Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

Πουρνάρια, λύκοι και πυρ!

Οι φίλοι του Π.Α.Ο.Κ. είναι ιδιαίτερα θερμοί, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αδυνατούν να μείνουν ήσυχοι, προς τιμήν του Γκάρι Σπιντ, για ένα λεπτό. Για ένα γαμημένο λεπτό. Και τι τραγουδούσαν; Συνθήματα κατά της Βουλής. Ωραίος συγχρονισμός. Τέλος πάντων. Μόλις είδα τις εντεκάδες των δυο ομάδων, σκέφτηκα ότι η αριστερή πλευρά του Π.Α.Ο.Κ., ελέω των απόντων Βιερίνια και Λίνο, θα υπολειτουργήσει, ενώ η δεξιά πλευρά θα έπρεπε να σηκώσει όλο το επιθετικό βάρος. Φαπ στον Κάνθαρο! Ο Φωτάκης έκλεψε την μπάλα και μοίρασε διαγώνια στον Γεωργιάδη, οποίος σημάδεψε με διαβήτη το μπιφτεκοκέφαλο του Σάλπι που άφησε την δεξιά πλευρά και συνέκλινε προς το κέντρο της περιοχής. Και εγένετο γκολ. Σωστή τακτική συμπεριφορά από τον Σάλπι. Ο Γκαλάς πήγε για πουρνάρια. Για την κλάση και την εμπειρία του, κρίνεται Α.Α. (αδικαιολογήτως απών). Η Τότεναμ προσπαθούσε να αντιδράσει και το κατάφερνε με ανορθόδοξο, όμως, τρόπο. Η ομαδικότητα και η τακτική συνέπεια των παιχτών του Μπολόνι, εξανέμιζε οποιοδήποτε τεχνικό πλεονέκτημα των Άγγλων. Επιπλέον, οι Ρόουζ και Τσόρλουκα ήταν εκτός αγώνα, κλίματος και πραγματικότητας. Και ξαφνικά, δέχομαι εκ νέου φαπ! Ο Γκαρσία (επαναστάτης) βγάζει πανέμορφη διαγώνια πάσα, μήκους περίπου δεκαπέντε μέτρων, προς τον Γεωργιάδη, ο οποίος σεντράρει παράλληλα και συρτά προς τον Αθανασιάδη. Τα πουρνάρια εξακολουθούσαν να φαντάζουν ιδανικός προορισμός για την αμυντική γραμμή των ''Πετεινών''. Το 2-0 υπέρ του Π.Α.Ο.Κ. είναι γεγονός. Απίστευτο. Κι όλα αυτά με τους γηπεδούχους σε ρόλο κομπάρσου.


Η αρχική πίεση στα 3/4 του γηπέδου, μετατράπηκε σε μερική συσπείρωση γραμμών και οπισθοχώρηση αυτών κατά δώδεκα (περίπου) μέτρα. Η άμυνα, ωστόσο, παρέμενε πιεστική και τολμώ να πω επιθετική. Όπως οι Σπαρτιάτες οπλίτες που υποχωρούσαν με αξιοθαύμαστη πειθαρχία και κατόπιν (αντ)επιτίθεντο σαν κουτάλα για φακές. Οι παίχτες του Χάρι Ρέντναπ, όντας πλέον τρομοκρατημένοι, φερόντουσαν σαν πρόβατα που τους κυνηγούσαν λύκοι. Δεν μπορούσαν καν, να θέσουν σε κίνηση τους δεδομένους αυτοματισμούς τους. Επιπλέον, το τέμπο είχε χαμηλώσει, με τον Γκαρσία να δίνει το μοτίβο. Ένας Γκαρσία, του οποίου οι αντιδράσεις, όντας πιεζόμενος, είναι αξιοζήλευτες. Μεγάλο προσόν να μην πανικοβάλλεται ο ποδοσφαιριστής και το κυριότερο να μην το δείχνει. Οι Λονδρέζοι, λοιπόν, απέκτησαν κατοχή, καθώς οι Έλληνες (sic!) τους έδωσαν συνειδητά γήπεδο, ωστόσο, παρέμεναν ακίνδυνοι. Οι προσωπικές ενέργειες των ''Πετεινών'', έπεφταν σε αδιέξοδο. Και φτάνουμε στο 36' λεπτό. Ο διαιτητής βλέπει χέρι του Σταφυλίδη, τον οποίο αποβάλλει, δίνοντας μάλιστα και πέναλτι. Αδιανόητα πράγματα. Τι να κάνει; Να το κόψει; Οι γηπεδούχοι μείωσαν το σκορ και αναθάρρησαν. Απέκτησαν ψυχολογία και δικαιολογημένη φλυαρία.

Το ερώτημα που αναδύθηκε, φτάνοντας στην ανάπαυλα (κλισέ), ήταν το εξής: θα μπορούσαν οι παίχτες του Π.Α.Ο.Κ. να αντέξουν στο δεύτερο ημίχρονο, παίζοντας με παίχτη λιγότερο; Ο Σάλπι ήταν αεικίνητος, ο Λαζάρ κάλυπτε πολλά τετραγωνικά κι ο Γκαρσία έτρεχε όσο πιο ποιοτικά μπορούσε. Θα είχαν τις (ψυχικές και σωματικές) δυνάμεις, για να υπομείνουν το δεδομένο σφυροκόπημα των γηπεδούχων; Να τρέχουν, να καλύπτουν, να αλληλοκαλύπτουν και να ντουμπλάρουν αντιπάλους; Το δεύτερο μέρος, λοιπόν, ξεκίνησε όπως τελείωσε το πρώτο. Ο Μπολόνι, προκειμένου να καλύψει το χάσμα του Σταφυλίδη, τοποθέτησε τον Φωτάκη ως αριστερό μπακ, αλλά το κενό στη θέση δέκα ήταν ολοφάνερο. Ο Κλάους γυρνούσε πολλά μέτρα πίσω, (παρα)σέρνοντας μονίμως κάποιον αντίπαλο μαζί του, για να πάρει μπάλα ή να ανοίξει χώρους για τον Γεωργιάδη και τον Σάλπι, όμως, ήταν φανερό ότι το σχήμα ήθελε ένα μικρό ρεκτιφιέ.

