Γέρασε το άλογο

Πήγα στην κλασική καφετέρια που πάω για να δω τον αγώνα. Ξαφνικά λίγο πριν τη σέντρα έρχεται ένας τυπάς που ήθελε να δει τον Ολυμπιακό. Του λέει η σερβιτόρα ευγενικά ότι θέλουν και τα παιδιά να δουν αγώνα και μας ρωτάει ποιον αγώνα. Του λέμε Άρης. Ξινίζει τα μούτρα του και λέει Άρης; Μου ήρθε να του πετάξω το μπισκοτάκι από την ζεστή μου σοκολάτα στην κεφάλα του, αλλά δεν το έκανα. Η σερβιτόρα λέει ότι θα παίζουν τα κανάλια εναλλάξ. Εμείς δεν είχαμε πρόβλημα. Του λακαμά όμως φαίνεται ότι θίχτηκε η αξιοπρέπειά του που θα έβλεπε και Άρη. Σηκώθηκε και έφυγε φανερά ενοχλημένος, αφού προηγουμένως διαμαρτυρήθηκε στην σερβιτόρα. Μα πόσο παπάρες μπορεί να είναι κάποιοι άθρωποι. Σιγά ρε μάγκα ολυμπιακάκια που δεν καταδέχτηκες να δεις και λίγο Άρη. Ουστ από δω.

Στα του ματς τώρα, ο Άρης είχε τον έλεγχο και την υπεροχή. Η αλλαγή του Ντάριο με τον Ναφτί δεν άλλαξε κάτι, αλλά η χαζή αποβολή του Ραντοσάβλιεβιτς άλλαξε τα πάντα. Ανάγκασε την Λάρισα να αμυνθεί πιο μαζικά και όπως ήταν φυσικό άλλαξε τις ισοροπίες στη μεσαία γραμμή. Με τα νέα δεδομένα, το να πετύχει γκολ ο Άρης ήταν θέμα χρόνου. Ο Παπακώστας προσπάθησε να μπαλώσει τα πράγματα στο χώρου του κέντρου, βάζοντας τον Κυριακίδη αλλά τα κενά παρέμεναν. Το γκολ ήρθε τελικά από παίχτη της μεσαίας γραμμής με τον Ναφτί να αποδεικνύει περίτρανα ότι είναι ιδανικός για το 4-4-2, σε αντίθεση με κάποιους άλλους. Κόβει, δημιουργεί, σκοράρει. Είναι καλός παίχτης ο καράφλας και πέτυχε ωραίο τέρμα. Στο καπάκι ο Κάμπορα έκανε το 2-0 με τον Νταμπίζα να δείχνει τι δεν πρέπει να κάνει ένα σέντερ μπακ που σέβεται τον εαυτό του και την ομάδα που τον πληρώνει.

Το ημίχρονο τέλειωσε με τον Άρη να είναι ουσιαστικός και την Λάρισα ανούσια. Το δεύτερο μέρος φάνταζε διαδικαστικού χαρακτήρα και όντως έτσι ήταν. Ο Άρης είχε καλή ανάπτυξη, κατοχή, ψιλοπάταγε περιοχή και το κυριότερο ήταν ορεξάτος στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα. Ωστόσο, το παιχνίδι δεν προσφέρεται για ασφαλή συμπεράσματα. Από την άλλη πλευρά, οι φιλοξενούμενοι πληρώνουν τα λάθη του καλοκαιριού. Ο Πηλαδάκης σίγουρα δεν υπολόγισε κάποια πράγματα σωστά μετά την καλή περσινή πορεία. Ίσως να επαναπαύτηκε. Παρά το γεγονός ότι η ομάδα ενισχύθηκε νωρίς την χειμερινή περίοδο δεν έχει υπάρξει κάποια φοβερή αλλαγή. Ίσως ο Μαρίνος έπρεπε να έχει αντικατασταθεί προ πολλού. Μεγάλη μάχη για το ποιοι θα συνοδεύσουν τον Πανθρακικό στη βου. Λάρισα, Ξάνθη, Γιάννενα και Λεβαδειακός οι υποψήφιοι. Οι υπολογιστές τσέπης ανά χείρας και αρχίζουν οι πράξεις.

Υ.Γ.1 Το link χαρακτηρίζει τον λακαμά της καφετέριας.

Σούμα στα τρίποντα

Θα επιχειρήσω μία μικρή σούμα για τους αγώνες που προσπάθησα να παρακολουθήσω. Λέω προσπάθησα γιατί σε κάποια στιγμή ήθελε πραγματικά μεγάλη υπομονή να κάτσεις μπροστά από το κονσερβοκούτι. Ξεκινάμε από τον πρώτο χρονικά αγώνα μεταξύ Αστέρα και Ηρακλή.

