όριο καρτών. Έπεται συνέχεια.

Υ.Γ.1 Για το Αγκίστρι τι να πω; Έφυγα Δευτέρα με την προοπτική να γυρίσω Πέμπτη και τελικώς επέστρεψα Δευτέρα! Η αιτία ήταν το ξενοδοχείο Αλεξάνδρα, το οποίο είχε εντοπιστεί μέσω internet και φάνηκε αρκετά καλή περίπτωση όπως ακριβώς δείχνουν και οι φωτογραφίες που φιλοξενεί το site του ξενοδοχείου. Η πραγματικότητα ήταν πάρα πολύ διαφορετική. Μούχλα στους τοίχους, μυρωδιά κλεισούρας, πρίζες χωρίς βίδες να κρέμονται (επικίνδυνο), άβαφτοι τοίχοι, βρώμικες καρέκλες, πόρτα που δεν έκλεινε, συρτάρι που δεν άνοιγε και μια υπέροχη ψόφια κατσαριδούλα για να μας υποδεχτεί. Η πισίνα ήταν μέσα στην μπίχλα και το φοβερό είναι ότι κάποια στιγμή είδα τρία γυφτάκια να βουτάνε, τα οποία όπως πλατσούρισαν στο ''κρυστάλλινο'' νερό την γέμιζαν επιπλέον με θαλάσσια φύκη. Πως μπήκαν τα γυφτάκια μέσα; Από την πλευρά του ξενοδοχείου που δεν είχε φράχτη! Όπως γίνεται αντιληπτό ο Kanthar0s βίδωσε, σηκώθηκε και έφυγε, αφού παραπονέθηκε σε έντονο ύφος στην διεύθυνση που αποκρινόταν με ειρωνικό τόνο. Και μετά κάθομαι και αναρωτιέμαι γιατί ο τουρισμός στην Ελλάδα πάει από το κακό στο χειρότερο. Απλά αν ποτέ επισκεφτείτε το Αγκίστρι μην πάτε στο ξενοδοχείο Αλεξάνδρα και στην ταβέρνα του.

Οι επιβεβαιώσεις

Πλέον βρισκόμαστε στην επόμενη φάση, όπου είχαμε και τους δυο πρώτους αγώνες για τους ''16''. Παρακολουθήσαμε δυο καλά ματς με την Ουρουγουάη να κερδίζει - έστω και δύσκολα - τους σκληροτράχηλους Κορεάτες και την Γκάνα να βγαίνει νικήτρια από ένα πραγματικά αμφίρροπο παιχνίδι. Για την Ουρουγουάη δεν θα πω πολλά. Έχει συνοχή σε όλες τις γραμμές τις, διαθέτει ποιοτικές μονάδες και το κυριότερο πατάει γερά στο χόρτο. Έχει την τύχη να διαθέτει μια επίθεση φωτιά που σου δίνει την βεβαιότητα ότι θα σκοράρει, ενώ παράλληλα η αμυντική της γραμμή εμπνέει σχετική εμπιστοσύνη. Πάντως, οι Κορεάτες πρόβαλλαν σθεναρή αντίσταση και έδειξαν ότι μόνο τυχαία δεν πέρασαν από τον όμιλο. Τι θα γινόταν αν αντί της Κορέας περνούσε η Εθνική μας;

Και πάμε στο έτερο ματς του ομίλου. Αμερική και Γκάνα κατά τη γνώμη μου μας πρόσφεραν ένα από τα πιο όμορφα παιχνίδια της διοργάνωσης. Δεν γνωρίζω αν συμφωνείτε με την ισχύ της παραπάνω πρότασης, αλλά πιστεύω ακράδαντα ότι το ματς αυτό είχε όλα αυτά τα στοιχεία που καθηλώνουν τον (τηλε)θεατή. Δύναμη, αδιάκοπο τρέξιμο, πρέσινγκ, πάθος για την νίκη, αγωνία, προσήλωση στο αγωνιστικό πλάνο, κάθετο ποδόσφαιρο και ικανοποιητικό πλάτος γηπέδου. Σίγουρα οι δυο ομάδες δεν διαθέτουν τρομερή ποιότητα, αλλά προσωπικά έμεινα αρκετά ευχαριστημένος. Η Αμερική κατάφερε και έφερε το ματς στα ίσια, αλλά στην παράταση λύγισε. Στεναχωρήθηκα από την ήττα της Αμερικής, αλλά χάρηκα από την πρόκριση της Γκάνας. Το εντυπωσιακό είναι ότι οι δυο ομάδες άρχισαν να δείχνουν σημάδια κόπωσης στο δεύτερο ημίχρονο της παράτασης (!) κι όχι της κανονικής διάρκειας. Τυχαίο; Δεν νομίζω. Απόδειξη ότι οι καμινάδες άρχισαν να χτίζονται περίπου στο 100' λεπτό. Πρόκειται όμως για δυο από τις καλύτερα γυμνασμένες ομάδες του μουντιάλ. Αυτά να τα βλέπουν κάποια φαινομενικά φαβορί.