Ο Μπολόνι θυσιάζει τον Γεωργιάδη και περνάει στη θέση του τον Σνάουτσερ που λαμβάνει αμέσως πόστο στο αριστερό άκρο αμύνης. Ο Π.Α.Ο.Κ. έψαχνε τις διαγώνιες πάσες και τις συνεργασίες με τους ακραίους, όπως άλλωστε συνέβη στο πρώτο 45έπτο, ώστε να απεγκλωβιστεί από την άμυνα, αλλά ο Μόντριτς ήταν εκείνος που μοίραζε παιχνίδι στις αδύνατες πλευρές και ανάγκαζε την άμυνα του Π.Α.Ο.Κ. σε αδιάκοπο τρέξιμο. Ο Μπέιλ πέρασε στο παιχνίδι (στη θέση του κακού Ρόουζ), ο Ντεφό σκεφτόταν τα πουρνάρια, ο Λίβερμορ κατασκήνωσε στην περιοχή του Χαλκιά και η αμυντική γραμμή των Άγγλων ανέβηκε έως τη σέντρα, αλλά οι φιλοξενούμενοι είχαν την οξυδέρκεια και την ψυχραιμία να απομακρύνουν με αυτοθυσία την μπάλα και να βγαίνουν από την άμυνά τους. Συν τοις άλλοις, δεν προδόθηκαν από τις πτέρυγες, καθώς έστηναν στα ''Σπιρούνια'' συνεχώς παγίδες. Οι Λένον, Πιέναρ και μετέπειτα ο Γουόκερ δεν μπορούσαν να πλαγιοκοπήσουν, δεν έδωσαν το απαιτούμενο πλάτος και προσπάθησαν να συγκλίνουν ανεπιτυχώς προς τον άξονα. Μολαταύτα, οφείλω να δηλώσω ότι η ομάδα του Μπολόνι δεν φάνηκε να έχει εκπαιδευτεί σε καθεστώς αριθμητικής ανισορροπίας. Η απαιτούμενη συσπείρωση προήλθε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, λόγω επιβίωσης και ποδοσφαιρικού ενστίκτου. Δεν διέκρινα ασφαλή έξοδο κινδύνου της μπάλας και τακτικό πλάνο αντεπίθεσης. Ίσως επειδή δεν υπήρχαν. Εντούτοις, κατανοώ πλήρως ότι πρόκειται για αυστηρότατη διαπίστωση και προφανώς δεν μειώνει την υπερπροσπάθεια των παιχτών. Σε καμία περίπτωση. Ο Π.Α.Ο.Κ. κατόρθωσε να βραχυκυκλώσει τους αντιπάλους του σε τέτοιο βαθμό που στο τέλος οι Άγγλοι έκαναν καθυστερήσεις μόνοι τους. Εντυπωσιακό.

Η ελληνική ομάδα (sic!) πέτυχε μια πολύ μεγάλη νίκη, έχουσα πολλαπλά οφέλη, απέναντι σε έναν αντίπαλο που ήταν φορμαρισμένος και ποιοτικότερος. Δεν νομίζω ότι οι Άγγλοι υποτίμησαν τον Π.Α.Ο.Κ. Ο Ρεντναπ, άλλωστε, δήλωσε: «Δεν μπορούσαμε να τους λυγίσουμε». Η αναγνώριση του αντιπάλου συνιστά παράσημο. Ένας Π.Α.Ο.Κ., από τον οποίο ουδείς υστέρησε. Άκυρο. Υπήρχε ένας. Αυτός ο Χαλκιάς είναι δυο μέτρα άντρας και δεν μπορούσε να πιάσει την μπάλα. Δεν μπορούσε να διώξει με το αριστερό πόδι -αντίστοιχα κι ο Γκαρσία με το δεξί. Δεν μπορούσε να καθοδηγήσει την άμυνα. Δεν είχε καθαρό μυαλό, φαινόταν αγχωμένος και δεν ενέπνεε εμπιστοσύνη. Οι συμπαίχτες του, πάντως, παρέμειναν ψύχραιμοι. Κάθε φορά που η μπάλα πήγαινε στην περιοχή, οι Π.Α.Ο.Κ.τσήδες σκούπιζαν τον ιδρώτα από το μέτωπο τους. Το γεγονός ότι οι  αμυντικοί της ομάδας (π.χ. Σταφυλίδης ή Κοντρέρας)  έσπευδαν να καλύψουν την εστία, δείχνει γνώση επί του θέματος. Ο Κρέσιτς που είναι; Τέλος πάντων. Μετά τη νίκη του Ολυμπιακού ήρθε η άλωση του Λονδίνου. Μακάρι να κερδίσει και η Α.Ε.Κ. Δεν σας κρύβω ότι ζηλεύω. Όχι τόσο τις νίκες, όσο τους ίδιους τους αγώνες. Την ατμόσφαιρα. Την προσμονή. Τη δίψα. Το γόητρο. Θα έρθει πάλι η σειρά μας. Κλείνω με τον Μπολόνι: ο μπαγάσας το πίστευε. Μαγκιά του. Και τώρα μπορείτε να τον αποθεώσετε. Κωλοτούμπες: άρξατε πυρ! 

Υ.Γ.1 Η Αρειανάρα κέρδισε και στην Ολλανδία. Βρίσκεται στην δεύτερη θέση του ομίλου του, έχοντας μάλιστα την καλύτερη άμυνα στο Eurocup, και ατενίζει το εγγύς μέλλον με διαφορετική ψυχολογία. Την Κυριακή παίζουμε με τον Ολυμπιακό. Δεν με νοιάζει το αποτέλεσμα, αλλά η διάθεση που θα δείξουν οι Ινδιάνοι. Πάμε μωρή αρρώστια. Όσο για τα διοικητικά, δεν μπορώ να εκφέρω άποψη, διότι είμαι ακόμα μπερδεμένος. Προσπαθώ να βγάλω μια άκρη. Δεν είναι εύκολο.

Υ.Γ.2 Τι τρέχει με τον Πρίττα; Οι ρεπόρτερ δεν ξέρουν τι συμβαίνει με την περίπτωση του; Ξέρουν, αλλά δεν μιλάνε. Μπάσταρδοι. Το ίδιο και οι δημοσιογράφοι. Και το μόνο που απαντάνε, όταν τους ρωτάς, είναι ''επιλογή προπονητή''. Το ίδιο πάει να γίνει και με τον Καπετάνο. Υποθέτω και με τον Πορτίγια. Κι όλα αυτά συμβαίνουν την ίδια στιγμή που ο Τόχα ξεκινά βασικός. Σκάνδαλο. Ο Κολομβιανός πρέπει να εκσφενδονίζει απειλές ότι θα τους πνίξει με το μαλαπέρδι του. Δεν εξηγείται διαφορετικά. Ωραίος, πάντως, ο Πολωνός Γκουαρντιόλα. Εκείνος δεν ήταν που έλεγε ότι τα πράγματα δεν μπορούν να αλλάξουν γρήγορα; Σκεφτείτε να άλλαζαν και γρήγορα. Μήπως τον μπερδεύω με τον Ισπανό Γκουαρντιόλα;