Τι να πούμε για αυτό το ματς; Ο Ηρακλής στην καλύτερη του φετινή εμφάνιση ισοπέδωσε τον Αστέρα. Ο Γιάκομπ βγήκε λίρα εκατό για την ομάδα και αποτελεί την κολώνα στην επίθεση. Να είμαι ειλικρινής δεν τον έχω σε πολύ μεγάλη εκτίμηση, αλλά δεν έχει καμιά σημασία. Ο παίχτης κάνει τη δουλειά του και με το παραπάνω. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι ελαχιστοποιούνται οι ευκαιρίες του Βέλλιου. Πραγματικά δεν περίμενα ότι θα ρίξει τεσσάρα. Υπέθετα ότι θα γίνει αμφίρροπο ματς, αλλά προφανώς έπεσα έξω. Πιο μεγάλη έκπληξη όμως, μου προξενεί το γεγονός ότι η ομάδα δεν έφαγε γκολ. Με αυτή την νίκη φαίνεται ότι ο Ηρακλής βγαίνει εκτός κινδύνου. Μεταξύ μας υπάρχουν και χειρότερες ομάδες από το γηραιό. Από την άλλη πλευρά, ο Αστέρας έχασε μια καλή ευκαιρία να πλησιάσει την πεντάδα και μάλλον από δω και στο εξής θα δείχνει αδιάφορος. Θα δείχνει, όχι ότι θα είναι κιόλας.

Και συνεχίζουμε με το υπερμπάσκετ που παρακολουθήσαμε στα Τρίκαλα. Τι να πούμε τώρα για το παιχνίδι; Θα προσπαθήσω να φερθώ ψύχραιμα, αν και το post του φίλου Animation τα λέει όλα. Γιατί χαραμίζουμε πολύτιμα αγωνιστικά λεπτά μέχρι να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά; Γιατί πρέπει να μας βγαίνει η ψυχή; Γιατί; Έβλεπα την ομάδα να επιτίθεται και πραγματικά νόμιζα ότι στον πάγκο καθόταν ο Ματσόν. Κακή επιθετική λειτουργία για ένα ακόμα παιχνίδι και σχεδόν μηδενική δημιουργία. Αν δεν μπαίνουν τα τρίποντα έχουμε σοβαρότατο πρόβλημα. Και μιλάμε για πολλά τρίποντα. Μέχρι να πάρουμε χαμπάρι ότι η μπάλα έπρεπε να πηγαίνει στον Μπετς είχαμε σουτάρει 2378 τρίποντα. Επιπλέον, η άμυνα σε κρίσιμα χρονικά σημεία πελάγωνε. Δεν ξέρω αν ο Μπλατ έχει επιλέξει να επενδύσει στην Ευρώπη, αλλά ο Άρης δεν έχει δικαίωμα να διαλέγει παιχνίδια. Το να μείνεις εκτός εξάδας ισοδυναμεί με το να βάζεις το πιστόλι στον κρόταφο και να πατάς την σκανδάλη. Παίξτε επιτέλους μπάσκετ ρε γαμώτο! Νιώστε!

Και μετά το υπερθέαμα του μπάσκετ γνώρισα την μαγεία του ποδοσφαίρου μέσα από τον αγώνα Ξάνθη - Π.Α.Ο.Κ. Σε ένα μέτριο προς κακό παιχνίδι, η Ξάνθη βρέθηκε από νωρίς με την πλάτη στον τοίχο. Και τι έκανε; Έφαγε και δεύτερο γκολ. Κάκιστη αμυντική λειτουργία, κάκιστη αμυντική συμπεριφορά, κάκιστη ανάπτυξη, κάκιστη αγωνιστική συμπεριφορά. Ο Π.Α.Ο.Κ. χωρίς να κάνει τίποτα το ιδιαίτερο, απλά έκλεισε τους χώρους, τους βραχυκύκλωσε, πέταξε τρία μπαλάκια και γεια σας. Εδώ που τα λέμε δεν ήταν και τόσο δύσκολο. Είπαμε προηγουμένως ότι υπάρχουν χειρότερες ομάδες από τον Ηρακλή. Η Ξάνθη είναι μία από αυτές. Και για να μην σας κουράζω άλλο, το γεγονός ότι ομάδα του Σάντος έβαλε τρία γκολ τα λέει όλα.

Υ.Γ.1 Οι παρεμβάσεις του Αντώνη (Πρόεδρας) έχουν φέρει αποτέλεσμα.

Υ.Γ.2. Ο Δαμιανίδης φταίει για την σημερινή ήττα ή τίποτα άλλο;

Υ.Γ.3 Λατρεύω να ακούω τον ρεπόρτερ Μίνο.

Ο Νέρων και η Ρώμη

Όπως είχαμε πει μετά το τέλος του πρώτου αγώνα, από την στιγμή που το τριφύλλι δέχτηκε εντός έδρας γκολ, η πρόκριση στην επόμενη φάση ήταν εξαιρετικά δύσκολη. Κατά την γνώμη μου δεν είχε πολλές επιλογές, παρά μόνο δύο. Το ζητούμενο ήταν μια συνταγή Μιλάνου. Θα μπορούσε να παίξει με τρία καθαρά αμυντικά χαφ στον άξονα ή με τρεις κεντρικούς αμυντικούς. Η δεύτερη λύση φάνταζε πιο προσιτή για τα δεδομένα της κατάστασης κι αυτή διάλεξε ο Νιόμπλιας. Καλά έκανε ασχέτως αποτελέσματος. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε η ομάδα να διατηρήσει το μηδέν στην άμυνα, προσπαθώντας παράλληλα να ψάξει το γκολ μέσω αντεπιθέσεων ή στημένων.