Ας επιστρέψουμε όμως στην φάση των ομίλων κι ας εξετάσουμε τι μας πρόσφερε. Η απάντηση είναι σχεδόν τίποτα. Ίσως μερική απογοήτευση. Τι μας επιβεβαίωσε; Μας επικύρωσε δυο πράγματα. Το πρώτο είναι αυτό που λέγαμε πριν ξεκινήσει το μουντιάλ: δεν υπάρχει ξεκάθαρο φαβορί. Ένα υπήρχε στα χαρτιά (Ισπανία), αλλά στη χλόη δεν πείθει. Όπως δεν πείθουν κι άλλοι. Η αποκαθήλωση που λέγαμε. Ιταλία και Γαλλία πήγαν νωρίς σπίτια τους, Βραζιλία και Πορτογαλία μας έδειξαν λίγα πράγματα, ενώ η Αγγλία ακόμη λιγότερα. Μια που αναφέρθηκα στους Εγγλέζους μου φαίνεται ότι ήρθε η ώρα να πάνε στο νησί τους. Κι αν δεν θέλουν να γυρίσουν οικειοθελώς θα τους στείλουν οι Γερμανοί.

Και ερχόμαστε στη δεύτερη επιβεβαίωση που μας χορήγησε το μουντιάλ στη φάση των ομίλων. Οι μεγάλες ποδοσφαιρικές Εθνικές περνάνε κάμψη. Έχουν μείνει στάσιμες και δεν δείχνουν ιδιαίτερη όρεξη για δουλειά. Ίσως κάποιες επιτυχίες που είχαν στο παρελθόν τους ''υποχρεώνουν'' να κωλοκάτσουν, σίγουρα όμως το ξεζούμισμα πολλών πρωτοκλασάτων παιχτών παίζει το ρόλο του. Το βέβαιο είναι ότι δεν θυμίζουν ομάδες, αλλά ανομοιογενή σύνολα με χτυπητές αδυναμίες. Αντίθετα, αφρικανικές και ασιατικές Εθνικές έχουν διατηρήσει τα πλεονεκτήματα τους και δουλεύουν τις αδυναμίες τους. Οι Αφρικανοί έχουν προσθέσει στο παιχνίδι τους τακτική, ταχύτητα και αγωνιστική πειθαρχία, χωρίς ωστόσο να χάνουν την δύναμη τους και την αντοχή τους. Οι Ασιάτες επένδυσαν σε ύψος, δύναμη και ομαδικότητα χωρίς να θυσιάσουν ταχύτητα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε και ομάδες όπως τις Η.Π.Α. που πέρα των αθλητικών τους ικανοτήτων έχουν εμπλουτίσει το παιχνίδι τους με τακτική και πάθος. Αυτό που λείπει από τις εν λόγω Εθνικές είναι χρόνος και ποιοτικές μονάδες. Χρόνο έχουν και μάλιστα άπλετο. Στην ποιότητα είναι το πρόβλημα.

Και για να μην σας κουράζω άλλο, εξακολουθώ να πιστεύω ότι σε αυτό το μουντιάλ μπορεί να γίνει η έκπληξη. Η ποδοσφαιρική ιστορία βρίθει από παραδείγματα ομάδων που έκαναν το μπαμ σε τέτοιου είδους διοργανώσεις όπως η Δανία το 1992 ή η Ελλάδα το 2004. Εντούτοις, εδώ που φτάσαμε θα βλέπουμε να το σηκώνει π.χ. η Βραζιλία και να λέμε ορίστε η έκπληξη. Η συνέχεια επί της οθόνης (και του χόρτου).

Υ.Γ.1 Τα μερεμέτια στο σπίτι τέλειωσαν (ουφ!).