Υ.Γ.3 Το να γκρινιάζει ο Π.Α.Ο. για την επιστροφή Καλόπουλου είναι αναμενόμενο, αλλά όχι και τόσο λογικό. Διότι, ξέρω αρκετές ομάδες, αγωνιζόμενες κατά του Π.Α.Ο., που έχουν γνωρίσει αρκετούς κλώνους του Καλόπουλου. Δεν διέκρινα σε κάποιο από αυτά τα παιχνίδια  παρόμοια ευαισθητοποίηση. Εντούτοις, το έχουμε πει: όταν αδικείσαι με τον ίδιο τρόπο που αδικείς, ουρλιάζεις και μιλάς για σφαγές. Γαμημένη υποκρισία. Και πάμε στον Ολυμπιακό. Το να εκφράζουν κύκλοι της διοίκησης την έντονη δυσαρέσκεια τους για την ανακοίνωση του Παναθηναϊκού είναι προκλητικό. Υποδηλώνει θράσος. Επέστρεψε κι ο Σάββας. Άντε, καλώς να ορίσουν ο Γκαγκάτσης κι ο Θωμάς. Η παράγκα του Γόντικα πρέπει να γκρεμιστεί συθέμελα. Τι μου δείχνουν όλα αυτά; Η απάντηση είναι μία και μοναδική: φόβος. Φόβος μήπως και χαθεί το πρωτάθλημα. Από ποιον; Από μια ομάδα που μέχρι πρότινος ήταν παρατημένη από όλους. Φόβος, λοιπόν, για τον Παναθηναϊκό. Η αλήθεια είναι ότι ο Ολυμπιακός πληρώνει την μεγαλομανία του γυμνού βασιλιά. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Τα υπόλοιπα είναι για λαϊκή κατανάλωση.

Υ.Γ.4 Δεν ξέρω πως το καταφέρνουν. Ειλικρινά δεν ξέρω. Μόνο εκείνοι ξέρουν.

28 σχόλια:

  1. Δυο πορτοκαλιές νίκες στην Ευρώπη,συνεχόμενες και μαλιστα εκτός έδρας, ειχαμε κάτι χρόνια δουμε!Φτύστε μας,μη μας ματιάσετε:))
    Αντε,να δούμε τη συνεχεια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είδα το παιχνίδι και αν και δεν ξέρω και πολλά από ποδόσφαιρο, ένα έχω να πω: Αν δεν ήταν δύο ηλίθιοι, ο ΠΑΟΚ θα μπορούσε άνετα να είχε βάλει κι άλλα δύο γκολ. Οι δύο αυτοί ηλίθιοι είναι ο Χαλκιάς και ο διαιτητής. Χάρη στην ηλιθιότητα του πρώτου αναγκάζεται να αποκρούσει ο Σταφυλίδης, χάρη στην ηλιθιότητα του δεύτερου παίρνει ανύπαρκτη κόκκινη και ανύπαρκτο πέναλτι και χάρη στην ηλιθιότητα και των δύο μαζί ξαναμπήκε η Τότεναμ στο παιχνίδι. Και πώς ξαναμπήκε, ε; Μονότερμα. Στο ένα τέταρτο του γηπέδου. Αλλά ο Χαλκιάς κι ο διαιτητής συνεχίζουν τις μαλακίες. Ο Χαλκιάς κάνει τη μία έξοδο του Μεσολογγίου πίσω από την άλλη, αναγκάζεται ο Κοντρέρας να αποκρούσει, τρώει την κλωτσιά και μετά από ένα λεπτό, αφού η Τότεναμ βάλει γκολ, θυμάται ο αετοπεταχτής που λέγαμε διαιτητή ότι έγινε φάουλ πάνω στον Κοντρέρας. Τι να πεις. Αλλά ακόμη και έτσι, μέσα σε ένα κλίμα συνουσίας του Δία, ο ΠΑΟΚ κρατησε το αποτέλεσμα και πήρε τη νίκη. Αυτό είναι πολύ μεγάλο πράγμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γεια σου VAD. Η αλήθεια είναι ότι οι αντίπαλοι ήταν υποδεέστεροι, αλλά αυτό δεν μειώνει την αξία της νίκης. Μακάρι την Κυριακή να δω ένα γεμάτο Παλέ και μια παθιασμένη εμφάνιση. Καλό μήνα φίλε μου.

    Βάρβαρε Θωμά, πολύ μεγάλη νίκη. Και μέχρι το σημείο που έπαιζε με έντεκα εναντιον έντεκα, πάρα πολύ καλή εμφάνιση. Ο Χαλκιάς ήταν μετριότατος και ευτυχώς που δεν παρέσυρε μαζί του και τους συμπαίχτες του. Θυμάμαι που έπαιζε Μπάγερν - Άρης. Χάνουμε μια επική ευκαιρία με τον Ίβιτς και μετά αρχίζει η κατηφόρα. Τρώμε έξι γκολ, εκ των οποιών τα τέσσερα είναι αποκλειστική ευθύνη του Χαλκιά. Και το μαλακισμένο, αντί να βγει και να πει είμαι ρούκουνας, δήλωνε πόσο πολύ του άρεσε που αγωνίστηκε σε μια τέτοια έδρα κι ότι χάρηκε το παιχνίδι. Εκείνη την βραδιά ήταν πολύ τυχερός που δεν τον λυντσάραμε. Ειλικρινά μιλάω.

    Γεια σου Σκοτεινέ Ήλιε. Καλό μήνα. Έχει και πανέμορφη μέρα. Πανέμορφη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλημέρα φίλε μου καλόν μήνα...
    Dream Theater τι γκρουπάρα κι αυτή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κάνθαρε μου...

    Δέχομαι τα συγχαρητήρια σου για την ΠΑΟΚΑΡΑ μου :)

    Και σου δίνω τα δικά μου για την κομματάρα απο τους Dream Theater ;)

    Cheers!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μπιφτεκοκέφαλος λέει!! Γαμάτο!!!!!
    Δεν του το 'χα του Μπάοκ.. βρε μπράβο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Χάρης

    Η αναμετρηση Τόττεναμ-ΠΑΟΚ χωρίζεται στα δύο, με κομβικό σημείο την αποβολή του Σταφυλίδη. Μέχρι το 25'-30', η Τόττεναμ δεν υπήρχε στο χορτάρι. Με δύο γκολάκια και ο ΠΑΟΚ εξακολουθούσε να βγαίνει απειλητικά στην επίθεση. Σταδιακά ανέβηκε λιγάκι η Τόττενα και ανέλαβε πρωτοβουλίες, χωρίς ουσία. Και φτάνουμε στο "χέρι" του Σταφυλίδη, το πέναλτυ και την αποβολή. Χέρι δεν υπάρχει, αλλά ο διαιτητής απλώς έκανε λάθος και νόμισε ότι το είδε. Δεν έχει τόση σημασία τί βλέπουμε στο replay, αλλά τί μπορεί να αντιληφθεί ο κάθε διαιτητής. Ο ΠΑΟΚ μένει με 10 παίκτες, η Τόττεναμ μειώνει σε 1-2, και εκεί ξεκινάει το κατενάτσιο του ΠΑΟΚ, χωρίς παραδόξως να υποστεί σοβαρή πίεση από την Τόττεναμ.