Με το 5-4-1, η ομάδα θωράκισε την άμυνα της και όλα φαινόντουσαν να πηγαίνουν καλά, μέχρι το γκολ φάουλ του Ρίισε στο 11' λεπτό. Η αλήθεια είναι ότι το γκολ αυτό ξεκαθάρισε τον ρόλο της κάθε ομάδας και έδειξε ποιο δρόμο έπρεπε να ακολουθήσει η καθεμιά. Ο μεν Παναθηναϊκός όφειλε να κυνηγήσει ένα γκολ, η δε Ρόμα έπρεπε να προσέξει τον κώλο της. Ωστόσο, έχω την εντύπωση ότι μετά το γκολ του Νορβηγού, οι Ρωμαίοι υποτίμησαν εκ νέου τον Παναθηναϊκό, παρά την ανατροπή που δέχτηκαν στο Ο.Α.Κ.Α. Οι πράσινοι δεν άφησαν την ευκαιρία να πάει χαμένη. Κατόρθωσαν να κάνουν ότι δεν έκαναν στην Αθήνα. Πολύ απλά τους μπλόκαραν. Η ομάδα είχε σωστή διάταξη στον αγωνιστικό χώρο, καλή ανάπτυξη από αριστερά, ο Σισέ έπαιρνε καλές τοποθετήσεις ανάμεσα από δυο αντιπάλους κι οι γραμμές ήταν κοντά μεταξύ τους. Με αξιοθαύμαστη προσήλωση στο αγωνιστικό πλάνο κατόρθωσαν και ισοφάρισαν στο 40' λεπτό με πέναλτι του Σισέ, ύστερα από ανατροπή του Νίνη μέσα στην περιοχή.

Γκολ σε πολύ καθοριστικό σημείο που με ανάγκασε να θεωρήσω ότι το πρώτο μέρος θα έληγε 1-1. Ο Νίνης όμως με φοβερή ατομική ενέργεια εξαπολύει τορπίλη και κάνει την ανατροπή. Τώρα λέω δεν γίνεται το ημίχρονο θα λήξει 2-1 υπέρ του Παναθηναϊκού. Ο Σισέ είχε διαφορετική άποψη και ύστερα από όμορφη κάθετη του Νίνη έκανε το 1-3. Τρία γκολ σε διάστημα πέντε (!) λεπτών για τον Παναθηναϊκό. Το πρώτο μέρος τελείωσε με τον Νίνη να ξεφτιλίζει αρχικά τον Νιόμπλια που σε προηγούμενα ματς μόνο στην άμυνα δεν τον είχε βάλει να παίζει. Τώρα έπαιζε εκεί που ήθελε, έχοντας έναν ελεύθερο ρόλο, συνέκλινε προς τον άξονα, μοίραζε παιχνίδι, τράβαγε αντιπάλους και σούταρε. Ακριβώς ότι δεν κάνει ο Καραγκούνης. Ο δεύτερος που ξεφτίλισε ο Σωτήρης. Ευτυχώς που ο Καραγκούνης ήταν εκτός αποστολής.

Πως μπλόκαραν όμως οι γηπεδούχοι; Το 5-4-1 θωράκισε την άμυνα και έκλεισε τις τρύπες. Η Ρόμα βλέποντας ότι δεν μπορεί να περάσει κάθετες και να κάνει μπούκες, λόγω έλλειψης κενών χώρων άρχισε να παίζει με καμινάδες και γεμίσματα στην πλάτης της άμυνας, όμως το βάθος που είχε η αμυντική γραμμή του Παναθηναϊκού έδινε τις λύσεις. Τι θα μπορούσε να κάνει ο Ρανιέρι; Τίποτα. Τι θα μπορούσε να κάνει η Ρόμα; Να ψάξει ένα (πολύ) γρήγορο γκολ κι ότι βγει. Πράγματι, η ομάδα όντας ορμητική πέτυχε ένα γκολ με τον Ντε Ρόσι στο 66' λεπτό, εκμεταλλευόμενη το γήπεδο που της έδωσαν οι φιλοξενούμενοι. Αλλά ο χρόνος κυλούσε υπέρ του Παναθηναϊκού. Παρόλα αυτά, οι Ρωμαίοι δεν παράτησαν το ματς και συνέχισαν να επιτίθενται κατά κύματα. Δεν μπορούσαν να χωνέψουν ότι έβγαιναν εκτός Ευρώπης.

Το μάτριξ έδειξε σκορ 3-2 υπέρ των φιλοξενουμένων. Απόψε ο Παναθηναϊκός ήταν ομάδα. Ο Νιόμπλιας έστησε άριστα την ομάδα, άφησε σωστά τον Λέτο εκτός εντεκάδας κι αν ήταν κι ο Σίλβα έτοιμος, καλύτερα να μην ξεκινούσε τον Κατσουράνη. Το σημαντικό είναι ότι η ομάδα έπαιξε σωστά και μπράβο της. Το δικό μου σύνθημα είναι παίξε σωστά και χάσε. Ε λοιπόν ο Παναθηναϊκός έπαιξε σωστά και κέρδισε. Μεγάλη εμφάνιση, μεγάλη ανατροπή, μεγάλη νίκη, μεγάλη πρόκριση. Δεν έχω να πω κάτι άλλο.

Υ.Γ.1 Πριν το αποψινό ματς ο Ρανιέρι δήλωσε: Πάμε να δείξουμε σε αυτούς τους Έλληνες τι είναι οι Ρωμαίοι. Και απαντώ εγώ μας έδειξαν τι είναι. Αλαζόνες.