Υ.Γ.2 Άυριο πάω τετραήμερο στο Αγκίστρι. Ελπίζω να κάνει καλό καιρό γιατί με βλέπω να παρακολουθώ τις επαναλήψεις των αγώνων μουντιάλ στην ΕΤ3. Το σίγουρο είναι ότι θα αναστενάξουν οι ταβέρνες.

Σκουάντρα Μουτζούρα

Υ.Γ.1 Τελικά δεν κατάφερε η Εθνική Ιταλίας να προκριθεί στην επόμενη φάση. Ρούφηξε τρία τεμάχια από την Σλοβακία και μας αποχαιρέτησε. Να θυμίσω ότι η Ιταλοί είχαν κατακτήσει το τρόπαιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γερμανίας το 2006.

Υ.Γ.2 Αυτό που είδα ήταν ένα ανομοιογενές σύνολο με αρκετά κενά σε κάθε γραμμή του γηπέδου και κυρίως με ανεπαρκή άξονα. Ο Λίπι το φυσούσε και δεν κρύωνε.

Υ.Γ.3 Πάντως, ο Πίρλο δήλωσε ότι ευθύνη φέρουν και οι παίχτες. Χαίρω πολύ Αντρέα. Σε έναν - θεωρητικά - εύκολο όμιλο δεν καταφέρατε να κάνετε ούτε μια νίκη.

Υ.Γ.4 Μπράβο στους Σλοβάκους. Έδειξαν καλά στοιχεία και πέρασαν με το σπαθί τους.

Η (βουβουζ)Ελλάς

Η πολυπρόσωπη αμυντική γραμμή κρατούσε γερά. Είχαμε βάθος στην άμυνα και σχετικά καλές αλληλοκαλύψεις. Τα προσωπικά μαρκαρίσματα δούλεψαν αρκετά καλά, μολονότι υπήρχαν κάποια προβλήματα συνεννόησης μεταξύ Τζόρβα και λοιπών παιχτών. Ρίξαμε πολύ τρέξιμο και περιορίσαμε μάλλον εύκολα τα επιθετικά ατού της Αργεντινής. Αλλά η ζημιά έγινε από έναν κεντρικό αμυντικό. Όπως στα δυο προηγούμενα ματς του μουντιάλ έτσι και τώρα δεχτήκαμε γκολ από στημένη φάση. Τουλάχιστον πέσαμε ένδοξα μαχόμενοι. Πουλήσαμε ακριβά το τομάρι μας παρόλες τις δυσκολίες που είχαμε. Αναγκαστήκαμε να πραγματοποιήσουμε τρεις αναγκαστικές αλλαγές που σίγουρα ανέτρεψαν τα σχέδια του Γερμανού.

Όπως και να χει κάναμε τη ζωή δύσκολη των Αργεντινών και του Μαραντόνα, που όσο περισσότερο τον σπουδάζω ως προπονητή τόσο πιο έντονα τον θεωρώ άσχετο και καραγκιοζάκο. Το μόνο που κάνει από τον πάγκο είναι να κυλιέται στο χορτάρι όταν οι παίχτες του χάνουν ευκαιρίες, να τους μπαλαμουτιάζει όταν τους αντικαθιστά και να αλλάζει συχνά πρόσωπα, αλλά σπάνια διάταξη ή σύστημα. Βασικά τα δυο τελευταία μάλλον δεν υφίστανται. Οι Αργεντίνοι έχουν το ελεύθερο από τον Ντιεγκίτο να παίξουν όπως γουστάρουν. Δεν μπορώ να πω ότι συμφωνώ με τη υπερβολική ελευθερία που δίνει στους παίχτες του, αλλά σίγουρα τους εμπνέει και τους δίνει κίνητρο. Το πόσο μακριά θα φτάσει η ομάδα δεν το γνωρίζω, ωστόσο δεδομένου ότι στη διοργάνωση συμμετέχουν αρκετά σαπάκια, είναι πιθανό να προχωρήσει αρκετά. Με λίγα λόγια η Αργεντινή έχει ποιοτικές μονάδες, αλλά αυτό από μόνο του δεν αρκεί για να συγκροτηθεί ομάδα. Ίσως να φταίει και το ''βρώμικο'' παιχνίδι εκ μέρους των Ελλήνων, όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο Μέσι μετά το τέλος του αγώνα. Δεν πας για κανά κούρεμα λέω γω.