    Το πρόβλημα της Τόττεναμ είναι ότι δεν σούταρε. Αφού δεν μπορείς να πατήσεις με αξιώσεις την αντίπαλη περιοχή, τότε σούταρε από τα 20-30 μέτρα. Ειδικά ο Defoe μπορεί να το κάνει. Το μόνο που κατάφερε η Τόττεναμ είναι να φτιάξει 2 φάσεις όλες κι όλες, με αποκορύφωμα την φάση διαρκείας με το ακυρωμένο γκολ του Defoe για φάουλ στον Contreras.

    Ο ΠΑΟΚ αξίζει συγχαρητήρια για την νίκη του. Απέδειξε και πάλι ότι παρά τα προβλήματά του και τις ελλείψεις του, είναι ατσάλινος, δυσκολοκατάβλητος αντίπαλος και ικανός για πολλά.

    Το τί συμβαίνει στον Άρη με τους Πρίττα, Καπετάνο και Πορτίγια, αλλά και τον Λαζαρίδη, προφανώς και δεν είναι θέμα προπονητή. Ο Πρόμπιερζ ήρθε για να πάρει τα "μάννα εξ ουρανού" λεφτά που θα του δώσει ο
    Άρης. Και χαρτάκι να του δώσεις, δεν θα πει όχι. Μόνο τα λεφτά να του δώσεις. Αν ήμουν Πρίττας, με την ηλικία του και την αντιμετώπιση που έχει εδώ και 2 χρόνια, θα έφευγα από τον Άρη. Είτε με προσφυγή λόγω μείωσης προσωπικότητας (αφού δεν παίζει σε κανένα σεχδόν παιχνίδι), είτε με κοινή συναινέσει λύση του συμβολαίου του.

    Οι τελευταίες εξελίξεις στο ελληνικό ποδόσφαιρο, με την επιστροφή Καλόπουλου, με την διαμαρτυρία του ΠΑΟ, με την ενεργοποίηση του αλητήριου του Σάββα Θεοδωρίδη στον Ολυμπιακό, με την απόλυση από την ΕΠΟ των αθλητικών εισαγγελέων Φάκου και Αντωνακάκη, σημαίνουν ένα πράγμα δυστυχώς: ότι η ανακωχή και η εγκράτεια (με διαιτησίες πολύ καλύτερες των προηγούμενων ετών και σχετική διαιοσύνη) λόγω του ντόρου της υπόθεσης των στημένων αγώνων και των υποκλοπών των τηλεφωνημάτων, τελείωσε. Σύντομα θα ξαναρχίσουν τα τηλεφωνήματα, οι πιέσεις, οι δωροδοκίες και οι εκβιασμοί σε διαιτητές και παράγοντες, ακόμα και σε ποδοσφαιριστές.

    Ο Θεοδωρίδης δεν επέστρεψε στον Ολυμπιακό για να συνετίσει τα παλιόπαιδα τους ποδοσφαιριστές, που "δεν σκέφτηκαν τον πρόεδρο που είδε την ομάδα από το πέταλο των οργανωμένων μέσα στο τρελό κρύο της Τρίπολης και τον πίκραναν", και να ξανακερδίσουν το πρωτάθλημα, που όντως ο Μαρινάκης φοβάται μην χαθεί. Ή επειδή θα βρίζει και θα το παίζει βαρύς και μάγκας στην ΕΠΟ, θα τον φοβούνται οι φλώροι σαν τον Πιλάβιο και τον Βασάρα? Ο Σάββας απλώς έχει κάποια κονέ στο παρασκήνιο και κάποια know-how που ο Βαγγέλης δεν διαθέτει, λόγω και της απώλειας του φίλτατου Μπέου. Το αν φτάνουν τα προσόντα του Σάββα για να ξαναστηθεί ένα σύστημα που να αποδίδει την 50-50 δικαιοσύνη που ονειρεύεται ο Βαγγέλης (50 για εμάς και 50 εναντίον των αντιπάλων μας), μένει να φανεί στην πράξη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Μεγάλη νίκη η ΠΑΟΚάρα και μπράβο τους. Όπως ήταν μεγάλη και η νίκη τού Ολυμπιακού στη Μασσαλία. Τις έχει ανάγκη αυτές τις νίκες το ελληνικό ποδόσφαιρο και ήταν μάγκικες νίκες.
    Για τον Καλόπουλο έχει μεγάλο θράσος να μιλάει ο Παναθηναϊκός. Ακόμα έχω νωπή στη μνήμη μου μια σφαγή της ΑΕΚ στη Λεωφόρο με το θέατρο του Εντόι και την εντελώς αναίτια αποβολή του Δέλλα που βρισκόταν δύο μέτρα μακριά του όταν ο μαυρούκος τινάχτηκε λες και τον χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα και ξάπλωσε σφαδάζοντας στο χορτάρι. Μεγάλη σχολή η... Καραγκούνειος. Όσοι την έχουν βγάλει παίζουν άνετα ακόμα και στο Χόλυγουντ. Ήταν τότε -αν θυμάσαι- που η... αντικειμενική ΕΤ "έχασε" το κομμάτι με το συγκεκριμένο στιγμιότυπο και δεν το πρόβαλλε ποτέ. Ελλαδάρα ρεεεεε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Η αρχική ενδεκάδα είχε 7/11 Έλληνες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Τι να φοβηθουμε βρε Κανθαρε απο τους ανυπαρκτους? Πραγματικα τι? Αστους να βγαζουν συγχαρητηριες ανακοινωσεις για τον Μπαοκ.

    Περιμενε μεχρι τη Δευτερα που θα γινει το "μπαμ" απο το μπαλονι του πριγκιπα και το πρωτοδικειο θα ειναι ακομα ενα βημα πιο κοντα... να δεις τοτε ολοι οι παναθηναικες οπαδοι και τιμ πως θα λακιζουν ενας ενας!