Υ.Γ.2 Πρόκριση με δυο νίκες συνοδευόμενες από ανατροπή.

Υ.Γ.3 Στο ρόλο του Νέρωνα ο Παναθηναϊκός.

Τα στημένα και η θλίψη

Ο Ολυμπιακός στο αποψινό ματς έπρεπε να κάνει ότι και ο Παναθηναϊκός απέναντι στη Ρόμα. Να βάλει στην άκρη τα όποια προβλήματα αντιμετωπίζει στο πρωτάθλημα και να προσπαθήσει για το καλύτερο. Άλλωστε, κάτι αντίστοιχο δήλωσε κι ο Μπάντοβιτς. Επιπροσθέτως, είπε ότι θα χτυπήσει την Μπορντό εκεί που πονάει. Τελικώς που πονάει δεν μας είπε, γιατί εγώ δεν κατάλαβα. Πριν γίνει το ματς θεωρούσα άτυχο τον Ολυμπιακό που έπεσε με την γαλλική ομάδα, διότι εξαρχής θεώρησε ότι μπορεί να την αποκλείσει. Λάθος προσέγγιση. Κατά την γνώμη μου θα ήταν καλύτερα να έπεφτε με την Μάντσεστερ ή την Μπαρτσελόνα. Τουλάχιστον θα είχαν γνώση οι φύλακες και θα διακατέχονταν από άγνοια κινδύνου με ότι αυτό συνεπάγεται.

Να είμαι ειλικρινής, απόψε παρακολούθησα την Μπορντό για πρώτη φορά την φετινή σεζόν. Ξέρω ότι έχει καλή, σταθερή πορεία και κάποιες μπαλαδόφατσες πλαισιωμένες με τα απαραίτητα εργαλεία. Ο Μπλαν έχει δημιουργήσει ένα πολύ καλό σύνολο που οδηγεί την κούρσα στο γαλλικό πρωτάθλημα. Με τι όπλα όμως θα μπορούσε ο Ολυμπιακός να χτυπήσει το ματς; Αναρωτιόμουν σε τι θα μπορούσε να ποντάρει. Στην ταχύτητα των παιχτών του; Στα πνευμόνια τους; Στην ασύστολη πίεση στο κέντρο που λυγίζει τους αντιπάλους; Στους αυτοματισμούς; Μάλλον σε τίποτα από όλα αυτά. Ωστόσο, πίστευα ότι θα βλέπαμε έναν διαφορετικό Ολυμπιακό που εντός έδρας θα έβγαζε από την Μπορντό το γάλα της μάνας της. Διαψεύστηκα πανηγυρικά.

Βασικό μέλημα των ερυθρολεύκων ήταν να μη δεχτούν γκολ. Και ειλικρινά αναρωτήθηκα μήπως θα ήταν καλύτερα το πρώτο ματς να γινόταν στη Γαλλία. Πλέον μικρή σημασία έχει αυτό. Άνοστο ξεκίνημα με τις δυο ομάδες να μην έχουν καταλάβει ότι ξεκίνησε το παιχνίδι. Το Γιάννενα - Πανιώνιος είχε πιο ορμητικό ξεκίνημα. Οι γηπεδούχοι έκαναν μια φάση με τον Μέλμπεργκ στην αρχή και μετά κωλοκάθησαν. Μονοδιάστατος ο Ολυμπιακός, επιτιθόταν κυρίως από αριστερά με τον Ντάτολο. Μια που είπα Ντάτολο, πως είναι δυνατόν να τον καλεί ο Μαραντόνα στην Αργεντινή. Με τέτοιους παίχτες δεν μου κάνει καθόλου εντύπωση το πως λότεψε να πάει στο μουντιάλ. Την έχουμε και στον όμιλο μας για να μην ξεχνιόμαστε. Αναφορικά με τα μαρκαρίσματα με έπιανε θλίψη κάθε φορά που πήγαινε ο Στολτίδης να μαρκάρει παίχτη. Ο Λούα Λούα δεν μπορούσε να κάνει μπούκες από την στιγμή που ο Τρεμουλινάς έλεγχε σχεδόν όλη την αριστερή πλευρά. Μάλιστα, δεν ήταν λίγες οι φορές που ο Κονγκολέζος πήγαινε από δω κι από κει για να βρει χώρους. Η Μπορντό φαινόταν να πατάει καλύτερα στον αγωνιστικό χώρο, παρόλα τα προβληματάκια του Σανέ στο χώρο της μεσαίας γραμμής. Ο Ολυμπιακός έπαιζε λες και ήθελε να κρατήσει το αποτέλεσμα. Απειλούσε μόνο με στημένα, χωρίς να μπορεί να βρει λύσεις. Άλλωστε, δεν υπήρχαν κενοί χώροι σε καμία πλευρά του γηπέδου. Ότι δεν μπόρεσαν να κάνουν με τα στημένα οι γηπεδούχοι, το κατάφεραν οι φιλοξενούμενοι με τον Σιανί ένα λεπτό πριν το 45λεπτο, δηλαδή σε χρονικό σημείο που δεν μπορείς να αντιδράσεις. Κερδισμένο φάουλ από Τρεμουλινάς, εκτέλεση Γκουργκάφ, κεφαλιά Σιανί και σέντρα. Αν μελέτησα καλά αυτό είναι το όγδοο γκολ που πετυχαίνει στη διοργάνωση από στημένη φάση.