Απόψε ομάδα έδειξε ότι αποτελεί η Ελλάδα. Είχε αγωνιστικό πλάνο, σωστό σύστημα και διάταξη στον αγωνιστικό χώρο, ήξερε τι ήθελε, αλλά δεν είχε τα όπλα για να το πάρει. Απέναντι σε ένα ανώτερο σύνολο υστερούσαμε ποιοτικά, αλλά το παλέψαμε με όλες μας τις δυνάμεις. Δείξαμε ότι αν ήμαστε λίγο πιο προσεκτικοί με την Κορέα θα είχαμε καλύτερη τύχη. Απλά να μπορούσαμε να διαχειριστούμε καλύτερα το πρώτο ματς του τουρνουά. Ο,τι έγινε όμως έγινε και δεν αλλάζει. Το θέμα είναι ότι φτάσαμε στο δεύτερο μουντιάλ της ιστορίας μας και παίξαμε με ομάδες που δεν μας παίζανε. Έχουμε μπει στον ποδοσφαιρικό χάρτη που κάποτε δίναμε γη και ύδωρ για να συμμετάσχουμε και αν μη τι άλλο πρόκειται για αξιοθαύμαστη βελτίωση ομάδας. Θα πρέπει να το θυμόμαστε αυτό όταν κριτικάρουμε την Εθνική απλά και μόνο για να ασκήσουμε κριτική. Η κριτική θα πρέπει να αποσκοπεί στην βελτίωση. Η καλοπροαίρετη κριτική, διότι η κακοπροαίρετη προκαλεί γκρίνια και έριδες. Ας κάνουμε πρώτα την δική μας αυτοκριτική ως φίλαθλοι και μετά τα ξαναλέμε.

Όσο για τον Ρεχάγκελ δεν ξέρω αν τελικά θα μείνει ή όχι. Ο ίδιος δήλωσε ότι θα μιλήσει με τον Πρόεδρο. Στο καπάκι βγαίνει ο Τοπαλίδης και λέει ότι αποσύρεται από την Εθνική ασχέτως τι θα αποφασίσει ο Ρεχάγκελ. Όλα αυτά μου μυρίζουν τιριρίρι. Πιθανολογώ ότι μάλλον ήρθε το τέλος του Γερμανού στην Εθνική και μαζί του μπαίνει μια άνω τελεία στην ιστορία της Εθνικής. Δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω τον Ρεχάγκελ ως αναμορφωτή της ελληνικής ομάδας κατά την τελευταία δεκαετία. Προσωπικά είτε φύγει τώρα, είτε αργότερα θα τον θυμάμαι με τα καλά του, αλλά και τα κακά του.

Όμως το μουντιάλ δεν τελειώνει εδώ. Υπάρχει ακόμα πολύ μαμ. Ανυπομονώ να δω την Γερμανία για το πως θα ανταποκριθεί στο ματς με την Γκάνα. Επίσης, έχω τεράστια περιέργεια για το αν η Αμερική θα καταφέρει να προκριθεί στην επόμενη φάση. Η συνέχεια επί της οθόνης.

Υ.Γ.1 Η πιθανή έξοδος του Ρεχάγκελ φέρνει τον Σάντος (και το καφέ μπουφανάκι) προ των πυλών της Εθνικής ομάδας;

Υ.Γ.2 Το σημερινό μενού περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, σνίτσελ με κρέμα γάλακτος και μανιτάρια.

Υ.Γ.3 Ζητώ συγνώμη που έχω χαθεί λίγο τελευταία, αλλά έχουν πέσει κάτι μερεμέτια στο σπίτι.

Το πειρατικό σαλπάρει!

Υ.Γ.1 Η πρώτη ανατροπή του μουντιάλ είναι γεγονός!

Υ.Γ.2 Πόσο ηλίθια φερθήκαμε με τη Κορέα ρε γαμώτο;

Υ.Γ.3 Υπάρχει πιο αγύμναστη ομάδα από την Νιγηρία;

Υ.Γ.4 Επόμενο ματς με την Αργεντινή. Βλέπω τον Σάκη να σβήνει τον Μασεράνο και τον Γκέκα να τρυπάει τον Μαραντόνα.