    Οσο για την επιστροφη του Θεοδωριδη ουτε κρυο ουτε ζεστη. Δεν ξεχναμε και την επιθεση του στην Θυρα 7... αρα λοιπον δεν ειναι ακριβως ετσι οπως τα παρουσιαζουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Γεια σου Αστραπή. Καλό μήνα. Μόνο γκρουπάρα; Αστράφτουν οι άτιμοι.

    Γεια σου Elt. Πάντα τέτοια ρε μάγκα.

    Γεια σου Πρόεδρε. Να σου πω κάτι; Μετά το Eυρο του 2004 είμαι πεπεισμένος ότι όλα γίνονται. Και να φανταστείς ότι ακόμα δεν έχω συλλάβει την επιτυχία της Πορτογαλίας.

    Χάρη, ο ΠΑΟΚ έπαιξε πολύ καλά τα ντουμπλαρίσματα και τις παγίδες, ειδικά στα φτερά. Τα ακραία χαφ βοηθούσαν τα ακραία μπακ και πολύ συχνά ερχόντουσαν για βοήθειες οι Λαζάρ δεξιά και Φωτάκης αριστερά. Κάποιες φορές έπιασα και τον Γκαρσία να βγαίνει αριστερά, αλλά τότε ο Φωτάκης έμενε στον άξονα. Έχεις δίκιο για τα σουτ των Άγγλων. Ο Ντεφό το έχει, αλλά χθες κάπου χάθηκε. Και με τον Χαλκιά ουσιαστικά να παραμένει αμέτοχος. Ψύχραιμος δεν ήταν, επικοινωνία δεν είχε, απόκρουση δεν έκανε πλην μίας στο σουτ του Ντεφό. Μεγάλη νίκη του ΠΑΟΚ. Πολύ μεγάλη νίκη.
    Δεν ξέρω αν ο Πολωνός παίρνει χαρτάκι. Ο ίδιος δηλώνει ότι θα πάρει αποφάσεις που δεν θα αρέσουν σε όλους. Για να δούμε. Αυτό που ξέρω είναι πρέπει να προετοιμαστούμε για πολλές αλλαγές. Πάλι. Αυτά συμβαίνουν όταν αλλάζεις προπονητές σαν σακούλες σκουπιδιών. Βαρέθηκα. Συμφωνώ απόλυτα για την πρότελευταία παράγραφο. Όσο για τον Σάββα, επειδή ο Μαρινάκης κάθεται σχετικά ήσυχος και μάλλον έχει σκάσει που δεν μιλάει, είναι προφανές ότι ήρθε για να υποδυθεί τον σύνδεσμο του Ολυμπιακού με τα ΜΜΕ. Θα κάνει ντόρο, θα κάνει φασαρία, θα λαϊκίσει, θα λέει τις μπούρδες του κι όποιον πάρει ο χάρος. Αφού οι δικηγόροι του Βαγγέλα τον έχουν συμβουλέψει, μετά τα περσινά όργια, να μην μιλάει, εμφανίζεται ο Σάββας και πιάνει αμέσως δουλειά κατά της παράγκας της Γόντικα.

    Αετόπουλο, μακάρι να κερδίσεις κι εσύ απόψε. Το εύχομαι ολόψυχα. Για τον Καλόπουλο θυμάμαι κι εγώ ''όμορφες'' στιγμές. Άστα ρε φίλε. Μας κοροιδεύουν μέσα στα μούτρα μας. Όλος ο κόσμος να γυρίσει ανάποδα αυτοί θα σχολούνται με διαιτησία. Δεν καθόμαστε να εξετάσουμε τι σκατά έχουμε κάνει στραβά και ποιες αδυναμίες μπορούμε και πρέπει να διορθώσουμε, αλλά προσπαθούμε με όλες μας τις δυνάμεις να σκοτώσουμε τον γάιδαρο του γείτονα. Και κάτι που διάβασα, νομίζω σήμερα, αλλά δεν θυμάμαι που. Η Λίβερπουλ, όταν οι επιθετικοί της είχαν πρόβλημα στα τελειωμάτα, προσέλαβαν τον Ίαν Ρας για να τους βοηθήσει στην τελική προσπάθεια. Ο Ολυμπιακός προσέλαβε τον Σάββα. Η διαφορά νοοτροπίας διακρίνεται ξεκάθαρα. Και φυσικά δεν αφορά μόνο τον Ολυμπιακό. Το μόνο που λυπάμαι είναι ο Βάσκος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Σωστός ο Μηνάς. Λες να ξαναδούμε εντεκάδες με δέκα και έντεκα Έλληνες;

    Γεια σου Greecelands. Καλό μήνα να έχουμε.

    Γεια σου ρε Γιάννη. Καλό μήνα και σε σένα.

    Μανόλο, σκέψου να μην ήταν και ανύπαρκτοι. Ο Τσάκας και το πρωτοδικείο δεν έχουν σχέση με το ζήτημα που θίγω. Και με πρωτοδικείο ή οικονομικό πρόβλημα, πάντως, οι παίχτες και ο προπονητής θα κυνηγήσουν το πρωτάθλημα μέχρι τέλους. Δεν το αφήνουν τώρα. Ρε Μανόλο, αντί να κάτσετε να βρείτε τι πάει στραβά, φωνάζετε ότι ευνοείται ο ΠΑΟ, ότι διαιτητική πρόβλεψη έχετε κάνει έχει πέσει στο κενό, επανέρχεται ο Καλόπουλος που αν πραγματικά δίδασκες ήθος και αξίες δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση να το δεχτείς και επαναφέρεις τον Σάββα, σίγουρα όχι για να πάρει θέση κάτω από τα δοκάρια. Επομένως, προφανώς και δεν είναι όπως τα παρουσιάζουν.

    Γεια σου Δήμητρα. Μόνο θετική; Θετικότατη.

    Υ.Γ. Τι όμορφη και λαμπερή μέρα ήταν η σημερινή;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Μεγάλη νίκη του ΠΑΟΚ. Πολύ μεγάλη νίκη, σχεδόν τεράστια!

    Απέναντι στην 3η ομάδα της Premier League, με παίκτη λιγότερο για 60 λεπτά. ΛΟΓΩ ΕΝΟΣ ΚΑΡΑΠΕΤΣΙΝΟΥ ΠΕΝΑΛΤΙ. Ενώ για να μην κατακυρωθεί τελικά το γκολ της Τότεναμ χρειάστηκαν κάτι λεπτά διαβουλεύσεις! Όταν παίκτης βρίσκει με τα δυό πόδια τον ξαπλωμένο αντίπαλο είναι κόκκινη κάρτα, είτε το θέλει είτε όχι. Τιμωρείται με κόκκινη γιατί δεν μπόρεσε να προφυλαχτεί από επικίνδυνο παιχνίδι. Δεν θα ξεχάσουμε κι' αυτά που ξέρουμε επειδή το ολλανδικό περιοδόπανο ήντουνε πιασμάν!