Τι θα μπορούσε να κάνει ο Μπάντοβιτς στο δεύτερο μέρος; Όχι και πολλά. Από την στιγμή που δέχτηκε γκολ, έπρεπε να βγει μπροστά και να ψάξει την ισοφάριση. Δεν το έκανε παρά μόνο στο τέλος του παιχνιδιού. Πως θα έψαχνε το γκολ; Έλα ντε. Οι Ντάτολο και Λούα Λούα ήταν καλά κλεισμένοι και άρχισαν να συγκλίνουν προς τον άξονα με αποτέλεσμα να υπερφορτωθεί η μεσαία γραμμή. Νόμος φθίνουσας απόδοσης αν έχετε υπόψη. Ο Μαρέσκα παρέμενε ανούσιος, ο πιστολέρο απομονωμένος, ο Στολτίδης ζητούσε έλεος και ο Λεντέσμα ήταν περισσότερο πρόβατο παρά λύκος. Κι όλα αυτά την στιγμή που η Μπορντό έλεγχε το παιχνίδι. Πως να μην το ελέγξει; Να πω και κάτι για τον Μαρέσκα. Τον έβλεπα απόψε για πολλοστή φορά και πραγματικά αναρωτήθηκα που είναι ο Μαρέσκα που έβλεπα στην Σεβίλλη και έτριβα τα μάτια μου. Πάντως, ο Μπάντοβιτς είδε σωστά ότι το σύστημα με τα τρία χαφ δεν δούλεψε ποτέ, έβαλε τον Ζαϊρί και το γύρισε σε 4-4-2. Ούτε αυτό δούλεψε. Και πως να δουλέψει όταν η διάταξη σου μέσα στο γήπεδο είναι σαν το σουμπούτεο; Πως να δουλέψει όταν δεν έχεις αγωνιστικό πλάνο; Πως να δουλέψει όταν δεν μαρκάρεις και απλά παρακολουθείς;

Ο Ολυμπιακός ήταν ομάδα χωρίς αρχή και τέλος. Βασικά δεν ήταν ομάδα. Μηδέν πίεση στο κέντρο, μηδέν τρεξίματα, μηδέν ενέργεια. Μοναδικός ναυαγός ο Κονγκολέζος, ο όποιος ήταν συγκινητικός και τα δυο σέντερ μπακ. Παρόλα αυτά, οι ερυθρόλευκοι προς το τέλος του αγώνα θα μπορούσαν να τσιμπήσουν το Χ, εκμεταλλευόμενοι τους χώρους που τους έδωσαν οι φιλοξενούμενοι. Δεν το κατάφεραν. Ίσως ο Άγγλος θα έπρεπε να μπει νωρίτερα στο παιχνίδι. Η Μπορντό λειτούργησε περισσότερο ως ιταλική ομάδα παρά ως γαλλική, έλεγξε τον ρυθμό, πέτυχε ένα γκολ και κλείδωσε το παιχνίδι. Με λίγα λόγια είχε ουσία. Το ρεζουμέ είναι ότι από την στιγμή που ο Ολυμπιακός δεν μπόρεσε να κρατήσει το μηδέν στην άμυνα, ο επαναληπτικός φαντάζει τυπική διαδικασία. Τέλος, δηλώνω ότι αν αυτός ο Ολυμπιακός κατακτήσει το φετινό πρωτάθλημα το γυρνάω στον φιλοτελισμό.

Υ.Γ.1 Αν μιλούσαμε καθαρά αγωνιστικά, ίσως το πιο δίκαιο αποτέλεσμα να ήταν η ισοπαλία. Αν λάβουμε υπόψη και την τακτική το πιο δίκαιο ήταν να χάσει.

Υ.Γ.2 Ο μπακάλης είναι ευχαριστημένος με αυτό που παρουσιάζει η ομάδα;

Υ.Γ.3 Ο Μπλατ είχε πει μετά τον διασυρμό από τον Παναθηναϊκό, ότι ο Άρης είναι ένα πληγωμένο θηρίο και θα φανεί στη συνέχεια κατά πόσο πεινάει. Την Άλμπα πάντως την έφαγε.

Οι Οιδίποδες, το ρισκόμετρο και η πίεση

Συγχωρέστε με που δεν θα αναφερθώ στον τελικό κυπέλλου μπάσκετ, αλλά τα θέματα για μαμ είναι τόσα πολλά που είναι αδύνατον να τα καλύψουμε όλα. Πάντως, ο φίλος Κωνσταντίνος θα είναι ευχαριστημένος με τον Παναή και την κούπα. Το σημερινό μενού περιλαμβάνει δυο μεγάλα ματς. Το κίτρινο ντέρμπι και την Τούμπα. Εμείς θα ασχοληθούμε με το δεύτερο, διότι όπως ήρθαν τα πράγματα με το Χ του Ολυμπιακού, τα πράγματα αναμένεται να ξεκαθαρίσουν αρκετά. Πάμε λοιπόν.