Αποκαθήλωση και αερόστατα

Το μουντιάλ μέχρι στιγμής είναι κάτω του μετρίου. Μηδέν πνευμόνια, ελάχιστη τακτική, συνεχείς γιόμες, έλλειψη προσωπικών ενεργειών, πολλά και τραγικά λάθη. Μόνο η Γερμανία έδειξε ότι βρίσκεται εκεί που πατάει. Θα μου πείτε τα καγκουρό πηδούσαν και έφευγαν για βρούβες. Δεν αντιλέγω. Ωστόσο, τα δείγματα γραφής της Γερμανίας ήταν άκρως ενθαρρυντικά. Από και και πέρα Αμερική, Παραγουάη και Ουρουγουάη έδειξαν ότι είχαν κάποιο προσανατολισμό. Δεν λέω ότι είναι καλός ή κακός, αλλά τουλάχιστον φάνηκε ότι είχαν κάποιο πλάνο στο μυαλό τους. Διότι οι υπόλοιποι είναι φέξε μου και γλίστρησα. Είδα και χθες την Ιταλία. Ασύνδετη ομάδα. Να σας πω και κάτι; Έχω σιχαθεί αυτή την μόδα που λέγεται 4-3-3 (σύστημα του κώλου). Παρακολουθούσα την Αμερική και την Παραγουάη με το 4-4-2 και έβλεπα ένα δουλεμένο σύστημα. Έβλεπα την Ουρουγουάη με τα τρία σέντερ μπακ και έβλεπες ρε παιδί μου ότι ο κάθε παίχτης γνώριζε τον ρόλο του. Ας ελπίσουμε ότι τα επόμενα ματς θα είναι ποιοτικότερα από κάθε άποψη.

Όσο για την Εθνική προετοιμάζεται για τον αγώνα με τους Νιγηριανούς. Στο ματς με την Αργεντινή είδα μια ομάδα να σέρνεται κυριολεκτικά, να έχει αμυντικά κενά, να δείχνει μια έφεση στις αντεπιθέσεις, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν θα την υποτιμούσα. Έχω ξαναπεί ότι είμαι αισιόδοξος άνθρωπος και θέλω να πιστεύω ότι με κάποιες διορθωτικές κινήσεις από τον πάγκο θα το πάρουμε το ματσάκι. Αυτό που με προβληματίζει είναι η κριτική που γίνεται στις επιλογές του Γερμανού. Φυσικά το να κρίνεις είναι αποδεκτό στην περίπτωση που έχεις καλοπροαίρετες τάσεις. Να σας πω όμως πως την κόβω την δουλειά; Θα βάλει ο Γερμανός τον Νίνη ή τον Πρίττα (γίγαντας) να παίξουν με καμιά Νιγηρία ή Αργεντινή, θα έχουν μέτρια ή κακή απόδοση και τότε θα καταπίνουμε την γλώσσα μας. Κι ο Ρεχάγκελ θα είναι σε φάση κάτι ήξερα παλιοκουφάλες που δεν τους έβαζα. Βρε βάλτους εσύ να δούμε κάτι διαφορετικό, να δούμε μια φρεσκάδα, μια τόνωση και άσε τα υπόλοιπα.

Επιτρέπεται να εκφράσω και μια απορία; Περίμενα να ακούσω ότι ο Ολυμπιακός θα ανακοίνωνε τον Κούπερ αλλά εις μάτην. Τελικά πήρε τον Λίνεν. Γιατί όμως; Δεν μας είχαν πρήξει τα τομπολίνια τόσες μέρες ότι αν τον θέλουν τον παίρνουν εδώ και τώρα; Που είναι λοιπόν; Ας μου πει κάποιος που είναι ο Κούπερ. Πόσο αφελείς είστε; Πόσο βλάκες είστε; Δεν ξέρω που θα είναι ο Κούπερ σε έναν χρόνο από τώρα, αλλά φέτος θα βρίσκεται στον πάγκο του Άρη. Θα βγείτε τώρα να πείτε και να γράψετε ότι μας τα κάνατε αερόστατα χωρίς λόγο; Γιατί κοροϊδεύετε τον κόσμο; Έχετε καταλάβει ρε καραγκιόζηδες ότι με αυτά που γράφετε και λέτε κάνετε κακό στην ομάδα σας; Έχετε κι εσείς ευθύνη στο χάλι του Ολυμπιακού. Συνέλθετε. Άντε μπράβο.

Υ.Γ.1 Το μπόνους βιντεάκι επικεντρώνεται στις ''φιλικές'' σχέσεις μεταξύ Ρεχάγκελ και Λίνεν. Υποθέτω ότι οι περισσότεροι θα το έχετε δει, αλλά αξίζει μόνο και μόνο για την καλτ φιγούρα του Λίνεν, τον τρελό τραυματισμό και το γεγονός ότι ο Ρεχακλής είναι ίδιος εδώ και τριάντα χρόνια.