    Όποιος γουστάρει να έχει αντικειμενική άποψη για τον αγώνα, και ταυτόχρονα να μάθει πως είναι η υγιής αντίδραση σε παρόμοιες καταστάσεις, μπορεί να δει τι γράφουν τα Αγγλικά Μέσα εδώ:

    http://www.gazzetta.gr/article/item/245716-oi-ellenes-eroes

    Κανένα μέσο δεν γράφει παπαρολογίες για τις περισσότερες "άτυχες" τελικές προσπάθειες που έκαναν οι γηπεδούχοι, ούτε για τον "τυχερό" ΠΑΟΚ που έκανε 3 τελικές και έβαλε 2 γκολ. Αυτοί ξέρουν μπάλα. Επίσης ξέρουν ότι δεν απευθύνονται σε άτομα ανίκανα να διαμορφώσουν δική τους ποδοσφαιρική άποψη οπότε αναγκαστικά χρησιμοποιούν δανεικές.

    Τα Παόκια πρέπει να καταλάβουν ότι κάτι δεν πάει καλά με την πάρτη τους. Δεν γίνεται ο Μπόλονι τη μια μέρα να είναι μυρωδιάς και την άλλη θεός. Έλεος με την αμπαλία ορισμένων.

    Καλό απόγιομα. Πάω να δω Δικέφαλο του Νότου, αν και δεν είμαι αισιόδοξος. Μακάρι να πέσω έξω και να κάνει σεφτέ στους πόντους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Καλό μήνα κι από μένα, Κάνθαρε, σε σένα και την παρέα σου!

    Με το παιχνίδι του ΠΑΟΚ ασχολήθηκα λόγω Tottenham (λάτρης του βρετανικού ποδοσφαίρου, άλλωστε). Συγχαρητήρια στον ΠΑΟΚ για την τεράστια νίκη! Μπορεί η Tottenham να έπαιξε χωρίς αρκετούς βασικούς, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς που έπαιζαν ήταν οι περυσινοί βασικοί, και σε συνδυασμό με το γεγονός της αποβολής, δεν μπορεί να μειωθεί το μέγεθος της νίκης. Ας μην πούμε για το γεγονός ότι ελληνική ομάδα, όποτε παίζει με αγγλική στο νησί δεν την κοιτάει καν στα μάτια (αντε, για ένα ημίχρονο ο Ολυμπιακός τη Liverpool το 2004-05 και ο Παναθηναικός τη Man United το 2001). Κίτρινη κάρτα, όμως βγάζω και στους οπαδούς του ΠΑΟΚ που βρέθηκαν στο γήπεδο για τη μη τήρηση του λεπτού σιγής. Ο Gary Speed ήταν τεράστια μορφή για τους Βρετανούς και η απωλειά του τραγική, οπότε ήταν μια κακή στιγμή για τους οπαδούς του ΠΑΟΚ κατά τη γνώμη μου. Όπως, θεωρω άκυρα και τα σχόλια πολλών ότι "καλά αυτή είανι η Tottenham, σιγά την ομάδα, αν έπαιζε ο ΠΑΟΚ με 11 ποιος ξέρει τι θα γινόταν κλπ". Καλό είναι να μη μιλάμε με τέτοιο υποτιμιτικό τρόπο, ειδικά αν δε γνωρίζουμε τον αντίπαλο και το πρωτάθλημα (όχι, οι ελληνικές εφημερίδες δε συνιστούν σοβαρ΄΄η πηγή ενημέρωσης για τα ξένα πρωταθλήματα!)

    Στα ποδοσφαιρικά, τώρα, θα συμφωνήσω απόλυτα με την προσέγγιση του Χάρη και κυρίως με το σημείο που αναφέρει ότι οι Άγγλοι δε σούταραν, αλλά και με εσένα που πολύ σωστά γράφεις για τα ντουμπλαρίσματα στα μαρκαρίσματα. Αξίζει συγχαρητήρια η εμφάνιση του Σαλπιγγίδη που πολλές φορές γυρνούσε μπακ, ενώ θα διαφωνήσω για τον Χαλκιά: δεν ήταν μετριότατος, ήταν κακός. Πρώτη σωστή έξοδος κάπου στο 75'-80' και μάλιστα από έναν έμπειρο τερματοφύλακα. Ανεπίτρεπτο. Θα μου πεις, ο Χαλκιάς πάντα ο ίδιος ήταν: από όταν πήρε τη φανέλα βασικού στον ΠΑΟ από τον Νικοπολίδη έδειξε καλά ρεφλέξ, αλλά κακή αντίληψη του παιχνιδιού και των ψηλών μπαλιών. Χαρακτηριστικό το παιχνίδι Αμβούργο-ΠΑΟ για όποιον θυμάται.

    Για το Μπόλονι, ήταν μοιραίο να συμβεί η κωλοτούμπα που είχες προβλέψει. Αφήστε τους προπονητές να δουλέψουν, ειδικά αν έχουν κάποιες περγαμηνές να επιδείξουν. Άνθρωποι είναι και έχουν και κακές στιγμές. Το πλάνο του θα κριθεί στο τέλος, πρώτα από αυτούς που έθεσαν τους στόχους μαζί του (βαθμολογικούς, οικονομικούς, εκμετάλλευση ακαδημιών ή ό,τι άλλο) και έπειτα από τους οπαδούς.

    Ευχαριστώ για τη φιλοξενία! Καλή συνέχεια σε όλους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Υπουργέ, έχω πει στο παρελθόν, ότι χρειαζόμαστε σχολές οπαδικής κουλτούρας και παραγοντικές. Αν και θεωρώ περιττό να το δηλώσω, χρειαζόμαστε και σχολές δημοσιογραφίας. Σωστής δημοσιογραφίας. Αν κάτσεις και ασχοληθείς με το ζήτημα σε πιάνει φρίκη. Το πως (δεν) δουλεύουν, το πως αναφέρουν ''ειδήσεις'' χωρίς να έχουν ιδέα, τα επιλεκτικά ρεπορτάζ που πλασάρουν και λοιπά, είναι όλα της πλάκας. Εδώ και πολλά χρόνια έχουμε πέσει θύματα των δημοσιογράφων. Έχουμε πέσει θύματα των κινήτρων τους και των προτεραιότητων τους. Και δυστυχώς, αυτό αλλάζει εξαιρετικά δύσκολα. Ο Μπολόνι είναι κανονικός προπονητής. Αν κάποιοι στη διοίκηση κατάλαβαν τώρα ότι δεν τους κάνει, πρέπει πολύ σοβαρά να σκεφτούν αν το μονοπάτι που περπατούν είναι το σωστό.