Την ψυχοσύνθεση του οπαδού, παρόλο που πολλές φορές κυμαίνεται εκτός πραγματικότητας, την κατανοώ. Πορώνεται με την ομάδα, παθιάζεται μαζί της και αρκετές φορές βλέπει τον κόσμο με οπαδικά γυαλιά. Την ψυχοσύνθεση κάποιου που διοικεί μια ομάδα ως οπαδός αδυνατώ να την καταλάβω. Τι είχε στο μυαλό του ο Father όταν έδιωχνε τον Κάτε; Δεν λέω ότι ο Ολλανδός ήταν αλάνθαστος. Εξάλλου, δεν διαφωνώ με την απομάκρυνσή του, αλλά με το χρονικό σημείο. Σε λάθος timing έφυγε ο Κάτε, σε λάθος timing ήρθε ο Νιόμπλιας. Κι όπως έχω γράψει σε παλιότερα άρθρα, η υποκρισία είναι τόσο μεγάλη που αν ο Κάτε έκανε αυτά που κάνει ο τσίμπλας θα είχαν κάψει το ομοίωμά του έξω από την Λεωφόρο προς παραδειγματισμό.

Τα ψέμματα όμως τελείωσαν για τον Νίκο και την παρέα του. Να ξεκαθαρίσω ότι το ματς με τη Ρόμα δεν έχει σχέση με το πρωτάθλημα. Οι πράσινοι εξακολουθούν να κρατάνε την τύχη στα χέρια τους, παρά το ψυχολογικό ντεσαβαντάζ στο οποίο βρίσκονται. Στα ντέρμπι με Α.Ε.Κ. και Άρη, αποφασίζει να καλύψει τον κώλο του, ώστε να μη δεχτεί κάποια αντεπίθεση. Περιορίζει τους κινδύνους, αλλά την ίδια στιγμή μειώνει και τις όποιες πιθανότητες έχει η ομάδα να επιτεθεί και κατά συνέπεια να σκοράρει. Το παιχνίδι με την Καβάλα ήταν η αποθέωση αυτής της λογικής. Ωστόσο, στην Τούμπα πρέπει να κάνει ακριβώς αυτό. Δεν θα έλεγε όχι σε μια ισοπαλία, άσχετα να πρέπει να κερδίσει για να κλείσει στόματα. Γιατί τον βολεύει; Διότι η διαφορά των δυο ομάδων θα παραμείνει στους πέντε βαθμούς. Μα θα μου πείτε ο Ολυμπιακός; Τον Ολυμπιακό τον αντιμετωπίζει εντός έδρας και μέχρι τότε θα έχουμε φρέσκα κουλούρια. Το Χ με τον Εργοτέλη του ήρθε κουτί του Παναθηναϊκού. Αυτοκτονεί ο ένας, αυτοκτονεί κι ο άλλος. Έτσι με αυτά τα δεδομένα, τουλάχιστον αν φύγει από την Σαλονίκη χωρίς να χάσει εξολοθρεύει (σε θεωρητική βάση) τον Π.Α.Ο.Κ. από την κούρσα του πρωταθλήματος. Επειδή όμως ο Παναθηναϊκός δεν θα παίζει μόνος του, ο Π.Α.Ο.Κ. τι λέει για όλα αυτά;

Πολύ απλά κερδίζει και βάζει ανεξέλεγκτη φωτιά στην βαθμολογία, από την στιγμή που ο Παναθηναϊκός ως νέος Οιδίποδας βάζει τα χεράκια του και βγάζει τα ματάκια του. Έχει και μιμητή πλέον. Αν ο Π.Α.Ο.Κ. θέλει να κυνηγήσει τον αντιρεαλιστικό στόχο του πρωταθλήματος, οφείλει να εξαντλήσει τις όποιες πιθανότητές του στο αποψινό ματς. Αν θέλουμε να φανούμε και λίγο υπερβολικοί, ο αγώνας της Τούμπας δεν είναι απλά ένα ματς. Είναι κάτι παραπάνω από αυτό. Είναι σαν τελικός, διότι εδώ κρίνεται ποιος θα πάρει χρήμα. Ζεστό και άφθονο χρήμα. Τσαμπιονσλίδικο χρήμα. Την τύχη του όμως την κρατάνε και άλλες ομάδες και μάλιστα σφιχτά. Θέλω να πω δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τον ίδιο όπως συμβαίνει με τον Παναθηναϊκό.

Μεγάλη μάχη αναμένεται και στους πάγκους. Για τον Νίκο είδαμε προηγουμένως τι ισχύει. Κάπως ανάλογα λειτουργεί και ο Σάντος με την διαφορά ότι ο Πορτογάλος έχει χτίσει ο ίδιος προσωπικά ένα τέτοιο προφίλ. Επέβαλε την φιλοσοφία του στην ομάδα και μπράβο του. Πηγαίνει εκ του ασφαλούς, ελαχιστοποιεί τα ρίσκα, πετάει ένα τεμάχιο και γεια σας. Ο ψαράς μπορεί να τιθασεύσει την πίεση του κόσμου από την κερκίδα και να μην παρασυρθεί. Το θέμα είναι να μην φοβηθεί το ματς. Για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω κατά πόσον ο Σάντος θεωρεί εφικτό στόχο το φετινό πρωτάθλημα. Φυσικά δεν θα πει όχι αν του κάτσει.

Θεωρώ πιθανό το σενάριο να φοβηθούν και οι δυο προπονητές το παιχνίδι και να λήξει κανά ξερό 0-0. Όπως είπαμε ο Παναθηναϊκός θα είναι ευχαριστημένος, ο Π.Α.Ο.Κ. δεν θα είναι. Κατά την γνώμη μου, θα κερδίσει αυτός που θα ρισκάρει περισσότερο. Ποιος θα είναι αυτός; Τέλος, εκφράζοντας την ταπεινή μου άποψη θεωρώ ότι αυτός ο Π.Α.Ο.Κ. δεν μπορεί να πάρει φέτος πρωτάθλημα. Άλλωστε το χω ξαναπεί. Για του χρόνου το ξανασυζητάμε.