    Scouser Jim, για τον Γκάρι Σπιντ τα έγραψα και στην εισαγωγή. Μέγιστο φάουλ από τους οπαδούς. Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων οπαδών δεν μπορεί να το καταλάβει, διότι έχει γαλουγηθεί με διαφορετικά πρότυπα. Σιγά μην κάτσει ο άλλος να χειροκροτήσει έναν τυπά που ζήτημα είναι αν τον είχε ακούσει. Μόνο στα μπουζούκια χειροκροτάμε. Έτσι πάει. Οι Άγλλοι χειροκροτούσαν και οι ΠΑΟΚτσήδες στα παράρια τους. Αυτό λέγεται οπαδική κουλτούρα. Ή μάλλον δεν λέγεται. Το μέγεθος της νίκης δεν μειώνεται. Ήταν πολύ μεγάλη. Τέλος. Θυμάμαι όταν ο Χαλκιάς έπαιζε στον ΠΑΟ. Επειδή η Λεωφόρος βρίσκεται κοντά στο σπίτι, πήγαινα καμιά φορά να παρακολουθήσω. Το τι μπινελίκι έχει φάει από τους Παναθηναϊκούς αυτός ο άνθρωπος, δεν περιγράφεται. Και ήρθε στον Άρη ως πρωταθλητής των κεμπάπ και απέδωσε θαυμάσια. Εξαιρετική σεζόν. Εξόδους, αποκρούσεις, τετ α τετ. Φοβερή σεζόν. Μοναδικό λάθος ήταν εκείνο της Τούμπας. Ανεπανάληπτο πνίξιμο. Ούτε επίτηδες να το έκανε. Την δεύτερη σεζόν στον Άρη τα έκανε μούσκεμα και φυσιολογικά αποχώρησε. Και τώρα βρίσκεται στον ΠΑΟΚ, όπου παρατηρώ ένα είδος ασυλίας. Αν έπαιζε χθες ο Κρέσιτς και είχε τέτοια απόδοση θα τον είχαν κρεμάσει από τα αυτιά. Πού θέλω να καταλήξω; Όταν βλέπεις τερματοφύλακα να διακατέχεται από αστάθεια και να μην είναι σοβαρός μακριά. Στην ηλικία που βρίσκεται και για την εμπειρία που υποτίθεται ότι έχει, χθες ήταν απογοητευτικός. Για τον Μπολόνι και τον κάθε Μπολόνι πολύ απλά λέω την γνώμη μου. Τι υποδηλώνει αυτή; Ότι ο Ρουμάνος είναι ένας άνθρωπος που έχει πλάνο μέσα στο κεφάλι του. Για παράδειγμα, η ανάπτυξη από τα άκρα. Τα όβερλαπ. Οι διαγώνιες πάσες. Δεν εξετάζω αν είναι σωστά ή λάθος. Δεν εξετάζω αν μου αρέσουν ή όχι. Αλλά δεν γίνεται να μην παραδεχτώ αυτά που βλέπω. Εμείς νομίζουμε ότι κανονικός προπονητής είναι εκείνος που ακολουθεί τα θέλω των εφημερίδων και δεν χάνει παιχνίδια ή εκείνος που αφήνει τον εαυτό του να ''απορροφηθεί'' από την ομάδα. Έλεος. Μην ευχαριστείς για την φιλοξενία. Εγώ ευχαριστώ για την συμμετοχή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Εχμ, άσχετο με το ποστ, αλλά θέλω να σας πω "Καλό μήνα!!!" :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Γεια χαρά και από μένα. Δεν θα πω πολλά γιατί σχεδόν με καλύψατε.
    Απλά, όσον αφορά τη στάση των οπάδων θέλω να προσθέσω ότι δεν θα με πείραζε αν ήταν, όντως, απλά ασέβεια. Η στάση πηγάζει α)από μια ανάγκη να τραβήξουν την προσοχή και β) από μια (δήθεν) αντιδραστικότητα (του στυλ "σιγα να μη μας πουνε αυτοί πότε θα φωνάξουμε), είναι δλδ λιγάκι fake,αυτό εννοώ.Τεσπα.
    Στα αγωνιστικά τώρα credit στο Μπόλονι για την επιλογή καλών χειριστών της μπάλας στον κεντρικό άξονα και τη διάθεση (μέσα από την προπόνηση) για παιχνίδι από τα άκρα πχ το overlap του Ετο εχει βγαλει 2 γκολ στο Καζαν,1 με την ΑΕΚ και δυο φασεις προχθες.
    Εξαιρετική εμφάνιση ομολογουμένως, απλά το ροστερ του ΠΑΟΚ είναι πολύ περιορισμένο για κάτι καλό (και) στο ελληνικό πρωτάθλημα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. (συνέχεια) όσο για τον Χαλκιά ότι και να πεις είναι λίγο. Αυτή ήταν όντως παρόμοια εμφάνιση με το Μπάγερν-Άρης. Το παλικάρι (ειδικά στα μεγάλα ματς) απλά δεν μπορεί.

    Νίκος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Γεια σου Chris. Καλό μήνα φίλε μου. Και τι μήνας; Μαγευτικός. Τι υπέροχη μέρα και η σημερινή;

    Νίκο, δεν ξέρω αν είναι fake ή όχι. Ξέρω ότι εκείνους δεν τους ενδιαφέρει το γεγονός ότι ο Γκάρι Σπιντ κι ο κάθε Γκάρι Σπιντ συνιστά σεβαστή ποδοσφαιρική προσωπικότητα. Κρίμα. Τα όβερλαπ είναι πολύ δουλεμένα. Δεν γίνονται τυχαία. Η ανάπτυξη από τα άκρα βγάζει μάτια. Όσο για τον Χαλκιά, το είπα και παραπάνω: σε εκείνο το ματς είναι τυχερός που δεν τον λυντσάραμε. Τέλος, ο Μπολόνι θέλει στήριξη. Διοικητική στήριξη. Τότε θα έρθουν και τα αποτελέσματα. Τότε θα έρθει και η διάρκεια. Πρέπει να του πουν πραγματικά πως έχουν τα πράγματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Φοβερό το αποτέλεσμα που πήρε ο ΠΑΟΚ. Είχε κ την τύχη με το μέρος του...χρειάζεται ντε.

    Μπράβο Κάνθαρε που μας "αποκάλυψες" ότι "διάβασες" το ματς λάθος. Γιατί σπάνια ακούμε κάτι τέτοιο.