Υ.Γ.1 Να δούμε πως θα διαχειριστούν οι ομάδες την πίεση και φυσικά το αποτέλεσμα.

Υ.Γ.2 Ομάδα = Διοίκηση + προπονητής + παίχτες + κόσμος.

Υ.Γ.3 Ακόμα και να κερδίσει ο Π.Α.Ο.Κ. είπαμε βάζει ανεξέλεγκτη φωτιά, όχι ότι τα έκαψε κιόλας.

Υ.Γ.4 Μπάγιεβιτς vs Κούπερ και τρία χαφ εναντίον δύο.

Η κούρσα και ο Ραν Ταν Πλαν

Αν ο Παναθηναϊκός στο παιχνίδι με την Καβάλα είχε στο μυαλό του την Ρόμα έχει καλώς. Στο χτεσινό ματς πάντως αυτό έδειξε. Θεωρητικά αν όλα πήγαιναν σύμφωνα με το πρόγραμμα, η ομάδα στο χθεσινό ματς θα έπαιζε απελευθερωμένη από το άγχος του πρωταθλήματος. Επειδή τα πράγματα στην πράξη είναι σαφώς πιο δύσκολα, ουσιαστικά έπρεπε να αποδείξει ότι μπορεί υπό το καθεστώς πίεσης να αντιδράσει. Πολλοί ήταν αυτοί που είχαν χάσει τον ενθουσιασμό τους μετά την ήττα από την μακαρομάδα. Ακόμα περισσότεροι ήταν αυτοί που θεωρούσαν δύσκολο να αντιμετωπιστεί η Ρόμα.

Αλήθεια είναι ότι η ομάδα την προσεχή Κυριακή αντιμετωπίζει τον Π.Α.Ο.Κ. σε ένα πολύ δύσκολο αγώνα που θα κρίνει πολλά για το πρωτάθλημα. Αλήθεια είναι ότι έχει χαθεί μεγάλο μέρος του ενθουσιασμού. Αλήθεια είναι ότι ξενέρα και γκρίνια πλανάται στην ατμόσφαιρα. Ωστόσο, αυτά είναι λόγια δικά μας. Έτσι, για να χουμε και κάτι να πούμε. Η πραγματική αλήθεια είναι ότι ομάδα που σέβεται τον εαυτό της, όταν παίζει ευρωπαϊκά ματς και μάλιστα απέναντι σε δυνατές ομάδες, έχει μόνο μια επιλογή. Να προσπαθήσει για το καλύτερο. Κι αυτό ακριβώς έκανε η ομάδα. Προσπάθησε και δικαιώθηκε. Κατά την ταπεινή μου άποψη, μεγάλη αλήθεια είναι και το ότι καμιά ελληνική ομάδα δεν έχει το δικαίωμα να σνομπάρει ένα ευρωπαϊκό αγώνα. Και διαφωνώ με όποιον θεώρησε ότι οι πράσινοι δεν θα έπρεπε να έχουν προτεραιότητα αυτό το ματς. Μπα; Παίζουν κάθε μέρα με Ρόμες; Τι μας λέτε;

Για ποια Ρόμα μιλάμε όμως; Όταν ο Σπαλέτι αποχώρησε, προσλήφθηκε αμέσως ένα από τα hot ονόματα ελεύθερων προπονητών εκείνη την περίοδο. Ο Σπαλέτι ήθελε μεταγραφές, η διοίκηση δεν είχε λεφτά, οι οπαδοί φώναζαν και κάπως έτσι ήρθε ο Ρανιέρι. Ο Ρανιέρι όχι μόνο είναι Ιταλός, όχι μόνο είναι γνώστης, αλλά είναι και οπαδός της ομάδας. Ωστόσο, δεν άλλαξε πολλά πράγματα στο παιχνίδι της Ρόμα. Κράτησε και το ίδιο σύστημα. Αλλά η ομάδα έγινε πιο επιθετική, εκμεταλλευόμενη πολλούς παίχτες της που μπορούν να πατήσουν περιοχή και να κάνουν μπούκες. Κάτι που φυσικά έγινε και χθες. Την πρώτη φάση της Ρόμα την κάνει το επιθετικογενές αριστερό μπακ Ρίισε μέσα από την περιοχή με την μπάλα να τραντάζει το δοκάρι. Στο γκολ που βάζει ο Βούτσινιτς ακριβώς στα όρια της μεγάλης περιοχής, είναι ουσιαστικά ανενόχλητος, διότι μέσα στην περιοχή υπάρχουν άλλοι 4 παίχτες της Ρόμα που χρειάζονται επιτήρηση, παρόλο που η επίθεση της ομάδας εκδηλώθηκε με ελάχιστες πάσες. Το πέναλτι το κερδίζει ο μπουκαδόρος Τσέρτσι σε μια φάση που οι αμυντικοί δεν το περιμένουν. Μέχρι και ο Μότα που δεν φημίζεται για τις επελάσεις του πάτησε περιοχή. Επίσης, η ομάδα διαθέτει ποιοτικά χαφ που μαρκάρουν, πασάρουν, σουτάρουν και δημιουργούν. Και όλα αυτά έγιναν χωρίς Τότι και Τόνι. Προσωπικά ήθελα να δω τον Τότι σαν τρελός. Δεν πειράζει.

Πως αντέδρασε το τριφύλλι στο παιχνίδι της Ρόμα; Δεν αντέδρασε! Βύντρα και Σπυρόπουλος εκτός τόπου και χρόνου. Ειδικά ο Βύντρα είχε πολλά προβλήματα από δεξιά και δεν έπαιρνε βοήθειες από τον Νίνη. Έγκλημα του Νιόμπλια που δεν ξεκίνησε τον κοντό. Έγκλημα του Νιόμπλια που ξεκινάει τον Καραγκούνη. Το ρεζερβουάρ του έχει βενζίνη για 60' λεπτά, αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Το μόνο που κάνει είναι να γκρινιάζει και να κυλιέται στο χόρτο λες και είναι ο Ραν Ταν Πλαν. Ο Σιμάο έκοβε ότι μπορούσε, αλλά μην του πεις να βγάλει την ομάδα μπροστά γιατί δεν μπορεί να κάνει πάσα στα 6 μέτρα. Σίλβα γύρνα. Τουλάχιστον χθες είχε στήριγμα τον Κατσουράνη που στον άξονα έκανε καλή δουλειά. Κι επιτέλους, τον είδαμε να παίρνει πρωτοβουλίες. Αναφορικά με τον Σισέ παρέμεινε εγκλωβισμένος για μια ακόμη φορά. Ωστόσο, ένα ξεπέταγμα του ήταν αρκετό για να το καρφώσει. Όσο για τους Σαριέγκι και Καντέ προσπάθησαν. Το χειρότερο με αυτούς τους δυο είναι ότι πανικοβάλλονται όταν βλέπουν αντίπαλο στα δυο μέτρα. Το χείριστο είναι ότι χθες έτρεχαν (και) για να μπαλώνουν τις τρύπες που άφηναν οι Σπυρόπουλος και Βύντρα.

Γιατί έχασε η Ρόμα; Για να θέσω καλύτερα την ερώτηση γιατί κέρδισε ο Παναθηναϊκός; Διότι δεν παράτησε το ματς σε κανένα σημείο του αγώνα. Κάτι που κατάλαβε αργά ο Ρανιέρι και το πλήρωσε. Πίστεψε ότι εύκολα ή δύσκολα θα περνούσε. Η εικόνα του αγώνα ίσως να τον αποπροσανατόλισε, αλλά το λάθος παραμένει. Έχω την εντύπωση ότι από ένα σημείο και μετά υποτίμησε τον Παναθηναϊκό. Βέβαια, δεν μπορούσε να υπολογίζει και την ατυχία του. Βάζει ο Νιόμπλιας τον Σαλπιγγίδη στο καπάκι γκολ με στημένη φάση. Βάζει ο Νιόμπλιας τον οικοδόμο στο καπάκι γκολ με στημένη φάση. Γκολ ο Σισέ από σέντρα του Σαλπιγγίδη. Αυτό θα πει του βγήκαν οι αλλαγές. Ούτε ο Νιόμπλιας δεν θα το περίμενε. Πάντως, με το που έφαγε το γκολ ο Παναθηναϊκός είπα από μέσα μου πάει η πρόκριση, όχι όμως και η νίκη. Για να έχει ελπίδες πρόκρισης στους 16 του Europa League δεν έπρεπε να δεχτεί γκολ. Παρόλα αυτά κατάφερε και έκανε την μεγάλη ανατροπη και μπράβο του. Έβαλε φρένο στη Ρόμα και μπράβο του.

Από το χθεσινό παιχνίδι μπορούν να βγουν πολλά συμπεράσματα, αλλά θα αρκεστώ σε λίγα. Πρώτον, ο σκάουτερ της Εθνικής Γαλλίας θα έμεινε ικανοποιημένος. Δεύτερον, ο κόσμος έμεινε ευχαριστημένος. Όπως και οι παίχτες, έτσι και οι οπαδοί ζουν για τέτοιες βραδιές. Τρίτον, ο Νιόμπλιας είχε την τύχη με το μέρος του, αλλά δεν θα συμβαίνει το ίδιο βιολί σε κάθε αγώνα. Χθες έκανε λάθη που δεν στοίχησαν. Και επιμένει να μην ρισκάρει. Θα μου πείτε κάτσε ρε μεγάλε με τη Ρόμα έπαιζε. Ένας λόγος παραπάνω. Τέταρτον, Καραγκούνη αν αγαπάς την ομάδα και είσαι πραγματικός αρχηγός βγες μόνος σου. Δεν μπορείς αγόρι μου. Αν πάμε με αυτόν τον Καραγκούνη στο μουντιάλ αντίο ζωή. Όττο ελπίζω να βγάλεις κανά άσσο από το μανίκι σου. Απομόνωσέ τον σε ένα ροζ δωμάτιο και βάλτον να δει το Euro 2004 σε επανάληψη. To επόμενο τεστ στην Τούμπα ίσως δεν θα είναι τόσο ανώδυνο. Και ίσως εκεί θα πρέπει να ελαχιστοποιήσει τα ρίσκα. Η συνέχεια την Κυριακή.