    Υ.Γ.
    Δεν σας βλέπω ούτε του χρόνου στας Ευρώπας. Κρίμα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Γεια σου Παβού. Η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς. Ωστόσο, θα πρέπει να προσδιορίσουμε τι θεωρούμε τύχη. Μεγάλη κουβέντα. Μην μου λες μπράβο. Ακούγεται λες και αιχμαλώτισα τον Κέρβερο. Τις σκέψεις μου αραδιάζω. Ο στόχος της Αρειανάρας παραμένει η Ευρώπη. Αυτός ήταν κι αυτό είναι. Ας ελπίσουμε ότι θα τον κατακτήσουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Νικολας

    Για να δουμε αν αυτη τη φορα ο Μουρινιο θα υπερβει τις φοβιες του και θα παιξει με δυο αμυντικα χαφ και φουλ επιθεση.
    Απο τα περσυνα τεσσερα clasico στη σειρα και τα δυο του Αυγουστου, καταληγω στο συμπερασμα οτι αντιμετωπιζει με ηττοπαθεια την Barcelona.
    Μεχρι τωρα το πιο δυσκολο παιχνιδι που ειχε η Μαδριτη ηταν μεσα στη Βαλενθια. Εκει επαιξε με τρια αμυντικα χαφ, τους Alonso, Diara και πιο προωθημενο τον Khedira. Μαλιστα δυο φορες ο Γερμανος βρεθηκε σε θεση βολης μεσα στην περιοχη, αλλά δεν ειναι ουτε Κακα, ουτε Pepita, ουτε Di Maria και φυσικα αστοχησε.
    Ευτυχησε να παρει τη νικη, γιατι στο 90’ το δοκαρι και το σωμα του Pepita στερησαν την ισοφαριση απο τη Βαλενθια.

    Το μεγαλο οπλο της Μαδριτης επι ημερων Μουρινιο, ειναι η κοντρα επιθεση και η ταχυτατη μεταβαση στην αντιπαλη περιοχη. Κλειδι σ’ αυτον τον τροπο παιχνιδιου ειναι η μεγαλη πασα του Alonso. Οι υπολοιποι εχουν ‘’δεσει’’ μεταξυ τους και βρισκονται ευκολα. Το τριο Ronaldo-Ozil-Benzema εχει φοβερα τρεξιματα και καλη χημεια. Οπως επισης ο Marcelo που βγαινει απο πισω, με τον Ροναλντο.
    Παντα επικινδυνη ειναι στις στημενες φασεις, λογω του καλου ποδιου του Αλονσο και του Ροναλντο. Στα κορνερ με την προωθηση των Ramos, Pepe εχει σκοραρει μερικα γκολ.

    Αρα που υστερει η Μαδριτη απεναντι στην Barcelona ? Μα φυσικα στο κεφαλι του προπονητη της, που κατεβαζει την ομαδα εντελως παθητικα.
    Στο πρωτο clasico περσυ, κι ενω το σκορ ηταν 1-0 υπερ της Barca, ολη η Μαδριτη ηταν κατω απο τη σεντρα και αμυνοταν, με αποτελεσμα η Barca ν’ αλλαξει 48 πασσες, κρατωντας τη μπαλα πανω απο δυο λεπτα στα ποδια της.
    Ιδου και το βιντεο http://youtu.be/DDPWwozCejo

    Στον πρωτο προημιτελικο του τσουλου, κατεβασε τον Πεπε δευτερο επιθετικο, με οδηγιες να γινεται τριτος αμυντικος χαφ και η Μαδριτη δεν εκανε ουτε μια φαση μπροστα, μεχρι που το ρουφηξε ο Κασιγιας.

    Η μονη αντρικια επιβλητικη κι επιθετικη εμφανιση, ηταν στο πρωτο παιχνιδι του supercopa τον Αυγουστο, κι αυτο λογω της ανετοιμοτητας της Barcelona. Σ’ εκεινο το παιχνιδι η Μαδριτη ηταν πραγματικα ατυχη και αστοχη. Η ισοπαλια τοτε και η ηττα αμεσως μετα στον επαναληπτικο, στοιχησε και τις μονες απωλειες βαθμων στο πρωταθλημα, με την ηττα στη Λεβαντε και την ισοπαλια στην Σανταντερ.
    Απο τοτε ομως η ομαδαρα τρεχει ενα φοβερο σερι 13 νικων, κι εχει αερα 3 βαθμων κι ενα παιχνιδι λιγοτερο στο πρωταθλημα.
    Με βαση αυτα τα δεδομενα, πρεπει να βγει στο γηπεδο και να τελειωσει την υποθεση τιτλος απο το Δεκεμβρη και την 16η αγωνιστικη.


    Για την Barca θα γραψω αυριο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Τις καλημέρες μου στον Νικόλα. Ήταν φανερό ότι στο Σούπερ Καπ ότι ο Μουρίνιο είχε προετοιμάσει την ομάδα ειδικά για τα ματς αυτά. Ήταν συνολικά καλύτερος από την Μπάρτσα, στο πρώτο ματς ήταν εντυπωσιακός, αλλά έχασε το τρόπαιο. Δεν ξέρω αν αυτό τον αναγκάσει να αναθεωρήσει την τακτική του απέναντι στην Μπάρτσα. Μπορεί να παίξει με δυο χαφ, μπορεί να βάλει και τρία. Νομίζω ότι σίγουρα θα προβληματίζεται για το σύστημα. Αντίθετα για την διάταξη δεν θα έχει κανένα ενδοιασμό.

    Συμφωνώ ότι η μετάβαση μπάλας είναι ταχύτατη κι ότι το επιθετικό ταφ (Ρονάλντο, Οζίλ, Ντι Μαρία και κορυφή Μπενζεμά) έχει αποκτήσει ομοιογένεια. Ειδικά οι τρεις πρώτοι με τις πάσες του Αλόνσο, τα μέτρα του Μαρτσέλο, τα χιλιόμετρα του Κεντίρα, τον τσαμπουκά του Ράμος και το ξύλο του Πέπε συνεργάζονται πολύ καλά. Να σου θυμίσω το πόσο μπερδευόντουσαν οι Οζίλ, Ρονάλντο και Ντι Μαρία πέρυσι τέτοια εποχή. Βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μπορεί να ανακατέψει την τράπουλα (κλισέ) και να δούμε αλλαγές.

    Είναι πολύ πιθανό ο οδηγός να είναι το παιχνίδι απέναντι στην Βαλένθια που έχει πολλά κοινά στοιχεία με την Μπαρτσελόνα. Θα το διαπιστώσουμε σε λίγες μέρες.

    Ευχαριστώ. Καλή συνέχεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ποιος θα λομπάρει τον τερματοφύλακα;

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...